รักในอดีตที่ทำเธอคิดสั้นฆ่าตัวตาย เพราะความโง่เขลาของตัวเองเธอต้องจมดิ่งอยู่กับความเจ็บปวดทรมานมาแสนนาน ด้วยความรักจากครอบครัวเธอจึงเริ่มนับหนึ่งใหม่อีกครั้ง เลิกแคร์อดีตทิ้งมันไว้ข้างหลัง สลัดความอ่อนแอทิ้ง ปัจจุบันเธอกลายเป็นหมอสาวสวยสุดสตรอง ดีกรีแพทย์หญิงเกวลิน สุทธิโชติวัฒนานุกูลกิจ หรือหมอเกล หมอสาวสุดสวยแห่งโรงพยาบาลโซเซ้นต์ คอลมิค บรรดาหมอหนุ่มต่างขายขนมจีบ รอเธอรับรักกันเป็นแถว แต่ไม่มีใครพิชิตใจเธอได้อีกเลยหลังจากรักแรกที่จบไปกับพอร์ต ลูกชายในตระกูลมาเฟียที่ร่ำรวยที่สุดในไต้หวัน ขยายธุรกิจมาที่เมืองไทยอย่างกว้างขวาง เสียงกระซิบว่าเธอเป็นเลสเบี้ยนหนาหู แต่หมอเกลน่ะเหรอ "ไม่แคร์จ้า" เธอถือคติว่าการมีแฟนเป็นตัวเป็นตนคือการขาดทุนของการใช้ชีวิต การเป็นสาวโสดที่สวยและรวยมากต่างหากคือกำไรของชีวิต เธอใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับครอบครัวและการได้ช่วยเหลือคนไข้ มีเวลาว่างอันน้อยนิดก็ปาร์ตี้กับเพื่อนๆ สิ่งนี้แหละที่เธอเรียกว่าความสุข เธอไม่น่าเสียเวลาเสียใจกับความรักจอมปลอมเลย เสียเวลาสนุกของชีวิตไปตั้งนาน
"พี่รู้มั้ยมันคือความอัปมงคลของชีวิตเกลเลยนะ ที่ฟ้าเหวี่ยงพี่ให้มาเจอเกลอีก" หมอเกลพูดสิ่งที่อัดอั้นในใจเธอมาแสนนาน
"เกลเกลียดพี่ขนาดนั้นเลยเหรอ" พอร์ตได้ยินน้ำเสียงที่หนักแน่นของเธอ มันช่างดูเหินห่างเขารู้สึกเจ็บตรงกลางใจกับสิ่งที่เธอพูดออกมา
"เกลไม่เคยเกลียดพี่ แต่เกลแค่คิดมาตลอดว่าไม่มีผู้ชายชื่อพอร์ตบนโลกใบนี้อีกแล้ว ตั้งแต่วันที่พี่เดินจากเกลไป" นับจากวันที่เธอตื่นจากความทรงจำเลวร้าย เธอคิดมาตลอดว่าผู้ชายที่ชื่อพอร์ตไม่ได้อยู่บนโลกใบเดียวกับเธอ
"พี่กลับมาแล้วนี่ไงเกล อย่าพูดมากน่า" พอร์ตไม่สนใจคำพูดเธอ เขาสนเพียงแต่ว่าเขาจะกลับมาเป็นเจ้าของหัวใจสาวร่างเล็กคนนี้อีกครั้ง
"เอาเป็นว่าเราอย่ามาเจอกันอีกก็พอ" หมอเกลพูดพร้อมกับรีบเดินออกไปจากตรงนั้น
"หยุดนะเกล อย่าเดินจากพี่ไป นี่คือคำสั่ง" คำสั่งเด็ดขาดจากเจ้าของเสียงที่ดุดันเหมือนเริ่มโมโห
"คำสั่งบ้าบออะไร พี่ไม่มีสิทธิ์....... อุ๊บ" ทันทีที่หมอเกลหันมาทวงสิทธิ์ พอร์ตไม่เปิดโอกาสใด ๆ เขาโหยหาปากบางที่เขาเป็นเจ้าของจูบแรก..................."
"เกลียดมากนักใช่มั้ย เกลียดให้ถึงที่สุด แล้วหยุดที่การเป็นเมียพี่ จากนี้เกลห้ามไปจากพี่อีก" หมอเกลถอยหลังจนชนผนังห้อง มือแกร่งยันผนังไว้เพื่อกักขังคนตัวเล็กทันที
"ไม่มีทาง เกลไม่มีวันรักผู้ชายแบบพี่อีก" หมอเกลส่งสายตาที่บ่งบอกว่าเกลียดและขยะแขยงเขาที่สุด
"งั้นก็ระลึกความหลังกันหน่อยนะ เผื่อจะจำเรื่องบนเตียงของเราได้บ้าง" พอร์ตเลือดขึ้นหน้าทันทีที่ได้ยิน ภาพที่เธอกำลังเต้นยั่วอยู่กับกลุ่มเพื่อนในผับลอยขึ้นมาในหัวอีกครั้ง ทำเขาบ้าคลั่งขึ้นมาอีก หมอเกลใช้ความว่องไวบวกกับตัวเล็กหลบหนีจากอ้อมแขนแกร่งได้ทันเวลา
"หยุดนะ อย่าเข้ามานะพี่พอร์ต" เพล้ง!!! เสียงแจกันที่เธอจงใจปาใส่หัวชายหนุ่มร่างใหญ่ปะทะเข้าที่ผนังแตกกระจายลงพื้น ชายหนุ่มหลบทันอย่างหวุดหวิด
"เกลจะฆ่าพี่เหรอ" สิ้นคำถามพอร์ตไม่รอช้าที่ดันไหล่เธอไว้ และซุกไซ้ไปที่ลำคอระหง
"ว้าย!!! หยุดนะ เกลขอโทษเกลแค่ป้องกันตัว" เกลสะดุ้งกับการกระทำของพอร์ตที่ลวนลามเธออยู่ เธอดิ้นสุดแรง
"ที่เกลไม่มีใครเพราะเกลยังรักพี่ เกลยังรอพี่อยู่ใช่มั้ย" ไม่ยากที่เขาจะควบคุมคนตัวเล็กได้อยู่หมัดแทบไม่ต้องออกแรงอะไรเลย
"แหวะ หลงตัวเองเป็นบ้า" หมอเกลแทบอ้วกกับความหลงตัวเองของพอร์ต
"เกลไม่ใช่เลสพี่รู้ดี ตอนอยู่บนเตียงเกลร้อนแรงเป็นบ้าเลย พี่จำมันได้ วันนี้เรามาสานต่อกันเถอะ" พอร์ตเมาด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่กระดกแก้วไม่หยุดตั้งแต่ในผับ มันปนกับอารมณ์หึงหวงและต้องการในตัวเธอ
"หยุดนะพี่พอร์ต เกลบอกให้หยุดเกลไม่ได้รักพี่แล้ว เกลเกลียดพี่ บอกให้หยุดไง" หมอเกลพยายามดิ้นจนสุดแรง แต่คนตัวเล็กอย่างเธอเหรอจะสู้ชายหนุ่มร่างใหญ่ได้ ขนาดกล้ามแขนที่เธอใช้กำปั้นตีจนสุดแรง เขาแทบไม่รู้สึกอะไรเลย
"พี่ไม่หยุด ต่อให้ต้องปล้ำพี่ก็จะปล้ำ" พอร์ตใช้ความแข็งแรงของตัวเอง จัดการเธอจนดิ้นแทบไม่ได้ เกลไม่มีหนทางต่อสู้ สิ่งเดียวที่เธอคิดผิดในการตัดสินใจมาเรียนเฉพาะทางที่ไต้หวัน คือการที่ฟ้าเหวี่ยงให้มาเจอเขาอีกครั้งนี่แหละ
(ฝากติดตาม เถื่อนรัก หัวใจปรารถนา เร็ว ๆ นี้นะคะ)
ฝากกดติดตามไรท์ และกดเชฟไว้ด้วยน๊าาา
เดี๋ยวอ่านฟรีไม่ทันไรท์ไม่รู้ด้วยน๊าาาา
♥️เหมือนเดิมจ้าอ่านฟรีจนจบ อ่านฟรีจบติดเหรียญ
หรืออ่านฟรีเกินครึ่งเรื่อง ติดเหรียญไรท์จะแจ้งล่วงหน้าน๊าาา♥️
*************
♥️เฌอวารี♥️
เฌอ=ต้นไม้ ไรท์เปรียบเป็นนักเขียน
วารี=น้ำ ไรท์เปรียบเป็นนักอ่าน
ต้นไม้จะเติบโตได้ต้องมีน้ำคอยหล่อเลี้ยง
นักเขียนก็เช่นกันเติบโตและคงอยู่ได้ด้วยนักอ่าน
สงวนลิขสิทธิ์ตามพรบ. ปี 2537
ไม่อนุญาตให้ ทำซ้ำ ดัดแปลง เผยแพร่
ส่วนใดส่วนหนึ่งของนิยายเรื่องนี้
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
จากเจ้าของลิขสิทธิ์
นามปากกา เฌอวารี
(หากพบการละเมิดลิขสิทธิ์จะดำเนินคดีตามกฎหมายทันที)
******************************
คำเตือน นิยายเรื่องนี้เป็นจินตนาการและสรรค์สร้างโดยผู้แต่งนามปากกาเฌอวารีซึ่งมีเนื้อหาบางช่วงบางตอนไม่เหมาะสมกับเยาวชนที่อายุยังไม่ถึง18ปีบริบูรณ์เนื้อหาค่อนข้างรุนแรง รวมไปถึงคำหยาบคายฉากอีโรติก ความรุนแรงทางเพศ ทั้งนี้เพื่ออรรถรสในการอ่านผู้อ่านควรใช้วิจารณญาณ
">**************
Guest
