“อย่าบีบน้ำตาเหยา ฉันไม่ชอบ” เพียงครู่คำสั่งก็ดังออกจากปากหนา
“ทำไมเฮีย…ถึงใจดีกับเหยาบ้างไม่ได้”
คนเจ็บช้ำไม่สามารถฝืนทนได้อีก เธอเลือกจะเอ่ยเรียกเขาด้วยคำนั้น แม้มันจะเป็นคำต้องห้าม และส่งผลให้เจ้าของร่างกำยำผละถอยห่างในทันใด
“ฉันไม่ใช่เฮียของเธอ ไม่เคยอยากเป็น ไม่เคยอยากนับญาติด้วย” ถ้อยคำนี้หนักแน่น ยืนยันถึงความชังได้เป็นอย่างดี คนฟังจึงสะอึกจุกไปทั่วทั้งอก
“ถ้าเกลียดกันนักแล้วเฮีย…คุณสามช่วยเหยาทำไม” เธอไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมเขาถึงยอมช่วยเหลือในวันที่เธอจนหนทาง
ศาสตรากดยิ้มร้ายก่อนตอบ
“สงสาร และก็แค่อยากเอา”