จันทร์โลมดิน
9
ตอน
799
เข้าชม
5
ถูกใจ
0
ความคิดเห็น
31
เพิ่มลงคลัง
คนหนึ่งเขารัก อีกคนเขาทำลาย... มัลลิกา... คือความประทับใจแรกของเขมรัตน์ เมธินี... คือคนสุดท้ายที่เขาจะคิดถึง กว่าจะรู้ว่าใครคือเจ้าของหัวใจ ทุกอย่างก็สายเกินไปเสียแล้ว...

***ติดเหรียญนะคะ

ผู้หญิงสองคนเปรียบดั่งดวงจันทร์ ที่ส่องแสงลงมากระทบดิน... 

คนหนึ่งเขารัก แต่อีกคนเขากลับทำลาย...

กว่าจะรู้ว่าใครคือดวงจันทร์ของหัวใจ...ทุกอย่างก็สายเกินไปเสียแล้ว

-----

“เล็กไม่คิดเลยนะว่าพี่เขมจะแย่ขนาดนี้”

คนที่คิดว่าหลับไปแล้วปรือตามอง เขาพยุงตัวเองขึ้นนั่ง แล้วสบตาหญิงสาวอย่างหยามหยัน แววตาคู่นั้นทำให้คนถูกมองร้อนผ่าวไปทั้งร่างกาย

ว่าตัวเองก่อนไหม ผมทำอะไรแย่”

หญิงสาวโกรธปรี๊ดเมื่อเขาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ก็ที่ทำวันนี้ยังไงคะ”

ชายหนุ่มส่ายหน้าไปมา แล้วเอื้อมไปหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มอีกหน ทำความอดทนของหญิงสาวสิ้นสุดลง

“พอทีเถอะพี่เขม! เลิกดื่มเหล้าแล้วเข้านอนได้แล้วนะคะ!”

ชายหนุ่มชะงักแก้วที่ริมฝีปาก ดวงตาคมเข้มเหลือบมองคนสั่ง เขาดื่มมันอีกอึกแล้วเอ่ยถาม

“เป็นเมียหรือไง ถึงได้มาสั่ง”

คนฟังหน้าร้อนวูบ พลางขยับลูกน้อยในอ้อมแขนของตนเข้ามาแนบแน่น หัวใจเต้นแรงรัว

“เป็นน้องค่ะ!”

คนฟังแสยะยิ้ม พลางเอ่ยออกมาเบาๆ

“พี่น้องท้องชนกัน”

ดวงตาคู่งามเบิกกว้าง ขยับเข้าไปหาแล้วสะบัดมือตบเพียะลงบนแก้มสากที่มีไรหนวดขึ้นครึ้มเต็มแรง

เสียงฝ่ามือกระทบแก้มดังฉาดสะท้อนไปทั้งห้อง เมธินีไม่ถอยหนี แต่หล่อนยืนยิ้มด้วยความสะใจแกมปวดร้าว คนถูกตบหันมองหล่อนด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสูง ดวงตาร้อนแรงยามมองลงมา อาการทรงตัวดูมั่นคงผิดจากก่อนหน้านี้

“พูดความจริงทำไมต้องโกรธ หรือว่ารับความจริงไม่ได้”

สีหน้ายียวนและคำพูดหาเรื่องทำให้คนตัวเล็กน้ำตาคลอ 

“เล็กไม่ควรยุ่งกับพี่เขมตั้งแต่แรก”

“สายไปแล้วคุณเล็ก” เขาขยับเข้าหา หลุบตามองเด็กน้อยในอ้อมแขนของหญิงสาวแล้วยิ่งเจ็บปวด เขาเกลียดมัน ไอ้เด็กเวรนี่

 

แสดงเพิ่มเติม