เรื่องเล่าของซาตาน

ก๊อกๆ “ เจ้ริน มี้มีเรื่องจะพูดด้วยนะครับ ” เสียงอ่อนหวานต่างจากหน้าตานั้นคือน้องฉันเอง 

“อือ เดี๋ยวตามไป ” ฉันงัวเงียตื่น หลังจากเมื่อคืนเล่นเกมหนักไปหน่อย  

      “อรุณสวัสดิ์ค่ะ มี๊ เห็นลันขึ้นไปตามมีเรื่องอะไรรึป่าวคะ? ” เธอพูดไปมือก็ควานลากเกาอี้มานั่ง  

 “มี๊อ่ะ เห็นว่าหนูไม่ค่อยไปโรงเรียนเลยมีเรื่องอะไรรึป่าวจ้ะ อ้อและอีกอย่างนะพรุ้งนี้พี่ชายแกทั้งสองจะกลับมานะ ” 

“เฮียคิน?” ฉันพึมพำในลำคอ “ที่โรงเรียนไม่มีปัญหาหลอกค่ะ รินแค่เบื่อนะ มีแต่เรื่องที่รินเรียนหมดแล้ว อาจารย์เลยบอกให้หนูไปสอบแค่อย่างเดียวพอ ” ฉันพูดในขณะที่พยักหน้าขอบคุณลันที่เตรียมข้าวมาให้