Hell Hole ( เฮล'โฮล) ตอน เธอคนนั้นในวันที่หิมะตก

ณ คืนหนึ่งในเดือนธันวาคม วันนี้มีพายุหิมะได้กระหน่ำลงมาในหมู่บ้านอันเเสนห่างไกล มีหนุ่มน้อยเเสนซนที่แอบออกมาหาเจ้าหมาที่เขาเลี้ยง ไว้ในโกดังที่ห่างจากบ้านของเขาไปไม่ไกล เพราะเขากลัวว่ามันจะหนาวจนเกินไป เเต่เเล้ว พายุหิมะที่โหมกระหน่ำลงมาได้พัดพานำก้อนหิมะก้อนใหญ่พัดมากระเเทกเด็กชายจนเด็นชายล้มลงหมดสติ เวลาผ่านไป เด็กชายได้ตื่นขึ้นมาพร้อมเห็นหญิงสาวคนนึ่ง ผิวเธอขาวราวหิมะ กลิ่นตัวเธอหอมเหมือนดอกไม้ป่า เด็กชายรีบลุกขึ้นมาพร้อมกล่าวขอบคุณพี่สาว ''พี่สาวครับ ขอบคุณมากๆครับที่ช่วยผม '' หญิงสาวหันมาพร้อมแสยะยิ้มให้เด็กชายเเล้วตอบว่า ''ไม่เป็นไรจะ '' เป็นคำพูดสั่นๆที่เด็กชายรู้สึกว่าพี่สาวคนนี้มีความผิดปกติ เด็กชายจึงกล่าวว่า ''พี่สาวครับงันผมขอตัวกลับบ้านก่อนนะครับไว้ วันหลังพี่สาวมาที่บ้านผมนะครับเดี่ยวผมจะบอกคุณเเม่ทำอาหารให้พี่สาวทานเเทนคำขอบคุณ'' พอเด็กชายพูดจบจากใบหน้าที่แสยะยิ้มให้เด็กชายนั้น หญิงสาวเริ่มทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เเล้วหน้าตาเธอคนนั้นก็เริ่มบิดเบี้ยว เธอร้องไห้ ปนกรีดร้อง โหยหวน เด็กชายคิดในใจเเล้วว่า เรื่องนี้ไม่ปกติเด็กชายจึงรีบวิ่งกลับบ้านเขาวิ่งสุดเเรงเกิดพร้อมร้องขอความช่วยเหลือ ''พ่อครับ เเม่ครับ ช่วยผมด้วย'' เเม่ที่ได้ยินเสียงของลูกชายก็รีบเปิดประตูเเล้วก็ถามลูกชายว่าทำไมถึงตกอยู่ในสภาพนี้ ลูกชายของเธอตอบ วกไปวนมา ไม่ได้ใจความผู้เป็นเเม่จึงให้ไปอาบน้ำเเละกินยานอน ด้วยความที่เด็กชายกินยาจึงทำให้เขานั้นเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว ปั้ง !! เสียงดังสนั้นที่ทำให้เด็กชายนั้นสดุ้งตื่นขึ้นมา เด็กชายหันมองรอบห้องก็ไม่เจอต้นตอของเสียง สักพักเด็กชายก็สังเกตุที่หน้าต่างหลังผ้าม่าน เหมือนมีหน้าคนกำลังพยายามมุดผ่านผ้าม่านมา นั้นคือหญิงสาวเมื่อตอนนั้น เธอกำลังพยายามเอาหัวของเธอมุกผ่านเหล็กดัดหน้าต่างเข้ามาในห้องของเด็กชาย หน้าของเธอมันบิดเบี้ยวไม่เป็นรูปร่างพร้อมเสียงโหยหวน เสียงที่แหบเเห้ง ตัวเธอบิดเบี้ยวเหมือนคนไม่มีกระดูก กลิ่นตัวที่หอมเหมือนดอกไม้ป่านนั้นตอนนี้กลายเป็นกลิ่นที่คล้ายซากศพ เธอกำลังมุดเเละลูกตาของเธอหล่นลงมา มันกลิ้งมาทางเด็กชาย เด็กชายกลัวจนตัวสั่นเเต่ไม่สามารถขยับหนี้ไปได้ ผู้หญิงคนนั้นเธอกำลังเดินเข้าไปหาเด็กชาย ใบหน้าของเธอที่หน้าตาบิดเบี้ยว ลูกตามีข้างเดี่ยวเพราะอีกข้างนั้นหล่งลงพื้น ฟันของเธอยาวเเหลมเหมือนฉลาม น้ำลายยืดไหลตามซอกฟันเสียงวีดของพายุหิมะมันดังจนทำให้เสียงพี่เด็กชายร้องนั้นกลืนกับเสียงของพายุหิมะ ''พระเจ้าคุ้มครองลูกด้วย คุ้มครองลูกจากปีศาจด้วย '' เด็กชายพูดในใจ หญิงสาวคนนั้นได้ก้มมากระซิบที่หูเเล้วพูด ''พระเจ้าช่วยเจ้าไม่ได้หรอก'' พร้อมทั้งเอามือที่เเห้งเหี่ยวเต็มไปด้วยเลือดเเละหนอง แทงไปที่ท้องของเด็กชาย เลือดพุ้งกระฉูดออกมา หญิงสาวแสยะยิ้มดีใจพร้อมนำมืออีกข้างมาฉีกร่างกายน้อยๆของเด็กชาย พร้อมนำเครื่องในมาฉีกกินอย่างหิวโหย พร้อมท่องบทสวดอะไรซักอย่าง 'ฉันผู้ที่พระเจ้าทอดทิ้งผู้ที่ส่งเสียงภาวนาไปไม่ถึง โปรดเถิดเทวดาตกสวรรค์โปรมารับอาหารเเห่งข้าที่ส่งมอบเเด่ท่าน' พร้อมเต้นไปบนเลือดของเด็กชายผู้หน้าสงสาร เธอฉีกกินเด็กชาย นำเลือดมาทาตัว ระหว่างนั้นเธอได้หันหลังเเละพูดว่า ''เจ้าจงระวังข้าจะตามหาเจ้าให้เจอคนที่อ่านเรื่องของข้าอยู่ ฮิฮิฮิ '' - the end-