มโนราห์ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากทำตามสิ่งที่แม่ต้องการ คือเป็นเมียสวมรอยของผู้พันกองทัพ ที่จริงแล้วผู้หญิงที่เขาจะแต่งงานด้วยไม่ใช่เธอ แต่เป็นพี่สาวต่างมารดา

ตุ๊บ! กำปั้นทุบลงแผ่นหลังของคนที่นั่งหันหลังให้ แบบโมโหจนลืมตัว "ออกไป"

 

"เธอจะโมโหให้ฉันทำไม เรากำลังคุยกันด้วยเหตุผล อยากให้ท่านนายพลได้ยินนักหรือไง"

 

"เหตุผลบ้าบออะไรของคุณ ใครเขาจะบ้าไปมั่วสุมเหมือนที่คุณทำล่ะ"

 

"เธอไม่รู้เหรอว่าเรื่องแบบนี้มันโกหกกันไม่ได้"

 

"ฉันไม่ได้โกหก ฉันไม่เป็นเหมือนคุณแล้วกัน" เอาสิ! ขนาดเขายังคิดว่าเราไม่บริสุทธิ์ เราก็มีสิทธิ์คิดว่าเขาไม่บริสุทธิ์เหมือนกัน แต่ดูทรงแล้วเขาก็คงเป็นแบบที่เธอคิด

 

คนร่างสูงยืนขึ้นจากที่นั่งอยู่ แล้วถอดกางเกงชั้นในที่มีติดตัวอยู่แค่ตัวเดียวออก

 

"คุณจะทำอะไร" กำลังทะเลาะกันอยู่แท้ๆ อยู่ดีๆ ก็ลุกถอดกางเกงใครจะไม่สงสัยล่ะ

 

"ก็จะพิสูจน์สิ่งที่เธอพูดไง"

 

"พิสูจน์? พิสูจน์ยังไง??"

 

"ก็บอกแล้วไงว่าเรื่องนี้ผู้ชายพิสูจน์ได้"

 

มโนราห์รีบขยับไปจนชิดผนังห้องอีกฝั่งหนึ่ง จะบ้าแล้วหรือไง จะเสียตัวทั้งทีต้องมาเสียเพราะเรื่องบ้าๆ ที่จะพิสูจน์เนี่ยนะ

 

"กลับมา"

 

"ไม่"

 

ชายหนุ่มที่ร่างกายไม่มีอะไรปิดบัง คลานเข่าขึ้นบนเตียงเพื่อเข้าไปใกล้เธอ

 

"กรี๊ด อืมมม" ขณะที่มโนราห์กำลังจะกรีดร้อง แต่ถูกเขาปิดปากด้วยมือ

 

"จะร้องทำไมเดี๋ยวพ่อเธอก็ได้ยิน"

 

"อือ อืม!" หญิงสาวพยายามจะแกะมือเขาออก

 

"กลัวฉันจะรู้ความจริงเหรอ"

 

"ไม่กลัว"

 

"ไม่กลัวก็ให้พิสูจน์สิ"

 

"คุณจำคำที่ดูถูกฉันไว้ให้มาก คุณจำไว้ให้ดี" เธอทำตัวไม่ดีตรงไหน ทำไมทุกคนถึงคิดว่าเธอต้องสำส่อนด้วย แม้แต่แม่แท้ๆ ก็ยังคิดเหมือนผู้ชายคนนี้เลย

แสดงเพิ่มเติม