ถ้าเธอไม่อุ้มท้องลูกของฉันอยู่ ฉันก็ไม่คิดที่จะสนใจเธอหรอก
อาชว์ อายุ 28 ปี
หล่อรวย ไม่เคยรักใครแต่ถ้าได้รักใครก็รักจริง
อันน์ อายุ 23 ปี
อันน์อาศัยอยู่กับแม่ในย่านชุมชนเล็กๆแห่งหนึ่ง ช่วยแม่ขายของในตลาดเพื่อนำเงินไปใช้หนี้
ผิง อายุ 28 ปี เพื่อนอาชว์
ผิงรักอาชว์มาตั้งแต่เรียนอยู่ปีหนึ่ง และเป็นคู่นอนของอาชว์มาตั้งแต่เรียนอยู่ปีสี่จนถึงปัจจุบัน ผิงรักอาชว์มาก เธอยอมทำได้ทุกอย่างเพื่ออาชว์
"หลังจากคลอดลูกแล้ว เธอจะออกจากบ้านฉันไปเลยเหรอ" เขามานั่งลงบนเตียงแล้วถาม
"คุณท่านบอกกับอันน์ว่า หลังจากคลอดแล้วสามเดือนรอให้อันน์ฟื้นตัวก่อน อันน์ถึงจะออกไปจากที่นี่ได้ค่ะ" เธอบอกเขาด้วยสีหน้าที่หม่นหมองลงอย่างเห็นได้ชัด
"เธออยากอยู่ที่นี่ต่อไปมั๊ย"
"อันน์คงจะอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้ค่ะ ถ้าคลอดเมื่อไหร่หน้าที่ของอันน์ก็หมดลงทันที"
"แต่ฉันจะให้เธออยู่ต่อ"
"ทำไมคะ" เธอขมวดคิ้วอย่างแปลกใจในคำพูดของเขา
"ฉันจะจ้างให้เธอมาเป็นพี่เลี้ยงของลูกฉัน เพราะฉันคิดว่าคนที่อุ้มท้องเขามาไม่มีทางทำร้ายเขาแน่นอน ฉันเชื่อใจเธอที่จะให้เธอมาเป็นพี่เลี้ยงลูกของฉัน เพราะถ้าเป็นคนอื่นฉันก็ไม่มั่นใจว่าจะเลี้ยงลูกฉันดีอย่างที่เธอเลี้ยงหรือเปล่า"
"อันน์รักลูก เอ่อ...รักเด็กคนนี้ค่ะ ถึงแม้ว่าอันน์จะอุ้มบุญเขามา แต่อันน์ก็รู้สึกรักและผูกพันธ์กับเขาค่ะ" ตอนนี้หัวใจของเธอเต้นแรงราวกับจะทะลุออกมานอกอก เพราะความตื่นเต้นดีใจที่เธอจะได้อยู่ดูแลลูกแต่ไม่มีทางที่จะเป็นลูกของเธอได้ แต่เธอก็ดีใจที่จะยื้อเวลาได้อยู่กับเด็กคนนี้ไปได้อีกสักระยะ ถึงแม้ว่าไม่ได้อยู่ตลอดไปก็ตาม แม้แค่เสี้ยวเวลาอันน้อยนิดก็มีค่าแล้วสำหรับเธอ
"เธอดีใจมากเหรอที่จะได้เลี้ยงลูกของฉันที่ไม่มีวันที่จะได้เป็นลูกของเธอ"
"อันน์ดีใจมากค่ะที่คุณอาชว์และคุณท่านเมตตาให้อันน์ได้เลี้ยงลูกของคุณ" เธอบอกออกไปด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์
Guest
