ท่านอ๋องเจ้าขาข้ามิใช่นางโลม (มี E -Book)

มี E book แล้วนะคะ  

แนะนำตัวละคร 

เหมยลี่ ท่านอ๋องหลวนเหยา 

เหมยลี่  

หัวหน้าแผนกบริษัทโฆษณาชื่อดัง ผู้เก่งกล้าแสนห้าวหาญ ซึ่งทะลุเวลาย้อนไปอยู่ในห้องนอนของท่านอ๋องรูปงามผู้ที่เธอขนานนามเขาว่าเป็นไบโพลาร์ เธอต้องต่อสู้กับการหาทางกลับมิติปัจจุบันแถมยังต้องต่อสู้กับการหักห้ามใจตนเองที่มีต่อท่านอ๋องหลวนเหยาด้วยรู้ดีว่าซักวันต้องได้กลับมิติปัจจุบันของเธอ 

ท่านอ๋องหลวนเหยา  

ท่านอ๋องหนุ่มรูปงามผู้เก่งกาจ จนได้รับปูนบำเหน็จตำแหน่งอ๋องจากฮ่องเต้ เขาเป็นอ๋องผู้มีกฎของตนเองว่าจะไม่ยอมมีอะไรกับเหล่านางโลมซ้ำหน้าเป็นหนที่สอง จนการมาปรากฏกายของเหมยลี่ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป... 

ห๊า! อะไรนะยายเหมยลี่ เธอทะลุมิติย้อนเวลามาเสียตัวหรือ โผล่มากลางห้องนอนของท่านอ๋องหนุ่มรูปงามปากร้าย นิสัยไบโพล่าร์ ที่กำลังกลัดมัน ทั้งถูกเข้าใจผิดว่าเป็นนางโลม เป็นขอทาน และเป็นทั้งหญิงเสียสติไม่สมประกอบ จะมีอะไรซวยไปกว่านี้อีกไหมเนี่ย?… 

ต้วอย่างบางตอน 

เธอรู้สึกว่าเหตุการณ์สุดสยิวเมื่อคืนนี้มันช่างคล้ายคลึงกับเรื่องจริงมาก ทั้งร่องรอยแห่งรสสัมผัส ทั้งความอิ่มเอมใจเหมือนว่าเวลาเพิ่งจะผ่านไปเมื่อสักสิบนาทีที่แล้ว คิดพลางแอบยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ด้วยความรู้สึกขวยเขินอยู่ใต้ผ้าห่มคนเดียว 

“ หึ หึ... ฝันบ้าบออะไรนะยายเหมยลี่ ฝันอะไรไม่ฝัน ดันฝันว่าโดนเอาเหรอ ทะลุเวลาเหรอ พระเอกจีนโบราณเหรอ มีฉากโล้สำเภาจีนดุเดือดซะด้วย ชั้นได้เป็นนางโลมอีกต่างหาก แต่พระเอกงานดี หล่อมาก แถมลีลาเด็ดเป็นเลิศในยุทธภพ ไม่น่ารีบตื่นเลยเรา ขอกลับไปฝันต่ออีกซักทีสองทีได้ไหมนะ .. ฮ่าๆๆๆๆๆ ” 

เหมยลี่พึมพำพร้อมกับหัวเราะออกมาด้วยเสียงอันดัง รู้สึกขบขันกับความคิดสัปดนพิลึกของตนเอง เธอไม่ได้ขาดเรื่องพรรค์นี้จนถึงขั้นคิดมากเก็บไปฝันสักหน่อย แต่เหตุใดจึงเก็บเอามาฝันเป็นตุเป็นตะไปได้ คิดพลางหมุนตัวนอนเกลือกกลิ้งไปมาบนเตียงนอน อยากกลับไปฝันให้ต่อเนื่อง 

“ ตื่นขึ้นมาได้แล้ว ! เจ้าจะนอนกินบ้านกินเมืองหรืออย่างไร เหตุใดจึงเป็นหญิงนางโลมที่น่ารังเกียจถึงเพียงนี้” เสียงทุ้มเอ่ยออกมา ไม่ไกลจากเตียงที่เหมยลี่นอนอยู่มากนัก ปลายเสียงจับอารมณ์ได้ว่ามีแววขัดเคืองใจ 

…………