ผู้หญิงในความลับ (ฉันไม่ใช่เมียน้อย) NC 25++

นิยาย อีโรติก

จบ ผู้หญิงในความลับ (ฉันไม่ใช่เมียน้อย) NC 25++

ผู้หญิงในความลับ (ฉันไม่ใช่เมียน้อย) NC 25++

มาดามเฌอ

นิยาย อีโรติก

38
ตอน
9.63K
เข้าชม
4
ถูกใจ
0
ความคิดเห็น
65
เพิ่มลงคลัง
ในอีกมุมหนึ่งของคนบาป...ฉันไม่ได้อยากถูกตราหน้า ไม่ได้อยากให้ใครหยามหมิ่นว่าสิ้นคิด ยอมเป็นคนในที่มืดไร้ศักดิ์ศรี หากแต่ความจำเป็น มันก็บีบบังคับให้ฉันเผลอไผลล้ำเส้นกฎเกณฑ์ของการเป็น 'นางบำเรอ' จนได้

       “อย่าดื้อสิ...กลับไปกับพี่” 

           “ไม่เอา...ไม่ไป แก้ว มารี ทับทิม ช่วยกูหน่อยสิ...โธ่!” 

           “ไม่ต้องหาตัวช่วยแล้ว มานี่เลยดื้อดีนัก!!” 

           “ว้าย!” ฉันร้องโวยวายเท่าที่แรงจะมี ซึ่งหาได้เรียกแม้แต่ปรายหางตาของสามเพื่อนตัวแสบให้หันมาแยแสไม่ พวกมันทำเฉยเหมือนฉันไม่มีตัวตน ทริปเกาหลี!! ทำพิษจนได้ 

           ร่างของฉันถูกพี่เพิร์ทจับเหวี่ยงพาดบ่าและหิ้วกระเตงๆ เดินไปแบบไม่รู้ร้อนรู้หนาว แม้ฉันจะไม่ทันสังเกตเพราะความเมาและโมโหแต่คิดว่าทุกคนที่อยู่บริเวณนั้นจะต้องมองกันเป็นตาเดียวแน่แท้ จากนั้นฉันก็ถูกเหวี่ยงลงบนเบาะรถ พี่เพิร์ทตามมานั่งประกบข้างๆ และสั่งให้คนขับรถพาไปยังที่พัก... 

           เราทะเลาะกันตลอดเส้นทาง ฉันงอแงและโวยวายไม่หยุดปาก บางครั้งก็ร้องคร่ำครวญตามอารมณ์ที่แปรปรวนอยู่แล้ว ยิ่งได้น้ำเมาเข้าไปก็ยิ่งกระตุ้นทุกความรู้สึกให้แสดงออกอย่างว่าง่าย จนรถจอดในสถานที่แห่งหนึ่ง พี่เพิร์ทอุ้มฉันไว้อีกครั้งพาไปที่ไหนสักแห่ง  

ชั่วครู่...เขาก็โยนฉันลงบนที่นอนนุ่มๆ  

           “อื้อ...” ฉัน...เมา...หนักมาก!! 

           “ทำไมดื่มเยอะขนาดนี้ หืม...รู้ก็รู้อยู่ว่าตัวเองคอไม่แข็ง ดูสิ...เมาเละเทะดูไม่ได้เลย” 

           “ก็ไม่ต้องดู ไปดูคนอื่นเลยไป...” ความหงุดหงิดในหัวใจผลักดันให้ฉันพลิกตัวหันหน้าไปอีกทางไม่อยากเสวนากับเขา  

           “หึงพี่เหรอ...หึหึ” ที่นอนยุบลงยวบข้างๆ ตัวฉัน บ่งบอกให้รู้ว่าพี่เพิร์ทกำลังนั่งอยู่ไม่ห่าง มือของเขาลูบขยี้ศีรษะของฉันอย่างมันเขี้ยว ฉันเหวี่ยงแขนปัดออกแต่ไม่ได้หันไปมอง ดวงตาหลับปรือ หนักเนื้อหนักตัวบอกไม่ถูก... 

           “ไปอาบน้ำเถอะ...จะได้หลับสบายๆ” 

           “ไม่เอา!ไม่ต้องมายุ่ง!” 

           “โอลีฟ...วันนี้หนูทำตัวไม่น่ารักเลยรู้ไหม”   

      “จะน่ารักหรือไม่...คุณก็ไม่เคยรักอยู่แล้ว” ฉันสวนกลับด้วยความคิดที่มีอยู่ในหัวทันควัน พี่เพิร์ทดูจะอึ้งไปชั่วขณะ และคว้าตัวฉันยกขึ้นในเวลาต่อมา                

     “ถ้าไม่ไหวพี่จะพาไปอาบเอง...” 

           “ไม่ไปหนูเวียนหัวแล้วนะ เดี๋ยวก็อ้วกใส่หรอก” ฉันบ่นอุบเมื่อพี่   เพิร์ทพยายามถอดเสื้อผ้าฉันออก ปลุกปล้ำพลิกซ้ายพลิกขวาอยู่เป็นนานกว่าจะจัดการมันออกจากร่างไปได้หมด แล้วก็อุ้มพาเข้าห้องน้ำอีกครั้ง  

คราวนี้ฉันรู้สึกขมปากขมคอขึ้นมาจริงๆ เพราะดิ้นไม่ยอมหยุดทำให้ความวิงเวียนมึนงงที่มีอยู่เป็นทุนเดิมก่อปริมาณสูงขึ้นเป็นเท่าตัว เหมือนมีอะไรตีตื้นอยู่ด้านใน หมุนเวียนเป็นเกลียวสร้างความทรมานให้ยิ่งนัก 

           “อื้อ...ปล่อย จะอ้วก...” 

           “เอาผ้าขนหนูห่มไปก่อนเดี๋ยวพี่ไปหาน้ำมาให้” พูดจบพี่เพิร์ทก็วางฉันลงและคว้าผ้าขนหนูมาคลุมให้ลวกๆ ก่อนที่ฉันจะรีบวิ่งไปหาชักโครกโก่งคออาเจียนอย่างเอาเป็นเอาตายสำรอกเอาน้ำเมาและเศษอาหารน้อยนิดออกมาจนหมด พี่เพิร์ทส่งน้ำมาให้ ฉันไม่รีรอที่จะคว้ามากลั้วปากบ้วนทิ้งก่อนจะดื่มเข้าไปเล็กน้อยเพื่อดับความแห้งผากในลำคอ ทิ้งตัวนั่งลงกับพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง ผ้าขนหนูที่พันรอบกายหลุดลุ่ยลงไปกองอยู่ตรงสะเอว 

           ห้องทั้งห้องหมุนติ้วๆ เอนเอียง ข้างหนึ่งสูงข้างหนึ่งต่ำ บางครั้งก็รู้สึกเหมือนตัวเองตกวูบอย่างกะทันหัน  

           “อ่า...อืม...ไม่ไหวแล้ว...” ฉันนอนราบลงทันทีขณะนั้น รู้สึกผ่อนคลายเป็นอย่างยิ่ง หูได้ยินพี่เพิร์ทกดชักโครกและหัวเราะเบาๆ ฟังแล้วน่าหงุดหงิด แต่ฉันก็ทำอะไรเขาไม่ได้ แค่จะลืมตาตอนนี้ยังลำบากเลย หัวสมองยังวิงเวียนมึนตึงอย่างหนัก ยกศีรษะไม่ขึ้นเลย 

           “แบบนี้ต้องถ่ายรูปเก็บไว้เป็นหลักฐานหน่อย...หึหึ...พี่จะเอาไว้แบล็คเมล์ถ้าต่อไปหนูดื้อกับพี่อีก...” 

           “อย่านะคนบ้า...อื้อ!!” สติของฉันยังรับรู้แม้จะไม่มากไม่มายก็ตาม มือพยายามยกห้ามปรามแต่ไม่เป็นผลหรอก เพราะเรี่ยวแรงหดหายหมดสิ้น พานมือจะตกฮวบลงข้างตัวดังเดิม ฉันได้ยินเสียงกดชัตเตอร์สี่ห้าครั้งหลังจากนั้นเขาก็เข้ามาประคองพาฉันเข้าไปในห้องกระจกเพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย 

           “นี่แหละที่เขาว่าเมาหัวราน้ำ...น่าตีนักเชียว...” 

           “โอ๊ย!พอแล้ว ไม่เอาแล้ว!” ซ่า! ซ่า!น้ำอุ่นจากฝักบัวไหลซู่ลงมาประพรมใบหน้าของฉัน เข้าจมูกเข้าปาก หาจังหวะหายใจไม่ทัน ร่างเปลือยเปล่าเปียกปอนและเสียดสีกับร่างใหญ่ของพี่เพิร์ทที่ช่วยดูแลฉันจนเสื้อผ้าก็เปียกชุ่มไม่แพ้กัน 

           “อย่าดิ้นสิโอลีฟเดี๋ยวพี่ก็อดใจไม่ไหวหรอก...” 

           แม้จะเมาแต่ฉันก็จับปฏิกิริยาน้ำเสียงสั่นพร่านั้นได้มือใหญ่ที่ไต่เลื้อยไปตามเรือนร่างของฉันร้อนผ่าวและหยาบกระด้างยิ่งนัก หน้าอกที่ชูชันรับหยดน้ำมันเกร็งเครียดจนน่าอายเมื่อถูกสัมผัสไปทั้งผิวกาย “พอ...แล้วค่ะ...” 

           “อาบน้ำอาบท่าแบบนี้รู้สึกดีขึ้นไหม” เขาถามย้ำ ใบหน้าประชิดเข้าหาหยาดน้ำหยดไหลลงสู่ปลายคางซึ่งครึ้มไปด้วยเคราที่เพิ่งอวดตอ  

           ฉันกลืนนำลายลงคอเหมือนขาดน้ำด้วยความกระหายเหลือแสนแล้วหลบหน้าไม่สบตากับเขา แสงไฟสลัวในห้องนี้ไม่ได้ช่วยปกปิดเรือนร่างของกันและกัน และถึงแม้เราจะมีความคุ้นเคยมากเพียงไร หากแต่พอได้ใกล้ชิดแบบถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้ เคมีบางอย่างก็กระตุ้นให้ยิ่งดึงดูดเข้าหาเสมือนเป็นของใหม่ที่ต่างก็อยากลิ้มลอง        

        “เมาแบบนี้...ต้องยอมให้พี่ลงโทษซะดีๆ” น้ำเสียงพร่าพร่างเข้ามาใกล้ทุกขณะ พร้อมกับริมฝีปากหยักหนาที่ประกบจูบฉันอย่างหนักหน่วงแล้วถอนตัวออกในเสี้ยววินาทีเดียวกันนั้นเช่นกัน  

สายตาของเขาที่จ้องมาราวหิวโหยเอาหนักหนา ทำให้อุณหภูมิในตัวของฉันพุ่งฉิวร้อนฉ่า เลือดสาวในร่างวิ่งพล่านไปทั่ว แทบจะสลัดความมึนเมาให้สิ้นเป็นปลิดทิ้ง 

           ร่างหนาใหญ่ที่ยังมีเสื้อผ้าอยู่ครบชิ้น ทว่าเปียกปอนไปด้วยหยาดน้ำเบียดเข้าหาฉันจนสองเต้าแบนบี้ ยอดถันดันพุ่งขึ้นอวดความเกร็งเครียดชัดเจน มือไม้พี่เพิร์ทเริ่มลูบไล้ร่างเปลือยของฉันอีกครั้ง 

 เนื้อสัมผัสเนื้อ...ความอุ่นแผ่ขยายแทรกตัวผ่านสายน้ำเข้าถึงกันและกัน 

           “อืม...” มืออุ่นๆ ของพี่เพิร์ทตะปบกำทรวงอกทั้งสองข้างนวดเฟ้นเน้นหนักหน่วงจนร่างอันโอนอ่อนของฉันถลาพิงหลังกับผนังกระจกเย็นเฉียบ 

           “อย่ายั่วพี่แบบนี้สิ...” 

แสดงเพิ่มเติม