“อุ๊ย!!!!!!... ขอโทษค่ะ”
O_O
“พี่ใช่พี่คนที่อยู่ร้านขายวัสดุก่อสร้าง ที่อยู่ที่อำเภอผทวย จังหวัดหนองหานหลวงไหมคะ?”
“ใช่! พี่คือคนที่ให้เราเข้าไปนั่งหลบฝนอยู่ในสำนักงานนั่นแหละ”
“คนรู้จัก พี่เขาเป็นคนจังหวัดเดียวกันกับเราน่ะ”
“อ้อออออ......”
“อะไร!?... มองอะไรฉันอย่างนั้น พี่เค้าแค่คนรู้จักจริงๆ ย่ะ”
“ปากบอกว่าแค่คนรู้จัก แต่ทำไมรู้สึกว่าสายตารมย์ดูเศร้ายังไงชอบกล”
๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕๔๕
