ปักษิณทรารินทร์กาล
24
ตอน
2.57K
เข้าชม
11
ถูกใจ
47
ความคิดเห็น
61
เพิ่มลงคลัง
คำเตือนเนื้อหา
คำเตือนเกี่ยวกับเนื้อหาในเรื่องอาจมีการสปอยล์ถึงเนื้อเรื่องหลัก
"จักกี่ชาติภพ ขอพี่เคียงเจ้า รักเรามิเสื่อมคลาย..."

 

 

“คุณจะเชื่อไหม ถ้าผมบอกว่าเราสองคนรักกันมาสองชาติแล้ว ชาตินี้เป็นชาติที่สาม”

“คุณคะ… ดูละครมากไปรึเปล่า?”

หนุ่มทึ่มคนนี้ท่าทางเหมือนคุณตายุคโบราณทะลุมิติมายังไงยังงั้น นอกจากการแต่งตัวเชย ๆ คำพูดคำจายังแปลกหูพิกล ไม่บ้าคงประสาท เธอควรสงเคราะห์ด้วยการพาเขาไปส่งโรงพยาบาลดีไหม ไม่แน่ หมออาจกำลังตามหาตัวเขาอยู่ก็เป็นได้

“ผมพูดเรื่องจริง ไม่เพียงแค่รัก แต่เราสองคนเป็นคู่แท้กันมาแต่ชาติปางก่อน ลองไตร่ตรองดูให้ดีสิครับ”

พูดพร้อมก้าวร่างสูงใหญ่เข้ามาประชิด หน้าทั้งคู่ห่างกันแค่คืบ นิรีนดาสัมผัสได้ถึงไออุ่นของลมหายใจซึ่งราดรดบนหน้าผาก เข้าออกเป็นจังหวะแน่นหนัก ให้หวาดหวั่นพรั่นพรึงอยู่ข้างใน เขาคงไม่กล้าทำมิดีมิร้ายเธอเวลากลางวันแสก ๆ หรอก เพราะบ้านเมืองมีขื่อมีแป…

“จะทำอะไรคะ! ถอยออกไปเดี๋ยวนี้!”

“ดาหลา เจ้าลืมพี่สิ้นแล้วฤๅ แม่แก้วกับอก”

ประโยคแรกว่าหนักแล้วประโยคถัดมาเข้าขั้นวิกฤติ เขาถือวิสาสะจับมือเธอไปแนบแก้มสาก สายตาทอดมองมาราวกับว่าเราสองคนพลัดพรากจากกันหลายร้อยปี ท่าทางเขาดูคิดถึงและโหยหานิรีนดาเป็นที่สุด

นัยน์ตาคมหม่นเศร้าแฝงความเจ็บปวด ทำเอาเธอเกือบอินไปด้วย จู่ ๆ ความแปลบปลาบก็วิ่งพล่านที่ข้างอกซ้าย ถ้าไม่เคยเข้าฉากในโฆษณามาก่อนเธอคงเคลิ้มตามตาทึ่มคนนี้

แม้เขาจะแปลกแต่ก็ไม่น่าใช่คนสิ้นสติ หากไม่นับรวมการกระทำแสนประหลาด เขาก็เป็นผู้ชายที่ดูดีมากคนหนึ่ง

“ปล่อยค่ะ คุณจำคนผิดแล้ว ฉันชื่อนิรีน”

รีบชักมือออกฉับพลัน นิรีนดาเกิดมาไม่เคยเจอใครรุกแรงแบบนี้มาก่อน หากคิดจะจีบกันก็ให้มันเนียนกว่านี้ เขามือไวใจเร็วเกินไปแล้ว

“มิผิดเพี้ยนดอก ดวงตาสุกใสหวานซึ้งดั่งน้ำผึ้งทองเช่นนี้… แม่ดาหลาของพี่ ของพี่เพียงผู้เดียว...”

 

 

*คำเตือน*

นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับคนทั่วไป แต่อาจมีบางฉากที่รุนแรง สะเทือนใจ และมีถ้อยคำที่ไม่เหมาะสม ไม่ควรลอกเลียนแบบ นักอ่านอายุน้อยควรได้รับคำแนะนำ

 

*คำแนะนำ*

เนื้อหาในเรื่องทั้งหมดแต่งมาจากจินตนาการของผู้เขียน ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้ใดทั้งสิ้น เป็นแนวปัจจุบันสลับกับอดีต เป็นประสบการณ์ครั้งแรกที่ผู้เขียนแต่งแนวนี้ อาจไม่ได้ลงทุกวันนะคะ เพราะค่อนข้างท้าทายความสามารถมาก ต้องใช้เวลาในการแต่งพอสมควรค่ะ โดยเฉพาะภาษาที่ใช้ เน้นความสละสลวยมากเลยทีเดียว ฝากติดตามและเป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ สามารถติชมหรือให้คำชี้แนะได้ ยินดีรับฟังทุกความเห็นค่ะ อยากรู้ผลตอบรับด้วยว่าแนวนี้ใช่ทางของผู้เขียนหรือเปล่า

 

ขอคอมเมนต์และกดใจ เติมไฟให้ชื่นนนนนใจ ยิ่งเมนต์เยอะกดใจเยอะก็ยิ่งมีแรงเขียนเยอะค่า^^

 

(ห้ามคัดลอก ดัดแปลง ทำซ้ำ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดในนิยายไปเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงานทุกช่องทาง หากฝ่าฝืนจะถูกดำเนินคดีตากฎหมาย)

แสดงเพิ่มเติม