ด ว ง ใ จ ก วิ น ภ พ
เขียนโดย : ทิพปภา
“คุณโก้เป็นคนขับรถครับ”
“พี่ชายของฉันตายไปแล้ว นายจะพูดว่ายังไงก็ได้นี่! ไอ้ลูกไม่มีพ่อ มีแม่เป็นผู้หญิงหน้าด้าน ฉันเกลียดนาย!” ปานฤทัยตะโกนด่าและจะเข้าไปทุบตี ทว่าพยาบาลก็รีบตามไปดึงตัวเอาไว้ได้ทัน
“อย่าค่ะอย่า...”
“ป่าน! หยุดเดี๋ยวนี้ ลูกเป็นบ้าอะไร” เสียงของบิดาดังขึ้นหลังจากประตูห้องถูกเปิดเข้ามา ก้องเกียรติรีบดึงตัวลูกสาวมาสงบสติอารมณ์
“ฟังพ่อนะ มันเป็นอุบัติเหตุแล้วพี่โก้เองที่เป็นคนขับรถ”
“ไม่จริง...ป่านไม่เชื่อ! ไอ้ตัวกาฝากนี่ต่างหากที่เป็นคนขับแล้วมาโยนความผิดให้พี่โก้ มันจะได้ไม่ต้องติดคุกเพราะว่าขับรถชนคนตายไง”
“พ่อยืนยันได้ว่าพี่ชายของลูกคือคนขับจริง ๆ ...ไม่ใช่ภพ” แววตากับน้ำเสียงอันหนักแน่นของบิดา ทำให้หญิงสาวเริ่มหันมองมาทางกวินภพอย่างรู้สึกผิดนิดหน่อย แต่ไม่คิดจะพูดอะไรหรือเอ่ยคำขอโทษเพราะความอคติที่มีอยู่ในใจเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้
“ป่านกลับบ้านไปอยู่เป็นเพื่อนแม่เถอะนะลูก” ก้องเกียรติขอร้องลูกสาวให้กลับบ้าน ปานฤทัยจึงก้าวมายืนชิดขอบเตียงแล้วจ้องหน้ากวินภพราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ
“ฉันขอให้บาดแผลที่แขนของนายติดเชื้อลุกลาม และก็ขอให้อาการย่ำแย่ลงทุกนาที” พูดจบก็สะบัดตัวเดินออกไปจากห้องโดยที่ไม่สนใจความรู้สึกของใครทั้งนั้น
“ป่าน...! ทำไมลูกพูดจาแบบนี้ กลับมาขอโทษพี่เขาเลยนะ”
“ช่างเถอะครับคุณลุง ผมชินแล้ว”
------
“พูดจาไม่น่ารักเลยนะ!” กวินภพสวนกลับไปอย่างเหลืออดเหลือทนกับนิสัยแย่ ๆ ของผู้หญิงคนนี้ ที่ผ่านมาเขายอมเธอมากเกินไปจนทำให้ปานฤทัยได้อกได้ใจ แต่ว่าต่อจากนี้ไปเขาจะไม่ยอมผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว
“ไม่น่ารักแล้วจะทำไม...ฉันก็ไม่เคยอยากให้แกมารักหรอกนะไอ้หมาภพ ไอ้ลูกไม่มีพ่อ แถมยังถูกแม่ทิ้งเอาไว้เป็นภาระของคนอื่น เมื่อไหร่แกถึงจะออกไปจากบ้านของฉันสักที หรือว่าไม่มีปัญญา...กลัวจะเอาตัวไม่รอดละสิ”
อิมเมจตัวละคร
พระเอก กวินภพ หรือ ภพ
นางเอก ปานฤทัย หรือ ป่าน
อายุตัวละครจะมีสองช่วงนะคะ ช่วงแรก นางเอกยังเป็นนักศึกษาอยู่ ส่วนพระเอกก็เรียนจบและทำงานแล้ว
ส่วนอีกช่วงจะเป็น 5 ปีต่อมา พระเอกกลับเข้ามาในชีวิตของนางเอกแบบเหนือกว่าทุกอย่าง
ฝากติดตามนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ
#ดวงใจกวินภพ
Guest
