กลับมาทวงรักคืน (แก้ไข้เนื้อหาใหม่)

I still hope that one day you will return. 

ฉันยังหวังว่าสักวันเธอจะกลับมา 

----------------------------------------- 

จาก คนรัก กลายเป็น เกลียด ! 

พระเอก ภัทคพงษ์ บุญจิยาพงษ์  

( ลุค ) อายุ 30 ปี  

หนุ่มหล่ออน่าคตดีเชื้อสายอเมริกันบ้านประกอบธุรกิจโรงแรมและอุสหกรรมทั้งในไทยและประเทศแม่อย่างอเมริกัน ฐานะทางบ้านเรียกได้ว่าชีวิตมีพร้อมทุกอย่างแต่สิ่งหนึ่งที่ยังขาดหายคือส่วนเติมเต็มหัวใจภายในใจของเขามีความรู้สึกผิดกับผู้หญิงคนนึงที่เคยมีช่วงเวลาดี ๆ ให้กันที่ครองหัวใจเขาออกตามหาเธอเท่าไหร่ก็ไม่พบจนคิดว่าชีวิตนี้คงไม่ได้เจอกันอีกแล้ว 

"ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหนพี่ก็จะเอาเธอกลับมาให้ได้ไม่ว่าจะต้องแลกกับอะไรก็ตาม" 

นางเอก ฟ้าลดา อดิศรภัคดี 

( ฟ้าลดา ) อายุ 26 ปี 

สาวสวย สดใส เรียนเก่ง เพียบพร้อม วันหนึ่งทุกอย่างก็ได้เปลี่ยนจากหญิงสาวสวยน่ารักอ่อนโยนไปตลอดห้าปีที่ผ่านมาเพราะผู้ชายแสนเลวที่ทิ้งเธอไว้เบื้องหลังคนนั้นทำให้เธอในตอนนี้ สวย มั่นใจในตัวเองมากขึ้นจนใครต่างมองว่าเธอ เด็ดเดี่ยว ไม่ว่าจะเรื่องงานหรือการใช้ชีวิตในปัจจุบันของเธอ 

อย่าได้เจอกันอีกเลย  

"คนสารเลว" 

โปรย 

" จะเดินมาหาพี่ดีๆ หรือต้องให้ไปลากออกมาจากมัน " เขาทนไม่ได้ที่เห็นเธออยู่ใกล้ชิดกับผู้ชายคนไหนที่ไม่ใช่เขาทุกอย่างในร่างกายเธอคือของเราแม้กลิ่นของเธอก็ยังเป็นของเขาผู้เดียว 

" อย่ามายุ่งกับชีวิตฉัน " เธอไม่เคยรู้สึกสมเพศอะไรเท่าสถานการณ์นี้เลยเธอยอมรับว่าเขานั้นกล้ามากที่จะทำตัวเป็นเจ้าของเธอ ทั้งๆ ที่เหตุการณ์วันนั้นยังคงตราตรึงในใจไม่มีวันสลายหายไปเธอผ่านช่วงเวลาแสนยากลำบากเพราะคำว่ารัก หึ แค่การกลับเจอกันในรอบห้าปีจะมาอาลัยอาวรเพื่ออะไรกัน พอกันที 

" หึ ต้องทบทวนกันหน่อยมั้ย ว่าชีวิตฟ้าเป็นของใคร " ความพยายามเริ่มถึงขีดสุดเมื่อเธอปฎิเสธเขาไม่พอยังพูดชัดเจนต่อหน้าคนอื่นหรือไอ้หน้าอ่อนที่อยู่ด้วยในตอนนี้ 

" หยุดนะ! นี่นายจะทำอะไร " ลุคอาศัยจังหวะเผลอเขากระชากข้อมือเธอออกมาพร้อมหันไปสบตาเหล่าลูกน้องเขาให้จัดการไอ้หน้าอ่อนออกไปเป็นอันรู้กันว่าต้องจัดการอย่างไรเพราะเขาชักจะอดทนกับความดื้อด้านของเธอคนนี้ไม่ไหวเสียแล้ว  

" ทำอะไรที่คนรักกันทำยังไงล่ะ " หึ รักงั้นหรอผู้ชายคนนี้หรอที่เธอเคยรักเคยฟูมฟายร้องไห้ทุกคืนเพื่อขอร้องอยากให้เขากลับมาหาเธอวาลิสาคิด ตลกสิ้นดี ! 

" กล้าพูดเนอะ หน้าด้าน " ลุคที่ได้ยินเธอพูดใส่เขา หึ ดื้อมากใช่มั้ย 

" อื้ออ ปล่อยชั้นน " เขาไม่รอให้เธอได้พูดต่อว่าเขาอีกก็ฉุดกึ่งกระชากเธอออกมาทันทีเมื่อได้โอกาสชายหนุ่มนำร่างบางกลับมาสู่อ้อมอกของเขา นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้จับมือคู่นี้เขาคิดถึงเธอคิดถึงกลิ่นของเธอเสมอเขาอยากได้โอกาสจากเธออีกสักครั้งแต่ถึงเธอจะไม่ให้โอกาสนั้นต่อจากนี้ไปไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไงเธอจะเกลียดหน้าเขามากแค่ไหนเขาก็ไม่มีวันที่จะปล่อยเธอหายไปอีกตลอดไป ใช่เขาต้องการเธอเพียงคนเดียว