“เป็นอะไรไหม!!??”
รชณกรถามทั้งที่ยังคงสวมกอดร่างบางอยู่บนพื้น โดยที่ตัวเขาอยู่ด้านล่าง ส่วนตัวเธอทาบทับเขาอยู่ด้านบน
“มะ ไม่เป็นอะไรค่ะ”
ภัณฑิลาทั้งตกใจระคนเขินอาย จนใบหน้าสวยหวานร้อนผะผ่าว เห่อแดงระเรื่อ เธอตอบคำถามรชณกร ก็รีบผละร่างบางลุกขึ้นอย่างเร็วไว
“นี่! พี่ว่าหัวหน้าเจ้าหน้าที่ป่าไม้คนนั้น เขาต้องชอบเราแน่เลย ดูเขาเดินตามเราไม่ยอมห่างซะอย่างนั้น”
“พี่ก็ว่าไปเรื่อย เขาก็ทำตามหน้าที่ของเขานั้นแหละ จะมาชงมาชอบอะไรภัณ”
๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒๔๒
