ฮาเร็มของฮองเฮา

"ฮะ ฮองเฮาเพคะ เช่นนี้จะดีหรือเพคะ" หลินกุ้ยผินแย้งเสียงสั่น ยิ่งใบหน้าที่งามล่มเมืองของฮองเฮาคลอเคลียอยู่ใกล้ซอกคอเท่าใด ร่างกายของนางก็ยิ่งสะท้านไปด้วยความเสียวซ่านมากเท่านั้น 

"ไม่ดีอย่างไรหรือ หืม?..." หยางอ้ายเหรินกระซิบถามข้างใบหูเล็ก มือข้างหนึ่งโอบร่างสั่นเทิ้มของหลินลี่จู ส่วนมืออีกข้างเริ่มทำการรุกรานร่างกายนาง 

           สุดท้าย พระสนมคนงามผู้อ่อนเดียงสาก็ฝืนความต้องการไม่ไหว นางค่อยๆเอนราบลงกับฟูกนุ่ม โดยมีร่างของฮองเฮาทาบทับตามลงมา  

           ริมฝีปากได้รูปของทั้งสองประกบเข้าหากัน ต่างแลกเปลี่ยนลมหายใจอย่างดูดดื่ม ฝ่ายหนึ่งรุกไล่ล่วงล้ำ อีกฝ่ายหลีกหลบบ่ายเบี่ยง หยางอ้ายเหรินค่อยๆปลดอาภรณ์หรูหราออกจากคนใต้ร่าง ฝ่ามือขาวเนียนสอดผ่านเอี้ยมสีชมพูอ่อนตัวน้อยเข้าไปสัมผัสกับเนินเนื้ออวบอั๋น ฟอนเฟ้นเบาๆจนได้ยินเสียงครางผะแผ่วจากผู้เป็นเจ้าของความนุ่มนิ่มนั้น ประทุมถันทั้งสองข้างชูชันสู้มือ  

           หลินกุ้ยผินอ่อนระทวยไปกับรสสัมผัสอันแปลกใหม่ที่ไม่เคยลิ้มลอง เรื่องความสัมพันธ์ทางกายใช่ว่านางจะมิเคยผ่านมาก่อน ถวายตัวรับใช้ฝ่าบาทมาก็หลายครั้ง แต่ไม่มีครั้งใดเลยจะทำให้นางรู้สึกซ่านเสียวถึงเพียงนี้ ทุกอณูเนื้อที่ถูกฮองเฮาสัมผัสล้วนร้อนรุ่มดั่งถูกไฟแผดเผา บริเวณท้องน้อยของนางกำลังปั่นป่วนราวกับมีคลื่นน้ำวนไหลเวียนอยู่ ..