''พี่ไม่เป็นอะไรใช่มั๊ย ฉันขอโทษนะที่ทิ้งพี่ไว้คนเดียว''
ยูนาหันมามองเเชรยองที่ทําหน้าตกใจ ร่างบางตัวสั่นอย่างกับเจ้าเข้า..ยูนาขยับมาใกล้ๆจนจมูกของเธอจะจรดที่จมูกของเเชรยองอยู่เเล้ว มือนิ่มหันมากุมมือของเเชรยองให้คลายความกังวล
''ไม่มีอะไรต้องกังวล ยูนาสัญญากับพี่เเล้วนี่ค่ะว่าจะไม่ทิ้งพี่ไปไหน''
''ฮึ่กก..''
เเชรยองเข้าโผกอดยูนาด้วยความกลัวจับใจ วินาทีที่ยูนาถีบเข้ามาช่วยเธอ เธอรู้สึกตกใจเเละดีใจ อบอุ่นทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ๆน้องสาวคนนี่
''ฮึ่กกก พี่กลัวมากเลยยูนาา..ฮึ่กกมันจะข่มขืนพี่อ่ะ!!ฮึ่กกพี่ไม่เคยคิดเลยว่าผู้ชายที่พี่เคยรักจะทําร้ายพี่ได้ขนาดนี่''
''พี่เเชร''
ยูนาทําได้เเค่ลูบหัวปลอบใจให้เเชรยองคลายความตกใจไป เธอไม่รู้ว่าวันข้างหน้าสถานะเราสองคนมันจะไปไกลเเค่ไหน
เเต่เธอก็ตอบได้เพียงว่า สถานะเธอกับเเชรยองเป็นมากกว่าพี่น้องเเต่ยังไม่ถึงขั้นเป็นเเฟนกัน เธอหวังว่าสักวันเราจะกระโดดข้ามสถานะนี่ไปด้วยกัน
..
Guest
