เหมันต์ฤดูดอกไม้สีแดง

แนะนำตัวละคร 

นายเอก เหยียนอี้ อดีตรองประมุขสำนักป่าดอกไม้แดง เกิดใหม่เป็นคุณชายรองตระกูลโจว ตระกูลที่ร่ำรวยติดอันดับสามของยุทธภพ โดยที่ยังมีความทรงจำของชาติก่อน  

พระเอก หานเฟิง เด็กกำพร้าเป็นทาสของโจรแถบชายแดน ต่อมาถูกขายให้กับหอนางโลม  

เรื่องนี้พระเอกสวยนายเอกหล่อ และนายเอกของเรานั้นเลี้ยงต้อยนะคะ เมะลูกหมาคลั่งรักหนักมาก ร้ายกับคนทั้งยุทธภพเพื่อนายเอกคนเดียว

เตือนก่อนอ่าน เนื้อเรื่องดราม่า โรแมนติก มีฉากรุนแรง  

นิยายเรื่องนี้ข้อมูลและเรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นจากจินตนาการของผู้แต่งเพียงเท่านั้น  

ลงตอนใหม่ทุกวันอาทิตย์ กดติดตามไว้ด้วยนะคะ  

บทนำ 

ท่างกลางอากาศอันหนาวเหน็บในยามราตรีของเหมันต์ฤดู หิมะตกโปรยปรายปกคลุมไปทั่วทั้งผืนแผ่นดินของป่าใหญ่ ย้อมให้ทุกสิ่งเป็นสีขาวจมอยู่ใต้หิมะเย็น น้ำในทะเลสาบกลายเป็นน้ำแข็งเกิดเป็นภาพสะท้อนของพระจันทร์สีเหลืองนวลในยามค่ำคืน  

ในป่าใหญ่ที่เงียบสงบกลับแว่วยินเสียงขลุ่ยลอยละล่องเคล้าคลอมาตามกระแสลมเย็น เมื่อมองไปตามเสียงนั้นจึงพบเห็นคนผู้หนึ่งสวมชุดสีขาวปักลายดอกไม้แดงแซมอยู่ทั่วทั้งชุด ร่างงามกำลังนั่งหันหลังแกว่งปลายเท้าเปล่าอยู่บนกิ่งของต้นดอกเหมยอย่างช้าๆ ผมตรงยาวสีดำสลวยถูกปล่อยให้เป็นอิสระปลิวสยายไปตามกระแสลม ร่างงามนั่งเงยหน้าขึ้นมองพระจันทร์สีนวลกระจ่างใสบนท้องนภา ในขณะที่มือเรียวงามทั้งสองข้างนั้นก็หยิบขลุ่ยแดงห้อยพู่ดอกเหลียนฮวาเป่าบรรเลงท่วงทำนองอันเศร้าสร้อยที่ขับกล่อมไปทั่วทั้งรัตติกาล ชวนให้รู้สึกโศกเศร้าใจไปกับเสียงเพลงที่บรรเลง  

พลันในใจนึกหวนถึงวันคืนที่ผ่านมา มือเรียวกำรอบขลุ่ยสีแดงในมือแน่น พู่ดอกเหลียนฮวา ดอกไม้แห่งความบริสุทธิ์และสูงศักดิ์ ที่ในตอนนี้ข้าไม่คู่ควร 

ร่างงามยืนขึ้นโงนเงน ขว้างขลุ่ยในมือทิ้งแล้วคว้าไหสุราข้างเอวยกขึ้นดื่มจนไหลเยิ้มลงมายังลำคอ 

“ข้าหวังว่าเมื่อข้าตายไปแล้ว ข้าจะไม่รู้สึกถึงสิ่งใดอีกต่อไป” 

ร่างงามกระโดดลงจากกิ่งของต้นดอกเหมยและเหาะเหินไปยังริมหน้าผาสูงชัน ก่อนจะกระโดดลงไปสู่ความตายนิจนิรันดร์ตามที่ใจปราถนา...