ต้นรักริมรั้ว

ดีจ้า...อ้วนพี/หมึกสีนิลเองเด้อ 

คุยกันๆ... 

           อันตัวเรานั้นเป็นคนที่ชื่นชอบการอ่านนิยายค่ะ เริ่มอ่านก็ช่วงมอต้น (เพื่อนมาป้ายยา) แล้วก็เลยติดจากนั้น (อ่านจนผลการเรียนตกเลย 555 **เด็กๆ ไม่ควรเอาเป็นตัวอย่างนะจ๊ะ) 

          อ่านมาเยอะพอสมควรเลย แล้วเรารู้สึกว่า...ทำไมไม่จบแบบนี้ อยากให้เป็นแบบนั้นแบบนี้บ้างก็เลยลองเขียนออกมาค่ะ 

          นามปากกาแรก คือ พู่กันด้ามน้อย เป็นนามปากกาในชุมนุมนักเขียนตัวน้อยของทางโรงเรียน มาจากการที่เราชื่นชอบงานศิลปะค่ะ 555 (แต่เรียนต่ออีกสายงานนึงเลย) นามปากกานี้จะใช้เฉพาะเขียนนิยายแฟนตาซี/โลกเวทมนต์ ต่างๆ 

         นามปากกาต่อมาและใช้มาจนถึงปัจจุบันอย่างที่ท่านนักอ่านรู้จักกันมาถึงตอนนี้คือ อ้วนพี/หมึกสีนิล มาจากที่เราเป็นเด็กอ้วน (ฮา) กับหมึกสีนิล ที่มาจากดินสอซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่เราใช้วาดเขียนเรียงร้อยออกมาเป็นตัวหนังสือ หรือภาพสวยๆ นั่นเองค่ะ ก็เลยรวมกันเป็น อ้วนพี/หมึกสีนิล... 

        แรกเริ่มในการเขียนครั้งแรกเป็นแนวรั้วโรงเรียนค่ะ แล้วก็เริ่มพัฒนามาเรื่อยๆ จนไปในแบบที่โตขึ้น จวบจนที่ให้อ่านกันในปัจจุบัน 

        แรกๆ ก็โดนคอมเม้นต์เยอะมาก ทั้งดี ไม่ดี ก็พัฒนามาเรื่อยๆ มีเพื่อนช่วยดูอีกหนึ่งคน เป็นเพื่อนสนิทค่ะ 555 ดีเวอร์ (ส่วนมากนางจะดูคำผิดให้) แล้วฐานนักอ่านก็เพิ่มมากขึ้น จนมีอยู่วันหนึ่ง มีนักอ่านท่านหนึ่งคอมเม้นต์เราว่า น่าจะทำเพจจะได้มีคนติดตาม เราก็ทำค่ะ 5555 ทำไม่เป็นก็หาวิธีทำจนมีเพจมาถึงปัจจุบันนี้ (ต้องขอบคุณนักอ่านท่านนั้นมากๆ เลย) 

      จนปัจจุบันนี้มีผลงานให้ติดตามทางเว็บไซต์ของธัญวลัยกับรี้ดอะไร้ต์ จบบ้างไม่จบบ้าง 5555 และมีผลงานลงขายในเว็บ MEB ไปหาซื้อกันได้จ้า 

      ...สุดท้าย ขอฝากผลงานที่จะมีมาเรื่อยๆ ช่วยพัฒนานักเขียนคนนี้ให้เติบโตขึ้นและแข็งแรงขึ้นด้วยนะคะ 

ขอบคุณนักอ่านทุกท่านจากใจ 

อ้วนพี/หมึกสีนิล 

(เมย์)