คำเตือน นิยายเรื่องนี้มีเนื้อที่รุนแรงเกิดการจินตนาการเท่านั้น
ดังนั้น ฉากจบเรื่องนี้มีการเปลี่ยนแปลงได้ตลอด
เสียงโซ่ที่ลากไปมาตามห้องคล้องเข้ากับข้อเท้าบางดังไปทั่วทั้งห้อง อากาศเย็นรอบๆ ห้องกับแสงไฟจากตะเกียงด้านข้างเปยให้เห็นโซ่ระโยงระย้าห้อยตัวลงมาจากขื่อด้านบน อุปกรณ์งานช่างมากมายและกล่องลังเก่าๆ ที่ฝุ่นหนาจับกันอยู่บนตู้ชั้นเหล็กที่ขึ้นสนิม
ตึก ตึก
คราบน้ำรักสีขาวแห้งกังเป็นหย่อมๆ อยู่ข้างร่างเล็กที่นอนเปื้อนฝุ่น เสียงฝีเท้าของใครสักคนเดินเข้ามายิ่งใกล้เท่าไหร่ยิ่งชัดเจน หัวใจดวงเต้นระรัวราวกับหวาดกลัว ปลายนิ้วมือและนิ้วเท้าเย็นเหยียบ
กึก
ร่างสูงย่างเดินเข้ามาเรื่อยๆ นิ้วกางออกสัมผัสกับโซ่ด้านบนจนโซ่ที่ห้อยลงมาโยกย้ายเหวี่ยงไปตีกับอีกเส้น เสียงดังกึกก้องพร้อมกับรอยยิ้มคล้ายพระเจ้าทรงประทานพรมาให้แต่หากมองลึกๆ ถึงด้านกับกลายเป็นซาตานที่กำลังรอพิพากษาชีวิตมนุษย์
ร่างเล็กนอนอยู่บนพื้นราบเรียบถูกมือหนาจับสะโพกให้เชิดขึ้นอวดแก้มก้นเด้ง ขอทั้งสองถูกจับให้กางออกกว้างจนเห็นด้านใน ร่างสูงทาบทับตัวตามลงไปจนแผ่นหลังเล็กแนบกับกล้ามท้องแน่น
“สั่นทำไมล่ะ”
“ฮึก อึก” ริมฝีปากพยายามอย่างอดกลั้นไม่ให้เสียงของตัวเองเล็ดลอดออกไป
“สั่นกลัว” แต่ไม่วายมือจอมซุกซนบีบนวดไปทั่วทั้งร่าง แต่สะดุ้งจนตัวโยกเมื่อมือเริ่มเลื่อนต่ำลงมาไปอีก อัตราการเต้นของหัวใจยิ่งสูงไปเรื่อยๆ ยิ่งต่ำเท่ามากเท่าไหร่ ลมหายใจยิ่งสั้นขึ้นเท่านั้น
“อึก”
“หรืนสั่นสู้กันนะ”
“อ๊ากกก!!!”
ย้ำอีกครั้ง !!! ตอนจบของเรื่องนี้มีการเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา
Guest
