ตำนานแห่งสุสานบรรพชน(ภาคหลังตำนานปรมาจารย์แห่งสุสานบรรพชน)

มองดวงจันทร์ยามค่ำนั้นสงัด

สัมผัสลมผืนทรายผ่านผิวหนัง

เสียงเงียบเฉียบไร้แววสัตว์น้อยใหญ่

มีเพียงทรายกรวดดินล้อมรอบกาย

พร้อมกองไฟกองหนึ่งส่องแสงจ้า

กับบุรุษรูปงามอิงขอนไม้

เพื่อพักผ่อนนอนหลับพักกายา

วันรุ่งขึ้นจักได้เตรียมอำลา

จากผืนทะเลทรายแผ่นใหญ่นี้

นามโกบีติดทางเหนือแผ่นดินใหญ่

(ไม่ได้มีสัมผัสอะไรหรอก แค่แบ่งวรรคละ8-9คำ ลองแต่งๆดูเพราะอยากเปิดแบบกลอนสไตล์ย้อนยุค55555++)

ณ ทะเลทรายนามโกบี ในยามค่ำคืนมีหนึ่งบุรุษรูปงามราวกับเทพธิดา รูปร่างสูงโปร่งสมส่วน ใบหน้าขาวซีดสงบนิ่ง ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ริมฝีปากได้รูปสีสดใส เส้นผมสีเงินยาวสรวยเปียกไปด้วยหยดน้ำ หลังจากชำระร่างกายเสร็จสิ้นแล้ว ก็สวมอาภรณ์ที่ทอขึ้นจากเนื้อผ้าชั้นดีไร้ลวดลายราบเรียบสีดำแซมแดงเล็กน้อย เดินตรงไปนั่งอิงแอบพิงหลังกับท่อนไม้ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ปูพื้นด้วยผ้าสีคราม ใต้ต้นไม้ริมแหล่งน้ำขนาดเล็กในทะเลทรายยามราตรี เพื่อพักผ่อนหย่อนใจ เตรียมตัวออกเดินทางจากทะเลทรายแห่งนี้ตอนเช้าตรู่ ในวันพรุ่ง

ปล.เป็นนิยายวายจีนโบราณกำลังภายในเรื่องแรก ติกันได้แต่อย่าแรงนะคะ จะพยายามใช้คำและประโยคให้มีความโบราณในแบบจีนที่สุดเท่าที่จะทำได้ ฝากรีดทุกคนติดตามด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

ปล2.คำเตือน........

เน้นเรื่องราวชีวิตต่างๆนายเอกเป็นหลัก มีพระเอกคนเดียวแต่จะไม่โฟกัสความสำคัญเชิงชู้สาวมากนัก จะจบดีรึเปล่าน๊า?ตามอ่านกันได้ด้วยนะคะยังไม่บอก555++ มาค่อยๆลุ้นกันดีกว่า อิๆ

นิยายเรื่องนี้แต่งเพื่อความบันเทิง อิงเรื่องจริงในชีวิตและมโนเติมแต่งขึ้นมาผสมกันไป มิได้ตั้งใจหมิ่นประมาท ลบหลู่ ดูหมิ่น สิ่งใดท่านใดชื่อใดทั้งสิ้น ขอแจ้งให้ทราบมา ณ ที่นี้ค่ะ  สำคัญคือ!!อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น อ่านแล้วอึดอัดไม่ชอบ ไรท์ขอความกรุณากดออกไปอ่านเรื่องอื่นนะคะ

ใครcopy ถ้าดิฉันรู้จะสาปแช่ง เผาพริกเผาเกลือ ส่งควายธนูตามไปขวิดถึงบ้านนะคะ

Enjoyyyyyyy ค่ะรีดทุกท่านนนนนนน.

*อัพทุกเสาร์อย่างน้อย1ตอน ฝากรีดทุกท่านติดตามด้วยนะคะ^^