"ไม่ไปได้มั้ยนับดาว?"
เสียงอ้อนวอนราวหัวใจจะสลายนั้นแผ่วเบา น้ำตาที่ชายหนุ่มพยายามกลั้นไว้บัดนี้ไหลพรากอย่างไม่อาจกลั้นอีกต่อไป วิงวอนทั้งน้ำเสียงและแววตา
"ฉันอยู่ไม่ได้ภีม" นับดาวร้องไห้ดั่งหัวใจจะแตกเป็นเสี่ยงไม่ต่าง
"ถึงเวลาของฉันแล้ว ฉันต้องไปจริงๆ"
"รอฉันนะ ฉันจะกลับในวันหนึ่ง"
ภีมน้ำตากลบหน้าทรุดลงคุกเข่ามองร่างคนรักที่ค่อยๆสลายไปต่อหน้าต่อตา...
