บทนำ
จิ้บๆๆๆ
เสียงนกร้องท้ามกลางป่าไม้และเสียงน้ำในลำธานดังขึ้นไม่ไกล ผมก้าวยาวๆไปบนเศษไม้และใบไม้แห้งที่ตกเกลื่อนพื้นทำให้มีเสียงกรอบแกรบตลอดเวลา อากาศเริ่มเย็นลง ดวงอาทิตย์ค่อยๆจางหายไป ลมเย็นพัดโชยมา หมอกสีขาวเริ่มปกคลุมพืนป่า ที่นี้ที่ไหนกัน ทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี้
ผมรู้สึกตัวอีกทีก็ลืมตาขึ้นมาในป่าแห่งนี้แล้ว จำได้ว่าก่อนผมจะหลับไปผมยังนอนอยู่ที่โรงพยาบาลอยู่เลย ครอบครัวและเพื่อนของผมกำลังยืนร้องไห้อยู่ข้างเตียง
หรือผมจะตายแล้วจริงๆ
ผมเดินไปเรื่อยๆ ผมก็ไม่รู้หรอกว่าตัวเองกำลังจะเดินไปไหน แต่เหมือนผมรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างรอผมอยู่ข้างหน้านั้น และผมก็ได้พบกับชายชราคนนึง เขานั่นอยู่บนเก้าอี้ไม้และข้างหน้าเขาก็เหมือนจะเป็นโต๊ะอาหาร ซึ้งมีอาหารมากมายบนนั้น มีทั้งแอบเปิ้ล องุ่น ขนมปัง ไวน์และเทียน ชายชราในชุดสีขาวเงยหน้าจากแก้วไวน์ในมือมาสบตาผม เขายิ้มและผายมือไปที่เก้าอี้อีกตัวเป็นเชิงให้ผมสามารถเข้าไปนั่งได้
ชายชรา // เจ้าคงจะเดินทางมาไกล นั่งลงและดื่มมันสิ
ผมนั่งลงตามที่เขาบอก เขาชี้ไปที่แก้วด้านหน้าผมและบอกให้ผมดื่ม
ชายชรา // แก้วด้านขวาคือแก้วไวน์
ผมชะงักและมองเขา
ชายชรา // ส่วนแก้วด้านซ้ายคือน้ำธรรมดา เจ้ามีสิทธิ์ดื่มได้แก้วเดียวเท่านั้นก่อนที่เจ้าจะไป
ผม // แล้วยังไงครับ มันต่างกันยังไง ทำไมผมดื่มได้แค่แก้วเดียวละ แล้วผมจะไปไหน ไม่ใช่ผมตายไปแล้วหรอ แล้วคุณคือใคร แล้วนี้ที่ไหน
ชายชรา // ฮ่า ฮ่า ฮ่า พ่อหนุ่ม เจ้าชั่งถามมากมายเกินไปแล้ว ทีละคำถามสิ แล้วข้าจะตาอบให้ เอาละข้าจะถามเจ้าก่อนว่าเจ้าชื่ออะไร
ผม // ก็ชื่อ... ผมชื่อ.... ....
ชายชรา // เจ้าไม่รู้ชื่อตัวเองงั้นรึ ฮ่า ฮ่า น่าขันสิ้นดี แต่มันไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอกพ่อหนุ่ม
ผม // แล้วคุณเป็นใครกันละ
ชายชรา // เอาละ ข้าจะบอกว่าเจ้าเป็นใคร ที่นี้ที่ไหนและเจ้ามาทำอะไร เจ้าคือ อีธาน ดี มาเลดอน
ผม // อีธาน...
ชายชรา // ใช่ อีธาน เจ้าเป็นเด็กที่ดีมากเลยนะ ข้าตามดูอยู่ ข้าชอบเจ้า แต่ชั่งเถอะ ตอนนี้เจ้าตายแล้วและที่นี้คือที่ๆข้าสร้างเจ้าขึ้นมา ข้าและเจ้าเคยนั่งคุยและกินอาหารค่ำกันที่นี้ก่อนที่เจ้าจะเลือกดื่มและไป ทีนี้ เจ้าก็ต้องไปอีกครั้ง
ผม // ไปไหนครับ
ชายชรา // สิ่งที่มนุษย์เรียกกันว่าการเกิดใหม่ เจ้าจะได้เกิดใหม่ เจ้าไม่มีทางรู้แน่ว่าเจ้าจะออกมาในรูปแบบไหน ข้าหวังว่าเจ้าจะชอบ เอาละ แก้วทั้งสองใบตรงหน้าเจ้า แก้วนึงเป็นไวน์องุ่นชั้นดีที่เจ้าไม่สามารถหาดื่มได้อีกแล้วในโลกมนุษย์ ส่วนอีกแก้วคือน้ำธรรมดา ไวน์จะทำให้เจ้าลืมทุกอย่างที่ผ่านมา ทุกอย่าง ส่วนน้ำจะไม่ลบความจำเจ้า ง่ายใช่มั้ยละ เอาละ ได้เวลาที่เจ้าต้องไปแล้ว แล้วเจอกันใหม่นะ...
ผมยกแก้วดื่ม และไม่ทันเขาจะพูดจบประโยค ผมก็หลับไปอีกแล้ว ผมจะเป็นใครอีกละทีนี้...
.
.
.
.
พยาบาล // เด็กได้สติแล้วค่ะ! โอ้ๆเจ้าตัวน้อย ยินดีด้วยนะคะคุณแม่คุณพ่อ คุณได้ลูกสาวค่ะ
!!!
วอท!!!!! ผู้หญิง!!!
แงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
-----------------------------------------------------------------------
โปรดติดตามตอนต่อไป
ผิดพลาดตรงไหนต้องขออภัยด้วยนะคะ
ฝากกดไลค์และติดตามนิยายเรื่องนี้ด้วยนะค่าา
รักผู้อ่านจังเลย สามารถคอมเม้นคุยกันได้นะคะ><
Guest
