เวลาคือคำตอบ

สวัสดีเราชือ ใยไหม หรือเรียกสั้นๆว่าไหมก็ได้นะ เราอายุ 16 ปี เราเรียนอยู่ม.4 เราเรีนนอยู่ในกรุงเทพ..โรงเรียนของเราไม่ใหญ่อะไรมาก(หราา).. เป็นโรงเรียนประจำ เรามีเพื่อนสนิทอยู่คนนึง ชื่อว่า ฟาง นางเป็นผู้หญิงที่น่ารักมากกก (ขนาดเราเป็นผู้หญิงด้วยกันเรายังชอบนางเรย) ฟางเป็นคนตัวเล็กๆ ผิวขาว หน้าตาน่ารัก ตาโตๆ ขนตางอนๆ ใครๆเห็นก็ต่างพากันหลงรักฟางกันทั้งนั้น ส่วนตัวเราน่ะหรอ หน้าตาพอไปวัดไปวาได้..  

" ไหมๆ มึงว่า ไอ้ ยิมมันจะชอบกูป่ะ // ฟางถามขึ้นขนาดที่ฟางกำลังทาแป้งอยู่ เราเงยหน้าจากกระจก ตอบฟางไปว่า  

" มึงสวยขนาดนี้ ไอ้ยิมไม่ชอบก็บ้าล้ะ // เราตอบออกไป แบบนั้นเพราะพวกผู้ชายค่อน โรงเรียนต่างกรูกันเข้ามาจีบฟางไม่ขาดสาย แต่ฟางนางก็ไม่ยอมลงเอยกับใครสักคน เพราะฟางแอบชอบ ยิม เพื่อนร่วมห้อง สุดเท่ห์สุดหล่อ อันนี้ฟางบ่นให้ฟังนะ 55 แต่ในสายตาเราว่า งั้นๆ (แม่คนสวยเลือกได้) 

" อาทิตย์หน้าก็วันเกิดมันแล้ว กูว่า กูจะซื้อเค้กให้มันดีป่าว// ฟางทำหน้าตาจริงจัง พร้อมกับเปิดกระเป๋านักเรียนหยิบกระเป๋าตังค์ออกมานับ..  

" โอ๊ยยถ้ามันจะลำบากขนาดนั้น มากูช่วย 10 บาท// เรายื่นเงิน10 บาทให้ฟาง  

" มึงเก็บเอาไว้ ซื้อของให้แฟนมึงเถอะ ไหม// ฟางส่ายหัวเบาๆ  

" หน้าตาแบบกูนี่นะมีแฟน เหอะใครเขาจะมาชอบคนขี้เหร่แบบกูล้ะ // เราพูดพร้อมกับมองออกไปนอกหน้าต่าง แต่สายตาเรากับไปสบตากับรุ่นพี่ผู้ชายคนนึงที่มองมาทางนี้พอดี..เราสองคนสบตากันพักใหญ่ สุดท้ายเราก็เปนฝ่ายหลบสายตาไปเอง.. 

" ไอ้ไหม มึงเป็นอะไร หน้าแดงเชียวมึงร้อนหรอ // ฟางมองหน้าเรา พร้อมกับมองออกไปนอกหน้าต่าง ตามสายตาเราที่มองออกไป 

" เปล่าา// เราตอบพร้อมกับเบือนหน้าหนีจากหน้าต่าง  

" มึงเขินพี่ แอค หรอ ไหม// ฟางพูดขึ้นมา เชิงแซวๆเรา 

"บ้า ใครเขินไอ้พี่แอค กัน // เราตอบปฎิเสธแบบไม่ต้องคิด 

" ไม่ต้องเรยกูเป็นเพื่อนมึงมานาน กูรู้ // ฟางจิ้มแขนเราอย่างรู้ทัน  

" ไม่ๆ พอๆ หน้าตาอย่างกูจะไปชอบใครได้ล้ะ ไม่เหมือนมึงนี่ทั้งสวยทั้งน่ารัก // 😑 

" อ่าๆ ไม่ต้องดราม่า คะอีเพื่อน กลับบ้านกันเถอะ// ฟางลุกขึ้นเก็บกระเป๋าสะพายเดินนำหน้าไปที่โรงจอดรถจักรยานยนต์  

" อ่ะ กุญแจ มึงไปเอารถมาเดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำแป๊ป // ฟางโยนกุญแจรถมอไซต์ให้เรา แล้วเดินไปเข้าห้องน้ำ ส่วนเราก็เดินไปเอารถที่จอดอยู่  

" รถใครฟ่ะ มาจอดขวางงี้ อยากยางรั่วรึไง // เราบ่นพึมพัมอยู่คนเดียวสักพัก แต่จู่ๆก็มีเสียงตอบแทรกขึ้นมา 

" ใจร้ายจังนะ ถึงกับจะปล่อยลมรถพี่เรยหรอครับ// เสียงผู้ชายดังขึ้นข้างหลังเรา 

" เออดิว่ะ มาจอดอะไรไม่รู้ไม่มีตารึไงกันจอดกันแบบงี้กะจะไม่ให้ออกเลยรึไงกัน//เราตอบออกไปทั้งๆที่ไม่ได้หันไปดู 

" กะจะจอดแป๊ปเดียวเอง แต่น้องดันมาเอารถก่อนซะงั้น // เสียงผู้ชายตอบสวนกลับมา 

" จะพูดอีก นะ..นานไหม.. // เราหันไปหาอีตาเจ้าของเสียง..  

" พะๆ..พีๆพี่ กาย// เราเสียงตะกุตะกะเรยทีเดียว  

" พี่ขอโทษนะที่จอดรถขวางน้องอ้ะ // ยิ้มให้เราด้วยรอยยิ้มที่ทำเอาเราแทบจะลายลงไปกองที่แทบเท้าพี่กาย  

" มะ..ไม่เปนไรค่ะ // 😁 

"งั้นพี่เอารถออกให้นะ// พี่กายพูดพร้อมกับขยับรถออกให้เรา  

" ขะ..ขอบคุนค่ะพี่กาย// 😊พี่กายยิ้มให้เราเเล้วขี่รถออกไปเรย อ๊ากกก รอยยิ้มพี่กายเขายิ้มให้ฉันคนเดียวจริงไหม งื้ออ ต้องใช่สิ ในโรงรถมีฉันคนเดียวนี่หนา.. อร๊ายยขอกรี๊ดได้ไหมอ่ะ คืนนี้คงเป็นคืนที่ฉันนอนหลับฝันดีสุดๆแน่นอน... 

" มายืนเกะกะอะไรตรงนี้ คนจะเอารถออก// เสียงที่ฟังแล้วกระดากหูดังขึ้น.. ฝันหวานของฉันลอยละลิ่วหายไปในอากาศทันที..