Miguel

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จบ คุณหมอตัวร้ายกับนายมาเฟีย

ชื่อเรื่อง : คุณหมอตัวร้ายกับนายมาเฟีย

สถานะเรื่อง : จบแล้ว

คำค้น : นิยายอ่านฟรี,หมอตัวร้าย,นิยายรัก,นายมาเฟีย,มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

จำนวนตอน : 50

คนเข้าชมเดือนนี้ : 2,938

คนเข้าชมทั้งหมด : 264,512

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 474

ความคิดเห็น : 193

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2563 02:01 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 400
× 10,325
× 338,400
× 474
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

ชีวิตที่มีพร้อมทุกอย่างไม่ได้แปลว่าเราจะต้องมีความสุขเสมอไป ชีวิตที่กินดีอยู่ดีอยู่ในบ้านหลังใหญ่กลับทำให้ฉันอึดอัดไม่มีความสุขเอาซะเลย ฉันต้องการชีวิตที่เป็นอิสระได้ออกไปเจออะไรใหม่ๆในโลกภายนอกมากกว่าการเป็น นกน้อยในกรงทอง เพราะมันทำให้ฉันทำอย่างไรด้วยตัวเองไม่เป็นเลยและไม่รู้อะไรเลย ฉันอยากเป็นหมอฉันอยากช่วยชีวิตคนและต่อเวลาให้เขาอยู่บนโลกนี้ได้นานขึ้นถึงแม้ว่าที่บ้านของฉันจะเป็นมาเฟียและฆ่าคนเป็นว่าเล่นก็ตาม เพราะยังไงฉันก็ไม่สนและไม่คิดที่จะเข้าไปยุ่งกันธุรกิจที่บ้านอยู่แล้ว...

"เฮียต้องทำยังไงเพ้นท์ถึงจะยอมกลับบ้านบอกเฮียมาเลยเฮียยอมทำทุกอย่างขอแค่เพ้นท์กลับบ้านกับเฮียนะ" เสียงเฮียพีชพี่ชายคนกลางที่ร้องขอให้ฉันกลับบ้านไปพร้อมเขาหลังจากที่เขามาเจรจาเรื่องธุรกิจที่อเมริกาและต้องการให้ฉันกลับไปด้วย

"เพ้นท์ขออยู่ที่นี่ก่อนนะเพ้นท์พึ่งเรียนจบเองยังไม่อยากบ้าน กว่าจะขอมาเรียนที่นี่ได้ยากขนาดไหนแล้วจะให้เพ้นท์กลับไปง่ายๆแบบนี้ไม่มีทางฝันไปเถอะ"ฉันยืนยันว่าจะไม่กลับไปพร้อมเขาเพราะต้องการจะพักผ่อนที่นี่ต่อสักพัก

"เพ้นท์กลับกับเฮียเถอะนะถ้าไม่กลับไปพร้อมเฮีย เฮียตายแน่ๆเพราะป๊าสั่งมาว่ายังไงก็ต้องให้เพ้นท์กลับกับเฮีย" เฮียอ้อนวอนขอให้ฉันกลับไปด้วยพร้อมกับทำตัวน่าสงสารเพื่อให้ฉันเห็นใจ

"ขอคิดดูก่อน"

"ได้ ระหว่างที่เพ้นท์คิดเฮียก็จะอยู่กับเพ้นท์ที่นี่กับเพ้นท์ด้วยเพราะถ้าเฮียไปโดยไม่มีเพ้นท์เฮียตายแน่ๆ"พี่ชายของฉันจะอบอุ่นขี้อ้อนแสนดีเสมอเมื่ออยู่กับฉันถึงแม้ว่ามาดที่วางต่อหน้าคนอื่นจะดูเกรงขามแค่ไหนก็ตามแต่ในสายตาของฉันเขาคือพี่ชายที่แสนดีและอบอุ่นของฉันเสมอและฉันจะบอกว่าพี่ชายของฉันทั้งสองคนเป็นเสือผู้หญิงเลยแหละ สาวเห็นเป็นต้องเหลียวหลังกลับมามองเลยทีเดียว

"ให้มันน้อยๆหน่อยอ้อนอะไรขนาดนี้ มาดมาเฟียผู้น่าเกรงขามหายไปไหนหมด ทำไมกลายเป็นลูกแมวแบบนี้"

"ก็อยู่กับน้องหมวยสุดเลิฟจะต้องเก็กทำไมละ กลับกับเฮียนะไปอยู่บ้านเฮียก็ได้เฮียซื้อบ้านแล้วนะ"

"แล้วใครอยู่บ้านใหญ่"

"ก็ป๊ากับม๊าไง"

"อยู่สองคนหรอ"ฉันถามไปเพราะเริ่มเป็นห่วงท่านทั้งสอง

"ไมได้อยู่สองคน อยู่เป็นร้อยคนเลยเต็มบ้านไปหมด"

"เพ้นท์ไม่ได้หมายถึงการ์ดกับแม่บ้านนะเฮีย" ฉันเอ็ดพี่ชายไปนิดหน่อยเมื่อเล่นมุกที่ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นเลย

"ก็อยู่กันสองคนนั้นแหละแต่มีบ้างที่เฮียกับเฮียพัฒไปนอนด้วย ไม่ต้องห่วงหรอป๊าม๊าแข็งแรงดีพึ่ง40กว่าเองหรือถ้าเพ้นท์เป็นห่วงจะกลับไปอยู่บ้านก็ได้นะ"

"แล้วเฮียพัฒไปอยู่ไหน"ฉันถามถึงพี่ชายคนโตที่เป็นผู้ชายแสนอบอุ่นและบ้างานเป็นที่หนึ่ง

"ก็ไปๆมาๆระหว่างบ้านใหญ่กับบ้านตัวเอง เฮียพัฒบ่นคิดถึงเรามากเลยนะ"

"แล้วทำไมไม่มาหาล่ะ"

"เฮียติดงาน เพ้นท์กลับไปเฮียก็น่าจะกลับจากต่างจังหวัดพอดี"

"งั้นเก็บของเลย เพ้นท์จะกลับตอนนี้"

"เยส!! สำเร็จเฮียรอดตายแล้วขอบคุณที่เห็นใจและสงสารเฮีย"

"เพ้นท์คิดถึงเฮียพัฒต่างหากละ"

"ยังไงเฮียก็ดีใจ โทรบอกป๊าดีกว่าแบบนี้ต้องมีรางวัลให้เฮียแน่ๆพาลูกสาวสุดที่รักกลับบ้านได้"เฮียทำท่าทางดี๊ด๊าเกินเหตุจนฉันเริ่มจะหมั่นไส้แล้ว

"กลับไปก็หาโรงพยาบาลให้อยูู่ด้วย เดี๋ยวไม่มีที่ทำงาน"

"เรื่องนั้นไม่มีปัญหา จะให้สร้างโรงพยาบาลให้ยังทำได้เลย เฮียยอมทุกอย่าง"

"พูดเกินเรื่องนะบางที"

"ก็คนมันดีใจอ่ะให้ทำไงได้ เดี๋ยวกลับไปต้องมีปาร์ตี้แล้วนะพี่ว่า"

"ไม่เคยจะพ้นเรื่องนี้เลยนะเฮียอ่ะ เอะอะเมาเอะอะเมา"

"เกิดมาทั้งทีทำวันนี้ให้ดีที่สุด"

"จ้าาาาาาา"

# ชื่อตอน
1
| 5 หน้า
2
| 6 หน้า
3
| 5 หน้า
4
| 5 หน้า
5
| 4 หน้า
6
| 6 หน้า
7
| 5 หน้า
8
| 5 หน้า
9
| 5 หน้า
10
| 6 หน้า
11
| 5 หน้า
12
| 5 หน้า
13
| 5 หน้า
14
| 5 หน้า
15
| 5 หน้า
16
| 5 หน้า
17
| 5 หน้า
18
| 5 หน้า
19
| 5 หน้า
20
| 5 หน้า
21
| 5 หน้า
22
| 5 หน้า
23
| 5 หน้า
24
| 5 หน้า
25
| 5 หน้า
26
| 5 หน้า
27
| 5 หน้า
28
| 5 หน้า
29
| 5 หน้า
30
| 5 หน้า
31
| 7 หน้า × 300 , × 5
32
| 5 หน้า
33
| 5 หน้า
34
| 5 หน้า
35
| 5 หน้า
36
| 5 หน้า
37
| 6 หน้า
38
| 6 หน้า
39
| 5 หน้า
40
| 5 หน้า
41
| 5 หน้า
42
| 5 หน้า
43
| 5 หน้า
44
| 7 หน้า × 300 , × 5
45
| 6 หน้า
46
| 8 หน้า × 300 , × 5
47
| 8 หน้า × 300 , × 5
48
| 7 หน้า × 300 , × 5
49
| 7 หน้า × 300 , × 5
50
| 7 หน้า × 300 , × 5
ความคิดเห็น