ถ้าถามฉันระหว่างการหาคนนัดไปเรื่อยๆโดยที่ไม่มีการซ้ำกับการที่หาใครซักคนมาเป็นคนประจำพร้อมทั้งการดูหนังกินข้าวอะไรนั่นฉันคงเลือกแบบแรก แน่หล่ะฉันมีความเป็นผู้หญิงการมีเซ็กส์เฟรนโดยส่วนใหญ่ก็ไปไม่รอดอินบ้างเอยลุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวจนผู้ชายรำคาญอยากถอยห่าง ใช่และถึงฉันจะแข็งแรงพอที่จะไม่รู้สึกแต่ฉันก็ลืมคิดไปสินะว่าถ้าอีกฝ่ายรู้สึกมันจะเป็นไง...
บทนำ
ลิปสติกสีชมพูโดนปาดบนปากก่อนเจ้าตัวจะเม้มเบาๆ เธอยิ้มให้ตัวเองหน้ากระจก และปัดกระโปรงนักเรียนสองสามทีก่อนจะเดินออกจากห้องลงลิฟต์ไปหาคนที่ยืนรอที่ล๊อบบี้
“รอพี่เช็คเอาท์แปปนึงนะคะ”
“ได้ค่ะ”
เสียงใสและรอยยิ้มที่ดูไร้เดียงสานั่นทำเอาคนยืนรอเช็คเอาท์ใจเต้น เขามองดูเด็กสาวในชุดนักเรียนที่ดูยังไงก็เด็กมอปลายธรรมดาจนกระทั่งสายตาเขาไปหยุดอยู่ที่ด้ายที่ปักตัวย่อของโรงเรียนที่เด็กสาวศึกษาอยู่ไม่สิเขามองหน้าอกเธอต่างหาก เรื่องเมื่อคืนแว๊บเข้ามาทำเอาความคิดที่ว่ารอยยิ้มของเธอไร้เดียงสาออกไปจากหัวแบบไม่วกกลับเข้ามาอีกเลย
“หนูจะไม่ซ้ำกับพี่จริงๆหรอ”
เขาหลุดถามคำพูดที่แสดงถึงความหลงใหลเธอออกไปโดยไม่รู้ตัว เขาอยากเจอเธออีกอยากทำกับเธอเหมือนคืนที่ผ่านมา
“ไม่ค่ะ หนูว่าเรารีบไปดีกว่าเดี๋ยวจะไปเรยนสายเอา”
เธอยิ้มก่อนจะเดินตรงไปที่รถอย่างเร่งรีบทำเอาเขาเดินตามไปไม่ทัน คำตอบของเธอทำเอาเขาอึ้ง เธอไม่คิดเลยด้วยซ้ำเขาถอนหายใจก่อนจะเดินขึ้นรถและตรงไปส่งเด็กสาวที่โรงเรียน เธอหันมาโบกมือบ๊ายบายเขาก่อนจะเดินลงรถไปเขามองเธอจนเธอเดินปนไปกับเด็กในโรงเรียนจนเธอลับตาไปเขาถอนหายจก่อนจะขับรถออกจากหน้าโรงเรียนของเธอ
“เมื่อคืนมึงไปไหนมา”
คำถามแรกของวันที่ได้ยินหลังจากเข้าโรงเรียนมา ลูกหยียิ้มบางๆให้เพื่อนก่อนจะนั่งลงตรงที่นั่งตัวเอง
“รู้อยู่แล้ว ถามทำไม”
เธอตอบและหยิบถุงข้าวขึ้นมากิน
“เพลาๆบ้างเถอะลูกหยี”
ลูกหยียักไหล่ก่อนจะนั่งกินข้าวต่อโดยไม่มองเพื่อน เธอนั่งเหม่อก่อนจะถอนหายใจคิดถึงคำถามที่โดนถามเมื่อเช้าซ้ำมั้ยงั้นหรอ ไม่ได้หรอก ฌะอตอบตัวเองในใจก่อนจะยัดข้าวเข้าปาก
Guest
