sephiroth เซฟิรอธแวมไพร์อมตะ
1
ตอน
780
เข้าชม
20
ถูกใจ
1
ความคิดเห็น
9
เพิ่มลงคลัง

 

sephiroth เซฟิรอธแวมไพร์อมตะ

 

"เป็นแค่นักข่าว อย่าริอาจเป็นนักสืบ"

"ฉันจะเปิดโปงนาย ว่านายเป็นคนฆ่าองค์ชายดาร์โกตา นายมันคือปีศาจ นายก็รู้ว่าถ้ามนุษย์รู้ว่ามีผีดิบผีดูดเลือดแวมไพร์อยู่ร่วมโลก ผลลัพธ์มันจะเป็นยังไง"

"หึ หึ" เขาหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะของเขา ทำให้ขนฉันลุกซู่

แม้ฉันจะกลัวพวกเขาแค่ไหน แต่ฉันก็จะไม่มีวันแสดงด้านที่อ่อนแอออกมาให้พวกมันเห็นอย่างแน่นอน ใจดีสู้เสือเข้าไว้ น้ำแข็งเอ้ยย

"สาวน้อย เธอคิดว่าเธอจะมีชีวิตรอดออกไปได้งั้นหรอ" เขาไล่นิ้วมาเกลี่ยผมที่ปรกหน้าเลี่ยไปบนแก้มลงมายังคอระหง 'เจ็บ มันเจ็บ' เขาบีบคางฉันอย่างแรง บีบจนมันจะแหลกละเอียดด้วยมือของเขา

"ใช่ อย่างนายน่ะ จะทำอะไรฉันได้"

"อวดดี งั้นเธอก็จะได้รู้กันว่าคนอย่างฉันทำอะไรได้บ้าง" เขากระตุกยิ้มมุมปากและยื่นหน้ามากระซิบข้างหู

"และฉันจะบอกอะไรเธอไว้เอาบุญนะ มนุษย์ที่รู้เรื่องของพวกฉันน่ะส่วนมากแล้วพวกมันมักไม่ตายดีสักเท่าไร"

"ฟาเบียน ฟรองซัวจับเธอไว้"

"ครับ" เสียงขานรับของฟาเบียนและฟรองซัวขานรับอย่างพร้อมเพรียง พร้อมทั้งกู่กันเข้ามาจับตัวฉัน

"หยุดนะ พวกนายจะทำอะไร ปล่อยยย ฉันบอกให้ปล่อย ปล่อยนะโว้ยยยยย ปล่อยช้านนนนนนนน" ฉันดิ้นอย่างเอาเป็นเอาตาย นายฟรองซัวจับแขวนฉันไขว้หลัง ส่วนอีตาเฟริกซ์ล็อคคอฉันเอียงทำมุม45องศา

ทำไมฉันรู้สึกว่าบรรยากาศมันเย็นยะเยือกที่หลังขึ้นมาแบบนี้นะ เหมือนเป็นลางบอกเหตุว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีกับชีวิตฉันนับจากนี้

แฟร่~~~ เขาแยกเขี้ยวออกมา....

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด" ฉันรู้สึกเจ็บเจียนตาย เมื่อเขี้ยวเย็นๆของหมอนั่นมันฝังมาที่คอฉัน ก่อนที่ทุกอย่างจะมืดมิดและดับไป

 

 

 

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ พุทธศักราช 2557

ห้ามดัดแปลง คัดลอกและนำไปใช้บางส่วนและนำไปเผยแพร่ไม่ว่ากรณีใดๆทั้งสิ้นโดยไม่ได้รับอนูญาต

หากฝ่าฝืนมีบทลงโทษบัญญัติไว้สูงสุดตามกฎหมาย พระราชบัญญัติ 2537

แสดงเพิ่มเติม

รีวิว (0)

เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว