___________________
“เป็นไร ทำไมทำหน้าต้องกลัวกูขนาดนั้น”
ร่างสูง(ประมาณ184เซน(ละเอียดไปปะวะ))หลุดขำเบาๆเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กตรงหน้าดูจะกลัวกับไอประโยคที่เขาพูดเล่นไปก่อนหน้านี้จริงๆ ทั้งๆที่ตัวเองเป็นคนเริ่มเล่นไอบทแด๊ดดี้ขาอะไรนี่ก่อนเองแท้ๆ แต่ตอนนี้สภาพเหมือนกระต่ายที่กำลังระแวงว่าใครจะมาทำร้ายตัวเองยังไงอย่างงั้น อยากจะขำก็ต้องกลั้นไว้เดี๋ยวได้โดนไล่ออกไปนอกห้องอีกรอบ แค่ยืนรอเมื่อกี้ก็นานชิบหายแล้ว (นานจริงๆ ไม่เชื่อกลับไปอ่านอีพี8)
“มึงบ้าหรอดอส กูไม่ทำไรมึงหรอก”
แด๊ดดี้ เอ้ย พี่เจพูดติดตลกก่อนจะเดินไปทิ้งตัวลงบนเตียงไปอย่างไม่สนใจว่ามีใครกำลังจ้องมาที่เขาอยู่ด้วยสีหน้าไม่พอใจ ถ้านึกไม่ออกก็นึกภาพกระต่ายตอนโดแย่งแครอทเอาแล้วกัน เออประมาณนั้นแหละ
“อาบน้ำยังมานอนเตียงกูอะ” กระต่ายน้อยดุหมาบนเตียงที่ทำเหมือนห้องนี้เป็นห้องของตัวเอง
ทำไมล่ะ ห้องแฟนก็เหมือนห้องเรา
“อาบแล้วหอมมากกก ไม่เชื่อมากอดเค้าเลย” พูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆหรือกวนตีนก็ไม่แน่ใจ แถมยังอ้าแขนทำท่าเหมือนอยากจะให้เข้าไปกอดจริงๆอีก
สาบานว่าก่อนมึงออกจากโหมดแด๊ดดี้แล้ว
ร่างบางไม่รู้จะตอบอะไรกลับไปเมื่อได้ยินประโยคแบบนั้นจากคนตัวสูง
“เออ งั้นเดี๋ยวกูไปอาบแปป” ตอบลวกๆแล้วรีบเดินเข้าห้องน้ำไปก่อนที่อีกคนจะแซวอะไรมาให้เขินอีกรอบ บอกเลยว่ารายนี้ตัวจริงเขาไม่ได้ปากแข็งเก่งเหมือนในไลน์หรอกถ้าเป็นข้อความในไลน์ก็คงจะตอบไปทันทีแล้วว่า ‘ไอสัส’ ไม่ก็ส่งอีโมหน้าตารำคาญไปเป็นปกติเหมือนที่เขาชอบทำเป็นประจำเวลาเขินข้อความของอีกฝ่าย แต่พอเจอพี่เจตัวจริงแล้วปฏิเสธไม่ได้เลยว่าแม่งยากมากที่จะไม่แสดงอาการเขินออกไป เอาง่ายๆคือไอพี่เจมันหล่อ ถึงจะกวนตีนไปหน่อยก็เหอะ มาอ้อนถึงที่แบบนี้ ไหนจะลักยิ้มที่แก้มตอนยิ้มอีก เออ ไม่หลงก็ให้มันรู้ไป
“จะอาบเองหรือว่าจะให้แด๊ดด---”
“ไอสัส!!”
ยังไม่ทันขาดคำ
เสียงตะโกนอย่างดุร้ายของกระต่ายป่าดังออกมาจากห้องน้ำ แต่ฟังยังไงก็ยังหวานอยู่ดีสำหรับแด๊ดดี้
เนี่ย มันน่าอาบให้จริงๆมั้ยอะ
ตะโกนด่าเสร็จก็เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยท่าทีเหมือนกระต่ายโมโห
“อะไรใจเย็นดิ” คนตัวสูงพูดด้วยความตกใจว่ากระต่ายตัวนี้มันเป็นอะไรของมัน แซวแค่นี้ถึงกับจะออกมาจัดการเขาเลยหรอ
“ป่าว กูลืมผ้าเช็ดตัว”
อ่อ..
นี่ถ้าลืมหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าไปมีหวังได้เรียกแด๊ดดี้ให้หยิบไปให้ตอนกำลังอาบน้ำอยู่ อันนี้น่าจะได้แสดงบทหมาxกระต่ายกันจริงๆ
คนตัวสูงมองตามกระต่ายน้อยที่ตอนนี้กำลังเดินมาหยิบผ้าเช็ดตัวบนเก้าอี้แบบรีบๆด้วยความนึกขำที่ขนาดตอนดุยังไม่น่ากลัวเลยสักนิด
แฟนใครวะ น่ารักเป็นบ้า
ระหว่างนอนรอคนตัวเล็กอาบน้ำก็ไม่รู้จะทำอะไร สายตาที่จ้องมองเพดานห้องจากมุมนี้มันทำให้เขาย้อนนึกถึงเรื่องราวเก่าๆ
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้มานั่งอยู่ในห้องนอนห้องนี้ แต่แปลกที่ความรู้สึกมันต่างออกไปจากทุกๆครั้ง อาจจะเพราะว่าตอนนี้เขากับดอสเป็นแฟนกันแล้ว ทุกอย่างมันเลยชัดเจนไปหมด ยิ่งมองไปรอบๆยิ่งทำให้ภาพเรื่องที่ผ่านมามันยิ่งชัดเจนขึ้นไปอีก ถ้าถามว่ามองเตียงที่เขากำลังนอนอยู่ตอนนี้แล้วนึกเรื่องไหน จะให้เลือกตอบมาแค่เรื่องเดียวก็คงยาก
ถ้าเอาล่าสุดเลยก็เรื่องเมื่อคืนนี้ที่เขาพาดอสมาส่งเพราะไปเมาที่ร้านเหล้าไอเป้จนกลับเองไม่ไหว
แต่ถ้าเอาเรื่องแรกเลยก็คงเป็นคืนนั้นที่เขากอดดอสครั้งแรก(และครั้งเดียว)ในฐานะอะไรไม่รู้ แต่ยังจำความรู้สึกเป็นห่วงที่เกิดขึ้นกับคนตัวเล็กคนนั้นได้ดี คนที่ร้องไห้ไม่หยุดตอนเลิกกับไอแทค คนที่เอาแต่บอกว่าตัวเองไม่เหลือใครแล้วทั้งๆที่เขาก็อยู่ตรงนั้น และคงเป็นคืนเดียวกันกับคืนที่เขาเริ่มไม่เข้าใจตัวเองว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับดอสมันคืออะไร
หรือจะเป็นคืนนั้นที่เขาเผลอจูบดอสตอนเมา จำได้ไม่ลืมหรอกจูบคอไปซะขนาดนั้น ไม่รู้ตอนนั้นคิดอะไรอยู่เหมือนกัน ที่แน่ๆไม่ได้ทำไปเพราะเรื่องพนันของไอมินกับแทคที่จะให้เขาแข่งจีบดอสเพื่อเลี้ยงเหล้าหรอก แต่สาบานเลยว่าตอนนั้นเขาไม่ได้คิดจะทำอะไรคนตัวเล็กจริงๆ ที่เผลอโน้มตัวลงไป
อาจจะเพราะคนตรงหน้าเขาตอนนั้นเริ่มยั่วก่อนเอง ใครใช้ให้มาดูดนิ้วเขาล่ะ
ยังไม่ทันจะคิดเสร็จ ตาก็เหลือบไปเห็นตุ๊กตาตัวนึงที่ตั้งหลบอยู่หลังนาฬิกาปลุก
ลองทายดูสิว่าตุ๊กตาอะไร
.
.
.
ใช่
น้องเดย์เองฮะ
ไม่ได้ทิ้งไปแล้วหรอ
เขาอดยิ้มไม่ได้ที่รู้ว่าดอสยังไม่ได้เอาตุ๊กตาที่เขาเซอร์ไพรส์ตอนวันเกิดไปทิ้งจริงๆเหมือนที่พูดคืนนั้น
คืนที่ทะเลาะกัน
คืนสุดท้ายที่พวกเขาได้คุยกันก่อนที่ดอสจะหายไป
จะว่าตกใจมันก็ตกใจแหละ แต่อีกใจนึงก็คิดได้ว่าดอสน่ะเป็นคนปากแข็งขนาดไหน ปากแข็งจนบางทีเขาก็แยกไม่ออกว่าอันไหนพูดจริง อันไหนประชด
แล้วที่บอกว่าอยากให้กูไปนี่... ประชดด้วยใช่มั้ย
ตลอด 6 เดือนที่ไม่ได้คุยกันเลย ก็ประชดใช่มั้ย
มันยิ่งทำให้เขารู้สึกว่าที่่ผ่านมาเขาทำอะไรพลาดไปบ้าง ไม่ใช่แค่การกระทำของเขาที่แย่ แม้แต่คำพูดหรือข้อความของเขาเองก็เคยทำร้ายดอสมาแล้วทั้งนั้น ไม่ใช่ว่าเขาไ่ม่รู้ตัวว่าตัวเองพูดจาแรงขนาดไหน เขายอมรับว่าตอนนั้นตัวเองพูดจาแรงกับดอสเกินไปมาก และไม่ใช่แค่ครั้งเดียว อย่าว่าแต่ดอสเลย ตัวเขาเองก็เกลียดตัวเองเหมือนกันที่พอเวลาโมโหก็จะใช้คำพูดไปทำร้ายอีกฝ่าย คนแบบเจรู้ดีว่าคำพูดแบบไหนที่ทำให้ดอสเจ็บได้มากที่สุด แต่ก็เขาก็เลือกที่จะพูดมันออกไป
นอกจากคำว่าขอโทษ ก็ไม่รู้จะใช้คำไหนแล้วกับเรื่องราวแย่ๆในวันนั้น
เขานอนคิดวนไปวนมาซ้ำๆจอยู่หลายนาที แปลกดีเหมือนกัน ทั้งๆที่ผ่านเรื่องราวร้ายๆมามากมายขนาดนั้นแล้ว แต่ตอนนี้เขาสองคนกลับยังได้มาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม ทุกอย่างมันยังเหมือนกับวันแรกที่ได้เจอกันนั่นแหละ
ที่เปลี่ยนไปก็คงจะมีแค่ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาที่มันไม่ใช่แค่พี่น้อง หรือแฟนของเพื่อนอีกต่อไปแล้ว
“เจ!!”
เสียงตะโกนออกมาจากห้องน้ำทำให้เขาถึงกับสะดุ้ง อะไรอีกวะเนี่ย อุส่ากำลังนั่งคิดอะไรซึ้งๆ
“อะไร”
มือขาวๆเล็กๆีที่เลอะน้ำจนมันดูเซกซี่หน่อยๆแง้มประตูออกมา เออมันชักจะเหมือนในฟิคฉาก nc เข้าไปทุกทีละ
“หยิบชุดให้หน่อย”
นั่นไง
“มาหยิบเอง”
คนตัวสูงแกล้งให้กระต่ายน้อยที่ตอนนี้ไม่มีชุดใส่อยู่โมโห เออดี อุส่าเดินออกมาหยิบผ้าเช็ดตัวแต่ลืมหยิบชุด
“เจ”
“จ๋า~”
“อย่ากวนตีน”
คำว่าจ๋าในไลน์นี่ว่ากวนตีนแล้วนะ พอออกมาจากปากไอเจจริงๆนี่แม่งฟังดูกวนตีนเข้าไปใหญ่
เออพูดเล่นหรอก กำลังจะลุกไปหยิบให้นั่นแหละ ใครจะแกล้งลงถึงมันจะน่าแกล้งมากๆก็เหอะ เอาจริงๆในใจมันก็แอบคิดอยู่หน่อยๆว่าจะเลือกชุดที่ใส่แล้วดูเซกซี่ที่สุดแต่ก็..
“เอาเสื้อแขนยาวสีดำกับกางเกงขายาว”
มันต้องขนาดนั้นเลยหรอวะ..
“กำลังหยิบอยู่ค่ะ ใจเย็นๆนะคะ”
มือหนาหยิบชุดให้ตามคำสั่งของคนตัวเล็ก ยังไม่ทันจะยื่นให้ถึงมือก็โดนมือเล็กรีบกระชากชุดไปซะก่อนเหมือนกลัวใครจะผลักประตูเข้ามาจับกินอย่างงั้นแหละ ไอนี่ก็กลัวไปเองล้วนๆ ถึงดอสจะน่ารักแค่ไหนแต่เอาจริงๆคนอย่างพี่เจก็ไม่กล้าทำอะไรหรอก
หล่อแล้วยังสุภาพบุรุษอีก
ผ่านไปสองนาทีกระต่ายน้อยก็ออกมาจากห้องน้ำในชุดขายาวแขนยาว นี่ถ้ามีชุดเกราะกันกระสุนคิดว่าก็คงจะใส่ไปด้วยแล้ว
จะใส่ชุดอะไรมึงก็น่ารักอยู่ดีนั่นแหละดอส
คนหลงเมียตัวเองมันก็จะอาการประมาณนี้ปะวะ คิดไปก็มองคนน่ารักตรงหน้าไปด้วย มองด้วยสายตาที่เอาเป็นว่าถ้าใครถูกมองแบบนี้คงละลายตาย
แต่ใครที่ว่านี่ไม่ใช่ดอส
“มองเหี้ยไร”
ถึงจะเป็นแฟนกันแล้วก็เถอะ แต่มันชินไปแล้วที่จะพูดกันหยาบๆแบบนี้ ก็พูดแบบนี้กันมาตั้งสองปี ไม่ให้ชินแย่แล้ว หรือว่าสำหรับดอสแล้วคำหยาบมันมีเอาไว้ทำลายบรรยากาศตอนเขินก็ไม่รู้
“ไม่มองก็ได้”
คิดว่าทำหน้างอนใส่ดอสแบบนั้นแล้วจะดูน่ารักหรอวะเจ
เออ
น่ารัก
ไม่น่ารักแล้วดอสมันจะรักหรอ
ด้วยความที่ไม่รู้จะทำอะไร และไม่รู้ว่าคนเป็นแฟนกันเวลาอยู่ด้วยกันเขาทำอะไร(?)
“ดูหนังมะ/ดูหนังปะ”
อะ ใจตรงกันไปอีก คงเพราะไม่รู้จะทำอะไรด้วยนั่นแหละ ก็ชอบดูหนังด้วยกันทั้งคู่ สรุปก็คือดูหนังเหมือนเดิม คิดออกแค่นี้แหละ จะว่าไปก็นึกถึงคืนนั้นที่เจชวนดอสมานอนดูหนัง ทั้งๆที่ตอนนั้นดอสกรู้เรื่องที่เจมาจีบเพราะพนันเหล้ากับไอเหี้ยมินแล้วแต่ก็ยังไม่ยอมไปจากเจอยู่ดี นึกแล้วก็ตลก อยากตัดใจจากเขาแต่ก็ยังไปนอนดูหนังห้องเขา เนี่ยอดคิดไม่ได้เลยว่าถ้าตอนนั้นเจไม่ได้ชอบดอสจริงๆ แล้วดอสยังหลอกตัวเองว่ารักเจแค่แบบพี่ชายไปเรื่อยๆ อะไรๆมันจะแย่ขนาดไหน
“เอาเรื่องไร” ดอสถามขึ้นมาเพราะคิดไม่ออกแล้วว่าจะดูอะไร แล้วก็อยากให้เจเลือกหนังให้มากกว่า เพราะส่วนใหญ่หนังที่เขาดูก็เจแนะนำมาให้ทั้งนั้นแหละ แล้วเขาก็ชอบหมดเลยด้วย
“อยากดูไรอะ”
“ให้มึงเลือกอะ กูดูไรก็ได้”
คนเป็นแฟนกันนอนด้วยกัน มันต้องดูเรื่องอะไรวะ
…
“ให้กูเลือกแน่หรอ”
“เออ เร็วๆ”
หนังโรแมนติกมันมีอะไรบ้างวะ คิดสิคิด
.
.
.
“เรื่องInceptionปะ หนุกดี”
หมดกัน..
ภาพที่หวังไว้ว่าจะนอนดูหนังรักไปพร้อมๆกับกอดคนรักตัวนุ่มนิ่มของตัวเองไปด้วยก็ได้พังลง ถ้าเป็นในฟิคมันต้องเป็นแบบนั้นแล้วแหละ แต่นี่ชีวิตจริงไง อย่าแปลกใจเลยถ้าพี่เจมันจะกาก แด๊ดดี้เจอะไร ฝันไปเหอะ Inceptionนี่เท่าที่จำได้ก็มีแต่ฉากวิเคราะห์เรื่องการทำงานของสมองตอนฝันกับฉากต่อสู้บ้าๆบอๆ เอาเป็นว่าไม่มีฉากหวานฉากเลิฟซีนอะไรทั้งนั้นแหละ เลิกหวังไปได้เลย
ผ่านไปแค่ต้นเรื่อง ไอร่างบางที่นอนอยู่ข้างๆนี่ก็ดูจะตั้งใจดูหนังมากไปจนลืมไปว่าแฟนนอนอยู่ด้วยนะเห้ย สนใจกันบ้างโว้ย
เลือกเรื่องไหนไม่เรื่อง เสือกเลือกเรื่องที่แม่งเข้าใจยากชนิดที่ว่าถ้าพลาดไปแม้แต่ประโยคเดียวจะไม่เข้าใจเหี้ยอะไรอีกเลยอย่าถามเลยว่าดอสมันตั้งใจดูแค่ไหน ตอนนี้คือกำลังขมวดคิ้วด้วยความงงว่าพระเอกมันกำลังจะทำอะไร อินกว่าดอสตอนนี้นี้ก็รีดเดอร์เรื่องโจทย์แจโดแล้ว
“ดอสจ๋า”
“เงียบดิ้ไอสัส”
เสียงยียวนกวนประสาทที่ไปรบกวนสมาธิการดูหนังยิ่งทำให้กระต่ายน้อยขมวดคิ้วเข้าไปใหญ่
แต่ก็นั่นแหละ
จะทำหน้าแบบไหนก็ดูน่ารักไปหมดสำหรับเจ
ร่างหนาพลิกตัวไปกอดหมอนกอดที่กั้นตรงกลางเขากับร่างบางอยู่ (มันจะเอามากั้นทำไมวะ) พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองคนตัวเล็กด้วยสีหน้าอ้อนๆเพื่อเป็นการเรียกร้องความสนใจ มาหาถึงห้องเนี่ยต้องได้กอดนะ จะให้นอนดูหนังกันเฉยๆก็ใจร้ายไปหน่อยมั้ง
จ้องมาจะเกือบนาทีแล้วอีกคนก็ยังไม่สนใจ ไม่ใช่ว่าไม่เห็นนะ แต่กำลังลุ้นหนังอยู่ตาไม่กระพริบอย่าว่าแต่จะให้หันมามองเลย
ผ่านไปครึ่งเรื่องก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนเจทนไม่ไหวแล้ว สูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะพูดออกไปว่า
.
.
.
.
.
“เอาไรปะจะลงไปเซเว่น”
เรื่องกินขอให้บอกเจ ทนไม่ไหวแล้วที่ว่าคือหมายถึงทนความหิวไม่ไหวนี่แหละ ไม่ใช่อะไร ทั้งหิวทั้งงอน พอใกล้เที่ยงคืนไอที่กินไปตอนเย็นมันก็ย่อยไปหมดแล้ว
“ตอนนี้อะนะ”
“เออ”
สุดท้ายคนตัวเล็กก็ยอมละสายตาจากหนังที่กำลังดูอยู่มาสนใจคนที่เพิ่งลุกขึ้นจากเตียงด้วยสีหน้าเบื่อๆเหมือนงอนเมียยังไงอย่างงั้น
“ไม่เอาอะไม่หิว” ตอบเสร็จก็หันกลับไปดูหนังต่อเหมือนเดิม มันสนุกมากเลยหรอวะไอหนังอินเซปชั่นบ้าเนี่ย
“งั้นกูกลับละนะ ว่าจะลงไปเซเว่นละเดี๋ยวจะกลับห้องละ”
ไหนใครวางสิบบาทว่าไอพี่เจมันพูดเล่น นี่เสี่ยงดวงเอาล้วนๆ ที่พูดเนี่ยเพราะหวังให้ดอสตอบกลับมาว่าไม่เอาอย่าเพิ่งกลับสิคะพี่เจ แต่ก็อย่างที่บอกอะว่าเสี่ยงดวงเอา เพราะถ้าตอบกลับมาว่า กลับไปดิ บายยย นี่ก็จบเลย แยกย้ายไปนอน ไม่ต้องกอดมันแล้วคืนนี้
“อ่าวไมรีบกลับอะ” ดอสทำหน้างง สรุปอยากมาหาเขาจริงมั้ยทำไมอยู่ๆก็อยากกลับแล้วล่ะ ยังไม่ทันหายคิดถึงเลย ถ้าจะบอกไปตรงๆว่าคืนนี้อยากให้นอนด้วยก็จะตรงไปรึป่าว อยากคีพลุคคนปากแข็งแต่ก็กลัวคืนนี้ไม่ได้กอดพี่เจอะดิ
“แล้วทำไมต้องไม่กลับอะ”
พอได้แล้วก็เอาใหญ่เลยนะมึง..
“อยู่ก่อนดิ ไม่ให้ไป”
เสียงเปลี่ยนไปอย่างกับคนละคน ไม่รู้ว่าดอสรู้ตัวมั้ยแต่ถ้าถามเจแล้วบอกได้เลยว่า นี่แหละน้องดอสโหมดอ้อนกำลังจะมา เสียงหวานๆแบบนี้แหละที่พี่เจคิดถึ๊งคิดถึง
“อะไรนะ ไม่ค่อยได้ยินเลยอะ” จะว่าเขินก็เขิน จะว่ากวนตีนก็กวนตีน ตั้งแต่จีบกับดอสมาพี่เจมันเล่นมุก อะไรนะ ไม่ค่อยได้ยินไปกี่รอบแล้ววะ ในไลน์ไม่พอ ตัวจริงมึงยังเล่นอีกหรอ
ส่วนคนตัวเล็กที่หลงกลไปตามแผนห้าบาทสิบบาทของพี่เจก็กลัวว่าถ้าตัวเองปากแข็งไปมากกว่านี้ พี่เจจะงอนจนกลับห้องไปจริงๆ
“ไม่อยากกอดเค้าแล้วหรอ”
สาบานกับแด๊ดดี้สิคะว่าไม่ได้ยั่ว
“เห็นมึงดูหนังอยู่ ไม่อยากกวน” ปากพูดคำว่าไม่อยากกวน แต่ตัวนี่เดินกลับไปนั่งบนเตียงแล้วเรียบร้อย เซเว่นอะไรไม่ต้องไปมันแล้ว หิวอะไรก็ทนๆไปเหอะ ถ้าหิวมากไว้ค่อยหากระต่ายแถวนี้กินก็ได้
“ก็ห้ามกวน แต่ว่ากอดได้”
ร่างบางหยิบหมอนกอดที่กั้นอยู่ตรงกลางออกไปวางไว้อีกฝั่งของเตียงก่่อนจะเขยิบตัวเองเข้ามาใกล้กับคนตัวสูง
“จะกอดเจหรือจะให้เจกอดดีคะ”
“จะกอดเจ~”
อะ เสียงหวานถูกใจเจ
พูดเสร็จก็เอื้อมมือไปกอดเอวร่างหนาไว้ หัวก็พิงไปที่แผ่นอกกว้างๆพอดี ตาก็ยังมองทีวีต่อไปถึงจะดูต่อไม่ค่อยรู้เรื่องแล้วก็เถอะเพราะมัวแต่อ้อนพี่เจอยู่จนพลาดฉากสำคัญไปหลายฉาก
“ดอส”
หัวกลมๆเงยขึ้นไปมองเจ้าของเสียงพร้อมกับตาแป๋วๆแทนคำถามว่ามีอะไร
“มึงยังไม่ได้ทิ้งตุ๊กตาที่กูให้ใช่ปะ”
ถามพลางมองไปที่ตุ๊กตาที่วางอยู่ตรงโต๊ะข้างๆเขา
ใช่..
ไม่ได้ทิ้ง
ไม่เคยคิดจะทิ้ง
มันอยู่ตรงนั้นมาตลอด หกเดือนที่แล้วมันตั้งอยู่ตรงไหน ตอนนี้มันก็ยังอยู่ที่เดิม แต่เมื่อคืนที่เจไม่เห็นอาจจะเป็นเพราะนาฬิกาปลุกมันบังหรือเพราะเขารีบมารีบกลับเลยไม่ทันได้สังเกต
ดอสชะงักไปนิดหน่อย เพิ่งนึกได้ว่าตอนทะเลาะกันคราวนั้นเคยประชดไปว่าเอาน้องเย์ที่น่าสงสารไปทิ้งแล้ว จริงๆดอสก็ไม่คิดหรอกว่าเจจะเชื่อ นึกว่าจะรู้ทันเสียอีกว่าเขาเป็นคนชอบประชด รวมถึงไอเรื่องตุ๊กตานี่ด้วย
“เออ ใครจะไปทิ้งลง”
อยู่ๆดีทั้งคู่ก็เงียบไปซะอย่างงั้น คนตัวเล็กยังคงกอดร่างสูงไว้แน่นแต่ไม่กล้าเงยขึ้นไปมองแล้วเพราะไม่รู้จะทำหน้ายังไง
เจเลื่อนมือที่จับเอวบางอยู่ขึ้นมาลูบหัวกลมๆที่พิงอยู่บนอกเขาแทน
“กูขอโทษนะ”
“…”
“ที่เคยทำอะไรให้มึงเสียใจ”
ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าตอนนั้นเดอสก็เสียใจมากจริงๆเหมือนที่เจพูดนั่นแหละ แต่เรื่องมันนานมากจนต่อให้กลับไปนึกถึงยังไง ความรู้สึกโกรธเกลียดที่เคยมีให้เจมันก็ไม่หลงเหลืออยู่แล้วล่ะ
“ทำไมอยู่ๆดราม่าแล้วอะ”
เอาจริงๆถ้าถามว่าโอเคกับสิ่งที่เจทำตอนนั้นมั้ย มันก็ไม่โอเคหรอก มันไม่มีวันโอเคเลยแต่ตอนนี้มันจำเป็นด้วยหรอที่จะต้องกลับไปนึกถึงสิ่งแย่ๆในวันนั้นในเมื่อตอนนี้คนที่เขากำลังกอดอยู่รู้ตัวแล้วว่ารักเขาแค่ไหนถ้าเจคนนี้สัญญาว่าต่อไปนี้จะไม่ทำให้เขาเสียใจ เขาก็ยินดีที่จะลืมเจคนเก่าคนนั้นไปได้ไม่ยากอยู่แล้ว
“ก็กูยังรู้สึกผิดอยู่ไง”
มันยากที่จะลืมจริงๆนั่นแหละ การกระทำเหล่านั้น คำพูดแบบนั้น
“รู้สึกผิดก็ชดใช้ดิ”
มีอะไรมาชดใช้เรื่องแย่ๆที่เขาเคยทำได้ด้วยหรอ
มีอะไรมาลบล้างคำพูดแย่ๆที่เขาเคยพูดไว้ได้ด้วยหรอ
“ยังไง”
กูต้องชดใช้ด้วยอะไรวะดอส
“อยู่กับกูแบบนี้ไปนานๆไง”
ตอบไปด้วยเสียงหวานๆก่อนจะเลื่อนตัวขึ้นไปแตะริมฝีปากเบาๆบนแก้มเนียนของคนตัวสูงที่ตอนนี้ยิ้มจนลักยิ้มผุดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
ลักยิ้มของเจมันมีดอสเป็นสาเหตุเสมอแหละ
เขามองหน้าคนตัวเล็กที่ตอนนี้ก็กำลังมองหน้าเขาอยู่เหมือนกัน ความรู้สึกที่เหมือนโลกหยุดหมุนมันกลับมาอีกครั้ง คงมีแค่ดอสคนเดียวเท่านั้นแหละที่ทำให้โลกของเจมันหยุดหมุนแบบนี้ได้ เหมือนกันกับที่ก็คงมีแค่เจคนเดียว ที่ทำให้ดอสรู้สึกแพ้ไปซะทุกอย่าง ดอสแพ้คนแบบเจมากๆ และมันเป็นการแพ้แบบที่เจ้าตัวตั้งใจยอมแพ้เองด้วย
กลิ่นกายหอมอ่อนๆที่มีความหวานแบบอธิบายไม่ถูกของคนตัวเล็กตรงหน้ามันเชิญชวนให้ร่างหนาเขยิบหน้าเข้าไปใกล้
เขาไม่ได้คิดไปเองหรอกว่าไม่ใช่แค่เขาที่เป็นฝ่ายเขยิบเข้าไป
ร่างบางเองก็เหมือนจะโดนอีกฝ่ายดึงดูดให้เขยิบเข้ามาหาด้วยเช่นกัน
ความเขินทั้งหมดที่เคยเกิดขึ้นจากข้อความในหน้าจอโทรศัพท์นั้นมันเทียบไม่ได้เลยกับในบรรยากาศและความรู้สึกตอนนี้ครั้งล่าสุดที่ได้ใกล้กันขนาดนี้ก็คงเป็นคืนตอนเค้าดาวตอนปีใหม่ที่ผ่านมา ซึ่งมันก็หกเดือนมาแล้ว ทุกอย่างมันเหมือนเริ่มต้นใหม่หมด ความคิดหลายอย่างแล่นเข้ามาในหัวของเขาทั้งสองคน คืนแรกที่กอดกันตรงนี้ ตรงเตียงเดิมเตียงนี้ หนุนหมอนใบเดิมแบบนี้ ได้ใกล้กันแบบนี้ ความรู้สึกของทั้งคู่มันเกิดขึ้นตั้งแต่คืนนั้นแล้วแหละ แต่ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร พวกเขาถึงได้ปล่อยให้มันมีเรื่องราวแย่ๆมากมายผ่านเข้ามาก่อน
แต่ถ้าให้คิดในแง่ดีไอเรื่องราวแย่ๆที่ว่านั่นมันทำให้ทั้งคู่รู้ว่าคืนนี้มีค่าขนาดไหน
คืนที่ความสัมพันธ์ของเขาสองคนมันไม่ต้องเป็นอะไรที่เข้าใจยากอีกต่อไปแล้ว
ริมฝีบางทั้งสองสัมผัสกันเบาๆ เป็นความรู้สึกเดียวกันกับคืนนั้น คืนที่เป็นจูบแรกของทั้งคู่
ความรู้สึกเดียวกันเลย
“อ๊ะ”
จากที่แค่แตะเบาๆ อยู่ๆเจกลับพลิกตัวขึ้นมาอยู่ข้างบนจนคนตัวเล็กตกใจ
“อื้ออ”
ยังไม่ทันจะได้ถามว่าจะทำอะไรก็โดนร่างหนากดจูบลงมาบนริมฝีปากอย่างเต็มแรงถึงมันจะไม่ใช่ครั้งแรกที่จูบกับเจ แต่สัมผัสจูบแบบนี้ดอสไม่คุ้นชินเลย มันไม่ใช่แค่แตะปากเบาๆเหมือนตอนที่จูบกันครั้งนั้น
มือหนาประสานกับมือเล็กตรึงข้อมือบางนั้นไปกับเตียงก่อนจะโน้มตัวลงมาประกบริมฝีปากสวยนั้นซ้ำๆ
“เจมึงจะทำอะไ- อื้อออ” ไม่ปล่อยโอกาสให้คนตัวเล็กได้พูดหรือแม้แต่ขยับไปไหนคงเพราะด้วยแรงกดที่ข้อมือของเจมันมากเกินกว่าที่คนตัวเล็กจะขัดขืนได้
เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กพยายามดิ้นเหมือนกำลังหายใจไม่ออกเจก็ผละตัวเองออก
“ไม่ได้จะทำอะไร แค่จูบเฉยๆ”
คนตัวเล็กยังไม่ทันจะได้ตอบอะไรมาก็โดนร่างสูงบดจูบลงไปอีกรอบ
แต่คราวนี้มันไม่ใช่แค่ประกบจูบธรรมดา
ลิ้นอุ่นๆที่ดันเข้ามาในโพรงปากทำให้คนตัวเล็กถึงกับสะดุ้ง ถึงจะเป็นครั้งแรกที่เจเคยได้ลองจูบใครแบบนี้แต่คงด้วยเพราะอารมณ์มันพาไปบวกกับที่เคยเห็นๆมาในหนังมันเลยทำให้เขารู้ว่าควรจูบแบบไหนถึงจะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกดี
และมันก็ได้ผล..
จากที่พยายามจะขัดขืน ตอนนี้ร่างบางพยายามรับจูบที่เจส่งมาให้อย่างเร่าร้อนแม้ว่าเขาจะตามไม่ค่อยทัน แต่นั่นแหละที่ยิ่งทำให้เจอยากแกล้งคนน่ารักตรงหน้าขึ้นไปอีก
ถ้าไม่ใช่แค่จูบ..
ถ้ามากกว่านี้ล่ะ?
เจผละตัวเองออกมาจากริมฝีปากบาง ก่อนจะเลื่อนลงไปจูบเบาๆที่ซอกคอ เขาลากริมฝีปากเบาๆไปทั่วต้นคอขาวของคนตัวเล็กเป็นการบอกว่าเขาไม่ได้ต้องการแค่จูบ ถึงจะไม่ได้ทำแรงก็จริง แต่ไอที่เขาทำเบาๆวนไปวนมาอยู่นั่นแหละ มันยิ่งปลุกอารมณ์ร่างบางมากกว่าตอนที่เข้ากดจูบแรงไปที่ปากเสียอีก
ดอสเองรู้ว่าเจหมายถึงอะไร มันคงไม่ใช่แค่จูบเหมือนที่เจบอกเขาก่อนหน้านี้
แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาเคลิ้มไปกับสัมผัสที่คนตรงหน้ามอบให้แค่ไหน
ยิ่งถ้าคนๆนั้นเป็นเจคนที่เขารักด้วยแล้ว
ไม่เป็นไรหรอก
แค่จูบเอง
ไม่มีอะไรหรอก
เมื่อดอสไม่ได้ขัดขืนยอมให้จมูกโด่งซุกไซร้ไปตามซอกคอขาวของตัวเองอยู่แบบนั้นยิ่งทำให้เจอยากสัมผัสร่างกายนุ่มนิ่มตรงหน้าเขาตอนนี้เข้าไปอีกเขาอาศัยจังหวะที่ร่างบางกำลังเคลิ้มไปกับจูบนั้นถอดเสื้อนอนนั่นออก
“ไม่ต้องกลัวนะ” ราวกับอ่านความคิดของร่างบางออก คงเพราะเดาออกจากสีหน้ากับอาการตัวสั่นของคนตัวเล็กที่ตอนนี้ไม่มีมีอะไรปิดบังเรือนร่างท่อนบนอยู่เลย ไม่ใช่ว่าดอสไม่รู้ว่าเจกำลังจะทำอะไร
แต่เขาแค่ไม่รู้จะจัดการกับความต้องการที่เกิดขึ้นไปพร้อมๆกับความกลัวของตัวเองยังไง
“ไม่เอาแล้ว..”
“กลัวหรอ”
ถามไปแบบไม่ได้สนใจว่าคนตัวเล็กจะตอบกลับมาว่าอะไร มือหนาลูบไล้ขึ้นลงที่เอวบางพร้อมกับใช้ลิ้นตวัดเบาๆตรงยอดอกแล้วกดเม้มเบาๆ
“อ๊ะ”
ถึงจะทำให้ดอสหายกลัวไม่ได้ แต่ร่างสูงรู้วิธีที่จะทำให้ดอสต้องการเขามากพอจนลืมความกลัวนั้นไปได้
ลิ้นอุ่นๆไซร้ไปทั่วเรือนร่างของคนตัวเล๋กตั้งแต่เอวไปจนถึงซอกคอ
“อ๊ะ พะ..พี่เจ..” เสียงครางของคนตรงหน้ายิ่งปลุกอารมณ์ร่างสูงขึ้นไปอีก
มือหนาค่อยๆเลื่อนลงไปสัมผัสตรงส่วนอ่อนไหวของร่างบางโดยที่มีเนื้อผ้าบางๆของกางเกงนอนกั้นอยู่
“อ๊าา”
แล้วค่อยๆรูดขึ้นลงตรงส่วนนั้นช้าๆ
ดอสกัดปากตัวเองเพื่อกลั้นเสียงตัวเองเอาไว้ แต่ดูจากสีหน้าเคลิ้มๆของดอสตอนนี้ทำไมเจจะไม่รู้ว่าคนตัวเล็กกำลังรู้สึกดีกำลังสิ่งที่เขากำลังทำให้แค่ไหน
มือหนาค่อยล้วงเข้าไปในกางเกงก่อนจะจับกุมตรงแก่นกายนั้นไว้แล้วชักรูดขึ้นรัวถี่ยิ่งกว่าเดิม
ดอสแพ้ให้เจคนนี้ตลอด..
“บอกกูว่ามึงอยากให้หยุด แล้วกูจะหยุด” เจกระตุกยิ้มก่อนจะผละมือออกจากส่วนนั้นของร่างบางด้วยความจงใจจะแกล้งคนตรงหน้า
“มะ ไม่เอา..”
ยอมแพ้เจในทุกๆเรื่อง..
“ไม่เอาอะไรคะ” พูดแล้วก็ก้มลงไปประกบริมฝีปากบางที่กำลังเผยอยั่วยวนให้เข้าไปจูบอย่างไม่รู้ตัว
“มะ..ไม่หยุดได้มั้ย..”
รวมไปถึงเรื่องบนเตียง...
ได้ยินแบบนั้นก็จัดการถอดกางเกงคนตัวเล็กออกทันที นิ้วเรียวยาวค่อยๆสอดเข้ามาที่ช่องทางรักก่อนจะค่อยๆเพิ่มเข้าไปทีละนิ้ว
“ อ้ะอ๊าา” ร่างบางเม้มปากไว้แทบไม่ทัน แม้ตอนนี้ร่างกายของเขาจะรุ่มร่อนมากแค่ไหนแต่ก็พยายามกลั้นเสียงไม่ให้ตัวเองหลุดครางออกไปให้คนตรงหน้าได้ยิน แค่นี้ก็เขินจะแย่แล้ว ให้ตายยังไงเขาก็ไม่มีทางเรียกชื่อพี่เจออกมาในเวลาแบบนี้แน่ๆ
“ร้องดิ ไม่ต้องเขินหรอก”
ยิ่งเห็นคนตัวเล็กพยายามกลั้นเสียงไว้เท่าไหร่ เขายิ่งอยากแกล้งมากขึ้นเท่านั้น ในขณะที่อีกมือนึงยังสอดไส้นิ้วเรียวอยู่ในช่องทางด้านหลัง อีกมือหนึ่งก็ค่อยๆรูดขึ้นลงช้าๆบริเวณแก่นกายด้านหน้า ความเสียวจากทั้งสองทางยิ่งทำให้คนตัวเล็กแทบอยากจะระเบิดตัวเองออกมากซะตอนนั้นเลย
“อ๊าา พะ พี่เจ อ๊ะ”
เชี่ย.. กูทนไม่ไหวแล้ว
ทั้งๆที่ตอนแรกต้องการจะแกล้งให้ดอสต้องการเขาแท้ๆ แต่พอมองร่างบางตอนนี้ที่กำลังบิดเร้าไปมาด้วยความเสียวซ่านกลับทำให้กลายเป็นเขาเองที่ต้องการอีกฝ่ายมากกว่าเดิม ดอสคงไม่รู้หรอกว่าสภาพตัวเองตอนนี้มันยั่วอีกฝ่ายมากแค่ไหน เรืองร่างนิ่มๆที่ดูบอบบางทำให้เจสับสนไปหมดว่าเขาควรจะทะนุถนอมกระต่ายตัวขาวตัวนี้ไว้หรือจะปล่อยความอยากของตัวเองที่มีตอนนี้ใส่คนตัวเล็กไปให้เต็มแรง
“อยากได้มากกว่านี้มั้ย”
ร่างสูงรีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกด้วยความรีบร้อน
“อื้ออ”
เจกดจูบลงไปหลังจากที่ตัวเองปลดเปลื้องผ้าเสร็จ มือหนาค่อยๆลูบไล้เบาๆไปตามเรืองร่างบางตรงหน้า คนตัวเล็กหลับตาหันหน้ามองไปทางอื่นด้วยความเขิน เขาไม่เคยอยู่ในสภาพเปลือยทั้งตัวขนาดนี้ต่อหน้าใครมาก่อน ทั้งเขินทั้งกลัวแต่ก็ปฎิเสธไม่ได้ว่าเขาต้องการสัมผัสของอีกคนมากแค่ไหน
จะให้หยุดตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้วล่ะ
มือหนาลูบที่เรียวขาเพื่อเป็นการบอกว่าเขากำลังจะทำอะไรต่อจากนี้ เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ได้ขัดขืนอะไรก็จับเรียวขาคนตัวเล็กให้อ้าขาออกก่อนจะแทรกแก่นกายเเข้าไปในช่องทางรักของอีกฝ่ายช้าๆ
“อ๊าาาา จ..”
“เจ็บหรอ”
ร่างบางพยักหน้าแทนคำตอบ แต่คำตอบนั้นก็ไม่ได้ทำให้ความอยากของคนตัวสูงที่มีอยู่ตอนนี้ลดลงไปได้เลย
“งั้นทำเบาๆนะ”
ร่างสูงค่อยๆเขยิบแก่นก่ายเข้าออกช้าๆด้วยกลัวว่าคนตัวเล็กจะรู้สึกเจ็บไปกว่านี้ แต่ช่องทางอุ่นๆของคนตัวเล็กที่ตอดรัดแน่นด้วยความความเกร็งมันยิ่งทำคนด้านบนรู้สึกเสียวจนอยากจะกระแทกแก่นกายของเขาเข้าไปในร่างบางให้เร็วขึ้นกว่าเดิมเสียอีก
“อ้ะะ...อ๊า..ตรงนั้น..อื้อออ ” เมื่อช่องทางเล็กเริ่มปรับตัวได้แล้ว แก่นกายใหญ่ก็เริ่มกระแทกเร็วมากขึ้นอย่างอดใจไม่ไหว
ใบหน้าที่เหมือนกระต่ายจากเดิมที่ว่าก็น่ารักอยู่แล้ว แต่พอเป็นในเวลาแบบนี้มันกลับกลายเป็นยั่วยวนจนเเจนคนนี้แทบจะเป็นบ้า ไหนจะแก้มขาวเนียนนั้นอีก ตากลมๆที่ดูไร้เดียงสาคู่นั้น กับริมฝีปากหยักที่กำลังเผยอเหมือนจงใจจะยั่วให้ร่างสูงเข้าไปประกบ ทั้งหมดนี่กระตุ้นอารมณ์ของคนตัวสูงได้เป็นอย่างดี
มือหนาจับเรียวขาคนตัวเล็กขึ้นมาพาดไว้บนไหล่เพื่อให้ตัวเองสอดใส่แก่นกายได้ง่ายขึ้น ตอนนี้เขาไม่สนแล้วว่าคนตรงหน้านี้จะเจ็บหรือเปล่า แต่จะห้ามไม่ให้เขาปลดปล่อยความอยากที่มีตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้วแก่นกายใหญ่สอดเข้ามาจนมิดก่อนจะค่อยๆขยับเข้าออกช้า จากๆช้าๆก็ยิ่งเร็วขึ้นตามอารมณ์ที่หยุดไม่อยู่ของร่างสูง
“อ่ะ.. อ๊าาาา... พี่เจ อ้ะ..อ๊าาา”
ร่างบางร้องเสียงหลงอย่างกลั้นไม่ไหว เขาอายจนแทบจะระเบิดแต่ขณะเดียวกันก็รู้สึกดีจนกลั้นความรู้สึกตัวเองอีกต่อไปไม่ไหวแล้ว
“อ่าา ดอส..”
“พะ พี่เจ.. ดอส..เสี.. อึ้ก อ๊าาาา” มือเรียวบางเอื้อมไปจับจุดกระสันของตัวเองแล้วรูดขึ้นลงอย่างถี่รัวในขณะที่ช่องทางหลังก็ถูกกระแทกจากแก่นกายคนร่างสูงด้านบนไปพร้อมๆกัน
“ดอสทำไมนะ”
“สะ.. เสียว..มะ ไม่ไหวแล้ว... อ๊าาาา..พี่เจ ”
ได้ยินเสียงครางแบบนั้นจากคนตัวเล็กยิ่งทำให้ร่างสูงคุมสติตัวเองไว้ไม่อยู่ แก่นกายใหญ่สวนกระแทกเข้ามาอย่างสุดแรง
“พะ พี่เจ... ดอส ม ไม่ไหวแล้ว.. อ๊ะ”
เแก่นกายด้านล่างยังคงทำหน้าที่ต่อไปในขณะที่ค่อยๆโน้มตัวลงมาโอบกอดร่างเล็กไว้พร้อมๆกับพรมจูบไปทั่วซอกคอของร่างบาง
“อ๊ะ อื้อออ.. อ๊าา พะ..พี่เจ”
ยิ่งเสียงครางถูกปลดปล่อยออกมามากเท่าไหร่ ร่างสูงก็ยิ่งกระแทกรัวเร็วมากขึ้นเท่านั้น ร่างบางแอ่นหน้าอกตามสัญชาติญาณเพื่อเป็นการบอกคนตรงหน้ารับรู้ว่าเขาต้องการให้อีกฝ่ายสัมผัสร่างกายของเขามากกว่านี้อีก
แล้วก็เป็นไปตามนั้น
เจก้มลงมาเลียยอดอกของคนตัวเล็กพลางใช้มืลูบเบาๆที่เอวขึ้นลงไปพร้อมกัน
“พะ พี่เจ..ดอส...จะถึงแล้ว.. อ๊ะ”
ร่างบางอ้าขากว้างกว่าเดิมเพื่อให้ช่องทางรักของเขาดูดกลืนแก่นกายของอีกฝ่ายเข้าไปได้เต็มแรงมากขึ้น ร่างสูงก็บดเบียดแก่นกายของตัวเองอย่างถี่รัวจนคนตัวเล็กเสียวจนแทบจะขาดใจ
“อ้ะ... อ๊าาา” คนตัวเล็กครางลั่นห้องทันทีที่ออีกฝ่ายปลดปล่อยน้ำรักอุ่นๆใส่ช่องทางหลังของเขา กลายเป็นว่าเจเสร็จก่อนเขาเสียอีก ร่างสูงถอดแก่นกายของตัวเองออกมาช้าๆจากช่องทางที่ปริ่มน้ำก่อนจะก้มลงไปปรนเปรอที่บริเวณเอ็นอุ่นๆของร่างบางเพื่อให้ถึงฝั่ง
“อ๊าาา พี่เจ”
ทันทีที่แก่นกายเล็กปลดปล่อยน้ำรักออกมา คนตัวสูงก็ช้อนตัวร่างบางขึ้นมากอดพร้อมกับพรบจูมไปทั่วแก้มและปากของคนตัวเล็กอีกรอบ
ทำไมมึงน่ารักได้ขนาดนี้วะดอส
“พี่รักดอสนะ”
“ดอสก็รักพี่จ-- อื้อออ”
คนอะไรวะ.. แม่งหวานกว่าเค้กอีก
กดจูบเสร็จไปทั้งๆที่ยังไม่ทันจะพูดจบประโยค ร่างสูงผละริมฝีกปากออกมาก่อนจะจับร่างบางพลิกให้คว่ำลงกับเตียง
“มะ..ไม่เอาแล้ว”
“เหนื่อยแล้วหรอ แต่แด๊ดดี้ยังไม่เหนื่อยเลยนะคะ”
“อ๊าาา จ..เจ.. ไม่เอา” ร่างสูงแกล้งไซร้คอคนตัวเล็กจากด้านหลัง มือหนาก็ตรึงข้อมืออันบอบบางนั้นไว้เหมือนเดิม ต่างแค่ตอนนี้ร่างบางเปลี่ยนไปอยู่ในท่านอนคว่ำ
กูแกล้งเล่นหรอก
“ไหนอ้อนแด๊ดดี้หวานๆก่อน ไม่งั้นไม่ให้นอน”
“ไม่เอาแล้วแด๊ดดี้ เค้าเหนื่อย”
“…”
“แด๊ดดี้ให้เค้านอนนะ เดี๋ยวให้กอดเค้าทั้งคืนเลย” เสียงอ้อนๆกับตาหวานๆที่มองมาหาแด๊ดดี้ยิ่งทำให้แด๊ดดี้อยากถอนคำพูด
ถอนคำพูดทันมั้ยวะ
ยังไม่ทันที่จะกำจัดความคิดบาปๆของตัวเองเสร็จ คนตัวเล็กหันหน้ามาจุ้บปากแด๊ดดี้เป็นการอ้อนหวานๆตามคำสั่ง
มึงยั่วกูเองนะดอส
“ไม่ต้องนอนละ มานี่”
“เอ้า ไหนบอว่-- อื้ออออ”
“รอบนี้ครางว่าแด๊ดดี้นะ ไม่เอาพี่เจละ”
___________________
Guest
