< รายละเอียด

ทดลองอ่าน

สถานะ(หัวใจ)จำยอม

Chely
0.0
<
>
บทที่ 3 ถูกใจ..อยากได้ (พาร์ทอดีต)

บทที่ 3 ถูกใจ..อยากได้ (พาร์ทอดีต)

4 ปีที่แล้ว​

คณะบริหาร มหาวิทยาลัย​แห่งหนึ่ง

​พาร์ท คีย์

ผมกำลัง​นั่งเล่นชิลๆอยู่หน้าตึกเรียน​กับเพื่อนของผม 'ไอ้ภัทร' ไอ้ภัทร​เป็น​เพื่อน​ที่ผมสนิทมาก เรารู้จัก​กันตั้งแต่เด็ก รู้จัก​นิสัย​ใจคอกันเป็นอย่างดี รวมทั้งนิสัยส่วนตัว​ก็ค่อนข้างคล้ายคลึง​กัน ทำให้คบกันมาได้ยาวนานขนาดนี้​

ผมกำลัง​รอเข้าเรียน​คาบต่อไปก็เลยมานั่งบริหารเสน่ห์​เล่นซะหน่อย​

“เฮ้อ..”​

เสียงถอนหายใจของไอ้ภัทรดังรบกวนผม

“ไอ้ภัทร..มึงเป็น​เหี้ย​ไร​ของมึง”​ มันถอนหายใจ​รอบที่สิบละมั้ง ผมชักรำคาญ​

“ถอนหายใจ​อยู่​ได้..กูรำคาญ”​ ผมหันไปด่ามัน

“กูก็รำคาญ​มึง”​

ไอ้ภัทรกรอกตา แล้วถอนหายใจแรงๆอีกหนึ่งรอบ

“อะไรวะ?”​ ผมไปทำอะไรให้มันไม่​พอใจ​ตอน​ไหนวะ​

“มึงหยุดทำหน้า​หล่อได้ป่ะ ดูดิ..สาวๆมองแต่หน้าหล่อๆของมึง​ กูนั่งเหี่ยว​อยู่​เนี่ยไม่​มองกูเลยสักคน”​

ฮ่าๆ ไอ้ภัทร​มันอิจฉา​ผมเหรอวะ​ เอ่อ..ไม่​ขนาดนั้นหรอก มันคงแค่หมั่นไส้​ผม​

“กูจะเลิกคบมึง”​

มันทำหน้าเซ็งจัด​

“แล้ว​จะให้​กูทำไงวะ พวกเธอมองกูเอง กูไม่ได้ทำอะไร​เลย” ผมก็นั่ง​อยู่​เฉยๆเนี่ย​

“ทำไมสาวๆไม่​มองกูบ้างวะ​”

ไอ้ภัทร​ตัดพ้อ​ แล้วก็นั่งบ่นพร่ำเพ้ออะไรของมันต่อก็ไม่รู้ ผม​​ไม่​ได้สนใจหรอกว่ามันพร่ำเพ้ออะไร ผมนั่งกวาดตา​มองไปเรื่อยๆ แต่ผมไม่​ได้​ส่งสายตาให้ผู้หญิง​คนไหนหรอกนะ

ก่อนที่​สายตา​ของ​ผมจะสะดุดเข้ากับผู้หญิง​คน​หนึ่ง​ที่เดินออกมา​จากในอาคารเรียนแล้วหยุดยืนอยู่หน้าอาคารไม่ไกลจากที่ผมนั่งอยู่ ผู้หญิง​ตัวเล็กที่มีใบหน้าจิ้มลิ้ม ปากนิดจมูก​หน่อย แก้มใสราวกับเด็กน้อย ก็คงจะเด็กน้อยจริงๆนั่นแหละ ​เพราะ​เธอแต่งกาย​ด้วยชุดนักศึกษา​ปี​ 1 เด็กนี่หน้าตาไม่ได้สวยมากเหมือน​ผู้หญิง​ทุกคน​ที่​ผมเคยควง แต่ใบหน้าหวานๆของเธอกลับดึงดูด​ผมได้ไม่ยาก และผมก็ไม่สามารถ​ละสายตาจากเธอได้เลย ผมยอมรับตรงนี้เลยว่า

'ถูกใจ อยากได้ อยากลากขึ้น​เตียง​'

“เฮ้ย..มองไม่วางตาเลยนะโว้ย”​

ไอ้ภัทรมันคงเห็นว่าผมจ้องเด็กนั่นตาเป็นมัน​

“เออ..​” ผมยอมรับ

“ชอบเหรอวะ?”

ไอ้ภัทรถามผม​

“อืม..อยาก​ได้ว่ะ”​ ผมตอบตามตรง..ไม่มีแอ๊บ​

“เฮ้ย! มึงพูด​จริงเหรอวะ!”

ไอ้ภัทรอุทานเสียงดังพร้อมกับทำหน้าเหลือเชื่อ​

​“มึงตกใจเหี้ยไร”​ ท่าทางมันตกใจเว่อร์เกินไปละ

“มันผิดวิสัยมึงไง ปกติมึงไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหน”​

ก็​ใช่..ปกติผู้หญิง​เข้าหาผมก่อนทุกคน​ ผมไม่เคยแสดงท่าทีว่าสนใจผู้หญิงคนไหน ยิ่งแค่ครั้งแรกที่ได้เจอยิ่งไม่มีทาง

แต่ตอนนี้ผมกลับสนใจเด็กนี่

“และน้องคนนี้ไม่น่าจะใช่สเป็คมึง”​

ก็ถูกของไอ้ภัทรอีกหน่ะแหละ ยัยนี่หน้าตาจืดๆธรรมดา​มาก แต่ก็ดูมีเสน่ห์..​น่ารักดี

“ไม่​รู้​ว่ะ กูรู้แค่ว่ากูชอบ และกูก็รู้อีกว่า..ไม่มี​ผู้หญิง​คนไหนปฏิเสธ​กูได้”​ ผมนึกกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจ​พร้อมกับจับจ้องร่างบางไม่วางตา คงไม่ยากหรอกที่ผมจะลากเธอขึ้นเตียง นางแบบ พริตตี้ ​หรือดาวมหาลัยผมก็ฟาดมาแล้วนับไม่ถ้วน นับประสา​อะไรกับยัยเด็ก​น้อยคนนี้หล่ะ​ ผม​ยกยิ้มพร้อมกับคิดแผนการในใจ ยัยเด็ก​นี่เรียน​คณะ​เดียวกัน​กับ​ผมเพราะฉะนั้นคงไม่ยากที่เราจะได้ทำความรู้จักกัน

'แล้วเจอกันนะยัยเด็ก​น้อย​'

หลังจาก​วันนั้น​ผมก็สืบจนรู้​ว่า​ยัยเด็ก​น้อยที่ผม​หมายตา​ไว้​ชื่ออัญญาวี ชื่อเล่นอัญ แค่ชื่อก็โคตร​ไพเราะ​เพราะพริ้งแล้วว่ะ และพระเจ้าโคตรจะเข้าข้างผม เพราะเธอ​เป็น​น้องรหัสของเพื่อนที่เคยเรียนมัธยมกับผม..มันชื่อไอ้ต้น ทำให้แผนการในการทำความรู้จักเธอยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่

วันเลี้ยงสังสรรค์สายรหัส

หลังจาก​กิจกรรม​รับน้องของ​คณะ​จบ​ลงไอ้ต้น​มันก็มีนัดเลี้ยงสายรหัส เพราะ​ฉะนั้น​เด็ก​น้อย​ของผมต้องมาด้วยแน่นอน ผมจึงทำเนียนขอมาร่วมเลี้ยงสังสรรค์กับมันด้วยและอาสาเป็นเจ้าภาพให้มันเอง และตอนนี้ผมก็แค่นั่งรอในห้องคาราโอเกะ​ของร้านอาหารชื่อดังแห่งหนึ่ง ซึ่งทุกคนมากันครบแล้วเหลือแค่ยัยเด็กน้อย​ ผมหันมองไปรอบๆห้องที่มีทั้งผู้ชายและผู้หญิงเกือบ 10 คน เนื่องจากน้องสายรหัสของไอ้ต้นบางคนก็พาเพื่อนมาด้วย บางคนก็มากับแฟน

“สวัสดี​ค่ะพี่ๆ​”

ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงเสียงของ​ยัยเด็ก​ที่ผมรออยู่ก็ดังขึ้น ผมหันไปมองแวบหนึ่ง เธอก้าวเข้ามาในห้อง​พร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่ง

“สวัสดี​ค่ะ”​

ตามด้วยเสียงของผู้หญิงอีกคน ซึ่งคงจะเป็นเพื่อน​ของเธอ​

“อ้าวอัญ ยี่หวา.. มาๆ นั่งก่อน”​

เพื่อนผมเอ่ยบอกพวกเธอ​

“ขอบคุณค่ะ”​

​ผมนั่ง​อยู่​อีกโต๊ะ​หันหลังให้เธอ และนั่งรออย่างใจเย็น ผมไม่อยากจู่โจมให้ไก่ตื่น แต่ก็แอบหันมองเธอเป็นระยะ

ผมรออีกเกือบ​ 20​ นาที​ก็ลุกขึ้น​เดินไปยังโต๊ะ​ของ​เพื่อน​ผม ​ผมได้ยินเสียงน้องๆสาวๆแอบส่งเสียงกรี๊ด​กร๊าด​ผม​

“เฮ้ย..ไอ้คีย์​! มานั่งด้วยกันดิ นั่งตรงนั้นเลยมึงอ่ะ”​

ไอ้ต้นเห็นผมเดินเข้าไปมันก็ชี้ชวนให้ผมนั่งร่วมโต๊ะ และโชคดีเป็นบ้าที่ที่ว่างข้างๆยัยเด็กหน้าหวานว่างอยู่ เพราะเพื่อนของเธอที่มาด้วยกันลุกขึ้นไปจับไมค์ร้องเพลงอยู่ตรงโซนคาราโอเกะบริเวณด้านหลังห้อง ผมจึงไม่รอช้าที่จะทรุดนั่งลงไป

“มึงแดกไรเดี๋ยว​กูชงให้เอง​”

ไอ้ต้นถามผม

ไม่​ต้องแปลกใจ​หรอก​ครับ​ที่เพื่อน​ผมมันเทคแคร์​ผมดีขนาดนี้หน่ะ ก็อย่างที่บอกว่า​คืนนี้ผมอาสาเป็น​เจ้าภาพ​ให้มันและน้องๆสายรหัสของมันไง

“อะไรก็ได้..มึงชงมาเถอะ”​ อะไรก็ได้ผมดื่ม​ได้หมด..ไม่เกี่ยง

แล้วไอ้ต้นก็จัดการชงเหล้าให้ผม เสร็จแล้วก็วางแก้วเหล้าลงตรงหน้าของผม ผมก็ยกขึ้นดื่ม พร้อมกับหันไปมองกับแกล้ม​น่ากินที่​นั่งอยู่​ข้างๆ​

เธอก็หันมามองผมเช่นกัน​

“สวัสดี​ครับ..น้องอัญ”​ ผมเอ่ยทักทาย​เธอ

“พี่ชื่อพี่คีย์​” พร้อมกับแนะนำตัว

“สวัสดี​ค่ะ”​

มือเล็กยกขึ้นประกบกัน ยัยเด็กนี่ไหว้ผม! เอาซะผมรับไหว้แทบไม่ทันเลย​

“พะ..พี่รู้จักอัญด้วยเหรอคะ?​” ฉันเอ่ยถามผู้ชายตัวโตที่นั่งอยู่ข้างฉัน 'พี่คีย์' ​ฉันรู้จักเขา ใครๆก็ต้องรู้จักพี่คีย์​กันทั้งนั้น หนุ่มหล่อเสน่ห์​แรง ​รุ่นพี่ปี​ 4 คณะบริหาร ​หนุ่มที่สาวๆทั้งมหาลัยต่างก็พร้อม​จะพลีกายให้ ฉันเคยเห็นเขาไม่กี่ครั้ง แต่ทุกครั้งก็เห็นจากระยะไกลๆ ก็ยังคิดว่าพี่เขาหล่อมาก แล้วตอนนี้เขามานั่ง​อยู่​ใกล้ฉัน ใกล้จนตัวแทบติดกัน ​ดูเหมือน​เขาจะจงใจขยับเก้าอี้​มาใกล้ฉันหรือเปล่านะ นั่งใกล้แบบนี้ยิ่งเห็น​ชัดเลยว่าพี่เขาหล่อขนาดไหน ความหล่อเหลาของเขาทำให้หัวใจดวงน้อยของฉันเต้นไม่เป็น​จังหวะ​เลย

“ก็เมื่อกี้พี่ได้ยินเพื่อน​พี่เรียกชื่ออัญไง”​

อ๋อ..คงตอนที่พี่ต้นเรียกชื่อฉัน

“อ้อค่ะ”​ ฉันพูดแค่นั้นแล้วเงียบ

แอบสังเกต​ไปรอบๆ สาวๆต่างเมียงมองมาที่พี่คีย์​เป็น​ตาเดียว​เลย ฉันก็เลยไม่ค่อยกล้าสนทนากับเขามากนักเพราะ​กลัว​จะถูกหมั่นไส้เอา​

“อัญดื่มเหล้าไหม? เดี๋ยวพี่สั่งเครื่อง​ดื่มเบาๆให้​”

แต่พี่คีย์​กลับชวนฉันคุย​ แถมยังพูด​คุยเหมือน​เราสนิทสนม​กัน​มากงั้นแหละ ​ทั้ง​ที่นี่คือครั้งแรก​ที่​เรา​ได้พูดคุย​กัน​

“มะ..ไม่เป็นไร​ค่ะ อัญไม่ดื่ม”​ ฉันปฏิเสธ​อย่างสุภาพ​ ฉันไม่ดื่มเครื่อง​ดื่มแอลกอฮอล์

“ไม่ลองหน่อยเหรอ?”​

พี่คีย์ก้มลงมาใกล้ฉัน

“ไม่​ดีกว่าค่ะ”​ ฉันรีบเอนตัวออกห่างเล็กน้อยด้วยความตกใจ หัวใจของฉันเต้นระส่ำเลย เพราะเมื่อกี้ใบหน้าของเขาอยู่ห่างจากใบหน้าของฉันแค่คืบเดียวเอง

“เครื่อง​ดื่มสำหรับผู้หญิง​ก็มีนะ แอลกอฮอล์​ไม่​เยอะหรอก รับรองไม่เมา​”

พี่คีย์​คะยั้นคะยอ​

“ไอ้คีย์..​มึงจะจีบน้องกูเหรอวะ”​

เพื่อน​ผมขัดขึ้น​

“เสือก!”​ ผมด่ามัน​ แต่ไม่ได้​ตอบคำถามมัน ให้มันคิดเอาเอง​

หลังจาก​นั่งดื่มนั่ง​คุยกับพี่ๆ​นานกว่า​ 3 ชั่วโมง​ฉันก็ต้อง​ขอตัวกลับ เพราะ​ฉันพักอยู่หอพักในมหาลัย เนื่องจากบ้านของฉันกับมหาลัยค่อนข้างไกลกันฉันจึงขอคุณพ่อ​ย้ายเข้ามาอยู่หอพักในมหาลัยเพื่อที่จะได้สะดวกในการเดินทางไปเรียนและทำกิจกรรมของคณะ ซึ่งหอพักในมหาลัยมีกฎที่ค่อนข้างเข้มงวด หอพักจะปิดเวลา 23.00 น. เพราะ​ฉะนั้น​ฉันคงอยู่​ดึกมากไม่ได้​

“เอ่อ..พี่ๆคะ อัญต้องกลับแล้วนะคะ”​ ฉันเห็น​จังหวะ​ที่​ทุกคน​เงียบกันพอดีจึงเอ่ยขึ้น​

“อ้าว..ทำไมกลับเร็ว​อ่ะ”​

พี่ต้นทำหน้าเสียดาย​

“อัญพักอยู่หอในค่ะ กลับดึกไม่ได้”​ ฉันพูดพร้อมกับ​ลุกขึ้น

“อ่อ..งั้นเหรอ”

ก่อนจะ​เดินไปหายี่หวาที่กำลัง​ถือไมค์ร้องเพลง​อยู่​ด้านหลังห้อง

“อัญจะกลับแล้วนะ ยี่หวาจะกลับพร้อมอัญไหม?” ฉันเอ่ยถามเพื่อน​

“เอ่อ..กลับๆ”

ยี่หวาหันมาตอบฉัน​

“น้องยี่หวาอย่าเพิ่ง​กลับดิ อยู่​ร้องเพลงเป็นเพื่อน​พี่ก่อน”

พี่ฝน​..แฟนสาวของพี่รหัสฉันเอ่ยขึ้น

“งั้นยี่หวา​อยู่ต่อเป็นเพื่อนพี่ฝนเถอะ ​อัญกลับเองได้”​

ดูเหมือนเพื่อนฉันกำลังสนุกอยู่เลย ดูแล้วเธอคงจะยังไม่อยากกลับ

“จ้ะๆ เอ่อ..อัญกลับยังไงอ่ะ”​

ยี่หวาถามฉัน

“แท็กซี่” ฉันตอบ​

“เรียก​ grab ดีกว่า​ ปลอดภัย​กว่า”​

ยี่หวาเสนอแนะ เพราะห่วงความปลอดภัยของฉัน

“จ้ะ”​ ฉันรับคำ เสร็จแล้ว​ก็​เดินออกมา

พอผ่านโต๊ะ​พี่ๆก็โบกมือลาทุกคน แล้วเดินออกจากห้อง

แต่ฉันเห็น​พี่คีย์​ลุกขึ้น ​แล้วเขา​ก็​เดินออกมา เขา​ตามฉันมาหรือเปล่านะ

“เดี๋ยว!”

ฉันเดินออกมาจนถึงหน้าร้าน ก่อนที่เสียงของใครบางคนจะ​ดัง​ขึ้น​ข้างหลัง​ฉัน