< รายละเอียด

ทดลองอ่าน

BAD BOY รักฉบับร้าย(เพิ่มตอนพิเศษ1ตอน)

เจ้ไฝดำ
0.0
<
>
BADBOY||1||ผู้ชายหน้านิ่งกับผู้หญิงปากร้าย

BADBOY 1

"โอ๊ย สายแล้ว ตาย ตายแน่ๆ "

เสียงบ่นพึมพำของหญิงสาวร่างเล็กนามว่าน้ำอิงที่เอาแต่บ่นคนเดียวตลอดทางที่วิ่งเข้ามาในมหาวิทยาลัย

จะไม่อะไรเลยถ้าวันนี้ นาฬิกาปลุกที่เธอต้องใช้ทุกวันดันเสีย แล้วยังรถจักรยานที่จะใช้ปั่นมาเรียนวันแรกยางก็ดันรั่ว และที่สำคัญน้ำที่ห้องก็ดันไม่ไหลอีก

เนี่ยยายน้ำอิงคนนี้ต้องไปอาบน้ำที่ห้องข้างๆ ไม่รู้มันวันโลกแตกอะไรทำไมกันนะจะมีอะไรซวยแบบนี้อีกไหม น้ำอิงได้แต่คิดอนาถใจกับตัวเอง เวรอีอิงเอ๊ย

Rrrrrr

"รู้แล้ว รู้แล้ว"เสียงโทรศัพท์ที่ดังอย่างต่อเนื่องทำให้น้ำอิงที่กำลังวิ่งด้วยความเร็วต้องเอามือล้วงกระเป๋าสะพายตัวเองไปด้วยแต่ก็นะล้วงเท่าไหร่ก็หาไม่เจอสักที ไปอยู่ไหนวะคนยิ่งรีบๆ อยู่หายากหาเย็นไม่เอาแล้วกระเป๋าเฮงซวยใบนี้ รีบก็รีบ

จังหวะที่น้ำอิงกำลังเดินเร็วและก้มลงไปเพื่อหาโทรศัพท์ในกระเป๋า อยู่ๆ ก็มีแรงปะทะจากทางด้านข้างจนทำให้น้ำอิงเซเล็กน้อย แต่หญิงสาวก็คิดว่านี่เป็นทางเดินเพราะเราเดินไม่มองจึงทำให้ชนคนอื่น ต้องขอโทษ

"ขอทะ"

"........"แต่คำพูดของน้ำอิงต้องกลืนลงไปในลำคอเพราะพอเงยหน้าขึ้นมาก็เจอเข้ากับสีหน้าเอาเรื่อง พร้อมทั้งสายตาเหยียดๆ จากคนตรงหน้าและไม่ใช่แค่คนเดียว สายตาสองคู่ จากผู้หญิงอกโต และจากผู้ชายที่มองเลว น้ำอิงมองผู้ชายตรงหน้าที่คล้ายว่ากำลังปัดเสื้อข้างที่น้ำอิงชนอย่างกับว่าตรงนั้นเปื้อนอะไร

"เดินหัดดูคนบ้างสิยะ"

"นี่จะมาว่าฝ่ายเดียวก็ไม่ได้นะ เอาเป็นว่าขอโทษแล้วกัน"เธอไม่อยากจะมีเรื่องเพราะนี่สายมากแล้ว ขืนจะมาให้ยืนเถียงมีหวังเขากลับบ้านกันหมดพอดี

หมับ!!

"วันหลังจะเดินไปไหนก็หัดมองคนบ้าง อย่าเซ่อไปชนใครเขา"น้ำอิงก้มหน้าลงไปมองฝ่ามือที่จับแขนของเธอ แล้วก็ต้องเดือดจัดเมื่อได้ยินประโยคที่ไม่ค่อยรื่นหูออกจากปากของผู้ชายตรงหน้า คำขอโทษเมื่อกี้เธอขอเก็บกลับมา

"นายเองก็หัดเดินมองทางบ้างไม่ใช่เอาแต่มองนม"น้ำอิงก็ไม่ยอมแพ้เหมือนกัน พูดเสร็จหญิงสาวก็แบะปากกลอกตาไปมาสะบัดมือของเธอออกจากมือหนาอย่างแรงหมุนตัวเพื่อที่จะเดินออกไปจากตรงนี้ อยู่แล้วเดี๋ยวของขึ้น พูดเหมือนกับว่าเธอผิดอยู่ฝ่ายเดียว ใช่ความจริงเธอก็ผิดแต่แล้วไอ้บ้านี่ไม่ผิดหรือไง

"นมเล็กๆ ใครจะมอง"แต่แล้วเธอยังไม่ทันที่จะได้ก้าวขาไปไหน เสียงดูถูกพร้อมคำพูดที่บาดใจน้ำอิงเหลือเกิน และยังจะสายตาที่มองมายังหน้าอกของเธอทำน้ำอิงหน้าขึ้นสีด้วยความโกรธ

"ถึงจะเล็ก แต่ก็เต็มมือโว้ย!! "น้ำอิงตะโกนใส่หน้าผู้ชายที่มาบังอาจดูถูกเธอ นี่น้ำอิงพันผ้าเอาหรอกยะของจริงล้นมือมากกว่านี้

"ไหนขอ..."

"........"น้ำอิง นิ่งไปชั่วขณะกับการจู่โจมเหนือความคาดหมายของคนตรงหน้า เธอรีบหอบเอาสติที่หลุดลอยไปไกลกลับคืนมา น้ำอิงไม่รอช้าสวนหมัดเท่าที่แรงของเธอจะมีได้เข้าที่ใบหน้าของไอ้คนที่มันบังอาจมาจับหน้าอกของเธอ

ผัวะ!!

"ไอ้โรคจิต ไอ้เลว ไอ้ชั่ว ไปตายซะไป ไอ้เวร ไอ้เฮงซวย"หญิงสาวสบถด่าผู้ชายตรงหน้าที่ดูเหมือนว่าจะไม่สะทกสะท้านอะไรเลย ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากแถมยังทำมือทั้งสองข้างคล้ายกับกำลังบีบอากาศยิ่งให้ต่อมโมโหของน้ำอิงพลุ่งพล่าน และแน่นอนว่าเธอจะไม่เก็บมันเอาไว้

ปึ้ก!!

น้ำอิงเอากระเป๋าที่ตัวเองถือฟาดเข้าที่แขนของชายหนุ่มเต็มแรง

"......"ไม่มีเสียงใดมีแค่เพียงสายตาที่มองน้ำอิงอย่างเอาเรื่อง

"สิบทิศ!! "

"สมน้ำหน้าไอ้ผู้ชายสารเลว อะ อย่าเข้ามานะศพไม่สวยแน่"น้ำอิงมองผลงานตัวเองอย่างพึงพอใจถึงจะรู้สึกว่าสายตาของคนตรงหน้าไม่เป็นมิตรก็เถอะ พร้อมทั้งขาที่กลับก้าวถอยหลังไปด้วยเธอกลัวว่าถ้าหากหันหลังให้เขาจะทำร้ายเธอ และก็ต้องหันไปพูดเสียงดังใส่แม่สาวนมโตที่กำลังจะพุ่งมาทางที่เธอยืน

แม่สาวทรงโตกลัวจะเป็นอย่างที่น้ำอิงพูดจึงได้แต่เดินไปลูบแขนของผู้ชายที่ชื่อ สิบทิศ ชื่อนี้น้ำอิงจะจำไปจนตายเลย

"โอ๊ย!! สายมากแล้วไปตายซะไอ้เลว"พอมองนาฬิกาที่ข้อมือก็เหมือนโลกจะแตก ซวยแล้วซวยของจริงแน่ หญิงสาวรีบวิ่งไปยังจุดหมายที่ตัวเองตั้งใจเอาไว้ แล้วยังไม่วายหันหน้ามามองผู้ชายสารเลวที่ยืนยิ้มมุมปากมองเธออยู่

สิบทิศทำเพียงแค่มองแผ่นหลังของแม่สาวที่กล้าทำลายตน นิ่งๆ แรงมีแค่เพียงมด

"สิบทิศค่ะ ดูเหมือนอันนี้จะเป็นโทรศัพท์ของอีบ้านั้น"

ชายหนุ่มไม่พูดอะไร หมุนวนโทรศัพท์ในมือของตัวเองเล่นแล้วมองร่างแน่งน้อยวิ่งหายลับตาไปกับแนวต้นไม้

'แล้วเจอกันผู้หญิงปากร้าย'

---------------------