< รายละเอียด

ทดลองอ่าน

ปรารถนาร้อน

ployx
0.0
<
>
1 เริ่มต้นด้วยความหึงหวง

​

ขุนศึก พรหมพิริยะ มองไปที่โต๊ะข้างเวทีครั้งที่เท่าไหร่แล้วไม่แน่ใจ แม้ในผับจะมืด เสียง จะดัง เหล้าและบุหรี่ ก็ลดสติสัมปชัญญะเขาลงไปมาก แต่กลับไม่สามารถทำให้เขาหยุดมองไปทางผู้หญิงคนนั้นได้ สาวสวยในชุดสีแดงเพลิงที่โชว์สัดส่วนอย่างใจกว้าง กำลังดื่มเหล้ากับเพื่อนสาวอย่างเมามัน ใบหน้าเล็กๆ นั้นเริ่มแดงก่ำจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ ตาสวยๆ คู่นั้นฉ่ำเยิ้ม หล่อนหัวเราะจนเห็นฟันขาวที่เรียงเป็นระเบียบ

“ปล่อยไปงี้จะดีหรือ”

ไทเกอร์ตะโกนถามข้างหู แข่งเสียงกับดนตรีในนั้น ชายหนุ่มพยักหน้าหากสายตายังไม่หยุดจ้องมองอย่างสนใจ วินนี่ วินิตาหญิงสาวสวยเซ็กซี่คนนั้นยังคงตอบปฏิเสธ แม้เขาจะเพียรขอคบกับหล่อนหลายครั้งแล้วก็ตาม เขาจ้องมองหล่อนอีกครั้งตอนที่มีผู้ชายแปลกหน้าเข้ามาทาบ และ จากไปเหมือนทุกๆ คน ในคืนนั้น

“มึงอย่ามัวแต่เฝ้า แดกด้วย”

สวิตต์เพื่อนชายอีกคนพูดจบมันก็หัวเราะร่วน ผสมเหล้าอีกรอบก่อนจะตะโกนโหวกเหวก เต้นรำอย่างเมามันส์กับเพือนๆ อย่างลืมวันลืมเวลา

ขุนศึกไปเฝ้าหล่อนอีกครั้งในอาทิตย์ถัดไป และอาทิตย์ถัด ๆ ไป เขาเหมือนคนบ้าที่คอยแต่จะมองหาในทุกครั้งที่มาผับแห่งนี้ สาวสวยยังคงมากับเพื่อนกลุ่มเดิม แต่งตัวแบบเดิมแต่คราวนี้เป็นแซกสีดำสนิท เปิดเผยเนื้อตัวอย่งเต็มที่ อกสวยๆนั้นแทบจะหลุดออกมาจากเสื้อ และดื่มเหล้าหนักหนาเหมือนเดิมด้วย ขุนศึกหรี่ตามองอย่างไม่ชอบใจ เขาจ้องมองเหมือนพวกโรคจิตมีอะไรบางอย่างในตัวเธอที่ไม่สามารถทำให้ละสายตา ไปได้ และเมื่อหญิงสาวทำท่าเหมือนจะปลีกตัวกลับก่อน เขาก็ตัดสินใจได้ พอกันทีกับการมาตามเฝ้าสาวเป็นเดือน ๆ ทิ้งกลุ่มเพื่อนชั่วที่เฮฮาไว้เบื้องหลัง เดินตามสาวสวยคนนั้นไปทันที

“วินนี่ กลับแล้วหรือ”

“ฮื่อ กลับแล้ว เจอกันนะ”

เธอตอบโดยไม่มองหน้าเสียงนั้นไม่มั่นคงนัก ฤทธิ์แอลกอฮอล์ยังคงอยู่ในกระแสเลือด

“ผมไปส่ง”

“ไม่ต้อง”

หญิงสาวตอบทันควันก่อนจะโบกเรียกรถ ในจังหวะที่หล่อนก้าวขึ้นไป ชายหนุ่มก็เบียดตัวตามขึ้นมาด้วย

“เอ๊ะ”

“ผมบอกแล้ว ว่าไปส่ง”

เมื่อถึงจุดหมายปลายทาง เขาก็แย่งจ่ายเงินแล้วลงมายืนส่งหน้าคอนโด ไม่ได้มีท่าทีคุกคามอะไร

“คราวหน้าอย่าเมามาก ผมเป็นห่วง”

“ค่ะ”

วินิตามึนงงกับวิธีจีบที่แปลกประหลาดนั้น ได้แต่ตอบส่งๆ ก่อนจะเดินเป๋ขึ้นห้องไป ผู้ชายที่เข้ามาทาบในแต่ละคืนมีมากมาย แต่เธอไม่เคยสนใจใครเลย หล่อนมีงานที่มั่นคง มีการศึกษาที่อยู่ในระดับใช้ได้ หญิงสาวสนุกกับการใช้ชีวิตโดยไม่ต้องการแบ่งปันความสุขกับใครอีก โดยเฉพาะเด็กตี๋ที่เพิ่งตามมาถึงห้อง หล่อนไม่ชอบผู้ชายขาว ไม่ชอบผู้ชายผอม ไม่ชอบผู้ชายสูง และ ไม่ชอบเด็ก ที่จริงเธออาจจะไม่ชอบผู้ชายด้วยซ้ำ ดังนั้นเมื่อถึงห้องหล่อนก็โยนกระเป๋าสะพายส่งๆ ลืมคนข้างล่างเสียสนิท โยนรองเท้าส้นสูง แล้วไล่ถอดเสื้อผ้าทีละชิ้น ทิ้งระเกะระกะไปหมด พอเหลือแต่ตัวเปล่าๆ เธอก็ทิ้งกายลงนอนบนเตียงพอดี หากยังไม่ทันได้หลับ เสียงโทรศัพท์ไม่คุ้นหูก็ดังขึ้นเสียก่อน หญิงสาวคลานตามหาต้นเสียงด้วยความรำคาญก่อนจะรับสายขึ้นมาได้

“ใครคะ”

“ผมศึกนะ มือถือผมอยู่ที่คุณ”

“หือ หรือคะ”

หล่อนไม่น่าเมาได้ขนาดนี้เลย  ของชาวบ้านก็ยังเก็บมาหรือเนี่ย

“ห้องคุณเบอร์อะไรนะ เดี๋ยวผมไปเอา”

“2818”

วินิตาตอบออกไปแบบสติไม่ครบถ้วน ปลายสายวางไปแล้วในตอนที่หล่อน ยังมึนงง จับต้นชนปลายไม่ถูก เธอฟุบหลับไปอีกครั้งบนโซฟา แทบจะลากตัวเองให้ไปเปิดประตูตอนมีคนกดกริ่งไม่ได้ หนุ่มน้อยหน้าตาหล่อเหลาแบบที่กำลังนิยมในตอนนี้ยืนยิ้มให้

“นึกว่าจะไม่เปิดซะแล้ว”

ขุนศึก แทรกตัวเข้ามาเมื่อหล่อนเปิดรับ หญิงสาวยื่นมือถือเครื่องที่เธอรับสายเมื่อซักครู่ให้โดยไม่ถามไถ่อะไร เขารับคืนไปโดยดีแต่สายตาคู่นั้นกลับจับจ้องหล่อนอย่างแปลกใจ มันเต็มไปด้วยความพึงพอใจ และหื่นกระหายแบบลึก ๆ

“ขอโทษที ไม่รู้ว่าเอามาตอนไหน อ่ะนี่ ออกไปแล้วล้อคห้องด้วยนะ”

และนั่นก็คือประโยคสุดท้ายที่หล่อนจำได้ก่อนจะสิ้นสติในอ้อมแขนของเด็กเจ้าแผนการณ์

วินิตาพลิกตัวตื่นเมื่อแสงแดดส่องเข้าตา แอร์เย็นๆ ก็เป่าโดนหน้าพอดี หญิงสาวพลิกไปอีกข้างเพื่อหลบแสงและเสาะหาความอบอุ่น กลิ่นหอมเหมือนขนมที่ปลายจมูกทำให้หล่อนแสนสุข วันนี้เตียงแน่น และ นุ่มนวลแบบแปลก ๆ แต่เธอก็ยังไม่สนใจ ขยับตัวอีกครั้งอย่างเกียจคร้าน หากจู่ ๆ ความเจ็บปวดที่แล่นขึ้นมาตรงท้องน้อยทำให้ต้องขมวดคิ้ว

“โอยย”

คราวนี้หล่อนล้มตรงไหนอีกนะ หรือว่าเมนส์จะมา สติที่ไม่ครบถ้วนพยายามประมวลผล แต่ความง่วงงุนที่มีอำนาจมากกว่าสั่งให้ลืมเลือนไปก่อนและคงหลับต่อไปถ้า ไม่มีมือร้อนๆ มาลูบไล้ที่ต้นแขน ริมฝีปากอุ่นๆ ก็แตะเข้าที่หน้าผาก ก่อนจะได้ยินเสียงกระซิบแผ่ว ๆ

“อ้อนเป็นแมวเลย ปกติเป็นยังงี้หรือ”

ตอนนั้นเองที่หล่อนได้สติ สะบัดตัวออกจากความอบอุ่นนั้น แล้วลงไปยืนตะลึงอยู่ข้างเตียง วินิตายืนเต็มความสูงที่อาจจะน้อยไปซักหน่อยในเมื่อเธอสูงไม่ถึง 160 แต่ทดแทนได้ด้วยอกตูมเกินตัว เอวคอด และ สะโพกพาย ผิวขาวอมชมพูนวลเนียนละเอียดอ่อน ผมสวยนั้นยุ่งเหยิง ดวงหน้างุนงง สวยงาม แม้เครื่องสำอางค์จะเริ่มลางเลือนแล้ว เธอยืนอวดโฉมเปลือยเปล่าให้ชายหนุ่มที่เพียรจีบตลอดสามเดือนมองตาปรอย ตาที่หรี่ปรือง่วงงุนในตอนแรกแทบจะทะลุออกมา ตื่นตัวเต็มที่เมื่อพบว่ามีผู้ชายแปลกหน้าอยู่ในห้องและหล่อนอาจจะนอนกอดรัด เขามาทั้งคืน

“อะไร เกิดอะไรขึ้น”

“จำไม่ได้เสียใจนะเนี่ย”

คนตอบยิ้มหวานให้ ดวงหน้าหล่อเหลานั้นมีแววเจ้าเล่ห์แว่บขึ้นมา ในตอนนั้นเองที่ฉากรักอันเร่าร้อนพุ่งเข้าสู่ความทรงจำ ความบริสุทธิ์ที่ถนอมมา 30 ปี จบสิ้นกันตรงนี้ กับ ผู้ชายที่หล่อนไม่เคยแม้แต่จะต้องการ วินิตาทรุดลงนั่งกับพื้นห้องอย่างหมดแรง ครางออกมาด้วยความโมโหตัวเอง เพราะเหล้าขวดนั้นขวดเดียวแท้ ๆ