คำโปรย
‘กาลเวลา’ ก็เป็นแค่เด็กปีหนึ่งบ้านนอกคนหนึ่ง ที่เข้ามาเรียนในเมือง ทำไมโชคชะตาถึงต้องเล่นตลก ตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ากรุงเทพฯ วันแรกกันนะ ไหนจะตาแก่เพี้ยน ๆ คนนั้น ที่คอยหาของกินมาให้ ช่วยปล่อยผมไปหากินเองเถอะ
รีวิว (0)
เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว
เกี่ยวกับนักเขียน
ให้ดาวนักเขียน
ฉบับอีบุ๊กในปิ่นโต (1)
อีบุ๊กของ ซาวเก้า (4)
