ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่9

คำค้น : yaoi y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ค. 2560 10:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่9
แบบอักษร

"วันนี้จะคัดเลือก3กลุ่มไปแข่งในสงครามระหว่างเขตพวกเธอจะเป็นคนทดสอบพวกเธอเองอย่าคิดจะออมมือเพราะคนที่เข้าร่วมงานจะได้รับเงินค่าเข้าร่วมงาน50000จี​ " ตอนแรกพวกผมก็คิดจะยอมแพ้แต่พอได้ยินอย่างนี้เท่านั้นแหละ

"ช่วงนี้ต้องใช้เงินเยอะ ยังไงเราก็ต้องเป็น1ใน3ให้ได้น่ะค่ะ" โกะโก่ะใช้เครื่องมือสื่อสารทางจิตผ่านตััั่งหูมาร

"แกรเอ๋ย ฉันว่างานนี้ฉันต้องไปให้ถึง1ใน3ยะ" เชอร์รี่ก็ใช้ต่างหูสื่อสารต่อเหมือนกัน 

"อย่ามั่นใจมากดิ้มึงกลุ่มอื่นเขาก็ไม่ได้หมูๆ"สเวนก็สวนขึ้นมาอีกคน 

"เอ้าหัวหน้ากลุ่มมาจับฉลากสิ้ว่าจะได้ป่ะทะกับใคร"ครูเอลที่อยู่หน้าห้องพูดขึ้นทำให้ผมลุกจากเก้าอี้แล้วไปจับฉลาก 

"A" ผมพูดขึ้น  แล้วหันไปหาเพื่อน 

"เราเจอกับใครวะ"สเวนว่าพลางเพ่งสายตามองราชชื่อกลุ่มเออีกกลุ่มหนึ่ง 

"กลุ่มนั้นไงยะที่หันมามองเรานั้นแหละ กลุ่มอีตาแว่นหน่ะ" เชอร์รี่ชี้ไปทางหนุ่มแว่นที่ตอนนี้หันมามองพวกผมอย่างจดจ่อ ผมเลยยิ้มไปให้เขาทำให้หนุ่มแว่นหน้าแดงแล้วหันกลับไป การจับฉลากเป็นไปอย่างต่อเนื่องจนหมดลงโดยมีกลุ่มที่โชคดีหรือป่าวไม่รู้ที่ต้องไปสู้กับครูเอล 

"กลุ่มเอไปสู่สนามทดสอบ" สิ้นเสียงครูเอลพวกผมกลุ่มเอก็วาปไปยังสนามทดสอบครับ "สนามทดสอบ หลังเต่าสีชาติ   ทีม4รัตนากร ปะทะ ทีม พฤษาวิเศษ " สนามสอบพื้นแข็ง น่าจะเป็นสนามสอบที่ลำบากแต่ก็ได้เปรียบเราไปในเวลาเดียวกันเพราะพวกผมเน้นกันเสียส่วนใหญ่ 

"เริ่มการทดสอบ" เสียงสัญญาณดังขึ้น 

"ปรากานเกาะพฤษา" เสียงของทีมฝ่ายตรงข้ามร่ายคาถาออกมาก่อนเกิดม่านกำบังไม้ออกมาจากพื้น  

"โกะโก่ะควงหอกรอก่อนเลย เชอร์รี่ฝากสำรวจจากบนฟ้าที" ผมเริ่มออกคำสั่งทันที ทำให้โกะโก่ะเรียกหอกออกมาควงส่วนเชอร์รี่ก็กางปีกแล้วบินขึ้นฟ้าไป 

"จ่ะเอ๋ ว่าไงแม่กระเทยสาว "เสียงของศัตรูบนท้องฟ้าทำให้ผมต้องรีบเรียกเชอร์รี่ลงมาเพราะผมสัมผัสได้ว่าม่านนั้นไม่ธรรมดา 

"รับทราบเจ้าหญิง  ไว้มาเล่นกันใหม่นะชะนีน้อย " เชอร์รี่บินลงสู่พื้น "เมื่ือกี้เห็นแวบๆ น่าจะมีป้องกัน2โจมตีว่องไวสนับสนุนอย่างละ1  

"สเวนกำแพงดินขึ้นให้สูงที่สุดให้หน่อย " สเวนพยักหน้ารับก่อนจะร่ายกำแพงดินสูงสามเมตรออกมาข้างหน้าพวกเรา 

"คิดจะเป็นฝ่ายรับ งั้นพวกเราจะเป็นคนบุกเอง"เสียงของหนุ่มแว่นดังออกมาจากม่านไม้ ทำให้ผมเตรียมตั้งรับทันที "ผกาบาน" ม่านไม้บานออกเป็นดอกไม้ปรากฏพวกของชายผู้สวมแว่นตา พร้อมกับควันที่บดบังคนอื่นๆ ในทีม 

"โกะโก่ะปาไปให้โดนตรงๆเลย " ผมบอกให้โกะโก่ะปาหอกใส่พวกนั้นที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะเข้ามาทันที  หอกพุ่งไปหาหนุ่มแว่นทันที 

"คิดตื้นๆเกินไป"

"แซ่ดอกเหมย" เสียงของหญิงสาวอีกคนดังมาจากด้านหลัง ฝาดแซ่กระทบกับหอกของโกะโก่ะจนหอกเปลี่ยนทิศทางปักลงพื้นข้างๆแทน " หุๆคุณพี่ขา ชอบดอกไม้ไหมค่ะ" หอกของโกะโก่ะมีดอกเหมยงอกออกมาจนเต็มไปหมด  

"อี๋หอกของชั้น อีผีตานี แก แก!!!  "  โกะโกะโกรธขึ้นมาทันที" วงคลื่นระเบิด" โกะโก่ะรีบใช้ท่าต่อทันที แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

"โอ้ยพี่ขาดอกเหมยหนูสามารถดูดน้ำได้ดีน่ะค่ะ" หญิงสาวคนเดิมพูดขึ้นพลางพุ่งมาจะฝาดแส้ใส่โกะโก่ะที่อยู่ด้านหน้าทันที 

"โล่กระดูก" สเวนพุ่งเข้าไปรับได้อย่างทันเวลาพอดี "ใจเย็นดิวะ"  สเวนว่าโกะโก่ะที่ผลีผลามทันที 

"ขอโทษ "โกะโก่ะพูดเสียงหงอยทันที 

"แหม สุดหล่อนี่ถึกจังน่ะค่ะเดี๋ยวจะมาเล่นด้วยอีก" หญิงสาวถอยกลับกลุ่มของเธอไปก่อนเรียบร้อย 

"หึเจ้าหญิง จะอยู่แต่ด้านหลังคนอื่นสิน่ะ สมกับเป็นเจ้าหญิง" เสียงของหนุ่มแว่นคนเดิมพูดขึ้นเหมือนต้องการจะยั่วอารมณ์ผมเล่น 

"ศรพิชิต / ธรณีทลาย" เสียงการใช้สกิลของศัตรูดังขึ้น ทันที เกิดพื้นสั่นสะเทือนทำให้เรายากที่จะหลบธนูสีดำที่พุ่งมาได้ 

"อึก นทีโหม/โล่กระดูกพลิกพสุธา   "  เสียงของโกะโก่ะและสเวนก็ดังขึ้นทันที เกิดกำแพงน้ำ กันลูกศรสีดำได้ส่วน สเวนเอาโล่จิ้มลงดินทำให้แผ่นดินไหวหยุดลงได้ 

"ตอบสนองไวจังนะครับ แต่คงลำบากที่มีเจ้าหญิงเป็นตัวถ่วงแบบนั้น " หนุ่มแว่นยังคงยั่วอารมณ์ศัตรูอยู่ 

" สายลมเอ๋ยจงมอบความเร็วให้แก่พักพวกเรา " หญิงสาวอีกคนที่ท่าจะเป็นสายสนับสนุนร่ายคาถาให้แก่พักพวกตนเอง 

"มาแล้วสุดหล่อ "  หญิงสาวถือแส้ฝาดกระหน่ำใส่โล่ของสเวนทันที 

"ปัง" เสียงปืนดังขึ้นพร้อมกับร่างที่ล้มลงสู่พื้นทันที "ยืนยันการตายของสายสนับสนุนฝั่งตรงข้ามเรียบร้อย" เชอร์รี่สื่อสารทางจิตตอบผมมา 

"เป็นไปไม่ได้ก็สายว่องไวของพวกนายยืนอยู่ตรงนั้น" เสียงของหนุ่มแว่นดูสงสัยที่จู่ๆก็มีเพื่อนตัวเองตายไป 

" อ่อนี่อ่ะน่ะภาพมายาย่ะ" เชอร์รี่กระโดดลงมาจากกำแพงดินที่ให้สเวนเตรียมไว้ให้ตั้งแต่ต้น  แล้วปัดร่างมายาให้หายไป ใช่แล้วครับนี่คือแผนของพวกผมที่ให้สายสนับสนุนเขาเผยตัวและจังหว่ะที่ศัตรูกำลังได้ใจจัดการสายสนับสนุนทิ้ง 

"หึ หมดแรงรึไงวะ กรงกระดูก" สเวนที่โดนแม่สาวแส้ตีอยู่ตอนแรกแต่พอสายสนับสนุนตายเลยเสียจังหว่ะ ตอนนี้แม่สาวนั่นโดนกรงกระดูกซี่โครงขังไว้เรียบร้อยแล้ว 

"อ๊ะ!!! " เสียงตกใจของหญิงสาวใช้แส้ดังขึ้นเมื่อตัวเองโดนขังอย่างหมดทางหนี 

"หนอย บุษบาโรยเริงระบำ  /ศร พิพากษา" ศัตรูร่ายคาถาเกิดกลีบดอกไม้มากมายโรยลาลงมา และศรนับ10ก็พุ่งปักกลีบดอกไม้ทำให้มีพลังมากขึ้น  

สเวนรีบวิ่งมาทางพวกผมทันที  

"กรงกระดูกจงมา" เพียงพูดจบพวกผมก็รีบถอยไปหลังสเวนเป็นแถวตรงทันที  และปรากฏกรงกระดูกที่มีร่างของหญิงสาวถือแส้อยู่ในกรงมารับความเสียหายแทนจนทรุดลงกับพื้น  

"ทำร้ายกันเองนะยะ" เชอร์รี่ว่าพลางบินเข้าไปทางศัตรูทันที แล้วกระหน่ำยิงปืนใส่พวกนั้น แต่พวกนั้นกลับเรียกโล่หินออกมาได้ทันเลยไม่ได้รับความเสียหายอะไร  

" อีโกะโก่ะเอ้านี่ " เชอร์รี่ไปดึงหอกที่ตอนนี้ไม่มีดอกเหมยอยู่แล้วเป็นผลแสดงได้อย่างีว่าผู้ใช้นั้นตายแล้ว 

"แกน้ะแกร  โล่หินหรอเดี๋ยวได้ปลิวไปกับหินนั่นแหละ " โกะโก่ะเปลี่ยนจากการควงหอกเป็นปักหอกลงดินแทน "สายโลหิตชโลมหอกช้ะล้างบางความชั่วร้ายเสีย วาฬพิณขาวถล่มพสุธา " หอกของโก่ะๆจมลงไปในดินทันที  และเกิดคลื่นวงน้ำทั่วบริเวณพื้นที่ของศัตรู  จู่ๆวาฬยักษ์สีขาวโผล่มาจากพื้นและงาบคนร่างใหญ่หลังโล่ไปคนนึง 

แต่พวกศัตรูยังไม่ยอมแพ้ ยังคงมีลูกธนูบินมาหาทางผมอยู่  

"โล่กระดูก"สเวนเรียกโล่มาบังให้ผมได้ทันเวลาแต่ก็ได้แผลไปนิดหน่อยเพราะมันบังได้ไม่หมด  

"เอ้าอีชะนีน้อย ชั้นมาเล่นกับเธอแล้ว บังอาจทำร้ายเพื่อนฉันนะยะ "   เชอร์รี่บินไปหาหญิงสาวที่บินบนท้องฟ้าทันที   

" แก!!!" สองสาวสู้กลางอากาศกันอย่างเมามันส์  

แต่มีคนที่เข้าจะไปขัด โดยดูจากสภาพของเพื่อนผมตอนนี้ที่พอไหวก็มีแต่ผมับเชอร์รี่เพราะที่เหลือใช้พลังไปหมดแล้ว ผมเลยตัดสิใจเรียกเคียวกระจกออกมา 

"เคียวกระจกนพรัตน์ กระจกแห่งความฉับพลัน ช่วยเพิ่มความว่องไวให้แก่เรา " ผมเพิ่มความเร็วของตัวเองก่อนจะพุ่งไปหาศัตรู 

"เพี๊ยะ "  ผมพุ่งไปตบหน้าของชายร่างสูงกว่าผมที่ใส่แวนจนแว่นตากระเด็น "นี่อย่าไม่ยุ่งสิเดี๋ยวเค้าจะเป็นคู่มือให้เอง "ผมว่าพลางกระโดดถอยหลังออกมา 

" หึ เจ้าหญิงมาเองหรอเนี๊ย นึกว่าจะทำได้แค่อยู่หลังคนอื่น " หนุ่มแว่นเรียกอาวุธประจำกายเป็นเหือนโล่มือออกมา "รับมือ" อีกฝ่ายพุ่งโดยเอาโล่มาจะกระแทกผมทันที 

" ตรวนแสงสกัดยุรยาตร"  โซ่แสงออกมารัดขึงทำให้คนที่หวังจะพุ่งใส่ผมหยุดอยู่กับที่ทันที 

"อึก อะไรกันทำไมเอาไม่ออก" เสียงของชายสวมแว่นที่พยายามจะดึงโว่ให้ขาดแต่ก็เป็นเรื่องที่ยาก 

"นายเป็นสายป้องกันการที่จะมีพลังที่เยอะพอจะทำลายโซ่แสงของเค้านั้นแทบเป็นไปไม่ได้ " ผมว่าพลางเดินเข้าไปใกล้ๆชายหนุ่มที่โดนขึงอยู่ 

ซึ่งจังหว่ะนั้นเชอร์รี่ก็บินหลบกระสุนของอีกฝ่ายอยู่ 

"ชะนีน้อย ฉันว่าฉันเล่นพอแล้ว "เชอร์รี่บินเข้าหาศัตรู 

"เข้ามาหาที่ตายสิน่ะ" หญิงสาวเตรียมจะยิงศรใส่คนที่บินพุ่งมา

" จรัสรัศมี" เชอร์รี่ร่ายคาถาทำให้เกิดแสงสว่างจนศัตรูหลับตาและโจมตีพลาดเป้า "จ๊ะเอ๊ ชะนีน้อย " เชอร์รี่เข้าไปประชิดตัวศัตรูทันที 

"พลัว" เสียงกระทบหนักดังสนั่นทันที ไม่แปลกคับเพราะเชอร์รี่เอาด้านปืนฝาดหัวอีกฝ่ายจนอีกฝ่ายตกลงมาเลยทีเดียว แล้วด้วยความสูงนั่นทำให้เจ็บสาหัสหรืออาจตายเลยก็ว่าได้ 

"เพื่อนนายตายหมดแล้วหนิ งั้นนายควรตามพวกนั้นไป "  ผมว่าพลางยิ้มให้ "เคียวกระจกนพรัตน์ กระจกแห่งความอบอุ่น  จงเพิ่มพลังโจมตีให้แก่เรา" กระจกสีแดงสาดแสงทำให้ผมมีพลังมากกว่าเดิม 

"อึก" เพราะแรงผมมากขึ้นการรัดจากโซ่ก็มากขึ้น 

" เพี๊ยะ" ผมตบด้วยหน้ามือไปเต็มแรงกับชายตรงหน้าทันที  

"ตบครั้งแรกคือความผิดที่นายดูถูกและสบประมาทเค้า "  หน้าของผู้ชายมีเลือดออกมาจากปากและมีรอยมือที่หน้าอย่างเห็นได้ชัด 

"เพี๊ยะ" ผมตบอีกครั้งด้วยหลังมืออย่างเต็มแรง 

"และตบครั้งนี้คือสิ่งที่จะให้นายรู้ไว้ว่าอย่าดูถูกใครจากรูปลักษณ์ภายนอกและจำไว้ว่าเค้าอาจอยู่หลังเพื่อนก็จริงแต่ก็ทำให้ทีมชนะได้ไม่เหมือนนาย" แรงตบของผมทำให้หน้าของอีกฝ่ายกระเด็นจนโว่ที่ขึงอยู่นั้นขาดเป็นเสี่ยงเลยทีเดียว 

"ตุบ" เสียงของชายสวมแว่นที่ตอนนี้แว่นร้าวเป็นที่เรียบร้อยแล้ว นอนลงอยู่ที่พื้น 

"ทีมที่ชนะ 4รัตนากร " เสียงประกาศดังขึ้นทำให้ผมสบัดมือที่มีเลือดของอีกฝ่ายอยู่ออกจากมือก่อนจะเดินไปหากลุ่มเพื่อนของตัวเอง 

"โอ้ยสะใจจริงๆเลย ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะหลงกลทำตามแผนของเราขนาดนี้" ผมยิ้มรับคำที่โกะโก่ะว่าออกมาทันที ใช่ครับผมงางแผนทันทีเมื่อเข้าการประลอง 

"แต่พวกนั้นก็เก่งน่ะ ทำให้แกกับสเวนหมดแรงได้เนี่ย" เชอร์รี่ว่าพลางไปพยุงเพื่อนขึ้นเพื่อเดินไปทางออกของสนามประลอง  ส่วนผมที่คิดว่าถ้าไปพยุงสเวนคงไม่ไหวเลยไปนั่งรอเป็นเพื่อนสเวนแทน 

"หึโหดดีหนิตบซะมันสลบไปเลย " สเวนว่าพลางกำหมัดมาเพื่อชกกับหมัดของผม  แล้วก็ลุกขึ้นเดินตามพวกเชอร์รี่และโกะโก่ะไปทันที ผมที่อยู่ข้างหลังเลยต้องวิ่งตามพวกนั้นไป 

--------------------------------------------------------------------------

จบไปอีกตอนกับการคัดเลือก ฝากคอมเม้นให้กำลังใจแก่คนเขียนอย่างเค้าหน่อยเนอะ มีไรสงสัยถามได้แนะนำติชมได้เลยน้า 


ความคิดเห็น