ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่8

คำค้น : yaoi y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ค. 2560 02:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่8
แบบอักษร

หลังจากวันที่ผมซ้อมหนักตอนนี้ก็ถึงเวลาเดินแบบของร้านเชิ๊ตคูลแล้วครับซึ่งผมก็มาเตรียมตัวอยู่ที่ร้านนั่นเองโดยมีเพื่อนติดสอยมาด้วย 

"เดี๋ยวเราจะไปที่นครกลางเพื่อเดินแบบนะ" ผมพยักหน้ารับเจ้าของร้านทันที  

"แกร ชั้นเชื่อว่าเจ้าหญิงต้องปัง"โกะโก่ะหันำปคุยกับเชอร์รี่ที่อยู่ข้างๆกัน

"แน่นอนเราสอนเคล็ดลับให้เจ้าหญิงแบบฟิตเปรี๊ย~" เชอร์รี่ก็ว่าตามมา

"เราจะไปโดยเจ้านี่กันมันคือเป็ดปุกปุย"เจ้าของร้านชี้ไปที่เป็ดสีเหลืองที่ดูจะมีขนปุยนุ่มน่าดู

"น่ารักดีแหะ"สเวนเดินเข้าไปเล่นกับเป็ดยักษ์ที่นั่งท่ากกไข่อยู่ โดยมีเจ้าของร้านเอาสัมภาระมาใส่ในตัวเจ้าเป็ด

"ขึ้นไปนั่งได้เลยเราจะเดินทางกันแล้ว"เสียงของเจ้าของร้านดังขึ้นทำให้พวกผมปีนขึ้นไปนั่งเจ้าเป็ดปุกปุยกันที 

การเดินทางใช้เวลาไม่นานเพราะเป็ดก้าวเท้าได้ยาวและเร็วมากจนทำให้เรามาถึงนครกลางอย่างรวดเร็วพวกผมเมื่อถึงสถานที่จัดงานก็รีบไปสแตนบายหลังเวทีทันทีเลย เวทีเป็นทางยาวออกไปปลายทางมีที่พอให้โพสท่าได้

"เอาหล่ะค่ะ ช่วงเวลาที่พวกเรารอคอย แฟชั่นยุคใหม่ แห่งร้านเชิ้ตคูล" เสียงประกาศของพิธีกรบนเวทีดังขึ้นทำให้ผมใจเต้นแรง เพราะผมต้องเดินเปิดงาน เดินอีกรอบในงาน แล้วก็ปิดงาน สรุปคือเดินสามชุดเลยทีเดียว

"โดยชุดแรกของเราน่ะค่ะมาแนวเอาใจคนรักหน้าหนาวรักเลยก็ว่าได้ ค่ะกับชุดนี้ "ผมเดินออกมาจากด้านหลังเวทีเผยโฉมความงามของชุดแก่ผู้ชมที่ล้นหลาม  ชุดของผมคือชุดสเว็ตเตอร์ไหมพรมแขนกุดสีดำโดยมีเสื้อคอเต่าสีขาวแขนยาวข้างในกับกางเกงสีขาวขาสั้น หัวผมสวมหมวกไหมพรมสีขาวอยู่ ส่วนรองเท้าเป็นรองเท้าผ้าใบสีดำตัดขาว แถมสวมถุงมือขาวดำคนละข้างอีก ออกแนวคุมโทนไปซ่ะส่วนใหญ่ถ้าไม่ติดที่หัวผมนี่สีฟ้าแล้วโดนถักเปียมงกุฏไว้ด้วย  ผมเดินไปโพสท่าแล้วค้างให้คนที่อยู่ด้านล่างดูชั่วครู่ 

"หูย/หูว"เสียงคนมากมายจากล่างเวทีดังขึ้นมา

 ทำให้ผมตัดสินใจหมุนตัวตัวเดินกลับทางเดิม  "เป็นไงค่ะนี่ชุดเปิดงานน่ะเนี่ยคูลสุดๆ แต่เห็นทุกคนสนใจนายแบบกัน โดยนายแบบคนนี้เป็นใครจะมีมาบอกตอนจบแฟชั่นโชว์น่ะค่ะ " พิธีกรปลุกเร้าอารมณ์อยากรู้ของคนดูอย่างเต็มที่ซึ่งผมนั้นหลังเดินเสร็จก็เปลี่ยนชุดต่อไปทันที

ผมนั่งแต่งหน้าทำผมกับชุดที่2ของผมทันที 

"อะฉันให้ยืมเป็นพรอบ"เชอร์รี่ว่าพลางยื่นปืนพกสองกระบอกมาให้ผม ผมรับไว้ก่อนจะไปเตรียมเดินแบบต่อทันที

 "และถ้าทุกคนยังโหยหานายแบบสุดคิ้วคนแรกที่เดิน นี่เลยค่ะกับชุดที่เอาใจสบายบู๊สายลุย "

ผมเดินออกมาอีกครั้งโดยครั้งนี้เหน็บปืนไว้กับเข็มขัดด้วย ชุดนี้ผมใส่กางเกงขาสั้นลายทหารกับเสื้อยืดดำบวกกั๊กลายทหารอีกอัน มือสวมถุงมือสนามหนัง รองเท้าเป็นคอมแบท และสวบหมวกแก็บทรงทหารอีกอันที่มีสีเขียวลายพลางโดยเส้นผมสีฟ้าถูกรวบไว้ในหมวกทั้งหมด 

พอผมมายืนที่จุดโพสก็ชักปืนออกมาแล้วทำท่ายิงก่อนจะเก็บปืนปล้วหมุนตัวเดินกลับไป ผมลงไปหลังเวทีคืนปืนแก่เชอร์รี่และรีบไปแต่งตัวต่อทันที

"เป็นอีกลุคที่ดูดีสำหรับหนุ่ทหน้าหวานหรือสาวๆเลยน่ะค่ะเนี่ย"พิธีกรยังใส่ไฟให้คนดูต่อไป

ชุดสุดท้ายที่ผมใส่คือชุดเจ้าหญิงที่กระโปรงยาวมากลากดินเลยทีเดียว ทำการแต่งหน้าทำผมใหม่อีกครั้งแล้วเรียกเคียวกระจกออกมาเป็นพรอบ

"เอาละค่ะกับโชว์สุดท้ายบอกเลยว่าถ้าจำน้องสุดคิ้วคนแรกไม่ได้ในรอบที่สองรอบนี้จะยิ่งจำไม่ได้เข้าไปใหญ่" ผมเดินออกมาอย่างช้าๆค่อยๆเล่นกับกระจกของตัวเอง ชุดของผมเป็นชุดเจ้าหญิงสีขาวที่ฟูฟ่องเส้นผมถูกม้วนลอนและประดับมงกุฏบนหัว สวมถุงมือสีขาวราวกับถุงมือของเจ้าสาวในวันแต่งงาน ผมค่อยๆเดินไปอย่างผู้ดี เพราะเจ้าของร้านบอกชุดนี้ต้องเดินแบบผู้ดี ผมเอามือลูบกระจกบานแล้วบานเล่า ที่ลอยรอบๆตัวก่อนจะถึงจุดโพสผมรวบมือตัวเองและควบคุมกระจกให้หมุนรอบตัว

"หูว" เสียงตื่นเต้นของผู้ชมดังขึ้นเมื่อผมยืนอยู่จุดโพส 

แต่ยังไม่จบผมผายมือออกทำให้ชุดดจ้าหญิงสีขาวเปลี่ยนเป็นสีดำก่อเกอดดวงดาวนับล้านดวง ผมควบคุมกระจกให้ลอยสูงขึ้นและบีบตัวให้ใกล้กัน หลังจากนั้นก็สลายกระจกเกิดละอองแสงที่โรยจากท้องฟ้ากระทบผมที่อยู่กลางเวที  หลังจากนั้นก็หมุนตัวแล้วเดินวนกลับไป  

"น้องเค้าสวยมากเลยค่ะ ดิฉันไปแอบถามเพื่อนนางมาว่านางชื่ออะไรแต่ไม่มีใครรู้ค่ะเพราะเพื่อนนางให้นามแฝงมาว่า 'เจ้าหญิงแห่งเขตบาดาล' ค่ะ"ผู้เป็นพิธีกรกล่าวปิดงานทันทีหลังจากหมดการโชว์ผมที่เดินลงมาก็เปลี่ยนชุดแล้วนั่งอยู่ที่เก้าอี้รอรับของแล้วกลับ

"วันนี้เจ้าหญิงปังมาก"เชอร์รี่เดินมาหาผมพร้อมทำท่าอลังการ 

"ชุดสุดท้ายสวยมากเลยสมกับเป็นเจ้าหญิงแล้วคิดโชว์ได้ไงเนี่ยขนาดมีเวลาแค่สองวันหน่ะ" โกะโก่ะหันมาชมผมก่อนจะทำหน้าสงสัยใส่เป็นอันดับต่อไป 

"อ่อ แค่อยากลองทำหน่ะไม่คิดว่าจะออกมาดีขนาดนั้น" ผมพูดความจริงครับเพราะจริงๆแล้วผมแค่อยากลองเฉยๆ

"ขอบคุณมากเลยเพราะเธองานวันนี้เลยมีคนสนใจเยอะเลยสมกับเป็นเจ้าหญิงแห่งเขตบาดาลเลยน่ะ"เอ่ะอะไรผมจำไม่เห็นได้ว่าบอกชื่อให้เจ้าของร้านรู้

"ครับแล้วทราบชื่อได้ยังไงครับ"ผมรับคำก่อนจะถามสิ่งที่สงสัย

"ก็เพื่อนเธอบอกมาแบบนี้หนิ นั่นหน่ะ แล้วก็นี่ของตามสัญญาเสื้อฮูทคลุมไหล่จากขนหนูปีศาจหนู4ตัว กับถุงมือหนูปีศาจ3อัน ส่วนอันนี้แถมให้ถุงมือจากอาภรเทพ ฉันให้เจ้าหญิง" เจ้าของร้านชี้ไปทางโกะโก่ะแล้วก็ยื่นของมาให้ผม โดยมีของแถมติดมือมาด้วย 

"ขอบคุณครับ" 

หลังจากที่ลากับเจ้าของร้านแล้วผมก็หันไปหาโกะโก่ะทันที

"ไปบอกเขาทำไม เจ้าหญิงแห่งเขตบาดาล แล้วถ้าคนอื่นรู้เค้าจะคิดยังไง" ผมหันไปมองค้อนใส่โกะโก่ะทำใฟ้โกะโก่ะทำหน้าหงอย

"เจ้าหญิงชั้นขอโทษแต่ถือเป็นการโปรโมทเขตตัวเองแล้วกันเนอะ" โกะโก่ะว่าพลางทำหน้าเศร้าผมเลยไม่อยากโกรธสักเท่าไหร่

"อืม อ่ะนี่ของที่สั่งทำ เราให้ถุงมือไปด้วยเลย"ผมยื่นชุดปละถุงมือสีดำให้แก่สมาชิกในกลุ่มจนครบถ้วนแล้วหันมามองถุงมือสีครีมของตนที่ได้ฟรีมาก่อนจะเก็บเข้าสร้อยคอไป

"ว้าว!! เท่านี้เราก็มีทั้งเสื้อฮูทคลุมไหล่ ถุงมือแล้วก็นี่เลยต่างหูสือสาร ฉันลืมให้อะเอาไปคนละอัน" เชอร์รี่ว่าพลางแบมืออกเผยให้เห็นตุ้มหูสีดำในมือ 

"กลับเหอะหว่ะเบื่อนครกลางจะแย่ละ" สเวนหลังจากติดตุ้มหูก็หันมาพูดกับพวกผมทันที 

"เค้าว่าก็ดีน่ะ" ผมกำลังจะเดินตามสเวนไปก็ถูกโกะโก่ะดึงไว้ก่อน

"ชั้นแนะนำให้เจ้าหญิงสวมฮูทคลุมหัวไว้น่ะถ้าไม่อยากเจอคนมาวอแวละก็ " ผมงงกับสิ่งที่โกะโก่ะพูดขึ้นแต่ก็ยอมใส่แต่โดยดีแล้วเดินตามสเวนไป

แต่มีช่วงหนึ่งที่ผมเผลอทำฮูทหลุด ผมถึงเข้าใจที่โกะโก่ะว่า เพราะมีคนวิ่งมาหาผมอย่างล้นหลามแล้วถามต่างๆนานาว่าผมทำอะไรยังไงสนใจดป็นพรีเซนเตอร์อันนี้ไหม จนผมกลัวเลยสวมฮูทแล้ววิ่งไปหาพวกสเวนทันที

"ทำไม จู่ๆคนก็ปห่มาหาเค้าหล่ะ" ผมถามโกะโก่ะที่น่าจะรู้ทุกอย่างดีที่สุด 

"เพราะพิธีกรงานแฟชั่นโชว์บิ้วเจ้าหญิงเสียเต็มประดาแถมบอกว่าเจ้าหญิงเป็นเจ้าหญิงแห่งเขตบาดาลอีกคนเลยยิ่งสนใจเข้าไปใหญ่จนตอนนี้คนล้นหลามและตั้งเป็นแฟนคลับเจ้าหญิงกันเสียแล้ว" อะไรนะผมจะโดนเรียกว่าเจ้าหญิงทุกครั้งที่เดินผ่านใครต่อใครหรอเนี่ย แล้วชีวิตผมจะสงบสุขได้ยังไงกันเนี่ย   พวกผมเดินไปจนถึงเขตบาดาล

และพอผมเข้าเขตบาดาลมาก็มีคนมาดักรอผมอยู่ แล้วพุ่งมาจะหาผม

"หยุด เค้าไม่จำเป็นต้องสนพวกเธอ แล้วเค้าก็อยากไปพักแล้วช่วยหลีกทางให้เค้าไปพักได้ไหม" ผมกล่าวแก่ฝูงคนคนตรงหน้าคือเอาจริงๆคือขอร้องพวกเค้าดีๆนี่แหละ 

"โคตรน่ารัก/มีแฟนรึยังวะ" เสียงต่างๆนานาดังออกมาจากฝูงชนไม่หยุดหย่อน 

"เค้า อยาก ไป พัก " ผมเน้นทีละคำทำให้คนพวกนั้นหลีกทางจนพวกผมเดินเข้าหอไปได้ 

"หึ ชีวิตเจ้าหญิงหลังจากนี้ลำบากแน่หว่ะ"าเวนกล่าวก่อนจะเดินขึ้นห้องไป 

ผมที่ไม่รู้จะทำไงก็เดินขึ้นห้องตามสเวนไปเช่นกัน

-------------------------------------

มาสั้นๆ เพราะคิดชุดไม่ออกเอิ้กๆ ยังไงฝากคอมเม้นถูกใจและติดตามด้วยเนอะ



ความคิดเห็น