ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่7

คำค้น : yaoi y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 30 เม.ย. 2560 22:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่7
แบบอักษร

หลังจากที่ผมได้ไปทำภารกิจกับกลุ่มเรียบร้อยแล้วพวกผมก็หลับที่เรียกว่าตื่นไปเรียนเกือบสายเลยทีเดียวและตอนนี้พวกผมก็อยู่ที่ห้องเรียนห้องเดิม โดยครูเอลสอนเรื่องเกี่ยวกับการกักเก็บพลังงาน จนถึงท้ายคาบที่เราเรียนกัน 

"ฉันมีเรื่องที่จะบอกพวกเธออีก1อาทิตย์จะมีการประลองของแต่ละเขตตามชั้นปีซึ่งเขตเรานั้น ปีที่แล้วคว้าที่โหล่มาให้ฉันได้เชยชมแต่ถ้าปีนี้ยังคว้าที่โหล่มาอีกพวกเธอจะโดนทำโทษหนัก " พอครูเอลว่าจบก็เดินออกจากห้องไปเลยครับ 

"แกวันนี้จะไปทำภารกิจอะไรไหม "เสียงเชอร์รี่ว่าพลางหันมามองผมสเวนและโกะโก่ะ 

"โอ้ยแกรให้พักสักหน่อยไหม เมื่อวานชั้นยังกลัวอยู่เลย แถมของก็ไม่ได้เก็บมา " โกะโก่ะว่าพลางทำหน้าเบะปาก 

"เค้าเก็บมาน่ะ แต่ยังไม่ได้ดูของเลย" ผมพูดขึ้นทำให้ทุกคนหันมามองผม 

"มึงไปเก็บมาตอนไหนเจ้าหญิง เห็นโดดเกาะคอกูอยู่เลย " ผมเขินเลยอะสเวนย้ำจัง 

"ก็ใช้คาถาดัดแปลงแล้วก็เก็บของมา"    ผมว่าพลางดึงซ้อยออกมาจากเสื้อ "อะนี่" ผมเรียกของที่เก็บเมื่อวานออกมาวางไว้บนโต๊ะเรียน 

"หืมมีขนหนูปีศาจหลายชิ้นเลยแหะ แล้วนั่นมันอะไรหน่ะ" โกะโก่ะว่าพลางชี้ไปที่ของสิ่งหนึ่ง

"ลูกตาหนูปีศาจ น้ำดอกไม้กินคน แล้วก็ใบไม้ดอกไม่กินคนสิน่ะ"  สเวนว่าพลางเอามือจับของขึ้นมาดู 

"ถ้าขายก็ได้กำไรไม่มากด้วยสิ" ผมว่าพลางมองหน้าทุกคน "ดูจากขนปีศาจหนูคงฆ่ามันไปเยอะเหมือนกัน เพราะนี่มันเยอะมากเลย"  

"นี่ชั้นเคยได้ยินว่าขนหนูปีศาจกันไฟได้ดี เราเอาไปทำเสื้อฮูทคลุมไหล่ไหมดูจะมีประโยชน์มากเลยถ้าเราต้องสู้กับเขตอัคนีหรือเราไปทำเควสแถวนั้น " โกะโก่ะเสนอมา 

"ก็ดีน่ะมันมีค่ามากกว่าเอาไปขายแล้วได้เงินมาเพียงนิดเดียว ตกขนกองละ100จีเอง" เชอร์รี่่เออออตามทำให้ทุกคนตกลงว่าจะเอาขนหนูไปทำเสื้อฮูทคลุมไหล่ "แล้วตาหนูปีศาจกับของที่เหลือหล่ะ จะเอาไปขายหรอ" ผมรับเอามือไปห้ามทันที 

"เค้าขอได้ไหม มันคือวัตถุดิบทำยา" ผมรีบบอกเลยครับ เพราะถ้าเอาตาหนูไปผสมกับหญ้าเหมันสีเลือดจะกลายเป็นระเบิดควันได้ ส่วนน้ำดอกไม้ปีศาจมีสรรพคุณแก้อาการชา ใบของมันสามารถทำให้คนที่ดมเมาได้  

"ถ้าเจ้าหญิงอยากได้ก็เอาไปเหอะยังไงขายก็ราคาต่ำอยู่ดี แต่ของที่กูจะขอคือชิ้นนี้ กระดูกหนูปีศาจ เอามาเพิ่มความแข็งให้กับโล่ตัวโครงกระดูก" พวกผมพยักหน้าแล้วตัดสินใจจะเดินไปตลาดเพื่อเอาคนหนูไปทำเป็นชุดกัน 

"เออเมื่อวานหน่ะโซ่ของใครยะฉันเห็นมารับการโจมตีของดอกไม้กินคนอยู่ " เชอร์รี่ที่เดินอยู่ข้างหน้ากับโก่ะๆหันหลังกลับมาถามผมที่เดินกับสเวนอยู่ 

"เออใช่ชั้นก็เห็นแต่ตอนนั้นควงหอกอยู่เลยไม่ได้สนใจอย่างอื่น" โกะโก่ะเสริมทันที 

"อ่อของเค้าเองแต่อย่าบอกใครน่ะมันเป็นของธาตุมืดอ่ะ กลัวคนรู้จะหาว่าเค้าแปลก"  ผมพูดเสียงอ่อย

"เจ้าหญิงคุมได้สองธาตุหรอ?" เสียงเชอร์รี่ถามอย่างสงสัย 

"ก็จริงๆมีธาตุลมอีกแต่ธาตุมืดนี่คุมได้แค่บางอย่าง" ผมบอกไป 

"โหยเจ้าหญิงทั้งฉลาดและมีพรสวรรค์ชั้นอิจฉา แถมยังสวยอีกอีห่าพ่อแม่เลี้ยงด้วยอะไรตอนมีลูกจะได้เลี้ยงแบบนั้น" โกะโก่ะว่าพลางเดินต่อไป 

"เจ้าหญิง แห่งบาดาล ฉายานี้คงดีที่สุดจริงๆ  " สเวนพูดขึ้นมา 

"นั้นสิน่ะ/จริง" โกะโก่ะและเชอร์รี่ก็พูดตามขึ้นมาเลย 

"เอาเป็นว่าเราก็มีจุดอ่อนที่ใช้พลังมากแล้วเดินไม่ไหวนี่แหละแต่ตอนนี้เค้าว่าเรารีบไปหาร้านทำเสื้อก่อนไหมจะได้กลับไปพักผ่อนต่อ" ทุกคนพยักหน้าแล้วยกดูพีซีหาร้านทำชุดทันที 

"อืมเกือบสุดซอยมีร้านหนึ่งแหะ"เชอร์รี่ว่าพลางชี้ไปทางซอยๆหนึ่ง พวกเราจึงเดินเข้าไปในซอยๆนั้น แล้วเจอร้านตัดเสื้ออยู่ตรงสุดซอยจริงๆ 

"ขอโทษน่ะค่ะไม่ทราบว่าเจ้าของร้านอยู่รึป่าวค่ะ" โกะโก่ะถามหลังจากเปิดประตูเข้าไปในร้าน 

"ครับที่นี่ร้านเชิ้ตคูลร้านตัดเสื้อที่จะทำเสื้อของคุณให้ดูคูล" เสียงของชายวัยรุ่นดังขึ้นที่เหมือนจะเป็นเจ้าของร้านด้วย 

"อยากจะตัดเสื้อฮูทคลุมไหล่จากขนหนูปีศาจหน่ะค่ะ "โกะโก่ะว่าพลางหยิบขนหนูปีศาจขึ้นมา 

"ว้าว ได้สิ ดูจากขนแล้วน่าจะทำชุดได้4ตัว แต่ราคานี่สินักเรียนอย่างพวกเธอนี่จ่ายได้ไหม ตัวละ2500 ถ้า4ตัวก็10000จี "  ช่างตัดเสื้อว่าออกมา 

"โหขูดเลือดขูดเนื้อกันชัดๆ"เชอร์รี่ว่าด้วยความโกรธเคือง 

"ใจเย็นๆ เชอร์รี่ ไม่ทราบว่าสามารถลดราคาให้เราหน่อยได้ไหมครับ" ผมเอามือบังเชอร์รี่ไว้ก่อนแล้วถามถึงส่วนลดที่อาจจะมี 

"อืม"ช่างตัดเสื้อมองหน้าผมและขนาดตัวของผม "ได้แต่ว่า เธอ ช่วยมาเป็นนางแบบให้ได้หรือเปล่ากำลังหาคนที่ตัวเล็กน่ารักแบบนี้พอดี เดินแบบอีกสองวันข้างหน้าน่ะ "ผมผงะทันทีที่ได้ยินข้อแลกเปลี่ยนของอีกฝ่าย 

"เอ่อคือ" 

"เอางี้ชั้นไม่คิดค่าตัดชุดด้วยเลยเอา แต่มาเป็นนางแบบให้หน่อย" ช่างตัดเสื้อว่าตัดหน้าผมทันที 

"ตกลงค่ะ อย่าผิดสัญญาน่ะค่ะ"เชอร์รี่ว่าแทนผมทันทีโดยไม่ถามผมเลยสักคำ ทำให้ผมหันไปหาเชอร์รี่

"เชอร์รี่แต่เราเดินแบบไม่เป็น" ผมหันไปกระซิบกับเชอร์รี่ 

"ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันสอนเจ้าหญิงเอง"เชอร์รี่ว่าทำให้ผมพยักหน้าทันทีก่อนจะหันไปหาช่างตัดเสื้อ

"ครับ แต่ผมขอเพิ่ม ช่วยทำถุงมืออีก3คู่แบบถุงมือนิ้วโผล่จากขนหนูปีศาจด้วยเพราะผมคิดว่าขนขนาดนนั้นน่าจะพอ" ผมว่าพลางยิ้มให้แก่ช่างตัดเสื้อ 

"ได้สิ เดี๋ยวอีกสองวันมาร้านนี้เวลานี้น่ะ มาแต่งตัวแล้วจบงานก็เอาของไปได้เลย"ช่างตัดเสื้อว่าทันที 

"ครับ"  หลังจากผมตอบช่างตัดเสื้อก็พาเราไปวัดตัวและสิ่งต่างๆ เพิ่มเติมจนเย็น 

"ขอบคุณน่ะค่ะ/ขอบคุณนะครับ" พวกผมลาเจ้าของร้านแล้วเดินออกจากร้านมาทันที 

พอเดินออกมาสักพักผมก็เจอร่างสูงที่คุ้นตาเลยรีบวิ่งไปกอดทันทีจนเพื่อนในกลุ่มตกใจ 

"รานล์ คานล์ คิดถึงงะ"  ใช่ครับคนที่ผมโดดกอดคือน้องชายของผมเอง 

" ไม่ได้เจอกันนานเลยสวยเหมือนเดิม" รานล์ว่าพลางเอามือมาลูบแก้มผม 

"คิดถึง" ผมว่าพลางกอดทั้งสองเบาๆ 

"ครับๆ แล้วพี่เป็นไงบ้าง"คานล์หันมาถามผม 

"สบายดี อยู่กับพวกนั้นงะ" ผมชี้ไปทางกลุ่มผมที่ยืนอยู่แฝดก็ก้มหัวเป็นการทักทาย " แล้วรานล์กับคานล์เป็นไงบ้างมีคนแยกออกบ้างไหม"  ใช่ครับพวกเพราะมันภานนอกต่างกันแค่สีตาแล้วเสือกเอาผมมาปิดตาหมด 

"มีแต่เนอร์ที่แยกออกที่เหลือก็จะเรียกสองคนมากกว่า" คานล์ว่าพลางชี้ไปทางเนอร์ที่เดินมาพอดี ผมรู้จักกับเนอร์เพราะเนอร์เป็นเพื่อนที่อยู่กับผมเวลาสองแฝดไปฝึกกัน 

"เนอร์ ไงอยู่กับรานล์คานล์หรอ เหนื่อยไหม" ผมหันไปทักเนอร์ก่อนจะเดินเข้าไปกอด 

"ก็เหนื่อยน่ะก็สองคนนี้ให้เราทำอาหารให้ตลอดเลยหนิ แล้วชอบวอแวเราด้วย" เนอร์ว่าพลางชี้ไปทางสองแฝดแล้วหันมาทางผม 

"อ้ะ!!! นี่เย็นมากแล้วเค้าต้องกับหอแล้วหล่ะ รานล์คานล์อย่าแกล้งเนอร์มากน่ะ เนอร์ไว้เจอกันคราวหน้าน่ะ" ผมโบกมือลาก่อนจะไปหากลุ่มผมที่รออยู่   

"วันนี้ฉันได้เจอเจ้าชายตั้งสองคนจะเป็นลม โกะโก่ะแบกฉันกลับหอหน่อย " เชอร์รี่เอาหลังมือแตะหน้าผากแล้วทำท่าจะล้มลงไป 

"ฝันเถอะ แบกแกกุแบกเจ้าหญิงดีกว่า แต่สองคนนั้นหล่อมากเลยอ่ะชั้นอยากได้ทำผัวเลย"โกะโก่ะว่าพลางเอามือดันหลังให้เชอร์รี่ยืนดั่งเดิมแล้วหันไปมองข้างหลังที่รานล์และคานล์ยืนอยู่ 

"พอพวกมึงเลิดเพ้อดิ้ กลับหอกันได้แล้ว " สเวนว่าก่อนจะเดินก้าวยาวนำพวกผมไปทำให้พวกผมต้องวิ่งตามสเวนไปทันที 

"นี่เดี๋ยวเจ้าหญิงหลังทำอาหารเสร็จไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วรอที่ห้องนั่งเล่นน่ะ เดี๋ยวฉันไปสอนเดินแบบ" เชอร์รี่พูดขึ้นขณะที่ผมกำลังจะเข้าห้องกัน 

"อื้ม" ผมเดินเข้าห้องแล้วตรงไปยังครัวทันที ปล่อยให้คนอื่นเข้าห้องตัวเองไป แล้วตัวเองมาลงมือทำอาหารไว้ให้พวกนั้นทาน พอทำอาหารเสร็จผมก็เอาจานไปวางไว้ที่โต๊ะแก้วแล้วเดินไปอาบน้ำในห้องตัวเองห้องที่ไม่ได้ไปนอนน่ะครับ ห้องที่เอาของมาเก็บวันแรกอ่ะ ผมไปอาบน้ำแต่งตัวห้องนั้น วันนี้ผมก็ยังแต่ตัวสไตล์เดิม คือเสื้อตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้นที่อยู่ใต้เสื้ออีกที 

"อ้าว!!!มาแล้วหรอ ทานข้าวค่ะๆ" โกะโก่ะเรียกผมเข้าไปทานข้าว ผมเลยเดินไปนั่งโซฟาตัวเดิมแล้วทานข้าวจนหมด โดยวันนี้สเวนอาสาล้างจานให้ทุกคน 

"เอาหล่ะๆ ทานเสร็จแล้วก็ตามฉันมา" เชอร์รี่ว่าพลางกระดิกนิ้วเรียกผมเข้าห้องของเธอไปโดยมีโกะโก่ะเดินตามมาด้วย 

ภานในห้องของเชอร์รี่และโกะโก่ะนั้นมีความน่ารักมากตุ๊กตาเต็มเลย 

"เอาหล่ะก่อนอื่นเผื่อว่าต้องใส่ส้นสูง เอ้านี่เอาไปใส่ เท้าฉันน่าจะพอๆกับเจ้าหญิง" เชอร์รี่ยื่นรองเท้าสนสูงสีฟ้ามาให้ผม ผมเลยรับมาใส่อย่างว่าง่ายเพราะไม่อยากขัดพวกเธอ  

แต่พอผมเอามาใส่เท่านั้นแหละ ถึงรู้มันยืนยากมากแทบจะล้ม 

"เอ้าถืออันนี้ ไว้ในมือน่ะแล้วเดินรอบห้องที่เลย" โกะโก่ะยื่นหนังสือกับแก้วมาให้ผมถือโดยแก้วมีน้ำอยู่ปริ่มๆ "เอาหนังสือวางบนหัวน้ะแล้วเดินอย่าให้น้ำหกหล่ะ" โกะโก่ะว่าพลางเอาหนังสือไปวางบนหัวผมทันที 

"เอ้าเดินค่ะ"เชอร์รี่สั่งทำให้ผมต้องก้าวเดินอย่างช้าๆไปรอบห้อง ผมเดินหลายรอบมาก มีทั้งหนังสือตกน้ำกระฉอกบ้าง จนตอนนี้ผมเดินได้เปะแล้ว เห็นเชอร์รี่ว่ามาแบบนั้นว่าโอเคผมก็โอเคตามเค้าไป 

"อ๊า เหนื่อย" ผมรีบออกจากห้องของพวกเธอแล้วตรงไปยังห้องสเวนทันทีเพื่อพักผ่อน  

"มาแล้วหรอวะ" สเวนทักขึ้นทันทีที่ผมเดินเข้ามาในห้อง 

"อื้อพึ่งฝึกเสร็จ" ผมเดินขึ้นมาบนเตียงทันที "ยังไม่นอนหรอ" ผมถามสเวนที่นอนบนเตียง 

"อือ ไม่ชิน "สเวนกดหัวผมนอนลงกับแขนใหญ่ของเค้าทันทีแล้วหลับตาลง 

"ขอบคุณที่รอนะ" ผมบอกก่อนจะหลับตาแล้วเข้าสู่ห้วงนิททราทันที 

----------------------------------------------------------------------

เย้ยวันนี้สมองแล่นพอดึกๆสมองแล่นก็เงี้ยมาต่อให้อีกตอน ยังไงก็ช่วยคอมเม้นหน่อยเนอะถูกใจด้วยก็ดี555 แล้วก็อยากให้รีดทุกคนช่วยคิดชุดของเจ้าหญิงให้หน่อยสิเราคิดไม่ค่อยออกเรื่องชุดอ่ะปกติก็แต่งตัวไม่เก่งเลยไม่ถนัดเรื่องนี้ 


ความคิดเห็น