ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่6

คำค้น : yaoi y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 30 เม.ย. 2560 14:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่6
แบบอักษร

"แกรชั้นบอกให้ต้อนมันไปทางนั้นไง" เสียงโกะโก่ะดังขึ้น กับสภาพที่วัวเพลิงนั้นวิ่งกันไปคนละทางกะบคอกวัว  

"ก็มันเดินของมันเองหนิจะให้ฉันทำยังไงยะ" เชอรี่ที่เป็นคนต้อนวัวตอนนี้กำลังบินเพื่อไปไล่วัวกลับมา 

ส่วนผมยังคงนั่งอยู่กับสเวนคอยกันวัวที่อยู่ในคอกไม่ให้ออกมา 

"เหนื่อยจังเจ้าหญิงนี่เราต้อนมันเข้าไปกี่ตัวแล้ว"โกะโก่ะตะโกนถามผมที่นั่งเฝ้าคอกอยู่ 

"1ตัวแถมเป็นตัวที่เข้ามาในคอกเองอีกไอ้ห่า" สเวนว่าพลางเอามืลูบหัววัวเพลิงในคอก

"แกฉันเหนื่อยแล้วนี่เราต้องต้อนอีกกี่ตัวเนี่ย " เชอร์รี่ที่บินลงพื้นก็ถามถึงจำนวนวัวเพลิงที่เหลือทันที 

" 29ตัวอะ"ผมบอกไปทำให้เชอร์รี่และโกะโก่ะทรุดลงกับพื้นทันที

"อ๊าย ยากจังร้อนก็ร้อน"ใช่ครับไม่แปลกที่โกะโก่ะจะบอกร้อนก็นี่เขตอัคนี แถมอยู่ใกล้หินอัคนีที่เป็นอาหารของวัวเพลิงอีก 

"เจ้าหญิงมีวิธีแมะ"เชอร์รี่ถามผมผมเลยปิดหนังสือที่อ่านแล้วหันไปตอบเค้า 

"มีสิให้โกะโก่ะใช้ฟองน้ำปาที่ตูดวัวเพลิงเดี๋ยวมันก็จะเดินเพราะงั้นเมื่อวัวเพลิงเดินทางที่จะทำให้มันวิ่งเข้าคอกได้ก็คือล้อมมันไว้อันนี้ให้สเวนใช้กำแพงดินกันก็น่าจะได้และเพื่อความรวดเร็วในการสร้างกำแพงกันต้องให้เชอร์รี่คอยบอกตำแหน่งที่ต้องสร้างกำแพงดินให้แก่สเวนทำแบบนี้ซ้ำๆก็ไม่น่าจะยากเท่าไหร่" ผมว่าเสร็จก็พยักหน้าเชิงเป็นสัญญาณให้สเวนเดินไปเตรียมตัว 

"โอเค๊" เชอร์รี่ที่ได้ยินก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้าทันที  

"พร้อมแล้วแกร" โกะโก่ะตะโกนพร้อมสงสัญสาญให้เชอร์รี่ เชอร์รี่ก็ส่งสัญญาณว่าโอเคมาเช่นกัน

 "นทีแห่งเบื้องลึกก่อกำเนิดผลึกน้ำหยดใส" พอโกะโก่ะร่ายคาถาเสร็จ ฟองน้ำสีฟ้าใสจำนวนมากมายก็รอบอยู่กลางอากาศ 

"เดี๋ยวโกะโก่ะ เาให้น้ำมันเบาบางกว่านี้หน่อยไม่งั้นจะเป็นอันตรายแก่วัวเพลิงได้" ผมว่าทันทีที่เห็นฟองน้ำนั้นมีของเหลวที่มากเกินไป 

"ได้ๆ " พอโกะโก่ะรับคับฟองน้ำสีก็อ่อนลง "พอยังอะหรือน้อยกว่านี้อีก" โกะโก่ะหันมาหาผม ผมเลยพยักหน้าว่าได้แล้วโกะโก่ะเลยหันไปหากลุ่มวัวเพลิงทันที   

"แผละ"เสียงของฟองน้ำที่แตกโดนวัวดังขึ้น 

"ม๊อว" เสียงของวัวเพลิงที่ท่าทางจะสะดุ้งหรือตื่นกลัวดังขึ้นทันที 

"ตัวแรกวิ่งไปทาง11นาฬิกาแล้ว " เชอร์รี่บอกสเวนที่ยืนอยู่ที่พื้นทันที

"กำแพงพสุธา" สเวนเอามือผสานกันทำให้มีกำแพงกินพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินดักหน้าของวัวเพลิงทำให้วัวเพลิงเปลี่ยนทิศทางและพุ่งเข้าคอกแทน 

"ได้อีก1แล้ว"  ผมว่าพลางยิ้มให้ทุกๆคน  

"แต่เหลืออีกตั้งหลายตัวพลังเราจะไม่หมดก่อนหรอ" โกะโกะก็เกิดถามผมขึ้นมา น่านสิจะทำยังไงดี 

"ง่ายนิดเดียวเอง ตีให้มากกว่า1ตัวจะลดการใช้พลังไปได้เยอะ" เชอร์รี่ยังคงบินอยู่แต่ก็ตะโกนลงมา

หลังจากนั้นพวกผมก็เคลัยกันจนอาทิตย์ตกดินพอดี 

"อ๊าาาา เหนื่อย ชั้นต้องไปปราบมารอีกหรอเนี่ย"  ผมยืนมองทุกคนที่นั่งอยู่ตรงพื้น

"หรือว่าจะค่อยไปปราบมารคราวหลังดี"ผมเสนอให้เพาระก็เห็นว่าทุกคนเหนื่อยกันแล้ว 

" แต่กูอยากไป"อื้มเสียงค้านมาแล้ว1เสียง

"555อีนี่ เจ้าหญิงไม่ต้องห่วงเดี๋ยวเราก็ฟื้นพลังกลับคืนมาแล้วยังไงเราก็รับเควสาแล้วหนิ" เชอร์รี่ว่าขึ้นผมเลยพยักหน้า แล้วก็นั่งรอพลังทุกคนฟื้นขึ้นมา สักพัก 

"ป่ะ น่าจะพอมีแรงแล้ว เดี๋ยวมืดกว่านี้จะแย่แล้วตอนนี้ก็อยากกลับไปกินข้าวแล้วด้วย" โกะโก่ะว่าพลางลลุกขึ้นทำให้คนอื่นลุกตามแล้วเดินไปชายแดนป่าที่อยู่ไม่ไกล 

"อ่าน่านสิหิวเหมือนกันน่ะเนี่ย" เชอร์รี่ว่าพลางเอามือลูบท้อง 

"งั้นเค้าว่าเรารีบทำให้เสร็จเถอะ" ผมว่าพลางเดินไปยังชายแดนป่าที่ล้อมเขตนครการศึกษานี้ไว้ ซึ่งพวกผมก็มายื่นเรื่องแก่ทหารของนครการศึกษาเขตอัคนี เพื่อเตรียมตัวปราบมารที่อยู่รอบๆป่า จริงๆเค้าให้เราปราบมาร10ตัว ก็สามารถสำเร็จเควสได้เลย  

"พวกเจ้ากลุ่ม4รัตนากรสิน่ะมาแล้วโปรดใส่ปลอกแขนนี่ด้วยเพื่อยืนยันได้ว่าเจ้าอยู่ตำแหน่งไหนกัน" ผมรับปลอกแขนสีแดงมา4อันแล้วแจกให้กับทุกคน  

"เราต้องเรียกอาวุธประจำกายออกมาเพื่อป้องกันเลยแต่ของสเวนมันหนักค่อยเรียกตอนที่พบศัตรูแล้วกัน"ผมอธิบายแผนให้ฟังก่อนที่จะเริ่มเข้าประจำตำแหน่งกัน โดยให้สเวนนำหน้าแล้วตามด้วยผม เชอร์รี่และให้โกะโก่ะปิดท้ายขบวน เพราะโกะโก่ะมีพลังโจมตีหนักหากโดนทำร้ายยังพอยื้อไว้ได้ ส่วนที่ให้เชอร์รี่อยู่คนที่3เพื่อมห้เชอร์รี่สามารถยิงได้หากมาจากด้านหลังและด้านหน้า เราเดินกันเข้าไปแถวป่าซึ่งตอนนี้มืดมากอันตรายจะเยอะแต่ก็ไม่สามารถใช้แสงได้เพราะว่าแสงจะล่อมารเข้ามา ทำให้ยิ่งอันตราย 

"แกชั้นมองไม่เห็นอะไรเลย" โกะโก่ะว่าดังขึ้นทำให้ขบวนของเราเกิดเสียงดังขึ้น 

"อ้ายอีโกะโก่ะอย่าดึงกระโปรงฉันสิยะ" เสียงเชอร์รี่ก็ดังต่อๆมา 

"อย่าเสียงดังดิวะเดี๋ยวก็โดนมารล้อมกันพอดี" สเวนว่าออกมาอย่างเสียงเบา 

"เค้าว่ามันน่าจะแย่แล้วแหละ" ใช่ครับตอนนี้ข้างหน้าดันเจอสัตว์มารแล้ว 

"อะไรนะ ไหนๆ?" โกะโก่ะถามหาแล้วยื่นหน้ามาทันที 

"มองต่ำๆดิว่ะ" สเวนบอกให้โกะโก่ะมองลงที่พื้นทันที ใช่คับสัตว์มารตัวที่ผมเจอคือหนูปีศาจสีดำตาแดงที่ผมเห็นเพราะตาของมันนี่แหละมันวาวจนสังเกตุได้ 

"แกแค่หนูปีศาจปราบง่ายจ่ะตาย" เชอร์รี่ว่าพลางเรียกปืนพกออกมาแล้วเล็งไปที่หนูปีศาจตัวน้อยนั่น 

"อย่ายิงน้ะ" 

"ปัง" เหมือนจะช้าไปเมื่อหนูปีซาจถูกยิงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  

"ปุ้ง" เสียงระเบิดดังขึ้นจากตัวของหนูปีศาจทันทีเกิดทั้งแสงและเสียงทำให้เหล่าสัตว์มารนั้นรู้ตัว 

"แย่แล้วหนีเถอะ" ผมตะโกนบอกทุกตนทำให้ทุกคนวิ่งหนีเพื่อที่พยายามจะออกจากป่า

แต่เหมือนจะไม่ทันการเมื่อมีสิ่งมาขัดขวางทำให้เราไมสามารถเดินต่อไปได้ 

"ฉิบหายมารระดับ3 ดอกไม้กินคน" สเวนว่าขึ้นก่อนจะโดดถอยหลังลงมา  

"เอาแล้วไงอีเชอร์รี่หัดฟังเจ้าหญิงบ้างสิค่ะ!!!"  โกะโก่ะตะโกนลุกลี้ลุกลน เพราะเราออกจากป่าไม่ได้ และเข้าป่าต่อไปก็ต้องเจอแต่มารแน่ๆ 

"เออ ฉันขอโทษแต่เราจะรอดไปยังไงดี" เสียงเชอร์รี่ดูสั่นเครือด้วยความกลัว 

"กรีส!!!ข้างหลังพวกหนูปีศาจมันมาเพิ่มแล้ว " หนูปีศาจวิ่งมาทางด้านหลังทำให้ตอนนี้พวกผมไม่สามารถจะหนีได้แน่นอน 

"ใจเย็นๆก่อน สเวนป้องกันดอกไม้กินคน ควงหอกเลยสิโกะโก่ะ เชอร์รี่ยิงหนูปีศาจให้ได้มากที่สุดพยายามอย่าให้มันเข้ามา" ผมว่าไปทีละอย่างก่อนทุกคนจะเริ่มทำตาม

"แต่เจ้าหญิงหอกของชั้นมันฆ่าเจ้าต้นไม้กินคนไม่ได้หรอกนะ ชั้นมีพลังไม่พอ"  โกะโก่ะควงหอกพร้อมหันมาบอกผม 

"อื้อเราพอรู้อยู่แต่น่าจะมีโอกาสหนีได้บ้าง" ผมว่าพลางเรียกเคียวกระจกออกมา 

"ปัง ปัง ปัง" เสียงปืนของเชอร์รี่ดังอย่างต่อเนื่อง และตามมาด้วยเสียงและแสงระเบิดของหนูที่ถูกฆ่าตาย 

"โว้ย ไอ้ดอกไม้บ้านี่น่ารำคาญจริงๆ" สเวนตวาดลั่นพยายามป้องกันหนามและเถาวัลที่ฝาดลงมาเรื่อยๆ 

"อีโกะโก่ะระวัง " เสียงของเชอร์รี่ดังขึ้นทำให้โกะโก่ะที่ควงหอกอยู่หันไปมอง ปรากฏหนูปีศาจที่พุ่งมาหวังจะกัดคนที่ควงหอกอยู่ 

"ฉัว" ใบมีดเคียวกระจกตัดผ่านตัวหนูขาดครึ่งทำให้เกิดเสียงระเบิดอีกครั้ง 

"นึกว่าจะโดนซะแล้ว " โกะโก่ะว่าพลางควงหอกต่อ 

"ต้นไม้มันแรงเยอะมากจนจะต้านไว้ไม่ไหวแล้วน่ะ รีบๆดีว่ะ"  เสียงตะโกนของสเวนยังดังมาอย่างต่อเนื่องบวกกับเสียงของเถาวัลที่ฝาดลงโล่กระดูกทำให้ดูน่ากลัวยิ่งขึ้น 

"ทางที่ก็จะไม่ไหวแล้ว"เชอร์รี่ที่ยิงหนูปีศาจอยู่ก็ตะโกนขึ้นมาเช่นกัน 

"ใกล้แล้ว อีกนิดเดียวแกร " โกะโก่ะที่ลุกลี้ลุกลนก็เหงือผุดออกจากใบหน้าเต็มไปหมด 

"เจ้าหญิงหลุดไปสองตัว" เชอร์รี่ว่าขึ้นผมรีบควบคุมกระจกให้ตัดผ่านหนูไปทันที 

" อีกนิดเดียว"โกะโก่ะตะโกนออกมา 

"นานจังวะเห้ย!!ระวัง" เถาวัลพุ่งตรงมายังผม  

"แกรก" เสียงของโว่สีดำที่ดึงเถาวัลได้ทันเวลาพอดี  

"ได้แล้วแกร" โกะโก่ะว่าพลางตั้งท่าเตรียมปาหอก 

"รอสัญญาณให้ปาก็ปาไปตรงๆเลยนะ" ผมบอกโกะโก่ะพยักหน้าเป็นอันว่าเข้าใจ 

ผมรอช่วงจังหว่ะที่ดอกไม้กินคนทำท่าจะพ่นหนาม

"ตอนนี้แหละสเวนโดนมาด้านหลัง โกะโก่ะปาไปเลย" สเวนโดดแบกโล่มาด้านหลังทำให้หอกของโกะโก่ะปาเข้าไปตรงปากของดอกไม้ทันที ซึ่งกว่าจะระเบิดคลื่นมันมีช่วงดีเลย์นิดหน่อย 

ผมถือจังหว่ะนี้กระโดดไปเกาะคอสเวนทันที 

"เห้ย!!!"    

"เคียวกระจกนพรัตน์ กระจกแห่งความอบอุ่น จงสำแดงเดชเพิ่มพลังแก่หอกมัชฉา"  แสงสีแดงสาดไปทางหอกของโกะโก่ะทำให้พลังมากขึ้นกว่าเดิม  

"ระเบิดคลื่นน้ำ" โกะโก่ะร่ายคาถาเกิดวงน้ำจากปลายหอกซึ่งปลายหอกปักอยู่ที่ปากของต้นไม้กินคนจึงทำให้น้ำมหาศาลและแรงดันสูงฉีกร่างของปีศาจดอกไม้ออก  

" เคียวกระจกแห่งนพรัตน์ กระจกแห่งความการุณ จงแผ่อณาเขต เก็บสิ่งลำค้า สู้สร้อยเรา "ผมร่ายคาถาเก็บของตามพื้นที่ได้ยากมารทันที "ไปหนี " ผมตะโกนบอกเชอร์รี่ที่ยิงหนูปีศาจอยู่จึงกางปีกบินทันที โกะโกะก็เก็ยอาวุธประกายแล้ววิ่งออกจากเขตป่าเช่นกัน  ส่วนผมเกาะคอสเวนไปเพราะหมดแรงเรียบร้อย  

"แกอีหนูพวกนั้นยังตามมาอยู่เลย " โกะโก่ะที่วิ่งอยู่หันกลับมาบอก 

"เคียวกระจกนพรัตน์กระจกแห่งความฉับพลัน จงเพิ่มความเร็วให้แก่เรา"  ผมรีบร่ายคาถาเพิ่มความเร็วทำให้เราหนีออกมาจากป่าอย่างทันท่วงที 

"เห้อๆ " เสียงหอบของคนที่วิ่งหนีสิ่งชั่วร้ายทั้งปวงดังขึ้นเมื่อเรามาอยู่ที่ชายแดนอัคนีเรียบร้อย 

"อ้าว นี่ข้ากะจะเข้าไปช่วยแล้วนะเนี่ยเห็นไปเสียนาน" เสียงของทหารที่ให้ปลอกแขนสีแดงพูดด้วยใบหน้าเป็นห่วง 

"พี่ค่ะพี่น่าจะไปช่วยไวกว่านี้ นี่พวกหนูเกือบตายแล้ว" เชอร์รี่ว่าพลางมองหน้าทหารอย่างแค้นเคือง 

"โทษทีๆพอดีเห็นแสงอยู่แต่สัญญาณเตือนขอความช่วยเหลือไม่ดังเลยไม่ได้เข้าไป" พี่ทหารพูดด้วยหน้าเช่นเดิม 

"เดี๋ยวนะพี่สัญญาณขอความช่วยเหลือนี่คืออะไร" โกะโก่ะหันมาถามพี่ทหารที่ยืนอยู่ทันที 

"อ่าวพี่ไม่ได้บอกหรอว่าแค่ปาปลอกแขนสีแดงลงพื้นแรงๆมันก็จะส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือหน่ะ" พี่ทหารทำหน้าเลิกลักเมื่อเหมือนตัวเองลืมบอกอะไรไป

"พี่ค่ะถ้าพี่บอกพวกหนูเนี่ย พวกหนูคงไม่หนีตายมาหรอกค่ะ"เชอร์รี่ว่าพลางลุกขึ้นทำท่าจะเข้าไปชกทหาร

"อ่าๆพี่ขอโทษ ใจเย็นๆ เค เดี๋ยวพี่ให้ของแทนคำขอโทษเอาเป็นนี่เป็นไง ตุ้มหูสื่อสาร พี่ได้จากพวกมารหน่ะ " พี่ทหารยื่นตุ้มหูสีดำวาวมาให้พวกเชอร์รี่ดู

"โอเคค่ะ ถือว่าหายกัน คิๆ" เชอร์รี่รีบหยิบตุ้มหูสีดำ4อันมาจากมือพี่ทหารทันที

"ป่ะเราไปสงเควสกัน สเวนฝากแบกเค้าไปทีหมดแรง" ผมหันไปบอกกับเชอร์รี่และโกะโก่ะที่อยู่ด้านหลัง

"เคป่ะๆ นี่สเวนแบกเจ้าหญิงดีๆน่ะงานนี้รอดเพราะเจ้าหญิงน่ะยะ"เชอร์รี่ว่าพลางเดินนำพวกผมไปทันที 

"เออๆ มึงก็โดดเกาะคอกูเชียว" ผมยิ้มรับเพราะมันคือเรื่องจริง

"แหะๆ เค้ากลัวหนีไม่ทันอ่ะ" ผมบอกอย่างทะเล้น 

หลังจากนั้นพวกผมก็ไปส่งภารกิจทั้ง3ภารกิจและทำอาหารกินพร้อมเข้านอนโดยที่ผมนั้นนอนกับสเวนเหมือนเดิม 

---------------------------------------------------------------

จบภารกิจแล้วอิอิฝากคอมเม้นถูกใจหรือแนะนำได้น่ะยังไงก็ฝากแชร์หน่อยเนอะเดี๋ยวครั้งหน้ารีบมาต่อให้

ความคิดเห็น