ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ไปต่างโลกแบบงงๆ ตอนที่ 9 ปูริน

ชื่อตอน : ไปต่างโลกแบบงงๆ ตอนที่ 9 ปูริน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 213

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 29 เม.ย. 2560 18:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไปต่างโลกแบบงงๆ ตอนที่ 9 ปูริน
แบบอักษร

ปูรินยืนในท่าหมั้นคง ยื่นมือทั้งสองข้างไปด้านหน้าแบมือตั้งฉาก ก่อนที่ปูรินจะร่ายชื่อเวทมนต์ออกมา [{ บอลเพลิง }] เมื่อเธอร่ายจบก็มีเปลวไฟค่อยๆรวมกับเป็นก้อนกลมลอยอยู่หน้าฝ่ามือทั้งสองเท่าลูกบอล ก่อนที่มันจะดีดออกไปอย่างรวดเร็ว  * ปิ้ว..!! * แต่ทว่าปูรินกับโดนแรงดีดกระเด็นถอยหลัง ฉันที่เห็นอย่างนั้นก็เข้าไปรับได้ทัน ก่อนปูรินจะกระเด็นไปชนกับผนังถ้ำ  

* ตู้มมมมมมม!!!!!!!!!!!! * บอลเพลิงได้พุ่งชนกับหีบดินปืนอย่างจัง เกิดระเบิดเสียงดังก้องกังวานไปทั่วถ้ำ แรงสั่นสะเทือนทำให้หินน้อยใหญ่ล่วงจากเพดานลงสู่พื้น  ชายหนุ่มวางปูรินลง ก่อนที่จะใช้ตัวเองบังหินที่ตกลงมา เขาทำตามสันชาดตะยานโดยไม่ได้คิดอะไร แต่กับมีหญิงสาวใจเต้นรัว หน้าแดงด้วยความเขินอาย ทำให้เธอไม่ได้สนใจหินที่ตกลงมาเลย เพราะหน้าของทั้งสองแทบจะประกบกัน ชายหนุ่มคล้อมอยู่บนตัวปูรินไม่นานหินก็หยุดตกลงมา ในตรงที่เขาอยู่มีแต่หินเล็กๆที่ตกลงมา จึงไม่ได้รับบาดเจ็บ  " หยุดแล้วสินะ " เขาพูดออกมาทั้งๆที่ยังคล้อมอยู่บนตัวของปูริน โดยยังไม่ได้สังเกตตัวเอง * ปีด.......... 😳 * เมื่อเขาเริ่มสังเกตตัวเอง ก็หน้าแดงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด  " ชะ ชะ ฉันขอโทษ " เขาดึงตัวเองลุกขึ้นยืน ก่อนเอ่ยคำขอโทษแก่ปูริน " 😳 ไม่เป็นไร ก็พี่ชายช่วยหนูเอาไว้นี่ค่ะ " ปูรินตอบชายหนุ่มทั้งๆที่เธอเองยังหน้าแดงอยู่ " เธอเป็นอะไรหรือป่าว " พร้อมกับยื่นมือให้ปูรินจับ " หนูไม่เป็นอะไรค่ะพี่ชาย " พร้อมกับคว้ามือของชายหนุ่มดึงเพื่อลุกขึ้นยืน " มันเกิดอะไรขึ้น หลังเธอปล่อยไอ้ลูกไฟนั่นออกไป " เขาหันกับไปถามปูริน  " ปูรินไม่รู้ "  " เธอหมายความว่าอะไร ที่ว่าไม่รู้ ทั้งๆมันเป็นเวทมนต์ของตัวเธอเอง " ชายหนุ่มถามในอาการสงสัยในคำตอบ " ปูรินไม่รู้ ก็คือไม่รู้ไง ปูรินไม่เคยใช้มาก่อนนี่นา จู่ๆพี่ชายก็บอกให้ใช้ ปูรินก็ทำตามเท่านั้นเอง " เธอตอบคำถามพร้อมทำแก้มป่องไปด้วย " แล้วทำไมไม่บอกฉันก่อนหละว่าไม่เคยใช้ " ชายหนุ่มขึ้นเสียงเล็กน้อย " ก็พี่ชายไม่ถามปูรินเองนี่" เธอทำแก้มป่องกอดอกแล้วหันหน้าหนี  " โอเค ฉันผิดเอง โอ๋ๆๆๆ"(ทำไมกูถึงกายเป็นคนง้อได้ละว้ะ) หลังการสนทนาของทั้งคู่จบลง เขาก็หันมาสนใจกองหินเบื้องหน้า พวกก้อบบิ้นที่ถูกระเบิดตายเละเป็นซาก ส่วนตัวที่อยู่ไกลจากแรงระเบิดก็ถูกหินทับตาย ตัวที่ยังรอดได้ ก็ไม่มีแรงพอจะต่อต้าน ทำให้ชายหนุ่มเข้าไปเชือดพวกมันอย่างง่ายดาย เขาพบทางลงไปข้างล่าง เขาและปูรินเดินลงไปตามทางอย่างช้าๆ จู่ๆก็ได้ยินเสียงฝีเท้าจำนวนหนึ่งกำลังขึ้นมาจากข้างล่าง  " ปูรินเธอหลบไปก่อน " ชายหนุ่มบอกให้ปูรินหลบไปด้านหลัง ก่อนที่เขาจะตั้งท่าพร้อมสู้ ไม่ช้าเสียงฝีเท้าก็มาถึง เป็นก้อบบิ้นแปดตัววิ่งมาพร้อมอาวุธครบมือ  " งั้นเริ่มเลยแล้วกัน " เขาพุ่งสวนลงไปก่อนที่พวกมันจะเห็นตัวชายหนุ่ม มีดได้ตัดคอก้อบบิ้นตัวหนึ่งขาดกระเด็น ทั้งๆที่ตัวยังวิ่งไปอีกสองสามก้าวก่อนค่อยล้มลง พวกมันแตกตื่นเสียรูปขบวน อีกทั้งเขายังกระโดดไปหาอีกตัว ก่อนจะถึงก็หมุนบนอากาศสองรอบ แล้วฟันผ่ากลางตัว รอยฟันเป็นแผลเปิดกว้างเลือดสาดกระเด็น ก้อบบิ้นสามตัวที่อยู่ใกล้พร้อมใจฟันดาบใส่ชายหนุ่ม แต่เขากับกระโดดหลบขึ้นไปบนเพดาน แล้วใช้เพดานเป็นที่ถีบพุ่งตัวลงมา ก่อนจะฟันก้อบบิ้นขาดสองท่อนไปอีกตัว " มันดีจริงๆร่างกายแบบนี้ ถ้าเป็นที่โลกเดิมคงทำไม่ได้หรอก " เขากำลังรู้สึกดีกับร่างกายตัวเอง ในระหว่างต่อสู้ก็รู้สึกบางอย่าง จู่ๆมีข้อความปรากฏขึ้น [ ทักษะ - [มีด] อัพถึงเวล 10 ท่านจะได้รับ 1 สกิล แบบสุ่ม ] [ สุ่มสกิลสำเร็จ ท่านได้รับ{คมมีดคืนเดือนเพ็ญ} ] ฉันยืนนิ่งอึ้งกับสิ่งที่เห็น ทำให้ก้อบบิ้นที่เหลือวิ่งกรูเข้ามาพร้อมกัน เหลืออีกไม่กี่ก้าวก็จะฟันถูกตัวฉัน ฉันยิ้มก่อนเอ่ยชื่อสกิล [{คมมีดคืนเดือนเพ็ญ}] ในจังหวะเสี้ยววินาที มีลมตีออกเป็นวงกว้าง โดยมีชายหนุ่มเป็นศูนย์กลาง * ฟิ้ว~~ * ดาบของก้อบบิ้นที่กำลังฟันใส่ชายหนุ่ม ได้หยุดลงก่อนจะถึงร่างของเขา ในทางกลับกันร่างท่อนบนของก้อบบิ้นที่อยู่รอบตัวเขา ค่อยๆขาดออกจากท่อนล่างอย่างช้าๆแล้วล้มลงไปนอนกองกับพื้นทั้งหมด [คมมีดคืนเดือนเพ็ญ]  อธิบาย สกิลที่ใช้ความเร็วในการฟันรอบตัว เป็นวงกลมคล้ายกับพระจันทร์คืนเดือนเพ็ญ ระยะการทำลาย 2 เมตรรอบตัว คูลดาวน์ 1 นาที อาวุธที่ต้องใช้ มีด เท่านั้น ########## หนูปูรินเองค่ะ หนูเป็นหลานของผู้ใหญ่บ้านของเผ่ามนุษย์สัตว์(หมูป่า) ในเหตุการณ์ที่หมู่บ้านโดนก้อบบิ้นเข้าโจมตี หนูเองก็ไม่คิดว่าจะรอดมายืนอยู่ตรงนี้หรอกนะ ในตอนนั้นความหวังของหนูแทบเป็นศูนย์ จังหวะที่ว่าไม่รอดแน่ๆ กับมีชายคนหนึ่งปรากฏขึ้น เขาไม่มีหูกับเขี้ยวเหมือนกับพวกเรา เสียงตะโกนของเขาดังขึ้นจึงทำให้หนูรอดมาได้ เขาวิ่งล้อก้อบบิ้นออกจากพวกเรา ท่านปู่ของหนูบอกว่าเขาคือมนุษย์ หนูรู้สึกสนใจในตัวของเขามาก จึงตามเขาไป ภาพที่ปรากฏคือเขาค่อยๆสังหารก้อบบิ้นที่ตามเขาทีละตัว หนูจ้องมองภาพนั้นอย่างหลงใหล หัวใจเต้นแรง ใบหน้าเขาดูดีมาก ผมสีดำตัดสั้น ดวงตาสีดำกลิบ ผิิวสีแทนแต่ดูขาวกว่าตัวของหนูนิดหน่อน เขาแข็งแกร่งมากเพียงแค่เตะบ้านก็พังเป็นหลังๆ เพียงหมัดเดียวยังต่อยก้อบบิ้นอัดบ้านพังไปตั้งสองหลัง ทุกการกระทำของเขาทำให้หนูใจแทบพัง นี้สินะที่เขาเรียกกันว่ารักแรกพบ 😍😍😍 ####### ชายหนุ่มต่อสู่กับก้อบบิ้นอย่างมัวมัน ไม่ได้สังเกตสายตาคู่หนึ่งจดจ้องเขาตลอดเวลา ในสายตานั้นมีแต่ความปลื้มปลิ่ม ทุกท่วงท่าฟาดฟันเหล่าก้อบบิ้นเลือดสาดกระเด็นอาบร่างกายของชายหนุ่ม มันยิ่งทำให้เขาดูทรงเสน่ห์เหลือล้น  หลังจากที่เขาจัดการก้อบบิ้นกลุ่มแรกที่วิ่งขึ้นมาได้หมด ชายหนุ่มเดินลงไปเรื่อยๆ โดยมีปูรินเดินตามหลัง ระหว่างทางก็ยังเจอกับก้อบบิ้นอีกหลายกลุ่ม แต่ไม่ใช่ปัญหา เขาจัดการได้ไม่ยากด้วยสกิลใหม่ของเขา ก้อบบิ้นที่ต้อนแรกสู้ยาก กลับกลายเป็นเหมือนเด็กทารก ที่ไม่ต้องใช้แรงก็ฆ่าได้  ฉันเจอก้อบบิ้นอีก 6 กลุ่มทุกกลุ่มมี 8 - 10 ตัว ฉันล่อให้อยู่ในรัศมี 2 เมตรแล้วจัดการด้วย สกิล คมมีดคืนเดือนเพ็ญ ในทีเดียวทั้งกลุ่ม ตอนนี้ฉันยืนหยุดอยู่ตรงทางแยกซ้ายขวา ไม่รู้จะไปทางใหนดี คิดได้ว่าขวาร้ายซ้ายดี จึงเลือกทางด้านซ้าย ในระหว่างเดินก็เช็กเวลดู ข้อมูล ชื่อ ปาล์ม อายุ 18 ปี(อีก3วันขึ้น19) เพศ ชาย เผาพันธ์ มนุษย์ เวล 34  สถานะ P = 58 + 13 หน่วย W = 48 + 21 หน่วย S = 24 + 0 หน่วย แต้มเหลือ 0 หน่วย ทักษะ - [มีด][หอก][ขวาน][กระบอง][ชำแหละ] เวทมนต์ - ไม่มี ฉันเวล 34 แล้วสถานะโดยรวมก็ขึ้นสอง ส่วนปูริน ข้อมูล ชื่อ ปูริน อายุ 17 ปี เพศ หญิง เผ่าพันธ์ มนุษย์สัตว์(หมูป่า) เวล 18 สถานะ P = 52 + 8 หน่วย W = 35 + 0 หน่วย S = 57 + 10 หน่วย แต้มที่เหลือ 0 หน่วย ทักษะ - ไม่มี เวทมนต์ - [บอลเพลิง] ของปูรินเวลขึ้น 18 แล้วขึ้นเร็วใช้ได้เลย แต่สถานะขึ้นแปลกๆตรงค่าW ที่ขึ้นน้อยกว่าที่คิด ถึงอย่างนั้นก็ต้องปล่อยไปเพราะฉันคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ ทางปูรินก็ดีใจมากที่เธอเวลขึ้นสูงขนาดนี้ ด้วยความดีใจเธอจึงกระโดดกอดชายหนุ่ม ชายหนุ่มรีบดันปูรินออกก่อนพูดว่า " ยัยบ้าทำอะไรช่วยคิดหน่อยได้ไม ว่าฉันมันเป็นผู้ชาย " พร้อมกับมีใบหน้าสีแดงด้วยความเขินอาย " ก็ปูรินดีใจนี้นา ปูรินขอโทษ " พร้อมกับเอานิ้วไปจิ้มที่กำเเพงถ้ำ " ชั่งมันเถอะ ไปกันต่อได้แล้ว " ฉันเปลี่ยนเรื่อง ก่อนจะเดินต่อ เขาทั้งสองเดินไปได้ประมาณห้านาทีก็พบกับก้อยบิ้นสองตัวยืนเฝ่าอะไรบ้างอย่าง มองเข้าไปดูก็เห็นเป็นข้าวของเต็มไปหมด ทั้งเงินทองทรัพย์สินมากมายรวมสัตว์เลื้ยงด้วย  ชายหนุ่มไม่รอช้าวิ่งเข้าใส่ตรงๆ ฟันมีดใส่ก้อบบิ้นตัวถือดาบ * แกรง! * มันกันไว้ได้ แต่ด้วยแรงที่เหนือกว่าของชายหนุ่ม มันจึงต้านไม่ไหวถูกผลักกระเด็นไป กระแทกกับกำแพงถ้ำ * ตุบ...!  แอก! " ได้รับบาดเจ็บ ก้อบบิ้นอีกตัวเห็นก็เข้าโจมตีด้วยขวาน ขวานฟันมาทางเขาอย่างช้าๆ เนื่องจากเขาเห็นมันช้าจริงๆ ถึงจะไม่รู้เหตุผลก็เถอะ เขาเข้าประชิดวงในใช้มือซ้ายจับแขนด้ามขวานก่อนจะฟันลงใส่เขา ทำให้ก้อบบิ้นอึ้งในความเร็วของชายหนุ่ม เขาใช้มีดแทงเข้าท้องของก้อบบิ้น ก่อนจะลากมีดกีดขึ้นจนถึงคาง ถอดมีดออกแล้วโยนร่างของมันทิ้งไป  หันไปมองอีกตัวที่กำลังปาดเจ็บ มันลุกไม่ขึ้นได้แต่คานไปกับพื้น เพื่อจะหนีเอาชีวิตรอด  " ทำเป็นกลัวตาย มึงจะหนีไปไหน " * ผัวะ! * เขาเตะใส่ท้องของก้อบบิ้นด้วยความโกรธ " ไม่คิดหรือไง ตอนที่พวกมึงไปทำกับคนอื่นว่าพวกเขาก็กลัวตายเหมือนกัน "  * ผัวะ * เขาเตะซ้ำไปอีก จู่ๆก็มีก้อบบิ้นตัวหนึ่งกระโดดออกจากกองข้าวของ พุ่งใส่ชายหนุ่มด้วยความเร็ว มันถือมีดดูคมกริบ หวังจะแทงจากด้านหลังของชายหนุ่ม มีดเข้าใกล้จ่อจะแทงถูก [{บอลเพลิง}]  * ตู้มมม *  ปูรินใช้เวทมนต์ของเธอสกัดก้อบบิ้นเอาไว้ได้ทันก่อนมีดจะเขาแทงชายหนุ่ม  " บังอาจ! คิดจะทำร้ายพี่ชายหรอ " ปูรินพูดด้วยความโกรธ [{บอลเพลิง}]  * ตู้มมม *  [{บอลเพลิง}]  * ตู้มมม *  [{บอลเพลิง}]  * ตู้มมม *  ปูรินยังคงตามมาซ้ำอีกหลายครั้งเพื่อระบายความโกรธ ทำให้ชายหนุ่มแปลกใจที่ปูรินสามารถใช้เวทมนต์ได้ โดยไม่ถูกดีดกระเด็นเหมือนตอนแรก เพียงแค่ถอยหลังไปสองก้าวเอง แต่คงเดาไม่ยากก็อาจเป็นเพราะเวลที่เพิ่มขึ้นนั้นแหละ แต่เรื่องก้อบบิ้นที่พุ่งเข้ามาตะกี้ชายหนุ่มไม่จำเป็นให้ปูรินช่วยก็ได้ เนื่องจากเขากำลังจะใช้สกิลคมมืดคืนเดือนเพ็ญอยู่แล้ว 

จบ...  ปั่นช้าไปหน่อย มีอะไนแนะนำอีกก็บอกเลยนะ ได้กำลังใจคอมเม้นละนิด ชีวิตปั่นไว้ขึ้น อิอิ..

ความคิดเห็น