ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่5

คำค้น : yaoi y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 29 เม.ย. 2560 23:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่5
แบบอักษร

​ตอนนี้ผมกำลังนั่งอยู่ในห้องเรียนที่มีนักเรียน28คนอยู่ด้วยกัน ซึ่งสภาพภายในห้องเป็นเหมือนอัฒจรรย์ และมีครูเอลยืนอยู่ตรงหน้าห้อง 

"เอาหล่ะพวกปี1เมื่อวานอาจารย์เห็นการต่อสู้ของทุกคนแล้ว อยากจะบอกเลยว่าทุเรศเสียจริงๆ" ครูเอลว่าพลางเอามือตบโต๊ะพร้อมส่งสายตามามองพวกผมอย่างผิดหวัง"ทั้งคนที่ประมาทศัตรูทั้งคนที่ใช้พลังไม่เต็มที่ นี่พวกเธออยากจะจบจากที่นี่หรือป่าว!!! " 

ทุกคนภายในห้องเงียบไม่มีใครกล้าโต้ตอบอะไรหญิงสาวเผ่าปลาหมึกตรงหน้า 

"วันนี้ฉันจะมาสอนการควบคุมธาตุประจำตัว พวกเธอรู้ใช่ไหมว่าธาตุประจำตัวของตัวเองคืออะไร" ผมพยักหน้าตอบๆไปเพราะผมก็พอจะรู้ธาตุของตัวเอง 

"ไหน ไอ้แว่น บอกธาตุทั้งหมดมาหน่อยสิ้" ครูเอลชี้ไปยังหนุ่มแว่นที่นั่งด้านหน้าใกล้ๆครูเอล

"ธาตุคือสิ่งที่อยู่ตามธรรมชาติเราสามารถยืมธาตุมาใช้เป็นพลังได้โดยธาตุทั้งหมดมี ดิน น้ำ ลม ไฟ ไม้ น้ำแข็ง หิน เหล็ก แสงสว่างและความมืด " ครูเอลพยักหน้าเชิงให้นั่งลง 

"ถูกต้อง แต่ได้ข่าวฉันบอกให้บอกแค่ธาตุไม่ได้ให้อธิบายว่าธาตุคืออะไร" ครูเอลตอบก่อนจะแขวะแว่นหน้าห้องไป"งั้นตอนนี้ทุกคนในห้องรู้สิน่ะว่าใครใช้ธาตุอะไรได้บ้าง ช่วยแยกกลุ่มออกเป็นธาตุจะได้ 10ประเภท แยกออกมา"  พอทุกคนได้ยินก็เริ่มลุกจากที่นั่งของตนเองทันที 

"ธาตุไม้ทางนี้ "  เสียงของคนเรียกหาเพื่อนธาตุตัวเองดังขึ้น" ธาตุน้ำค่ะๆ" โกะโก่ะก็เริ่มเรียกคนให้ไปหาธาตุตนเอง แต่ผมหน่ะสิ ยืมได้ถึง3ธาุตเพราะปี๊มีความมืดแล้วหม่ามี๊ก็มีธาตุลมและธาตุแสง ผมคงต้องเลือดเดินไปสักธาตุแล้วสิ ผมเลยเดินไปอยู่ธาตุแสงที่มีเชอร์รี่อยู่

"เอาละตอนนี้ก็แบ่งได้แล้วสิน่ะ เธอจะเห็นว่าที่เขตเราไม่มีธาตุไฟ เหล็กและความมืดเลย" ครูเอลพูดขึ้นทำให้ผมสะอึกนิดหน่อย  "เพราะเขตนี้เน้นด้านธาตุน้ำ คนที่มีธาตุน้ำเลยเยอะ" ผมมองไปยังกลุ่มโกะโกะโอโหปาไป10กว่าคน ธาตุแสงยังมีแค่สามคนเองคือผม เชอร์รี่ และเดมส์ ส่วนสเวนดันไปอยู่ธาตุดินกับคนชื่อเทปเป "พวกเธอที่อยู่ธาตุน้ำเรียกฟองสบู่ออกมา" ครูเอลว่าพลางเสกฟองสบู่ออกมาจากมือ ฟองสบู่สีม่วงลอยอยู่กลางอากาศ พอพวกที่อยู่ธาตุน้ำเห็นครูเอลทำก็ทำตาม และทุกคนก็สามารถเรียกออกมาได้ง่ายๆ  "แล้วลองโยนมาให้โดนของที่ฉันทำไว้สิ้" ครูเอลผายมือออกมาเกิดฟองสบู่10ลูกอยู่หน้าห้อง 

"แผละ แผละ" เสียงของฟองน้ำที่แตกลงสู่พื้นทั้งที่โดนฟองน้ำของครูเอลแต่ของครูเอลกับไม่เป็นอะไรเลยยังคงสภาพฟองน้ำได้เช่นเดิม 

"ตูม" เสียงของฟองน้ำระเบิดดังทำให้ทุกคนหันไปมอง 

"เยส ครูค่ะแค่นี้ชิม๊า"โกะโก่ะทำให้ฟองน้ำของครูเอลแตกได้อย่างสวยงาม 

"หึอย่างน้อยในพวกไร้ความสามารถยังมีคนที่เด่นออกมาสิน่ะ"ครูเอลว่าพลางยิ้มให้โกะโก่ะเล็กน้อย "นั่นแหละ พวกเธอยืมมาใช้แต่ควบคุมมันได้เพียคนเดียว ไหนคนที่ทำให้ฟองของฉันแตกได้ทำยังไง"ครูเอลส่งคำถามไปยังโกะโก่ะที่ยิ้มเยาะอยู่ 

"ค่ะขอบคุณสำหรับคำถามน่ะค่ะ ที่ฟองสบู่ของคุณครูเอลแตกก็เพราะการรวมพลังของฟองสบู่ไปในจุดๆเดียวทำให้จุดนั้นมีพลังมากค่ะแล้วแค่เพ่งพลังไปจุดๆเดียวมันไม่พอเพราะฟองน้ำเป็นทรงกลมทำให้การกระจายพลังมีไปทั่วฟองน้ำ ดิชั้นเลยทำให้ฟองน้ำเปลี่ยนรูปทรงให้แหลมขึ้นด้วยค่ะ ฟองครูเอลเลยแตกได้ง่ายค่ะ" โกะโก่ะตอบแบบนางงามทำให้คนในห้องกลั้นขำกันทันที 

"แหม่เลิกเป็นนักเรียนแล้วไปเป็นนางงามไหมค่ะ" ครูเอลก็ประชดต่อทำให้คนในห้องขำดังลั่น" แต่ที่อธิบายมานั้นดีมากการที่เอาฟองน้ำกระทบฟองน้ำยังไงก็ไม่มีวันที่ของฉันจะแตกยกเว้นจะประยุกต์" ผมยิ้มให้โกะโก่ะที่หันมามองผมพอดี แล้วหันกลับไปเรียนต่อโดยครูเอลสอนทั้งการควบคุมการปรับการเปลี่ยนรูปแบบและการประยุกต์ให้เข้ากับรูปแบบตัวเองมากที่สุด ใช่เวลาเรียนจนถึงช่วงเที่ยงพวกกลุ่มผมเลยไปยื่นเรื่องทำเควสแก่นครกลางก่อนถึงจะไปเริ่มภารกิจได้  

หลังจากที่พวกผมรับภารกิจเรียบร้อยแล้วก็เดินไปสถานที่แรกที่พวกผมตกลงกันไว้ ซึ่งฟามอยู่ที่เขตตะวันแดงที้ไม่ไกลสักเท่าไหร่เดินไปสักพักก็จะเจอชื่อฟาม'หมาป่าอสูรขาว' 

"นั่นไงแกอ๊ายฉันอยากจะไปหาเหล่าหมาป่าน้อยๆใจจะขาดแล้ว"เชอร์รี่รีบวิ่งไปตรงไปฟามทันทีที่เห็น

"ยัยเชอร์รี่รอชั้นก่อน"โกะโก่ะก็วิ่งตามเชอร์รี่ไปติดๆ 

"เห้อ~ทำเป็นเด็กไปได้"ส่วนผมเดินไปเรื่อยๆกับสเวนสองคนเพราะผมอยากเก็บแรงเอาไว้ก่อน

เมื่อผมเดินเข้ามาในสวนก็ไปหาเจ้าของภารกิจก่อนเลย ทุกคนก็ตามผมเข้ามายังบ้านไม้แห่งหนึ่ง

"สวัสดีครับ ผมมาจากกลุ่ม4รัตนากร ที่รับภารกิจของคุณเลเล่ครับ" ผมพูดสุภาพกับหญิงสาวผมสีเงินที่ใส่หูหมาป่าสีขาวไว้บนหัวด้วย ดูจากรูปลักษณ์น่าจะเป็นเจ้าของฟาม

"อ้าวมาแล้วหรอพอดีเลยเดี๋ยวเดินไปด้านหลังนะจะเจอรัวของหมาป่าอสูรขาวอยู่ เดี๋ยวสักบ่ายๆจะกลับมา เอ้อระวังมันกัดน่ะเสื้อขาดเลยน่ะเออ"

"ครับ/ค่ะ"หลังจากมาหาเจ้าของฟามแล้วพวกเราก็เดิรไปด้านหลังอย่างที่คุณเลเล่บอกแล้วก็พบกับรั้วกั้นหมาป่าอสูรจริงๆ  

"นั่นไงแกรอ๊ายฉันขอไปดูหน่อยสิ้"เชอร์รี่ว่าพลางเปิดรัวเข้าไปข้างในทันที โกะโก่ะที่เห็นจึงเดินตามเข้าไปต่อและปิดท้ายด้วยผมและสเวน 

"ภารกิจบอกว่าให้ทำให้หลับ"ผมพูดขึ้นแล้วหันไปมองหมาป่าในรั้ว10ตัวที่เล่นกันอย่างสนุกสนาน  หมาป่าที่มีขนสีขาวทั้งตัวแต่ที่ต่างจากหมาป่าทั่วไปคือมันมีเขาเหมือนเขากวางและมีขนาดใหญ่ยาวเกือบ2เมตร ทำให้มันเป็นพาหนะขี่ได้ดี

"อ้ะ! หมาป่ามันชนชั้นอะ" จู่ๆหมาป่าก็พุ่งชนใส่โกะโก่ะจนโกะโก่ะล้มลงพื้นทันที 

"แรงพวกแม่งเยอะแน่ๆชนไอ้โกะล้มได้" สเวนพูดพลางมองไปยังหมาป่าตัวอื่นๆที่อยู่รอบๆรั้ว

"อ๊ายบอกให้เรียกโกะโก่ะเดี๋ยวป๊ดจับทำผัวเลยหนิ" โกะโก่ะลุกขึ้นพลางโต้ตอบสเวนทันที

"ปัญหาคือพวกนี้มันซนคงหลับยาก"สเวนว่าพลาหันไปหาเชอร์รี่"มึงคือคนเลือกภารกิจนี้มีวิธีไหม" 

"ไม่มีย่ะ ฉันแค่เห็นว่ามันไม่ต้องออกไปสู้ให้เหนื่อยก็เท่านั้นเอง" เชอร์รี่ตอบพลางเดินเข้าไปในฝูงหมาป่าอสูรขาว

"ชิบหายละไงแล้วงี้จะทำให้หลับยังไง" สเวนเอามือเกาหัวพลางเดินไปในวงหมาป่าเช่นกันแต่หมาผ่ากับแยกทางเดินให้สเวนผิดกับเชอร์รี่ที่เดินเข้าไปอย่างยากลำบาก

"เจ็บตรงไหนรึป่าวโกะโก่ะให้เค้ารักษาให้ไหม"ผมว่าพลางหันไปถามโกะโก่ะที่ยืนมองเหล่าหมาป่าอยู่เฉยๆ

"ป่าวชั้นไม่เป็นไรเจ้าหญิงไม่ต้องเป็นห่วงแต่ชั้นคิดไม่ออกเลยว่าจะให้เจ้าพวกตัวแสบ10ตัวนี่หลับได้ยังไง"พูดจบก็เดินเข้าไปในวงหมาป่าตามคนอื่นๆไป

"กรีส/เห้ย" ทั้งสเวนและเชอร์รี่ต่างก็โดนชนจนล้มไปกับพื้นเพราะพวกหมาป่าอสูรขาวจะเล่นกันโดยการชนกันเลยเป็นเรื่องปกติถ้ามันจะชนใคร 

"โว้ย!!!" สเวนตะโดนดังลั่นเมื่อตัวเองพยายามจะยืนกลับโดนชนล้มไปอีก 

"นี่เชอร์รี่ใช้ประกายแสงสิพวกนี้มันชอบธาตุแสงน่ะ"ผมตะโกนไปบอกเชอร์รี่ พอเชอร์รี่ได้ยินก็รีบใช้ท่าประกายแสงทันที เกิดแสงวูบวาบเหนือหัวเชอร์รี่แต่เพราะแสงจากเชอร์รี่ ทำให้หมาป่ามองแสงวิบวับอย่างใจจดใจจ่อ แต่เพราะแสงที่น้อยไปและจำนวนหมาป่าที่เยอะเลยทำให้ผมต้องใช้ท่าประกายแสงด้วย

"เจ้าหญิงรู้ได้ไงว่ามันชอบแสงหน่ะ" โกะโก่ะเดินมาถามผมอย่างง่ายดายเมื่อหมาป่าทุกตัวต่างจดจ่อกับแสงสว่าง 

"หนังสือบอกมาหน่ะ"ผมตอบพลางเดินเข้าไปหาเชอร์รี่ำให้หมาป่าอสูรขาวมารวมตัวกัน  

"เอาละตอนนี้มันก็สงบละแล้วทำให้หลับยังไง"สเวนถามหลังจากยืนแล้วเดินมาหาพวกผม 

"ฉันไม่รู้ยังจะมองมาอีก" เชอร์รี่หันมาขอความช่วยเหลือจากผมทันที 

"เอ่อมันก็มีวิธีแต่อุ้มเค้าไปที่ภารกิจต่อไปได้ใช่ไหม"ผมถามก่อนเพื่อความแน่ใจเพราะผมต้องใช้พลังจนผมเดินไม่ไหว

"เออกูอุ้มมึงไปเองเจ้าหญิงรีบๆทำเถอะ" สเวน ว่าพลางพยักหน้าไผทางแสงของเชอร์รี่ที่ใกล้ดับแล้ว

ผมลงมือเอานิ้วตัวเองไปบาดกับหางจนเลือดออกแล้วลงมือเขียนอักขระลงที่มือตนเองทันที"เคียวกระจกนพรัตน์ กระจกแห่งความกรุณา"แสงสีน้ำเงินกระจายออกมาจากกระจกทำให้บริเวณนั้นเหมือนโซนพิเศษ 

ผมลงมือเอาขวดยาสีเหลืองออกมาจากสร้อยทันที "เสียดายเหมือนกันแหะ"ผมลงมือหยดยาลงกระจกสีน้ำเงิน ก่อเกิดกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วโซนน้ำเงิน

"กลิ่นหอมจังรู้สึกผ่อนคลายด้วย"โกะโก่ะทำท่าสูดกลิ่นเข้าไปเต็มปอดก่อนจะหันมาหาผมที่ทรุดลงกับพื้นแล้ว"อ้าวหมาป่าหลับหมดแล้ว ทำไมอะมันไม่น่าใช่ยานอนหลับหนิ" โกะโก่ะถามผมทันที

"ถ้าผ่อนคลายหมาป่าอสูรขาวจะหลับหน่ะ แต่ยาที่ใช้น่ะมันทำยากนะเลยไม่ค่อยอยากใช้แต่ถ้ามันจำเป็นก็คงต้องพึ่งมัน"ผมบอกพลางชูขวดยาสีเหลืองให้ดู

"ยาอะไรวะ" สเวนที่มาช้อนตัวผมที่พื้นถามขึ้น

"ยาจากดอกแก้ว7สีกับน้ำค้างทองคำหน่ะ" ผมเก็บยาเข้าสร้อยคอก่อนจะปล่อยให้ตัวเองโดนหิ้วไปหิ้วมา

"ถือว่าภารกิจนี้เคลียแล้วสินะงั้นไปอันต่อไปกันเถอะเดินอีกไกลกว่าจะถึงเขตอัคนี" เชอร์รี่ว่าพลางดูภารกิจต่อไป นี่ก็บ่ายกว่าเริ่มจะเย็นแล้วด้วยเลยต้องรีบ 

"ชั้นพอเข้าใจแล้วแหละทำไมเจ้าหญิงถึงไม่ใช้พลัง เพราะนอกจากต้องมาใช้เลือดเขียนแล้วยังเปลืองพลังอีกต่างหาก" โกะโก่ะพูดขึ้นมา

"ก็นิดหน่อย แต่ละกระจกมันควบคุมยากหน่ะ" ผมยิ้มรับก่อนจะหันไปหาสเวน"ขอโทษนะเลยต้องแบกเค้าขึ้นคอเลย"ผมอยู่ตรงคอสเวนนี่แหละสบายงะไม่ต้องเดิน

"เออ ไม่ได้หนักอะไร" สเวนว่าพลางเดินต่อไปเรื่อยๆ

เป้าหมายต่อไปต้อนวัวเพลิงที่เขตอัคนีจากนี่เดินไปถึงเขตอัคนีก็ถ้าจะไกลพวกผมเลยต้องทำเวลาให้ดี เพราะอาจเจอปัญหาที่ต้อนวัวเพลิงอีก  


---------------------------------------

จบไปแล้ว1ภารกิจ ภารกิจต่อไปจะเป็นยังไงหนอ จะต้องให้คนแบกเจ้าหญิงเราไปต่อรึป่าวรึภารกิจจะสำเร็จไหม ยังไงก็ฝากติดตาม ฝากคอมเม้นถูกใจแนะนำกันหน่อยนะจ้ะ เพราะเรื่องนี้อ่านฟรีไม่คิดเงินไม่คิดแจ

ความคิดเห็น