ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่4

คำค้น : yaoi y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 29 เม.ย. 2560 01:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4
แบบอักษร

​ผมตอนนี้อยู่ในห้องครับ ซึ่งก็มีผมที่หมกตัวอยู่ในครัวตั้งแต่กลับมาในห้องโดยตอนแรกมาก็ดูจะมีลูกมือมาช่วยอยู่หรอกแต่ตอนนี้หน่ะหายไปหมดแล้ว ผมนั่งทำอาหารง่ายๆอย่างพวกข้าวผัด เพราะผมอย่างเซฟวัตถุติบไว้ๆวันอื่นๆด้วย พอผมทำอาหารเสร็จก็ไปวางไว้บนโต๊ะแล้วเข้าห้องตัวเองไป ถามว่าทำไมผมไม่เรียกหรอเพราะผมไม่มีความจำเป็นต้องเรียกหนิ ผมเข้าห้องมาอาบน้ำแต่งตัวในห้องเพราะตอนนี้เหม็นกลิ่นอาหารมากผมเลยจัดการตัวเองพร้อมแต่งชุดสไตล์ที่ชอบแต่งเวลาอยู่ที่ปราสาท โดยมีเสื้อยืดสีขาวยาวคุมเข่ากับกางเกงขาสั้นสีดำที่ใส่ไว้ด้านในแต่เสื้อมันใหญ่เลยเผยให้เห็นไหล่ขาวด้านหนึ่งซึ่งผมก็ไม่ใส่ใจ 

"อ๊าว เจ้าหญิงไปอาบน้ำนี่เองนึกว่าไปไหน" เสียงเชอร์รี่ดังขึ้นในห้องนั่งเล่น ผมยิ้มรับก่อนจะเดินไปทานข้าวตนเองพร้อมกับคนอื่น 

"นี่เจ้าหญิง กูกับพวกมันตกลงกันแล้วว่าเราจะทำภารกิจกันเพราะเราจำเป็นต้องใช้เงิน เลยกะว่าพรุ่งนี้หลังเรียนเสร็จเราจะไปกันเลย" ผมพยักหน้าก่อนจะทานข้าวต่อจนหมด แล้วเตรียมจะไปล้างจาน 

"วางไว้เลยค่ะเจ้าหญิง ชั้นล้างเอง "  โกะโก่ะว่าพลางพยักหน้าให้ผมเอาจานไปวางไว้ที่ซิ้งค์แล้วให้ผมเดินกลับไปรอที่ห้องนั่งเล่น 

ผมเดินมาตรงโซฟาเดี่ยวแล้วนั่งตรงข้ามสเวนเช่นเดิม  แต่พอผมนั่งปุ้ปโกะโก่ะก็เดินมาพอดี 

"เอาหล่ะ ในภารกิจที่โรงเรียนอนุญาติให้เราทำได้ตอนนี้แค่ระดับ1ดาว การจะเพิ่มระดับดาวต้องทำภารกิจจนสมาคมนครการศึกษากลางเลื่อนระดับให้ หรือได้รับความอนุญาติจากอาจารย์ประจำเขต" ผมมองพีซีที่อยู่ในมือ ตัวเองแล้วเปิดข้อมูลภารกิจ 

"ชั้นว่าเราควรเอาอันที่ง่ายๆอย่างอันนี้" โกะๆว่าพลางส่งข้อมูลเข้าพีซีให้แก่ทุกคน ผมอ่านดูคร่าวๆ มันคือภารกิจต้อนวัวเพลิง เข้าคอกช่วงเย็น 

"โหยไม่เอาอ่ะแกรชั้นว่าอันนี้ดีกว่า ภารกิจเสี้ยงหมาป่าอสูรขาว " เชอร์รี่ว่าพลางสไลด์จอพีซี ผมได้รับข้อมูลอีกอันก่อนที่จะอ่านราละเอียด ให้เราเลี้ยงดูหมาป่าอสูรขาว10ตัว เวลาบ่ายโดยการผ่านเควสต้องทำให้พวกหมาป่าอสูรผ่อนคลายและหลับ ดูจะยากจังแหะ 

"แต่กูว่าอันนี้ดีกว่า ปราบมารที่อยู่ชายป่า ได้ค่าตอบแทนเยอะแถมยังเอาของจากมารไปขายได้ด้วย" ผมนั่งอ่านรายละเอียดมารชายแดนป่าค่าตอบแทน5000จี  เวลาหลังตะวันตกดิน 

"โหยแกรทำอะไรที่สวยๆสบายๆสิยะ" เชอร์รี่ว่าพลางดูภารกิจต่อ "เจ้าหญิงคิดว่าไง "เชอร์รี่หันมาถามผมซึ่งผมนั่งมองภารกิจที่ทั้งสามคนหามาอย่างตั้งใจ 

"เค้าว่าเราควรเริ่มจากการไปเสียงหมาป่าอสูรขาวช่วงเวลาบ่ายถึงบ่ายกว่าๆก็น่าจะเสร็จภารกิจแล้วเราเดินไปอีกนิดเพื่อต้อนวัวเพลิง เวลาที่เสร็จน่าจะก่อนพระอาทิตย์ตกดินอยู่แล้ว หลังจากนั้นเราเดินไปอีกไม่ไกลก็อยู่ชายแดนป่าแล้วก็ปราบมารต่อ แล้วค่อยไปส่งภารกิจทีเดียวเลย" ผมว่าพลางจัดตารางให้ดูง่ายขึ้นแล้วส่งข้อมูลให้ทุกคน 

"อุ๊ย!!! ชั้นว่าโอแกรว่าโอป่ะ"  โกะโก่ะหลังจากดูข้อมูลที่ผมส่งไปให้ก็หันหน้าไปหาเชอร์รี่ทันที 

"เจ้าหญิงนี่เก่งจริงๆ ฉันว่ามันดีเฟ่อร์ แกคงไม่ค้านน่ะสเวน "  เชอร์รี่หันไปตอบโกะโก่ะก่อนจะแขวะสเวน 

"เออๆ  ตามนี้" ผมพยักหน้าก่อนจะดูข้อมูลให้ละเอียดแล้วเริ่มวิเคราะห์อีกครั้ง 

"เงินที่ได้จากภารกิจประมาณ 10000จี แล้วเอาของจากการปราบมารไปขายก็น่าจะได้มากกว่านี้ ถ้าภารกิจมีความล่าช้าเราควรจะตัดการปราบมารออกไป แต่ถ้าไม่ก็ไม่จำเป็นต้องตัดออก" ผมว่าพลางหันไปมองทุกคน 

"ชั้ันชักรู้สึกว่ามีเจ้าหญิงอยู่ด้วยเหมือนมีเทพธิดาเข้าไปทุกวัน" เชอร์รี่ว่าพลางเช็ดปืนของตัวเองที่เรียกออกมา  

"น่านหน่ะสิแต่แกรแต่ตอนนี้ฉชั้นง่วงไปนอนกันได้แล้วเดี๋ยวมิสวย" ผมพยักเพยิดหน้าทันทีเพราะนี่ก็ดึกแล้ว 

"เออ พรุ่งนี้อย่าตื่นสายน่ะพวกมึง" สเวนว่าก่อนเดินเข้าห้องไป ส่วนผมหรอผมนี่อยากจะบ้าตายผมนอนคนเดียวไม่ได้ ปกติก็นอนกับหม่ามี๊และป่าปี๊ หรือถ้าคืนไหนป่าปี๊อยากนอนกับหม่ามี๊ก็ฟไปนอนกับรานล์และคานล์ ผมเดินเข้าไปในห้องก่อนที่จะไปนั่งบนเตียงใหญ่ 

"เห้อ~สงสัยคงต้องพยายามนอนเองให้ได้ "  ผมเพ้ออกมาเบาๆก่อนจะลองหลับตาแต่ก็ไม่สำเร็จ ผมนอนไม่หลับผมกลัวการอยู่คนเดียว

ผมเดินออกมานอกห้องมานั่งยังห้องนั่งเล่นเพื่อทำยาจากหญ้าเหมันสีเลือด แต่ผมก็ต้องผิดหวังเพราะส่วนผสมมีไม่พอทำให้ผมต้องนั่งบดหญ้าไปก่อนแล้วเก็บไว้ในสร้อย 

"ฮึก หือ" ผมมานั่งกอดเข่าร้องให้ที่โซฟาและพยายามร้องให้เบาที่สุดเพื่อไม่ให้ทุกคนตื่น 

ตอนเด็กๆไม่รู้ทำไมผมเกลียดการอยู่คนเดียวมากเกลียดความเหงาและความหนาวเย็น มี๊บอกว่าพวกผมสามพี่น้องรักกันมากแต่ก็ขี้กลัวเช่นกัน 

"เห้ย เจ้าหญิงเป็นไรวะ" เสียงของสเวนดังขึ้นทำให้ผมหยุดร้องทันที 

"ขอโทษทำให้ตื่นหรอ "ผมเอามือปาดน้ำตาออกก่อนจะหันไปคุยกับชายร่างสูง 

"ป่าวกูมาหาน้ำกิน เจ้าหญิงเป็นอะไร ได้ยินเสียงร้องไห้" สเวนเดินเข้าไปในครัวแล้วออกมาหาผมที่นั่งอยู่ตรงโซฟา

"ป่าว ไปนอนเถอะเค้าไม่เป็นไร"  ผมบอดก่อนจะเอาหน้าซุกลงขาเช่นเดิม 

"ทำไมไม่นอนวะ พรุ่งนี้ยิ่งมีภารกิจอีกแล้วมานั่งตรงนี้ทำไม"  สเวนเดินมาตรงหน้าผม เพราะผมสัมผัสได้ว่ามีคนอยู่ข้างหน้า

"ก...กลัว"ผมเอ่ยเสียงเบา

"อะไรน่ะ?" คนตรงหน้าทำเป็นไม่ได้ยินหรือหูตึงกันแน่น่ะ

"นอนคนเดียวแล้วกลัว"ผมเอ่ยพร้อมเงยหน้าที่มีคราบน้ำตาเกาะอยู่ 

"หึบ"เายงของคนตรงหน้าช้อนแขนและขาผมขึ้นเหนือจากอากาศ

"ท...ทำไรหน่ะ" ผมเอ่ยเสียงสั่น 

"เอ้าเจ้าหญิงนอนคนเดียวไม่ได้ก็จะพาไปนอนห้องกูไง"สเวนไม่ว่าป่าวอุ้มผมท่าเจ้าหญิงเข้าห้องตัวเองไปอย่างดิบดี

"ขอบคุณ~" ผมเอ่ยเสียงเบาหวิวบอกสเวนที่ตอนนี้วางผมลงเตียงใหญ่ของตนเองและล้มจัวลงนอนข้างๆ 

"เออๆคราวหลังก็บอกไม่ใช่ไปร้องไห้" สเวนพูดพลางนอนเอามือก่ายหัวไว้แทนหมอน เพราะหมอนสเวนผมนอนหนุนอยู่

"เค้าไปเอาหมอนที่ห้องก็ได้น่ะ "ผมว่าพลางจะลุกจากเตียงเพื่อไปหยิบหมอนแต่ก็โดนสเวนเอามือมาทาบตัวเสียก่อน

"พรุ่งนี้ค่อยไป ดึกแล้วตอนนี้นอนๆไปเหอะ" สเวนเอามือออกจากตัวผมแล้วหลับตาลงทันที

"งั้นเอางี้ อะนี่หมอน"ผมยื่นหมอนให้สเวน ทำให้สเวนทำสีหน้างง"นายนอนหมอนไป" สเวนรับหมอนไปหนุนหัวอย่างงงๆทันที

"เจ้าหญิงจะนอนได้หรอ" ผมยิ้มรับก่อนจะเอาหัวไปหนุนที่แขนสเวนทันที 

"ลำบากไหม" ผมถามสเวนที่เป็นเจ้าของมัดกล้ามแขน

"อืม นิดหน่อย"ว่าพลางยกแขนขึ้นทำให้หัวผมไหลลงไปช่วงใกล้ต้นแขนเข้าไปอีก"อย่างงี้โอเคกว่า"ผมยิ้มรับก่อนจะหลับตาเข้าสู่ห้สงนิทราไป

---------------------------------------

"นี่สเวนตื่นสิ สเวนตื่น"ผมเรียกคนข้างกายให้ตื่นเพราะนี้มันเช้าแล้วผมยังต้องทำอาหารให้พวกเค้าอีก ผมจะไม่เรียกเค้าเลยถ้ามือที่ผมหนุนเมื่อคืนไม่กอดผมไว้แน่น แถมหางผมยังโดนรวบไว้ด้วยขาใหญ่ๆที่ทับไว้ทำให้ขยับไม่ได้เลย

"อื้ม~~"มีแต่เสียงมือไม่ขยับตัวสักนิด

"จุ๊บ"ผมลองจูบคนตรงหน้าแม่งเลยเผื่อตื่นเหมือนในนิทานที่หม่ามี๊เคยเล่าให้ฟัง แต่ก็เงียบไร้ซึ่งปฏกิริยา

ผมหมดหนทางเลยต้องยอมนอนกับคนตรงหน้าไปสักพักพักเพราะนี่ก็คงจะเช้าเกินไปสำหรับเขา 

กินเวลาไปหลายชั่วโมงร่างสูงจึงตื่นขึ้นพร้อมกับหันหน้ามามองผม ที่ยังคงนอนท่าเดิม

"ตื่นแล้วช่วยเอาขาออกจากหางเค้าด้วย มือด้วย!!!"  สเวนรีบเอาขาและแขนออก ทันทีที่ปล่อยออกผมก็ดีดตัวขึ้นจากเตียงเดินออกไป จากห้องของสเวนทันที 

โดยผมรีบเดินออกจากห้องตรงไปยังครัวแล้วทำอาหารทิ้งไว้ที่โต๊ะก่อนที่จะเข้าห้องของตัวเองไปเพื่ออาบน้ำแต่งตัว เป็นเครื่องแบบของนครแห่งหารศึกษาคือเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวและกางเกงขายาวสีดำอีกตัว ก่อนจะมาผูกไทด์สีแดงที่เป็นสัญลักษณ์ปี1 ผมเดินมาส่องกระจกก่อนจะต้องตัดสินใจพับแขนเสื้อเพราะเสื้อแขนยาวไปหน่อย พอผมพับเสร็จก็ออกจากห้องใส่รองเท้าผ้าใบหุ้มข้อสีขาวเช่นเดิม 

"เจ้าหญิงตื่นตั้งแต่กี่โมงเนี่ยมาทำอาหารให้พวกเราได้" เสียงของโกะโก่ะที่ทานอาหารเสร็จแล้วเดินเอาจานไปล้างดังขึ้น 

" ก็ก่อนหน้านี้ไม่นานนะ" ผมว่าพลางเดินไปนั่งตรงโซฟาก่อนจะทานอาหารที่ทำไว้จนหมดแล้วนำไปให้โกะโก่ะที่อาสาล้างเช่นเดิม 

"นี่พวกมึงเอาจริงหรอว่ะ ใส่กระโปรงไปเยี่ยน่ะ?"สเวนถามพลางมองไปยังเชอร์รี่และโกะโก่ะที่ยืนฌชว์ชุดอยู่จริงๆชุดแทบไม่ต่างกับของผู้ชาบเลยแค่เปลี่บนเป็นกระโปรงแทนกางเกงดำเท่านั้นเอง

"นี่ชั่งพวกฉันสิยะไปไปเรียน" เชอร์รี่ว่าพลางสบัดหน้าแล้วเดินออกห้องไป ซึ่งก็มีโกะโก่ะที่ถือพีซีตามไปติด พวกผมที่เหลือเลยเลิกสนใจปละเดินตามไป เพื่อเข้าเรียน

---------------------------------------

เอ้ง่วง ไว้เจอตอนหน้านะ



ความคิดเห็น