BabyBabydoll

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ🙏🏻 ขอบคุณทุกคอมเม้นทั้งติชมค่ะ💌 ขอบคุณกุญแจทุกดอกค่ะ🔐 ขอบคุณเหรียญทุกเหรียญด้วยค่ะ💰 ฝากนิยายทุกเรื่องของเบบี้ด้วยนะ แอร้ยยย!รักเยย💋

ชื่อตอน : EP.9 (100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 81.2k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2560 16:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
EP.9 (100%)
แบบอักษร

​"ตกลงนายจะเอายังไงกับฉัน จะให้ฉันทนอยู่แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ฉันคงทำไม่ได้หรอกนะ คุณพ่อก็ถามความคืบหน้าเรื่องพี่แดเนียลตลอด"เมื่อมิกิลืมตาขึ้นมาจากอดีตที่เป็นสาเหตุให้เธอกับเขาได้รู้จักกันเธอก็ถามในสิ่งที่เธออยากรู้ทันที

"......."

"ทำไมไม่ตอบ! นายจะเอายังไงก็พูดมาสิ!"มิกิยังคงจี้ถามเอาคำตอบจากเขาอยู่

"........"ไรอันก็ยังคงนั่งเงียบมองสะพานไม้ที่ทอดยาวไปสู่ทะเลอย่างคนคิดอะไรในใจสักอย่าง

"ได้! ไม่ตอบก็ไม่เป็นไร งั้นฉันจะเป็นคนเลือกเอง"เธอพูดพร้อมกับล้วงหยิบกุญแจเรือสปีดโบ๊ท ที่เธอกับเขาเพิ่งขับมาจากฝั่งได้ประมาณ4ชม.โมงที่แล้ว โยนลงไปบนตักเขา

"อะไรครับ"ไรอันมองดูกุญแจบนตักอย่างไม่เข้าใจ

"เราเลิกกันเถอะ ต่อไปนี้นายกับฉันก็อย่ามาเจอกันอีก ฉันก็จะเลิกตามไปตื้อนาย เลิกไปยุ่งวุ่นวายให้นายรำคาญฉันเหมือนกัน.....นายกลับไปซะ"มิกิหันหน้าไปอีกทางพยายามทำเสียงให้เข้มแข็ง

"มิกิ!.....ผม...."ไรอันถึงกับจุกจนพูดไม่ออก เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา หลังจากกลับจากเกาะคราวนั้น เขาและมิกิก็ต้องพบเจอกันเรื่อยๆจากโกรธ เกลียดกัน ทะเลาะกันทุกครั้งที่เจอหน้า แต่มันกลับมีความรู้สึกผูกพันธ์กันและกันเกิดขึ้นมาอย่างประหลาด จนในที่สุดเขากับเธอก็รักกัน แต่มันกลับเป็นความรักที่เป็นไปไม่ได้ เพราะว่าคู่หมั่นคู่หมายที่พ่อของเธออยากได้ นั้นคือเจ้านายเขาต่างหาก ซึ่งไม่ใช่เขา เขาไม่ได้กลัวตายถ้าหากพ่อของมิกิจะรู้เรื่องระหว่างเธอและเขา แต่สิ่งที่เขากลัวคือมิกิจะโดนพ่อของเธอทำโทษต่างหาก โดยเฉพาะท่านอาโน พ่อของมิกิ ที่เห็นเรื่องผลประโยชน์ อำนาจ บารมีสำคัญที่สุด คงไม่ปล่อยให้มิกิมารักกับผู้ชายที่เป็นแค่บอดี้การ์ดอย่างเขาแน่ๆ

"กลับไปสิ .....กลับไป! ฉันอยากอยู่คนเดียว"มิกิที่เริ่มร้องไห้เพราะเก็บความรู้สึกของตัวเองไว้ไม่ไหวแล้ว เธอรู้สึกไร้ค่าเหลือเกิน ขนาดเธอบอกเลิกเขา เขายังไม่มีคำพูดสักคำที่จะยื้อให้เธออยู่กลับเขา หรือขอร้องอย่าให้เธอเลิกกับเขาเลย 

"แล้วคุณมิกิจะกลับยังไงครับ"เขาอยากจะดึงร่างบางที่นั่งร้องไห้ตัวสั่นเทานั้นมากอดแทบขาดใจ แต่ก็ต้องยั้งใจไว้ให้เธอเลิกกับเขานั้น น่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้ว ถึงแม้ถ้าเจ้านายเขาปฏิเสธไม่หมั่นกับเธอ ท่านอาโนก็คงหาผู้ชายคนใหม่ที่เพียบพร้อมมากกว่าเขามาหมั่นหมายกับลูกสาวตัวเองอยู่ดี

"เดี๋ยวฉันโทรให้ลูกน้องฉันมารับเอง"เธอกัดฟันตอบอย่างยากเย็น มันเจ็บไปทั่วหัวใจ ทำไมมันเจ็บขนาดนี้

"ครับ"ไรอันตัดสินใจเดินไปขึ้นเรือที่จอดอยู่ เขาเองก็ไม่อาจทนอยู่ดูเธอร้องไห้แบบนี้ได้เช่นกัน 

"สมแล้วที่เป็นคุณ ไม่มีแม้แต่คำบอกลา ไม่มีการยื้อ ไม่มีอะไรเลย ไอ้คนไม่มีหัวใจ"เธอพูดพร้อมกับมองดูเขาเดินจากไปเรื่อยๆ

"โลกใบนี้ไม่มีใครที่รักฉันจริงเลยใช่ไหม ฮื่อๆ ฉันไม่เคยมีค่าสำหรับใครเลยใช่ไหม ไรอันฉันรักคุณนะคะ ถึงแม้คุณอาจจะไม่เคยรักฉันเลย คุณพ่อคะ มิกิรักคุณพ่อนะคะ ถึงแม้ว่าคุณพ่อจะไม่เคยรักมิกิเลยก็ตาม .....ฮื่อๆ"มิกิที่ร้องไห้ออกมาฟูมฟาย อย่างอดกลั้นมานาน เธอต้องทนเก็บความรู้สึกพวกนี้มาเนิ่นนาน เจ็บปวดใจจนเกินกว่าจะทนรับความเสียใจไหวอีกต่อไปแล้ว

"ตู้มมมมมม!!"

"มิกิ!!"ไรอันที่ขับเรือออกไปได้แค่นิดเดียว เขามองกระจกตลอดเวลาจึงเห็นว่ามิกินั้นกระโดดลงทะเลไปแล้ว เขารีบวกเรือกลับมาอย่างเร็วทันที

"มิกิ! คุณอยู่ไหน! มิกิ! ตอบผมเดี๋ยวนี้!"ไรอันนั้นแทบเป็นบ้า ตะโกนเรียกมิกิไปทั่ว 

"ตู้มมมมม"เมื่อไรอันไม่เห็นมิกิโผล่ขึ้นมา และไม่ยอมตอบเขาเลย เขาจึงกระโดดลงน้ำตามไปแถวๆที่เธอกระโดดเมื่อสักครู่นี้

"มิกิ!....แฮ่กๆ มิกิ!"เมื่อเขาดำน้ำลงไปก็ไม่เจอ จึงโผล่ขึ้นมาหายใจเหนือน้ำแล้วเรียกหามิกิต่อ

เมื่อไม่เห็นเธอเขาจึงดำดิ่งลงไปให้ลึกกว่าเดิม จนเห็นร่างที่คุ้นตากำลังจะจมดิ่งลงไปเรื่อยๆ เขารีบว่ายเขาไปหาเธอโดยเร็ว แล้วพาขึ้นฝั่ง

"มิกิ...แฮ่กๆ ตอบผมก่อน มิกิ"เขาเขย่าร่างบางอย่างแรง เพื่อเรียกสติเธอ

ไรอันทั้งผายปอด และปั๊มหัวใจเธออยู่หลายครั้ง

"แฮ่กๆ อื่อออ "ในที่สุดมิกิก็สำลักน้ำที่เข้าไปออกมา

"มิกิ! คุณเป็นไงบ้าง ตอบผมที มิกิ!"ไรอันที่เห็นมิกิฟื้นขึ้นมาแล้วจึงพยายามเรียกให้เธอตอบคำถามเขา แต่พอเธอสำลักน้ำออกมาแล้วก็สลบลงไปอีก

ไรอันนั้นตกใจมากรีบอุ้มมิกิแล้วพาลงเรือกลับขึ้นฝั่งทันที


"คนไข้ปลอดภัยทั้งคุณแม่และคุณลูกนะครับ แต่ต้องให้คนไข้พักผ่อนเยอะๆนะครับ ต้องดูแลสุขภาพให้มากกว่านี้ด้วยนะครับ"คุณหมอที่ออกมาจากห้องตรวจแจ้งให้ไรอันที่ยืนรออยู่ทราบ

"คุณแม่คุณลูกหรอครับ คุณหมอหมายความว่า..."ไรอันพยายามขยายความคำพูดของคุณหมออีกที

"ใช่ครับ! คนไข้ตั้งครรภ์ได้7สัปดาห์แล้วครับ"คุณหมอจึงอธิบายอย่างชัดเจนให้เขาฟังอีกที

ไรอันนั่งมองมิกิที่นอนหลับ ยังไม่ฟื้นขึ้นมาเลยตั้งแต่ออกจากห้องตรวจ

"ผมขอโทษนะมิกิ ผมขอโทษ คุณต้องฟื้นขึ้นมาก่อนนะ ผมจะแก้ปัญหาเรื่องของเราให้ดีที่สุด ฟื้นขึ้นมาเถอะนะได้โปรดเถอะ ....พ่อจะทำเพื่อลูกนะ"มือหนาของเขาเอื้อมไปวางบนหน้าท้องแบนอย่างตื้นตัน เขาจะต้องดูแลเธอและลูกให้ดีที่สุด เขาสัญญา

"นี้มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมมิกิถึงจมน้ำ แล้วแดเนียลไปไหน ทำไมไม่มาดูแลลูกฉัน"เมื่อท่านอาโนเปิดประตูเข้ามาก็ถามอย่างดุดัน เขารีบเดินเข้าไปดูลูกสาวที่นอนหน้าซีดอยู่บนเตียงทันที

"คุณมิกิไปที่เกาะกับผมครับ ไม่ได้ไปกับคุณแดเนียล"ไรอันตอบคำถามของให้กับท่านอาโน ที่มองมาอย่างไม่เข้าใจ

"แล้วทำไมแกถึงไปที่เกาะกับมิกิได้ แล้วไอ้แดเนียลมันรู้รึป่าวว่ามันทำลูกฉันท้อง!"ท่านอาโนรู้สึกงงไปหมด จับต้นชนปลายไม่ถูก

"คุณมิกิท้องกับผมครับไม่ใช่คุณแดเนียล"ไรอันตอบไปตามตรง ตามความเป็นจริง อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด เขาจะปกป้องเธอด้วยชีวิตให้ได้

"มึงว่าอะไรนะ มึง....." ท่านอาโนที่ได้ยินคำตอบนั้นถึงกับตกใจจนพูดไม่ออก 

"คุณมิกิท้องกับผมครับ ผมยินดีรับผิดชอบทุกอย่างครับ ขอให้ท่านอาโนให้โอกาสผมสักครั้งครับ"

"พลั่กๆ"

"กูไม่ให้ ....ไอ้กระจอกเอ้ย!"ท่านอาโนเดินเข้ามาต่อยไรอันอย่างจัง แล้วเตะไรอันที่ล้มลงไปอยู่หลายที

"ท่านจะทำอะไรผมก็ได้ครับ ผมขอแค่โอกาสให้ผมได้อยู่กับมิกิก็พอครับ"ไรอันลุกขึ้นมานั่งคุกเข่าต่อหน้าท่านอาโน ไม่สนใจแม้แต่จะเช็ดเลือดที่มุมปาก หรือที่หางคิ้วเลย

"ทำอะไรกับมึงก็ได้ใช่ไหม!"ท่านอาโนคว้าปืนที่เอวของลูกน้องตัวเองออกมาจ่อที่ศรีษะของไรอัน

"กูจะให้โอกาสมึงได้อยู่กับมิกิ แต่มึงต้องไปรอมิกิในชาติหน้าก่อนนะ"


*เห้ยๆ! อย่ายิงสามีไรท์นะเว้ย จัยเย็นๆก่อนนนน!

**มาแล้วๆ หายไปหลายวัน อย่าเพิ่งทิ้งกันนะจ๊ะ 



ความคิดเห็น