ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่2

คำค้น : yaoi y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 28 เม.ย. 2560 10:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2
แบบอักษร

ตอนนี้พวกผมก็เดินมายังห้องตัวเองแล้วโดยห้องพวกผมอยู่บนชั้น5ของหอนี้ เราเดินเข้าไปในห้องที่ได้มาก่อนจะแยกย้ายไปเก็บของ พวกเราแบ่งห้องได้ง่ายหน่อยเพราะเชอร์รี่กับโกะโก่ะจะอยู่ด้วยกันเลยเหลือว่างอีกสองห้องพอดี  ผมเดินเข้าไปในห้องกันแล้วแยกย้ายเอาของไปเก็บกันแล้วออกมาที่ห้องนั่งเล่นที่เป็นห้องรวมเพื่อเขียนชื่ิอกลุ่มไปส่งครูเอล 

สภาพห้องนั่งเล่นเป็นห้องที่มีโซฟายา1ตัวและโซฟาเดี่ยว2ตัวตั้งขนานกันโดยตรงกลางมีโต๊ะแก้วใสๆอยู่พื้นห้องบางส่วรมีพรมขนสัตว์ปูไว้ด้วย  แถมยังมีบริเวณครัวเล็กๆให้ทางด้านซ้ายของห้องนั่งเล่น

"นี่ยัยเชอร์รี่ชั้นยืมหวีหน่อยสิชั้นลืมเอามา"เสียงโกะโก่ะดังออกมาจากห้องนั่งเล่นเหมือนคุยกับเชอร์รี่อยู่ผมเดินเข้าไปหาพวกเค้าที่นั่งกันอยู่โดยเชอร์รี่นั่งบนโซฟาส่วนโกะโก่ะนั่งบริเวณพรม ผมมองไปยังห้องแล้วก็เจอกับร่างสูงที่นั่งอยู่ตรงโซฟาเดี่ยว ในมือถือกระดาษชื่อกลุ่มอยู่ 

"ขอโทษที่มาช้า "​ ผมบอกก่อนจะเดินไปนั่งตรงโซฟาเดี่ยวอีกตัวที่อยู่ตรงข้ามร่างสูง แล้วโกะโก่ะจึงลุกขึ้นไปนั่งข้างเชอร์รี่ดีๆ 

"เอาหล่ะในเมื่อครบแล้วกูอยากให้เสนอชื่อกลุ่มกันมาคนละชื่อแล้วค่อยเอามาตัดสินใจกันว่าชื่อไหนดี" สเวนวางกระดาษบนโต๊ะแล้วหันมามองพวกผม 

"เอาเป็น สวยส๊วยส๋วย ไหม" โกะโก่ะเสนอออกมาทำให้ผมที่ได้ฟังนี่หน้าซีดเลย

"นี่มึงคิดว่ากูสวยหรอวะ" สเวนพูดขึ้นเสียงเย็นแต่โกะโก่ะก็ไม่ได้สนใจอะไรเพราะก็แค่เสนอเล่นๆเท่านั้น 

"กุว่า เทพสเวน ดีกว่า" อื้มเห็นแก่ตัวที่สุด 

"ว๊ายอีนี่แย่กว่าอีโกะโก่ะอีก เอาเป็น 2ชาย2เทย  ดีไหม" กลุ่มนี้มันอะไรกันละเนี่ย 

"เหอะไม่เอาเว้ย เอ๊าองค์หญิงเสนอมาสิ" สเวนเร่งทำให้ผมคิดอะไรได้ก็พูดๆไป 

"4รัตนากร "ผมเอ่ยออกมาทำให้คนในห้องทำหน้างงๆกัน 

"นี่เจ้าหญิงมันแปลว่าอะไรหรอ "โกะโก่ะถามผม 

"อ่อ 4สายน้ำหน่ะ เค้าเห็นว่าเราก็อยู่เขตบาดาลเลยเอาเป็นเกี่ยวกับน้ำก็น่าจะดี" โกะโก่ะพยักหน้าว่าเข้าใจ

"ก็ดีเชอร์รี่เอาของเจ้าหญิงนี่แหละ ดูมีสาระกว่าของอีโกะโก่ะหรือของมึงอีกอีสเวน" สุดท้ายพวกผมก็ได้ชื่อกลุ่มแล้วครับ 4รัตนากร  

"เออๆ" สเวนเขียนชื่อแล้วส่งมาให้พวกผมดูว่าเขียนเรียบร้อยแล้ว ผมที่เห็นจึงหยิบหนังสือมาอ่านต่อ

"เคแล้วสิน่ะ เดี๋ยวพวกเราก็ต้องไปส่งใบสิน่ะ" โกะโก่ะ เอ่ยพร้อมลงไปนั่งที่พื้นให้เชอร์รี่หวีผมให้เช่นเดิม 

"นี่เจ้าหญิง กูถามจริงมึงเนี่ยไม่เบื่อหรือไงถึงอ่านหนังสือเล่มหนาขนาดนั้นหน่ะห่ะ" ผมหุบหนังสือแล้วยิ้มหวานให้

"เค้าชินแล้วหน่ะ เพราะช่วงที่น้องๆฝึกกับป่าปี๊กันหน่ะเราไม่ได้ไปฝึกด้วยเพราะหม่ามี๊เป็นคนฝึกเราเลยมีเวลาว่างกว่าคนอื่นๆ " ผมบอกก่อนจะมองหน้าคนที่ถาม 

"เจ้าหญิงมีน้องด้วยหรอ สงสัยจะสวยเหมือนกันแน่ๆเลยแล้วได้มาเรียนที่นครแห่งการศึกษานี่รึป่าว" อ่าพูดแล้วแค้นจริงๆที่น้องได้อยู่ด้วยกันส่วนผมต้องแยกมาอยู่คนเดียว

"อื้ม มาเรียนสิอยู่อัคนี ชื่อรานล์กับคานล์ "  ผมบอกเสียงนิ่งหันไปตอบเชอร์รี่ 

"กรีสสสสส แกรรร ชั้นเจอพี่เขยแล้ว" โกะโก่ะกรีสขึ้นมาทันทีเมื่อผมพูดจบ 

"โว๊ยกรีสทำไมวะ" สเวนตวาดขึ้นมาทันทีแต่โกะโก่ะก็เบะปากใส่ไปโดยไม่สนใจอะไร 

"นี่ เจ้าหญิงมาจากตระกูลเบลร็อคหรอเนี่ย เคยได้ยินอยู่เหมือนกันว่าพี่ชายของท่านรานล์ท่านคานล์ หน่ะสวยแต่ไม่คิดว่าจะมาอยู่ใกล้ตัวแล้วสวยจนชะนีอายแบบนี้" ก็ไม่แปลกถ้าคนจะรู้จักน้องชายผมเพราะพวกนั้นออกไปทำงานกับป่าปี๊บ่อยอยู่แล้ว ผิดกับผมที่ติดหม่ามี๊เป็นที่สุด 

"ห๊า ตระกูลเบลร็อค ว๊ายตายแล้ว พี่ชายสวยน้องชายฝาแฝดก็หล่อฉิบหาย" เชอร์รี่ก็พูดสวนขึ้นมาอีกคนทำให้ผมปลงๆยังไงไม่รู้สิผมหน่ะต้องวาง่าเป็นผู้ดีเพราะผมเป็นพี่คนโตเนี่ยแหละ 

"ชั่งแม่งก่อน ไปส่งใบชื่อกลุ่มกันได้แล้ว ได้ยินว่ามีทดสอบก่อนเข้าเรียนอีกรอบด้วย"ผมเก็ยหนังสือเข้าสร้อยแล้วไปเปลี่ยนชุดในห้องก่อนเพราะสเวนบอกว่ามันต้องเป็นชุดที่เคลื่นที่สดวก แต่ชุดที่ผมใส่ตอนห้องนั่งเล่นเป็นชุดเอี้ยมเลยดูจะเคลื่นที่ยากไปหน่อย 

ผมเปลี่ยนมาใส่ชุดเสื้อเชิ้ตแขนสั้นปลอยปลายเสื้อสีขาวให้ทับกางเกรงขาสั้นสีน้ำตาลของผมไปผมสวมรองเท้าผ้าใบหุ้มข้อสีขาวและถุงมือสีขาวอีกอันโดยถุงมือนั้นมีปลายนิ้วโผ่ออกมา ผมสีฟ้าปล่อยให้มันเป็นแบบเดิมของมันก่อนจะติดกิ๊ปสีขาวรูปกระจกเก็บหน้าม้าของตัวเอง  เมื่อพร้อมแล้วผมก็เดินออกมาจากห้องแล้วก็พบกับสายตาทั้งสามที่มองผมอย่างแปลกๆ 

"นอกจากจะสวยแล้วยังแต่งตัวเป็นอีก ชั้นละอิจฉา" โกะโก่ะเดิน ออกจากห้องไปพร้อมกับอีกสองคนที่ตามไปทำให้ผมเดินตามไปอีกคน 

"สเวนแกหน่ะสายป้องกันสินะ "เชอร์รี่หันไปถามสเวนในขณะที่กำลังเดินไปส่งใบชื่อกลุ่ม "แต่แกหน่ะฝึกด้านโจมตีมาฉันหนิ ทำไมไปอยู่สายป้องกันได้ยะ" เชอร์รี่ถามพลางมองหน้าสเวนอย่างสงสัย จริงๆปกติเผ่าออคไม่น่ามีคนที่เป็นสายป้องกันได้เลยเพราะพวกนั้นเด่นเรื่องพลังโจมตี 

สเวนยื่นใบให้แก่ครูเอลที่รออยู่ตรงโต๊ะเดิมที่เราเข้ามาครั้งแรก 

"หืม 4รัตนากร มีสายที่หายากอย่างสนับสนุนอยู่ด้วยแหะ ดูจากการจับกลุ่มก็ใช้ได้ไม่น้อย "ครูเอลพูดพลางอ่านรายชื่อแต่เค้ารู้ได้ไงว่าผมอยู่สายสนับสนุนหน่ะในใบนั่นไม่มีเขียนสายไว้เสียหน่อย "ยังมากันไม่ครบเพราะงั้นกว่าคนจะครบฉันให้พวกเธอไปประชุมแผนการเตรียมประลองกันมา"  ครูเอลดีดนิ้วก่อนที่พวกเราจะโดนฟองน้ำคลุมและนี่คงเป็นฟองน้ำพิเศษเพราะในฟองน้ำนี่น่ะทึบแสงมากแถมในฟองน้ำยังมีโซวานี่นั่งเป็นวงกลมอีกด้วย  

"เห้อชั้นละเกลียดที่แคบๆแบบนี้จริงๆ" ส่วนัวแล้วคงเพราะเผ่าวาฬพิณขาวนั้น อยู่ในทะเลลึก เลยมีที่กว้างเยอะ มาอยู่ที่แบบนี้คงอึดอัด โกะโก่ะ มีผมสีดำสูงกว่าผมอีกเธอเป็นคนหน้าสวยนะแต่คงเพราะมัดกล้ามนั่นเลยทำให้น่ากลัวไปหน่อย  

"เอาเถอะย่ะ ฉันว่าเรามาวางแผนกันเถอะยะ" เชอร์รี่เสนอขึ้นผมพยักหน้าอย่างเห็นด้วย เชอร์รี่เป็นผู้ชายร่างเล็กแต่มีความสูงที่ดูจะสูงพอๆกับผมจริงๆมันควรจะน่ารักใช่ไหมหล่ะแต่เพราะเชอร์รี่หน่ะลงเมคอัพหนามากเลยทำให้น่ากลัวมากเลย แต่ก็เป็นเอกลักษณ์ของเผ่าผีเสื้อสวรรค์ดีเพราะถนัดด้านความเร็วการจะทำให้หน้าบาดกับลมน้อยที่สุดต้องลงเครื่องป้องกันหนา

"ก่อนอื่นบอกความสามารถของตัวเองมาก่อนได้ไหมวะ จะได้คิดถูก" สเวนพูดขึ้นทำให้ผมหน้าซีดนิดๆถ้าจะให้โชว์มันก็ได้แหละแต่ว่าน่ะผมต้องเสียเลือดตัวเองนี่สิ งั้นโชว์อันอื่นแล้วกัน  

"ของชั้นหน่ะหรอด้วยความที่ชั้นเป็นเผ่าวาฬพิณขาวอาวุธประจำกายเลยเป็นหอก แต่หอกเนี่ยมันมันผลมากกว่าเดิมถ้าควงเพราะงั้นการที่จะได้พลังที่มากยิ่งขึ้นเลยต้องควงมันเสียหน่อย แล้วพลังของเผ่าชั้นก็เป็นน้ำแต่อย่าให้ใช้ที่นี่เลยจะเละเสียเปล่า " โกะโก่ะเรียกหอกที่ตัวปลายหอกเป็นหอยแหลมออกมา แล้วก็เก็บมันกลับเหมือนเดิมเมื่ออธิบายจบ 

"ของฉันจากเผ่าผีเสื้อสวรรค์ ด้วยพลังของเผ่าตัวเองหน่ะคือภาพมายาจำลอง " เชอร์รี่พูดพลางสบัดมือทำให้เธอเหมือนมีสามมือ  "แล้วอาวุธปีะจำกายคือปืน" ไม่ว่าปล่าวยังคงเรียกอาวุธลักษณะปืนที่มีปลายกระบอกยาวและมีตัวลำกล้องเพิ่มขึ้นมา คงเป็นพวกประเภทยิงไกล "อันนี้หน่ะปืนกระบอกแรก ส่วนอีกอันคือปืนพกสั้น อีกอัน" เธอว่าพลางเก็บปืนกระบอกยาวแล้วเรียกปืนพกออกมาอีกอัน 

"ของกูหน่ะเผ่าออค ด้วยตัวเป็นเผ่าออคเลยมีพลังที่มากและพลังชีวิตที่เยอะ อาวุธประจำกายคือ โล่กระดูก มันเปลี่ยนรูปร่างได้แต่ก็นะหนักเอาการเหมือนกัน" สเวนหยิบโล่กระดูกขึ้นมาถือมันเป็นลักษณะเหมือนซี่โครงของร่างกาย 

"งี้เองสิน่ะแกเลยไปอยู่สายป้องกัน อ้าวแล้วขององค์หญิงละ" ผมยิ้มให้แต่ในใจผมตอนนี้ซวยแล้วหม่ามี๊บอกไม่ให้เอามาโชว์นี่นา  

"เค้าเป็นลูกครึ่ง มังกรและเอล์ฟ "ผมพูดแค่นั้นทั้งสามคนก็อึ้งไปแล้ว "พลังของเค้าคือการรักษาและเป็นมืออาชีพด้านการทำยา ส่วนอาวุธประจำกายคือ " ผมเว้นระยะห่างก่อนจะคิดแต่คงไม่มีอะไรหรอกนี่ก็เพื่อนของเราเชื่อว่าหม่ามี๊ต้องเข้าใจและคงเก็บไปตลอดไม่ได้ "เคียวกระจกนพรัตน์ " ผมกัดนิ้วก่อนจะเขียนอักขระออกมาเพื่อเป็นการเรียกเคียวกระจกออกมา เคียวกระจกมีลักษณะเป็น กระจกแต่ที่แปลกคือกรอบกระจกดันเป็นตัวเคียวซึ่งมีความคมแต่พลังในการสนับสนุนก็ยังมีเหมือนหม่ามี๊ หม่ามี๊บอกมันคือสิ่งที่เกิดขึ้นจากความรักของป่าปี๊และหม่ามี๊ส่งทอดมาสู่ลูก" นี่แหละ" ผมโชว์กระจกสีแดง กรอบดำให้ดูก่อนจะเก็บมัน ไป 

"สมกับการคำล่ำลือ ท่านบาลร็อค คานล์ ได้เคียวนพรัตน์ ส่วนท่านบาร็อค  รานล์ ได้คันสรกระสุนเคียว" เดี๋ยวโกะโก่ะรู้ได้ยังไง 

 "เธอทราบได้ยังไง "ผมถามไปด้วยคำสุภาพ 

"นี่ไงเจ้าหญิงในงานที่ท่านพ่อของท่านไปหน่ะท่ารคานล์กับท่ารานล์โชว์สเตปปราบมารให้คนในงานได้ประจักษ์" โกะโก่ะไม่ว่าเปล่ายืนพีซีมาให้ผมดู จริงๆผมก็มีพีซีน่ะแต่แค่ไม่ชอบพกมันเลยเก็บไว้ในสร้อย ภาพที่เห็นคือสองฝาแฝดที่ผมรู้จักดีฆ่ามารที่เข้ามาป่วนงาน

"พอๆ งั้นมาบอกข้อเสียของตัวเองดีกว่า " สเวนเอาพีซีไปคืนโกะโก่ะก่อนหันมาชวนคุยอีกครั้ง 

"ของชั้นหน่ะ ต้องพึ่งเวลาควงหอก" โกะโก่ะรับพีซีก่อนจะบอกจุดอ่อนของตนเอง 

"ของฉันคงเพราะบินกลางอากาศเลยโดนเล็งง่ายแถมเวลาจะยิงปืนยังต้องเล็งอีกไม่รู้ด้วยสิว่าจะมีโอกาศได้ใช้ปืนยาวหรือป่าว " เธอว่าพลางเอามือจับแก้มตัวเองพร้อมส่ายหน้าไปมา 

"ของกูเพราะโล่กระดูกมันบังได้แค่บางอย่าง บางอันมันก็ลอดจุดโหว่ได้ แถมหนักด้วย" ผมพยักเพยิดหน้าไปตามคนอื่น 

"ของเค้าใช้เลือดเขียนอักขระ" แค่นี้คับผมไม่ได้มีอะไรที่หนักหนาหนิป่าปี๊สอนมาดี หม่ามี๊ก็สอนมาเยอะ 

"ดูท่าทีมเราคงต้องจัดรูปแบบให้คนยืดเวลาโดยคนยืเคงเป็นแกสเวนส่วนฉันจะบินไปบนฟ้าแล้วดูว่าคนไหนคือคนที่เป็นคนที่อ่อนแอที่สุดในทีมมัน ที่เหลือให้โกะโก่ะที่ควงหอกจัดการพวกตัวปัญหาออกให้หมด" เชอร์รี่อธิบายอย่างใจเย็น ผมพยักหน้าก่อนจะหยิบหนังสือมาอ่านเมื่อคุยจบ 

"อ้อหัวหน้าทีมชั้นว่าให้เจ้าหญิงเป็นละกันไหนๆชื่อทีม 4รัตนากรก็มาจากเจ้าหญิง"ทุกคนไม่ค้านผมก็ไม่ค้านหรอกเพราะก็ชินกับการปกครองอยู่แล้ว 

"อีก5นาทีจะเริ่มการประลองพวกเธอพร้อมนะ" เสียงครูเอลดังขึ้นบ่งบอกว่าเหลือเวลาอีกเพียงน้อยนิด 

เห้อยังไงก็ต้องจบการศึกษาที่แห่งนี้ไปให้ได้

----------------------------------------------------------------------------

จบแล้วกับตอนที่2ฝากติดตามและคอมเม้นด้วยน่ะจ๊ะ

ความคิดเห็น