ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่1

คำค้น : yaoi y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2560 22:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1
แบบอักษร

ก่อนเข้านครการศึกษา 

​"หม่ามี๊ ทำไมเค้าต้องไปเรียนข้างนอกด้วยหล่ะ"เสียงเอ่ยหวานใส่ของชายร่างบางเรือนผมสีฟ้ายาวถึงกลางหลังสาเหตุที่ไม่ตัดเพราะเจ้าตัวบอกว่าผมยาวแล้วทำให้เจ้าตัวเหมือนเจ้าหญิงทำให้เข้ากับตาสีดำขลับและมีขนาดทรวดทรงที่ต่ำกว่าผู้ชายทั่วไปทำให้ดูน่ารักไม่ใช่น้อย ฟายล์มีหางสีเขียวและหูยาวเหมือนแม่ของตนบ่งบอกว่าเป็นลูกครึ่งได้อย่างชัดเจนผิดกับน้องแฝดของตนที่มีหูยาวและเกร็ดมังกรประปรายเลยดูออกยากว่าเป็นลูกครึ่ง กำลังมองผู้เป็นดั่งมารดาที่เป็นชายร่างสวยที่กำลังทำงานดูแลเหล่าไข่อยู่ 

"ฟานล์ หนูก็อายุ เข้าวัยที่จะไปเรียนแล้ว แถมมี๊ก็ไม่ได้ส่งหนูไปเรียนคนเดียวทั้งคานล์และรานล์ก็ไปเรียนด้วยทั้งนั้น มี๊อยากให้หนูมีสามารถปกป้องตัวเองได้ " ผู้เป็นมารดากล่าวเสียงใสๆออกมาให้แก่ลูกตัวเองได้ฟัง 

"แต่ว่าคนอื่นก็ปกป้องเค้าได้อ่ะ ไม่เห็นต้องไปเรียนเลย เค้าไม่อยากห่างจากหม่ามี๊ไปไหนด้วย" เด็กตัวน้อยที่จริงๆอายุก็เข้าช่วงศึกษาได้แล้วนั้น พยายามหาข้ออ้างทุกวิธีเพื่อที่จะไม่ต้องไปเรียน 

"มี๊อยากให้ฟานล์ไปเรียนนะ เพราะที่นั่นหน่ะมี๊ก็ไปสอนด้วยถึงจะไม่ทุกวันก็เถอะ แต่ก็ไม่ได้ห่างมี๊ไปไหนเสียหน่อย" ชายร่างบางเดินมากอดลูกตัวเองเบาๆพลางพาอุ้มไปยังสวนดอกไม้ เพื่อนั่งคุยดีๆ

"จริงนะ มี๊สอนที่นั่นจริงๆนะ งั้นเค้าจะไปเรียน " เด็กน้อยไม่ว่าป่าวยังเอามาไปลูบไข่ใบน้อยๆเบาๆที่อยู่ในมือมารดาของตน  

เสียงฝีเท้าของคนที่เดินมาทำให้เด็กน้อยหันไปมองคนที่เข้ามาใหม่ 

"ฟานล์ครับไปเก็บของเตรียมไปสมัครเรียนกับน้องๆได้แล้ว "ชายร่างสูงเดินจูงมือเด็กสองคนที่จริงๆก็ดูจะโตเกินวัยผิดกับคนเป็นพี่มากไปเสียหน่อยแต่ทั้งสองคนก็เป็นแฝดที่มีหน้าตาคล้ายกัน เรือนผมสีดำที่ที่ซอยสั้นกับร่างเด็กเล็กที่ดูกำยำเพราะถูกคนเป็นพ่อฝึกมาอย่างดี ทั้งสองคนมีลักษณะที่คล้ายกันแต่สิ่งที่ต่างกันคือสีตา คานล์มีตาสีเขียวส่วนรานล์มีตาสีฟ้า ทั้งสองคือเด็กชายที่ดูยังไงก็หล่อเกินวัยไม่ต่างจาก่อของเค้าจริงๆ 

"ไปๆ ป่าปี๊ อุ้มๆ "เด็กน้อยทำท่าน่ารักใส่ผู้เป็นพ่อ ทำให้คนเป็นพ่อยอมใจอ่อนอุ้มไปยังปราสาทของตน " 

"งั้นคานล์ รานล์ ไปกับมีี๊เนอะ" เด็กน้อยสองคนไม่พูดอะไรเพียงแค่พยักหน้าและเดินมาหาผู้เป็นมารดาของตน 

"วี๊ด"เสียงเป่าปากของคนเป็นแม่ทำให้สัตว์เลี้ยงคู่กายของแม่วิ่งออกมาจากหลังสวน จิ้งจอกตัวใหญ่วิ่งมาก่อนจะนั่งอย่างผู้ดี  ผู้เป็นแม่อุ้มเด็กสองคนไปนั่งบนหลังของสัตว์เลี้ยงคู่กายก่อนที่ตัวเองนั้นจะเดินไปพร้อมกับสามีจนถึงปราสาท 

----------------------------------------------------------------------

ปัจจุบัน

"รายชื่อแต่ละเลขที่ทางเราประกาศมาเราจะบอกสายและและเขตสาขาของตนเองของตัวเองขอให้คนที่ได้ยินหมายเลขเดินไปตามทางของสายที่ทางเราเตรียมไว้" 

"หมายเลข01สายโจมโจมตีเขตภูผา " เสียงประกาศดังขึ้นมาเรื่อยๆ ส่วน ตัวของผมเองหน่ะหรอเลขที่123นู่น 

เลขถูกประกาศมาเรื่อยๆ อ้อลืมบอกไปการเข้าแต่ละสายพวกเราต้องไปทดสอบกับลูกแก้วแห่งจิตใจก่อนแล้วผลถึงจะมาประกาศได้  

"หมายเลข123 สายสนับสนุน เขตบาดาล" อะไรนะสายสนับสนุนหรอทำไมกันหละทั้งที่ผมควรจะได้สายโจมตีสิ 

"หมายเลข124และ125 สายโจมตี/ความไว เขต อัคนี" เดี๋ยวทำไมคานล์กับรานล์ได้อยู่เขตเดียวกันแล้วผมแยกมาหละ  ผมนี่หน้าบูดหน้าบึ้งแล้วเดินออกมายังเขต ของตัวเองที่ประกาศ 

"นี่คุณผู้หญิงเขตบาดาลรึป่าว ผมก็เขคบาดาลเราไปด้วยกันไหม"เสียงของชายร่างสูงที่วิ่งตามผมมาจับมือผมก่อนจะดึงผมให้รอเค้า 

"ปล่อยมือเค้าซ่ะ แล้วบอกเลยเค้าไม่ใช่ผู้หญิง " ผมสะบัดมือชายคนนั้นออกก่อนจะเดินตามทางไปยังที่นัดหมาย การเดินทางนั้นก็ไม่ได้ไกลจากจุดประกาศมากนัก  

ไม่ไกลเลยแค่ตอนนี้ผมเดินจนเมื่อขาไปหมดแล้วเท่านั้นเอง โดยมีชายร่างสูงตามมาอย่างไม่ห่างซึ่งดูจากภายนอกคงเป็นเผ่าพยัคร์ เพราะหูและสีผิวที่ดูจากลายบนหน้าเหมือนเสือมาก 

"นี่งั้นนายชื่ออะไร ผมชื่อเดมส์เผ่าพยัคร์สายโจมตี" เค้าแนะนำตัวให้ผมฟังก่อนจะพยายามชวนผมคุย ผมไม่สนใจเค้าแล้วเดินต่อไป

"  " ผมเลือกที่จะเงียบแล้วเดินต่อแม้ว่าคนๆนั้นจะพยายามชวนผมคุยมากแค่ไหนก็ตาม ผมไม่ชอบคุยกับคนแปลกหน้าหนิเลยไม่อยากคุยด้วย 

"เห้อ โอเคถ้าไม่บอกชื่องั้นผมจะเรียกคุณว่าเจ้าหญิงแล้วกันถึงจะไม่รู้สายแต่ก็ยังอยู่เขตเดียวกันสักวันคงได้รู้แน่ๆ" คนข้างหลังยังพูดเองเออเองและเรียกผมว่าเจ้าหญิงมาตลอดทางจนถึง หอแห่งหนึ่งที่อยู่กลางน้ำ สมกับเป็นเขตบาดาล ล้อมด้วยน้ำจริงๆ 

"รายงานตัวด้วยหมายเลขของตนเองและรอที่ห้องรับแขกบริเวณกลางอาคารด้วยนะครับ" ชายสูงวัยที่ยืนดักรอหน้าประตูเอ่ยบอกผมจึงยิ้มให้เค้าแล้วค้อมหัวเล็กน้อยตามมารยาทที่ป่าปี๊และหม่ามี๊สอนมาอย่างดี ผมเดินเข้าไปกลางหอมีคนหลายคนกำลังนั่งอยู่ประจำจุดต่างๆ ผมที่เห็นที่ว่างอยู่จึงเดินไปนั่งเด้าอี้และหยิบหนังสือมาอ่านอย่างเงียบๆ เพื่อตัดปัญหาและตัดจากโลกภายนอกโดยสมบูรณ์

แต่ที่ทำให้ผมรู้สึกแย่คือชายที่ชื่อเดมส์ดันตามมานั่งข้างผมแล้วพูดโหวกเวกโวยวายจนตอนนี้ผมไม่ทราบแล้วว่าผ่านไปกี่นาทีหรือกี่ชั่วโมง เพราะต้องเพ่งสมาธิกับการอ่านหนังสือมาก 

"เอาละคนสุดท้ายมาถึงแล้ว"ชายสูงวัยเปิดบานประตูออกทำให้พบกับหนุ่มหล่อสไตล์คมเข้มผิวสีแทนตัดกับผมสีขาวในตาสีเทาเข้มบ่งบอกถึงความน่ากลัวและด้วยส่วนสูงของชายที่เข้ามาทำให้ผมที่นั่งอยู่เหมือนเห็นเสาค้ำอะไรสักอย่างเลย  ด้วยความสูงและจุดเด่นด้านร่างกายที่บึกบึนน่าจะมาจาก เผ่าออค ที่เผ่าเอล์ฟเกรงกลัว แต่ผมหน่ะไม่กลัวเค้าหรอกเพราะผมเป็นลูกครึ่งเอล์ฟและมังกรด้วย

"เมื่อคนครบแล้วก็จะเริ่มการชี้แนะกันเลยแล้วกัน" จู่ๆก็มีหญิงสาวผมสีม่วงที่ขาเป็นหนวดเส้นๆสีดำนับแล้วน่าจะ6ได้รวมมือของนางก็8พอดี เผ่าหมึกยักษ์หรอ "บอกเลยแล้วกันนครการศึกษามีอยู่8เขต คือบาดาล อัคนี ภูผา แสงจันทร์ วิหคพราย ตะวันแดง สุวรรณ พฤษา  นักเรียนที่รับมาแต่ละเขตเขตละ24คน ซึ่งในนักเรียน192คนจบการศึกษามากสุดเพียง92คนจากหลายๆปีที่ผ่านมา"หญิงสาว ผู้มีเรือนผมสีม่วงดวงตาสีแดงฉ่ำมือเรียวค่อยๆฉับหนวดหมุนเล่นไปมา เธอเป็นเผ่าหมึกยักษ์แน่ๆ เธอเดินมาจนถึงโต๊ะที่ผมนั่งกันและยืนเอามือค้ำหัวโต๊ะไว้สองข้างพร้อมเงยหน้ามามองพวกผม"ฉันชื่อ เอล เชียร์ เรียกอาจารย์เอลละกันเพราะพวกเธอต้องอยู่กับฉันอีกนาน" ผมนั่งเฉยมองหน้าหญิงสาวที่พูดก่อนจะเก็บหนังสือลงสร้อยสามมิติทันที สร้อยนี้หม่ามี๊ให้วันที่ออกเดินทางบอกว่ามัรสดวกดีและมันก็สดวกจริงๆ

"อาจารย์เอลครับ ที่นี่มีการแบ่งเขตยังไงครับ"

ชายแว่นถามครูเอลที่ตอนนี้ยังคงยืนอยู่ที่เดิม 

"คู่หูไงละ เพราะการจะเรียนจบได้ดูจากเด็กๆที่ผ่านมาก็ต้องมีกลุ่มกันซึ่ง แต่ละคนก็แบ่งหอออกมาตามโชคชะตา"  แปลว่าต้องหากลุ่มหรอ จะหาได้ไหมนะ"อ้อแล้วอย่าคิดว่าเป็นเพื่อนกันแล้วจะใช่คู่หูนะ ให้สัญชาตญาณมันหาคู่ของมันเองซึ่งดูๆแล้วที่นี่ก็มีเด็กจากหลายตระกูล มาเรียน ในแต่ละกลุ่มจะมี4คน5คนแต่ได้มากสุดแค่5คนจะมี2คนก็ได้ถ้าคิดว่าจะไปสู้ใครได้" ครูเลว่าพลางเดินดูทุกคนที่นั่งอยู่  "เอาละนี่ก็วันแรก ที่นี่มีห้องอยู่แค่5ห้องซึ่งใน5ห้องก็มีห้องย่อยอีกสามห้องมีห้องน้ำในตัวห้องละนะ เพราะงั้นเราจะเริ่มการแบ่งกลุ่มกันเลย ทางที่ดีก็ดูสายตัวเองเสียหน่อยนะ ใช่ว่าโจมตีทั้งกลุ่มยังไงก็ล่ม"ครูเอลว่าพลางดีดนิ้วเกิดเปลือกหอยที่มีรูอยู่ตรงปลายเหมือนใช้ทำอะไรสักอย่างตรงหน้าโต๊ะพวกเรา "เปลือกหอยนั่นน่ะเมื่อกระทบกันจะเป็นการเชื่อมเข้าด้วยกันเพราะงั้นเมื่อคิดว่าได้กลุ่มแล้วก็เอาเปลือกหอยกระทบกะของคนอื่นเพื่อยืนยันว่ามีทีมแล้วซะ "  สิ้นเสียงสั่งคนในหอก็ต่างลุกจากเก้าอี้เพื่อทำการทักทายและหากลุ่มกัน

ผมที่ไม่ค่อยเก่งเรื่องมนุษย์สัมพันธ์ เลยนั่งเฉยอยู่ที่เดิม และมองเปลือกหอยในมือตนเอง

เวลาล่วงเลยไปตอนนี้บางคนก็ได้กลุ่มแล้ว แต่ก็ยังมีคนเหลืออยู่บ้างอย่างนายเสาค้ำก็ยังอยู่

"นี่เจ้าหญิงไม่ไปหากลุ่มอีกหรอตอนนี้ผมได้แล้วนะยังไงก็รีบๆเข้าหล่ะ" เดมส์เดินมาทักทายกับกลุ่มของตนที่เดินมาด้วยกัน5คน 

"เห้อ~"ผมถอนหายใจยาวก่อนจะหันกลับมามองคนในห้องอีกครั้งแล้วมองเปลือกหอยในมือตัวเอง สายสนับสนุนคงจบการศึกษาเพียงลำพังไม่ไหวแน่ๆ 

"นี่เธอหน่ะมีกลุ่มรึยัง"ชายเสาค้ำเดินมาถามผมด้วยใบหน้าเหนื่อยใจ 

"เค้าเป็นผู้ชาย "ผมตอบกลับไปสั้นๆ

"อ่าวหรอเห็นเจ้าดสือเรียกเธอว่าเจ้าหญิงนึกว่าเป็นผู้หญิงเสียอีกสรุปว่านายหน่ะมีกลุ่มรึยัง" เค้ายังคงพยายามถามผมเช่นเดิม ผมเลยส่ายหัวแทนคำตอบให้นายเสาค้ำไป 

"กูชื่อสเสวน สายป้องกัน งั้นเรียกนายว่าเจ้าหญิงละกันคงง่ายกว่า" งะไม่คิดจะถามชื่อผมแถมแทนตัวว่ากูอีกไม่สุภาพเลย แต่เค้าเป็นสายป้องกันหรอนึกว่าออคจะถนัดโจมตี 

"อืม เชิญเรียกตามสบาย เค้าสายสนับสนุน" ผมตอบไปแค่นั้นเพราะไม่มีความจำเป็นต้องบอกทากกว่านี้ 

"เอล์ฟหรอ"ชายเสาค้ำถามพร้อมหลี่ตามอง 

"หึ ลูกครึ่ง "ผมตอบพร้อมชี้ไปที่หางของตนทำให้เค้าประหลาดใจไม่น้อย ก็แน่แหละลูกครึ่งหายากจะตาย  

"งั้นมาอยู่กลุ่มเดียวกัน" เค้าชูเปลือกหอยขึ้นมาทำให้ผม ลังเลแต่พอคิดไปคิดมามีกลุ่มย่อมดีกว่าไม่มี จึงยื่นหอยไปกระทบกับสเวนจนเกิดแสงที่เปลือกหอยชั่วขณะ 

ต่อมาสเวนก็พาไปแนะนำเพื่อนของตนที่เป็นเผ่าผีเสื้อสวรรค์ซึ่งจริงๆนางชื่อเชอร์ แต่นางบอกให้เรียกเชอร์รี่ทำให้ผมแอบยิ้มไม่ได้เลยเชอร์รี่เป็นคนตลกแต่เห็นแบบนั้นก็สายว่องไว 

อีกคนที่ติดสอยห้อยเชอร์รี่มาด้วยท่าทางจะเหมือนเชอร์รี่เพราะเชอร์รี่แนะนำว่าโกะ แต่นางให้เรียกว่าโกะโก่ะ ซึ่งนางมาจากเผ่า วาฬพิณขาว สายโจมตี  เมื่อกลุ่มผมรวมคนเสร็จแล้วจึงเดินไปหาครูเอลและได้กุญแจห้องมา1ดอกพร้อมกับกระดาษเขียนชื่อทีม

----------------------------------------------------------------------------100%เดี๋ยวมาต่อให้ฝากเรื่องนี้ด้วยนะ

ฝากคอมเม้นแล้วก็ถูกใจหน่อยน้าจากไพร่ หรือใครอยากอ่านนิยายของไพ่ก็อ่านได้เลยsorry i'm stupid

ความคิดเห็น