ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่16

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2560 12:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่16
แบบอักษร

​เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อวานผมได้มีอะไรกับน้องไปแล้ว ผมรู้ว่าผมผิดมากที่ทำอะไรโดยฝืนใจคนตัวเล็ก

แต่ผมก็อยากให้เขาเชื่อใจผม ผมรักน้องจากใจจริงไม่ได้คิดกับน้องเหมือนของเล่นที่ใช้แล้ว

ก็ทิ้งเหมือนคนอื่นๆ ผมว่าถ้าน้องตื่นขึ้นมาคงโกรธผมแน่เลย


"เฮ้อ...ทำอะไรลงไปวะ"

"อื้ม"น้องตื่นขึ้นมาแล้วท่าทางจะเพลียมากเลย

"เป็นไงตื่นแล้วหรอ"ผมเดินมาแล้วค่อยๆประคองร่างบางให้นั่ง

"พะ พี่จอร์น! ไอพี่บ้า พี่ทำกับผมแบบนี้ได้ไง ฮึก ไอคนชั่วพี่มีสิทธิ์อะไรมาพรากความบริสุทธิ์ของผมไป

ผมอุตส่าปกป้องมันมาตั้ง20กว่าปี แล้วพี่ ฮึก พี่มาทำแบบนี้ได้ไง"ผมตวาดไส่หน้าไอ้คนตรงหน้าไป

ตอนนี้ผมไม่สนแล้วว่าเขาจะเป็นใคร เป็นมาเฟียหรืออะไรก็ชั่ง เขากล้ามาทำกับผมแบนี้ได้ไง

"ฟังพี่ก่อนพลัส"ผมพยายามพูดให้น้องใจเย็นๆ ถ้าคุยกันแบบนี้ก็ไม่รู้เรื่องแน่

"ไม่! ผมไม่ฟังพี่อะไรทั้งนั้น ออกไป! ผมไม่อยากเห็นหน้าพี่ตอนนี้ ออกไป!"ผมหร่นด่าคนตรงหน้าไปอีก

ตอนนี้ผมไม่อยากเห็นหน้าเขามากที่สุด มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะที่ผมมาเจอกับเหตุการณ์แบบนั้น

แล้วสามารถคุมสติตัวเองได้

"หยุด! เงียบแล้วฟังพี่...."ผมตวาดออกไปบ้างบอกแล้วไงถ้าคุยโดยใช้อารมณ์มันไม่สามารถคุยกันได้หรอก

แล้วผมก็ขึ้นคร่อมร่างบางแล้วเอามือของน้องมาทายตรงหน้าอกข้างซ้ายของผม


"รู้สึกอะไรใหม"

...

"หัวใจพี่เต้นแรงเมื่ออยู่กับพลัส"

...

"พี่อยากให้พลัสช่วยเชื่อใจพี่อีกนิด"

...

"ว่าพี่จะไม่ทิ้งพลัสไป พี่ไม่ได้เห็นพลัสเหมือนของเล่นนะ"

...

"แล้วพี่ทำตามคำที่พี่บอกกับพลัสหรือปล่าว"

...

"พี่เอาพลัสแล้วพี่ทิ้งพลัสไปใหม?"

...

"ถ้าเป็นคนอื่นพี่เอาเสร็จก็เอาเงินให้แล้วออกไป ไม่คิดจะหันหลังไปหรอกนะ"

...

"แต่พลัสไม่ใช่ พี่เอาพลัสแล้วยังอยู่ซึ่งนั่นหมายความว่าพี่คิดมากกว่าที่พลัสเป็นของเล่น"

...

"พี่อยากให้พลัสรู้ว่าพี่อยากได้พลัสมาเป็นคู่ชีวิตของพี่"ผมก้มลงเอาหน้าผากผมไปชนกับพลัส

"ฮึก เอ่อคือ..."ผมสับสนมากที่พี่จอร์นพูดแบบนั้นออกมาก คู่ชีวิตงั้นหรอดป็นคำที่ผมไม่อยากจะเชื่อ

ว่าจะได้ยินออกมาจากร่างหน้าแถมยังบอกกับตนอีก

"ฮึบ..พี่ขอสัญญาด้วยเกียรติ์ของมาเหีย ว่าต่อจากนี้จะมีพลัสเพียงคนเดียว เป็นแฟนกับพี่นะครับพลัส"

ผมพยุงน้องให้ลุกขึ้น แล้วผมก็ลงจกเตียงนั่งคุกเขาแล้วดึงมือน้อง แล้วพรมจูบอย่างแผ่วเบา

"เอ่อก็ได้ครับ..แต่มีข้อแม้นะครับ พี่ห้ามทำอะไรผมที่มันเอ่อ..แบบนั้นนะครับ"บ้า! ผมตอบตกลงไปแล้ว

พอพี่จอร์นได้ยินแบบนั้นก็หน้าบานเท่ากระด้งเลยครับ 

"หึสำเร็จ เอาละเดี๋ยวพี่พาไปอาบน้ำนะครับแล้วเดี๋ยวเราลงไปทานข้าวกัน"ผมบอกน้องแล้วอุ้มมาที่

หน้าห้องน้ำ

"ให้พี่ช่วยหรือเปล่า?"ผมถามน้องไปก็รู้อยุ่นะว่าไม่มีทางแต่แค่อยากแกล้ง

"บะ บ้าผมทำเองได้น่า"พี่จอร์นเขาคิดอะไรเนี่ย บ้าหรือเปล่า

"หึ อายหรออายทำไม เห็ฯหมดแล้วนะ"ไม่รู้ทำผมติดนิสัยแบบนี้ไปแล้วสิ

"ไอพี่บ้า ออกไปเลย"ดูพี่มันพูดอะไรออกมาไม่อายบ้างหรือไงกัน

"หึ งั้นรีบลงมากินข้าวละ เสื้อผ้าอยู่ที่เตียวนะ"ผมพูดแล้วปิดประตูลงมานั่งรอพลัส


"อ้าว ลงมาแล้วหร-"ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบก็เห็นภาพที่ผมต้องตะลึง ตัวก็ไม่ได้เล็กมากทำไมใส่แล้ว

น่ารักมากเลยวะ ที่ผมตกใจเพราะน้องใส่ชุดเอี๊ยมีที่ผมเตรียมให้เองละแต่ไม่คิดว่าจะออกมาเป็นแบบนี้

"นี่พี่จอร์น ชุดเอี๋ยมนี้มันอปลกๆอะพลัสว่ามันไม่เข้ากับพลัสอะ"ผมบอกพี่จอร์นเมื่อกี้นี้ตอนส่องกระจก

มันแปกๆแต่ยังดีที่ขายาวถ้าขาสั้นผมจะไม่ใส่มันเด็ดขาด

"ใส่ตัวนี้ละดีแล้วอะข้าวต้ม"ผมพูดแล้วเลื่อนถ้วยที่ใส่ข้าวต้มไปให้พลัส เห็นแล้วดีต่อใจครับ

"อื้ม"ผมตอบแล้วลมือกินอาหารตรงหน้ามันซะตอนนี้ผมหิวมากเลย

หลังจากที่กินข้าวเสร็จก็รีบขึ้นไปเห็บเสื้อผ้าเพราะว่าวันนี้ต้องกลับแล้ว


"พี่จอร์นผมขอไปเล่นน้ำหน่อยนะ"ผมบอกพี่จอร์นนี่ก็บ่าย2ละแดดเริ่มอ่อนลงเหมาะไปเล่นน้ำมาก

"อืม เดี๋ยวพี่ตามไปนะ"ผมบอกน้องตอนนี้ผมนั่งทำงานอยู่อีกนิดเดียวก็จะเสร็จแล้ว

"ครับ"ผมเดินออกมาจากบ้านพัก​ มาเล่นน้ำทะเลรอเวลลากลับเล่นได้สักพักพี่จอร์นก็ออกจากบ้าน

มาเล่นน้ำเป็นเพื่อนหรือมาเฝ้าก็ไม่รู้ ผมเล่นเพลินมากจนตอนนี้ก็ถึงเวลากลับแล้ว

เราก็ขึ้นเรือขึ้นฝั่งและต่อด้วยนั่งเครื่องไปที่สนามบินและกลับบ้าน



เย้ จบไปแล้วกับตอนนี้เป็นไงสนุกใหมไรท์แต่งสั้นไปหน่อยขอโทษนะ 

พระเอกกับนายเอกเป็นแฟนกันแล้ว-///- ชื่นใจจริงๆ555

อย่าลืมติดตามนิยายเรื่องนี้้ด้วยนะ บ๊ายๆ

ความคิดเห็น