ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ไปต่างโลกแบบงงๆ ตอนที่ 4 ทบทวน

ชื่อตอน : ไปต่างโลกแบบงงๆ ตอนที่ 4 ทบทวน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 220

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 เม.ย. 2560 15:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไปต่างโลกแบบงงๆ ตอนที่ 4 ทบทวน
แบบอักษร

​ฉันหมดแรงนั่งพิงกับต้นไม้ มองดูศพของบลูมังกี้ที่นอนเกลื่อนกลาด ตัวของฉันชุ่มไปด้วยเลือด ทั้งของตัวเองและของบลูมังกี้  " เกือบไม่รอดเลยกู จบแล้วนะคงไม่มีอะไรมาอีกแล้วใช่ไม " สภาพตอนนี้ไม่เหลือแรงแม้จะลุกเดิน ทั้งร่างการเจ็บปวดซ้ำไปหมด " จะเอาไงต่อดีว้ะ แล้วจะยังไงล่ะทีนี้ " เวลาผ่านไปราว 1 ชั่วโมง ฉันที่นั่งพักอยู่ก็เริ่มจะมีแรงขึ้นมาบ้าง ถึงยังเจ็บอยู่ก็เถอะ  " นั่งต่อไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น กลับถ้ำดีกว่า " ในจังหวะที่กำลังจะลุกขึ้น มือก็ไปคว้าโดนอะไรเข้า มันเป็นลูกแอปเปิ้ล ฉันสงสัยว่าหน้าจะติดมากับพวกลิงแน่ๆตอนสู้กับพวกมัน แอปเปิ้ลแสงจันทร์ - ช่วยรักษาอาการบาดเจ็บได้ 3% ต่อ 1 นาที เป็นเวลา 5 นาที เมื่อฉันอ่านจบแทบจะกราบดินฟ้ากันเลย มันเป็นของที่มาได้ตรงเวลามาก ฉันไม่รออะไรแล้ว รีบกัดกินแอปเปิ้ลอย่างรวดเร็ว " อ้าม.. งัมๆๆๆ อ้าม... งัมๆๆ อร่อย......  😭 "  กิน 1 ลูก ได้ 5 นาที. 1 นาทีได้ 3% ก็เท่ากับว่า 1 ลูก ก็จะได้ 15% เมื่อครบ 5 นาที ฉันรอจนครบ 5 นาที ีก่อนที่จะลุกขึ้นยืนได้อย่างไม่ลำบาก เดินไปยังต้นแอปเปิ้ลแล้วเก็บลูกที่ตกพื้นมากินอีก 2 ลูก รอจนครบเวลา ตอนนี้ร่างกายก็พื้นฟูไป 45% แล้ว อาการที่เจ็บก็เบาลงไปมาก ฉันสามารถขยับร่างกายได้เป็นปกติ ถึงจะเจ็บอยู่บ้างก็ไม่ใช่ปัญหา หลังจากนั้นก็เก็บแอปเปิ้ล 10 ลูก ที่ตกอยู่ตรงพื้นใต้ต้น ห่อด้วยใบไม้ที่คล้ายกับใบกล้วย และก็ลากบลูมั้งกี้ตัวใหญ่กลับไปด้วย ส่วนตัวเล็กก็ชำแหละเอาหัวใจมอนออก ได้มา 16 ดวง เพื่อให้ร่างมันสลายไป จะได้ไม่เน่าเหม็นอยู่แถวนี้ การชำแหละครั้งนี้ก็ได้อย่างอื่นมาด้วย ทักษะ - [ ชำแหละ ] เรียนรู้ พอถึงถ้ำก็เริ่มทำการชำแหละบลูมังกี้ทันที ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง ใกล้มืดพอดี ของที่ได้จากตัวนี้ เนื้อบลูมังกี้ - เพิ่มกำลังกาย 1%  ได้ 18 ชิ้น หนังบลูมังกี้ - มีความหนาและทนต่อความเย็น ได้ 1 ผืน กระดูกแขนบลูมังกี้ - มีความแข็งและความทนทาน ได้ 2 อัน หัวใจมอน - เป็นที่เก็บพลังของมอน สียิ่งเข้มยิ่งเเข็งแกร่ง ได้จากบอสลิงเป็นสีส้ม 1 ดวง แต่ที่ได้จากลิงตัวเล็กเป็นสีขาว 16 ดวง ส่วนอื่นก็ทิ้งให้สลายไป  ตะวันก็ตกดินจนหมดดวง ความมืดก็เข้ามาแทนที่แสงแดด ฉันอาบน้ำล้างตัวจากคาวเลือด แล้วก็เป็นภาพ 18+ อีกเช่นเคย เนื้อของลิงทั้งหมดถูกเสียบด้วยไม้ปักไว้ลอบกองไฟ เพื่อให้มันแห้งจะได้เก็บไว้กินนานๆ ดูๆก็หน้าจะ 3 - 4 วันได้อยู่ หนังของมันก็ขึงกับไม้เพื่อตากลมไปก่อน รอถึงตอนเช้าค่อยเอาออกไปตากแดด  ฉันเอาเนื้อของไข่ดุออกมากิน พร้อมกับเตรียมที่นอน โดยปูใบไม้ที่พื้นแล้วเอาก้อนหินเป็นหมอน " คืนนี้รู้สึกตะงิดๆใจยังไงไม่รู้ว้ะ 😑"  ฉันรู้สึกไม่ค่อยดี เลยออกไปทำกับดักไว้ปากถ้ำสองอัน อันแรกเป็นแบบใช้เถาวัลย์มัดกับหิน วางเส้นไว้ระดับขา ถ้าใครมาเตะโดนมันจะกระตุก หินก็จะตกลงมาทับทันที และอีกอันเป็นบ่วงถ้าใครเหยียบโดนสลัก บ่วงก็จะรัดทันที เสร็จแล้วก็เข้านอน😴 และช่วงดึกก็มีฝนตกลงมาอย่างหนัก ฉันรู้สึกหนาวขึ้นมา จึงเติมไม้ใส่กองไฟให้แรง เพื่ออุณหภูมิในถ้ำอุ่นขึ้น  " ตกหนักเหมือนกันนะเนี้ย ดีนะที่เตรียมไม้ไว้ ไม่งั้นหนาวตายแน่ๆ " ฉันเข้าไปหลับต่อหลังจากอากาศในถ้ำเริ่มอุ่นขึ้น ฉันตื่นในตอนเช้าลุกขึ้นบิดเนื้อบิดตัว และเดินออกจากถ้ำ เพื่อไปที่แม่น้ำ " ฝนหยุดตกตอนไหนว้ะเนี้ย " คำพูดนั้นยังไม่ทันได้หุบปาก ก็ทำให้ฉันหัวใจแทบหยุดเต้น กับภาพที่ปรากฏต่อหน้า เป็นหมาป่าตัวสีดำ 2 ตัว ติดกับดักของฉันที่ทำไว้เมื่อคืน ตัวหนึ่งถูกหินทับกลางตัว และอีกตัวถูกบ่วงรัดที่คอห้อยโตงเตง หมาป่าทั้งสองตายคาที เหตุการนี้ทำให้ฉันคิดถึงความปลอดภัยของตัวเองขึ้นมา  " ถ้าไม่สังหรณ์ใจขึ้นมานะมึง.. โดนลากไปแดกเรียบร้อยไปแล้ว 😱" สันนิษฐานว่าคงตามกลิ่นคาวเลือดมา ฉันมันประมาทเกินไป ที่อยู่มาถึงวันนี้คงเป็นความโชคดีซะมากกว่า ทั้งๆที่ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองอยู่ที่ไหน ทำให้คิดหลายๆอย่างได้ ฉันทำการชำแหละมันสองตัวก่อนอย่างอื่นเลย เก็บเอาแค่เขี้ยวและหนังเท่านั้น ส่วนอื่นๆก็ปล่อยให้สลายไปหลังเอาหัวใจมอนออก คือที่ฉันไม่เก็บเนื้อของมัน ก็ฉันไม่ค่อยอยากจะกินเท่าไหล่😅  หลังจากนั่นก็หาอะไรกินเป็นมื้อเช้า เนื้อ 1 ชิ้น และ แอปเปิ้ล 1 ลูก วันนี้ทั้งวันฉันไม่ได้ออกไปไหน ทำกับดักรอบถ้ำเลยครับ ถามว่าทำทำไม ก็กลัวตายสิ ถ้าเกิดมันมาอีกแล้วฉันจะทำยังไง ฉันทำกับดักทั้งวันจนมืด ทำได้หลายอันเลย ถ้าจะให้บอกว่ากี่อันหรอ ฮึก.. เป็น 10 จ้า 10 นี้ขั้นต้ำนะมันมากว่านั้น😆 ฉันนั่งข้างกองไฟที่เป็นแสงสว่างให้ยามค่ำคืน ภายนอกมีแต่ความมืดฝนก็ตกลงมา ฉันก็ล้มตัวนอน พร้อมห่มด้วยขนของบลูมังกี้ ที่ตากแห้งในตอนกลางวัน ฉันก็หลับไป😴 หลังจากวันนั้นก็ผ่านมา 3 วันแล้วที่ฉันไม่ได้ออกไปไหน เนื่องจากฝนตกไม่หยุด ฉันก็ว่างเหลือเกินจึงนั่งประดิษฐ์อาวุธใหม่ เริ่มจาก กระบองหนาม ที่ทำจากการนำเอาท่อนไม้เท่าขายาว 1 เมตร มาเหลาด้านหนึ่งเป็นด้ามจับ แล้วใช้เถาวัลย์หนามเหล็กพันรอบส่วนปลายเอาไว้ เกิดเป็น กระบองหนาม ต่อมาก็ ขวานกระดูกสัตว์ ทำจากการนำเอาหินขนาดเท่าฝ่ามือ มารับคมด้านหนึ่ง แล้วนำไปมัดติดกับกระดูกของบลูมังกี้ เกิดเป็น ขวานกระดูกสัตว์ แล้วก็ มีดกระดูกคู่ ใช้หินทุบกระดูกที่เหลืออีกอันให้แตกเป็นสองซีก แล้วใช้เถาวัลย์พันด้ามจับก่อนจะนำเอาไปรับคม เกิดเป็น มีดสั้นกระดูกคู่ และก็ทำหอกเหมือนเดิมอีกอันหนึ่ง กระบองหนาม พลังโจมตี 15 - 34 หน่วย ความทนทาน 50/50 หน่วย สิ่งที่ต้องการ P < 20 หน่วย พิเศษ - เพิ่มโอกาศโจมตีแรงขึ้น 2% ตั้งแต่อันแรกฉันก็มึนหัวกันเลยทีเดียว ฉันไม่เข้าใจตรงที่ว่า P < 20 คืออะไร😢 ขวานกระดูกสัตว์ พลังโจมตี 8 - 19 หน่วย ความทนทาน 30/30 หน่วย พิเศษ - ไม่มี อันนี้ก็เข้าใจง่ายไม่มีอะไรให้สงสัย มีดกระดูกคู่ พลังโจมตี 7 - 11 หน่วย (ต่อ 1 ด้าม) ความทนทาน 20/20 หน่วย (ต่อ 1 ด้าม) สิ่งที่ต้องการ W < 10 หน่วย พิเศษ - เพิ่มความเร็ว 1.5% อันนี้ก็มีสวนที่ไม่เข้าใจอีกแล้ว แต่ชั่งแม่งใช้ได้เป็นพอ รวมอาวุธมี 4 อย่าง 1. หอกไม้คนป่า 2. ขวานกระดูกสัตว์ 3. กระบองหนาม และ 4. มีดกระดูกคู่(เป็นอาวุธคู่จึงเป็นอันเดียวกัน) ฉันลองใช้อาวุธดูแต่ละอัน รู้สึกว่าจะถนัดมีดสั้นมากที่สุด ส่วนกระบองก็หนักเหมาะกับการตีกับตัวอะไรช้าๆ ตีให้มันเน้นๆหนักๆ ตอนนี้ก็เย็นของวันที่สามที่ฝนตก และยังไม่มีทีท่าจะหยุดเลย ว่างๆอย่างนี้ฉันก็เอาอาวุธออกมาเล่น ในขณะที่ฉันกำลังเหวี่ยงหอกทำท่าทางต่างๆก็มีอะไรปรากฏขึ้น ทักษะ - [ หอก ] เรียนรู้ " เฮ้ย! อะไรว้ะ😮 " ตอนแรกก็ตกใจอยู่นะ พอคิดดีๆฉันก็เจอมาหลายอย่างแล้ว บวกกับถือหอกอยู่ในมือก็เลยพอจะเดาได้ หลังจากนั้นลองเอาอาวุธอื่น มาทดสอดดูก็ได้มาอีกอย่างแต่ใช้เวลานานในการที่จะได้มา ทักษะ - [ ขวาน ] เรียนรู้ ทักษะ - [ มีด ] เรียนรู้ ฉันรู้สึกเหนื่อยและตอนนี้ก็ดึกมาแล้ว ฉันเลยขอพักก่อนล่ะกัน วันนี้พรุ่งนี่ค่อยว่ากันใหม่😴😴😴😴 

จบ.... ผิดตรงไหนบอกบ้างนะ

ความคิดเห็น