BabyBabydoll

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ🙏🏻 ขอบคุณทุกคอมเม้นทั้งติชมค่ะ💌 ขอบคุณกุญแจทุกดอกค่ะ🔐 ขอบคุณเหรียญทุกเหรียญด้วยค่ะ💰 ฝากนิยายทุกเรื่องของเบบี้ด้วยนะ แอร้ยยย!รักเยย💋

ชื่อตอน : EP.8(50%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 80k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2560 16:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 400
× 0
× 0
แชร์ :
EP.8(50%)
แบบอักษร

"ป้ามาเรียครับ เห็นของขวัญไหมครับ"พอแดเนียลลงรถ เขาก็ถามแม่บ้านที่มาต้อนรับเขาทันที

"ยังไม่เห็นออกมาจากห้องเลยคะ คุณหนู"ป้ามาเรียที่เป็นแม่บ้านเก่าแก่มานานและเป็นแม่นมของเขาด้วยตอบอย่างเอ็นดูมาเฟียหนุ่มที่เธอเลี้ยงมาตั้งแต่เกิด

"ขอบคุณครับ" แล้วเขาก็วิ่งขึ้นไปชั้นบนทันที ป่านนี้ทำอะไรอยู่นะยัยตัวแสบ คิดถึงจัง....แต่พอแดเนียลเปิด​ประตูห้องของของขวัญเข้าไปกลับไม่เจอเธออยู่เลย

"ไปไหนนะยัยตัวแสบ ....ไม่อยู่แป็ปเดียวแอบหนีกลับบ้านรึป่าวเนี้ย"แดเนียลกำลังจะเดินออกไปตามหาเธออยู่แล้ว แต่เขาดันได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักๆ อยู่ในห้องน้ำซะก่อน 

แดเนียลจึงค่อยๆย่องไปเปิดประตูห้องน้ำเธอ ปรากฏว่าเธอและเจ้าด็อกเตอร์กำลังเล่นน้ำกันอยู่ในอ่างจากุซซี่อย่างสนุกสนาน เธอกำลังแกล้งเป่าฟองสบู่ใส่หมาตัวน้อย ที่มันเห่าและพยายามว่ายหนีเธออย่างทุลักทุเล

"อะแฮ่ม!!" เขายืนมองเธออยู่นานสองนานแล้ว แต่เธอก็ไม่หันมาเห็นสักที เขาจึงแกล้งกระแอมเรียกความสนใจจากเธออย่างดัง

"คุณ!!......เอ่อออ!!"ของขวัญได้ยินเสียงผู้มาใหม่ก็ตกใจ รีบคว้าเจ้าด็อกเตอร์มาอุ้มทันที เธอมัวแต่เล่นน้ำกับมัน จนไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว แล้วก็มัวแต่อยู่ในห้องน้ำจึงไม่ได้ยินเสียงรถของเขา หรือแม้แต่เสียงเปิดประตูของเขาเลย

"เธอกำลังทำอะไรอยู่!"แดเนียลแสร้งตีหน้าขรึม แล้วยืนกอดอกมองเธอ จะว่าเธออาบน้ำให้ตัวเองก็ไม่น่าใช่นะเพราะเธอยังใส่เสื้อผ้าครบถ้วน

"ฉันๆ...ฉันกำลังอาบน้ำให้ด็อกเตอร์อยู่คะ"เธอก้มหน้าตอบเขา เจ้าหมาน้อยในอ้อมกอดเธอก็เห่าไม่หยุดเพราะมันเห็นปะป๋ามันมาแล้ว ด้วยความเคยชินมันก็อยากจะมาหาเขา แต่แม่สาวน้อยที่นั่งแช่ตัวอยู่ในน้ำกลับไม่ยอมปล่อยมันออกมา

"เธออาบน้ำให้มันกี่ชั่วโมงแล้วของขวัญ....ทำไมมันตัวสั่นขนาดนั้น เอามันมานี้! ส่งมันมาให้ฉันนะ!"แดเนียลถามเธอหน้าเคร่งขรึมแล้วเดินเข้าไปอุ้มมันออกมาจากอ้อมกอดเธอ 

เขารีบเดินออกไปจากห้องเธอ เรียกให้การ์ดมาเอาตัวเจ้าหมาน้อยไปเช็ดตัวเป่าขนให้เรียบร้อย พอเดินกลับเข้ามาในห้องน้ำ ก็ยังเห็นแม่ตัวแสบนั่งตัวสั่นอยู่ในอ่างเหมือนเดิม

"แล้วจะนั่งอยู่แบบนั้นอีกนานไหม หืม! ฉันให้เวลาเธอ5นาที รีบอาบน้ำ เช็ดตัวให้เร็วแล้วออกมาคุยกับฉัน"พูดจบเขาก็เดินออกไปนั่งรอเธอที่เตียงกว้าง

เวลาผ่านไปเกือบสิบนาที ของขวัญค่อยๆย่องออกมาจากห้องน้ำ ในใจเธอก็ภาวนาให้เขาออกไปแล้ว แต่ดูเหมือนคำภาวนาของเธอจะไม่เป็นผล เมื่อเธอเห็นเทพบุตรสุดหล่อ แต่นิสัยดุร้ายนั่งจ้องเธออยู่บนเตียงนั่น

"ฉะ ฉะ ....ฉันขอแต่งตัวก่อนนะคะ"โอ๊ยยยยยยยย ยัยขวัญ แกกลายเป็นคนพูดติดอ่างตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ  ของขวัญบ่นตัวเองในใจขณะเดินไปยังตู้เสื้อผ้า

"ยังไม่ต้องแต่ง มานี้!"แล้วเขาก็มาดึงแขนเธอ กระชากทีเดียวตัวเธอก็ปลิวหวือไปนั่งอยู่บนตักเขาแล้ว

"รู้ตัวไหม ว่าตัวเองทำอะไรผิด"แดเนียลถามเธอเสียงขรึมในขณะที่เธอนั่งก้มหน้าตลอดเวลา

"ระๆ...รู้คะ!"เจ้ลี เฮียพล ช่วยขวัญด้วยนะ เขาจะฆ่าขวัญรึป่าวเนี้ย เขาคงโกรธที่ขวัญพาหมาเขามาเล่นน้ำ คงกลัวขวัญทำหมาเขาจมน้ำตายแน่ๆเลย ของขวัญนั่งก้มหน้า กัดปากแน่น

"เธอรู้ไหมว่าด็อกเตอร์มันเพิ่งหายป่วย!.....แล้วเธอรู้ไหมว่าเจ้าด็อกเตอร์มันเป็นหมาตัวเล็ก ถ้ามันแช่น้ำนานๆมันอาจจะไม่สบายอีกได้"เขาแกล้งดุเธอที่นั่งนิ่ง ตัวแข็งไม่ขยับเขยื้อนร่างกายใดๆเลย 

"ฉันขอโทษ.....ฉันแค่อยากอาบน้ำให้มันเฉยๆ"เธอพูดออกมาด้วยเสียงที่เบาหวิว

"แต่ด็อกเตอร์มันมีช่างคอยอาบน้ำตัดขนให้มันอยู่เป็นประจำอยู่แล้ว แล้วเธอลงไปแช่น้ำกับมันนานๆไม่กลัวจะติดเชื้อโรคจากมันบ้างรึไง.....แล้วเธอมองดูในห้องน้ำสิ เลอะเทอะไปทั้งห้อง ข้าวของกระจัดกระจายเต็มพื้นไปหมด เธอจะรับผิดชอบยังไง ไหนบอกมาสิ!"เขาพูดเสียงดุๆใส่เธอแล้วเชยคางเรียวเล็กให้ขึ้นมาสบตาเขา

"ฉันจะทำความสะอาดห้องน้ำเองคะ แล้วจะเก็บของให้เรียบร้อยเหมือนเดิม"

"ดี!! ทำเลอะเองก็ต้องทำความสะอาดเอง แล้วอีกอย่าง เธอต้องห้ามไปยุ่งกับเจ้าด็อกเตอร์มันอีกเด็ดขาด!"เขาแนบคางตัวเองลงกับไหล่บางเบาๆ

"ไม่นะคะ!! ให้ฉันเล่นกับด็อกเตอร์เหมือนเดิมนะคะ ฉันสัญญาว่าจะไม่แกล้งมัน ไม่ทำอันตรายมันเด็ดขาด"แล้วเธอก็หันมากอดเอวเขาแล้วซบไปที่อกกว้างนั่นอย่างขอร้อง

"ไม่ได้!"ถึงแม้เขาจะปฏิเสธเธอเสียงดุ แต่มือหนากลับลูบไปที่ผมนุ่มที่เปียกชื้นนั้นอย่างเอ็นดู

"ฮื่อๆ ฉันขอร้อง...ฮึๆ ให้ฉันได้เล่นกับ ....กับด็อกเตอร์เหมือนเดิมเถอะนะ ฮื่อๆ ฉันอยู่ที่นี้คนเดียว ฉันก็เหงา ฉันไม่มีใคร ไม่รู้จักใคร ฮึๆฮื่อๆๆ"เธอสะอึกสะอื่นร้องขอเขาอย่างอ้อนวอน

"ก็ได้....แต่เธอต้องสนใจฉันด้วยไม่ใช่พอมันอยู่ก็เล่นแต่กับมัน ไม่สนใจฉันเลย....รู้ไหม!"เรื่องของเรื่องไม่ใช่กลัวหมาจะเป็นอะไรหรอก เขาอิจฉามันมากกว่าต่างหาก มันได้เล่นได้เห็นเธอยิ้ม เธอหัวเราะทั้งวัน แล้วเธอก็สนใจแต่มันอย่างเดียว ใครบ้างจะไม่เคือง

"ค่ะ...."เธอพยักหน้ารับแล้วยกมือปาดน้ำตาออก

เขาเห็นสาวในอ้อมกอดเช็ดน้ำตาก็อดสงสารไม่ได้ จึงเชยคางเธอขึ้นมาแล้วเช็ดน้ำตาที่หางตาทั้งสองข้างให้อย่างเบามือ

"โอ๋ๆ ไม่ร้องนะๆ" แล้วเขาก็ค่อยๆยื่นหน้าไปจูบซับน้ำตาที่เปลือกตาบางอีกที 

ของขวัญนั่งหลับตาพริ้มยินยอมรับจูบที่อ่อนโยนจากเขาแต่โดยดี เขาจูบที่ตาเสร็จก็จูบที่หน้าผากมน ไล่ลงมายังจมูกน้อยๆแล้วจบลงที่ปากบาง ปากหนาค่อยๆกดจูบลงไปอย่างแผ่วเบา ไล่ชิมความหวานจากปากเธอไปเรื่อยๆแล้วส่งลิ้นหนาเข้าไปเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กๆของเธอ

ของขวัญพยายามจูบตอบกลับเขาบ้าง สองแขนเรียวจากที่เคยโอบอยู่ที่เอวเขากลับเลื่อนขึ้นมาโอบอยู่ที่รอบคอเขาแทน เธอจูบกับเขาอยู่เนิ่นนาน นานจนเธอแทบจะสำลักความหวานที่เขามอบให้อยู่แล้ว

แต่ก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดไปไกลกว่านี้ แดเนียลก็ดันตัวเธอออกเบาๆ เมื่อรู้ว่าผมเธอยังเปียกชื้นอยู่ ถ้าปล่อยไว้แบบนี้อาจจะไม่สบายได้

"ไปไดร์ผมแล้วแต่งตัวซะ ฉันจะพาเธอออกไปทานมื้อค่ำข้างนอก"เขาคิดว่าเธออยู่บ้านคงจะเหงาอย่างที่เธอพูด วันนี้เขาพอมีเวลาก็อยากจะพาเธอไปเปิดหูเปิดตาบ้าง.....


*ไอ้ด็อกเตอร์ แกเป็นแค่หมานะเว้ย! แกต้องมีซีนขนาดนี้เลยหรอวะ! 

**ความจริงคืออิจฉามันไง มีปะป๋าหล่อขนาดนั้น ....อยากเกิดเป็นหมาทันทีเรย 555+


ความคิดเห็น