ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.2 / ไปห้าง (ปรับปรุงแล้ว)

ชื่อตอน : EP.2 / ไปห้าง (ปรับปรุงแล้ว)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.ค. 2563 23:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.2 / ไปห้าง (ปรับปรุงแล้ว)
แบบอักษร

"นิวตื่น" ผมปลุกไอ้นิวที่ตอนนี้ยังไม่ยอมตื่นสักที ตั้งแต่เช้าที่ผมตื่นมาซักผ้า ตากผ้าเสร็จ ผมอาบน้ำจนเสร็จแล้วออกจากห้องน้ำมันก็ยังไม่ตื่น 

 

"อื้อออ จะรีบตื่นไปไหนวะ" มึงช่วยลืมตามองคนที่มึงถามหน่อยได้ไหม จะหลับอะไรนักหนาวะ หนังตามึงหนักมากหรอให้กูเลาะออกให้ไหม 

 

"วันนี้วันจันทร์" ผมพูดแค่นั้นก็เดินไปแต่งตัวต่อเพราะผมพึ่งอาบน้ำเสร็จ 

 

"ก็แค่ เหี้ย!!! ซวยแล้วไงซวยแล้ว!!!" ผมได้ยินเสียงมันตะโกนดังมาถึงข้างใน จะไม่ให้มันตะโกนได้ไงก็วันนี้มีสอบย่อยชั่วโมงแรกแต่ตอนนี้มันอย่าว่าแต่แต่งตัวมันยังไม่อาบน้ำเลยด้วยซ้ำ 

 

มหาลัย 

 

"เห้อออ เกือบสายจนได้" มันพูดเมื่อนั่งลงที่โต๊ะสอบของมันผมก็เดินมานั่งที่โต๊ะสอบของผม ก่อนจะเอาชีทขึ้นมาอ่านอีกรอบเพื่อความชัวร์ 

 

"มาช้านะพวกมึงเนี่ย" ไอ้เอ็มที่ฟุบหน้าอยู่กับโต๊ะสอบของมันพูดขึ้นโดยที่ยังฟุบหน้าอยู่แบบนั้น ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองพวกผมที่หันไปมองมันก่อนจะหันกลับมาอ่านชีทต่อส่วนไอ้นิวก็ฟุบกับโต๊ะ เพลียแทนพ่อแม่มึงเลยนิว 

 

"ใช่ๆ เมื่อคืนนี้นอนดึกหรอไอ้มิว? แต่พวกมึงกลับก่อนหนิ" ผมมองไอ้เจเจที่มันพูดด้วยน้ำเสียงล้อของมัน แล้วมันล้ออะไรเราวะ งง 

 

"ป่าวหรอก นอนดึกอะไรวะ แค่รอหมาอาบน้ำแต่งตัวน่ะ มันตื่นสาย" ผมมองไอ้นิวที่ฟุบหน้ากับโต๊ะเป็นที่เรียบร้อยแล้ว 

 

"มิวมะ.." 

 

"นักศึกษาเข้าที่" มันยังไม่ทันพูดอะไรอาจารย์ก็เข้ามาพอดีมันเลยไม่ได้พูดอะไรอีก สักพักพวกเราก็เริ่มทำข้อสอบที่อาจารย์แจก 

 

2 ชม. ผ่านไป 

 

"เห้ออ ไปไหนกันต่อดีว่ะพวกมึง กูรู้สึกว่าหัวกูมันจะระเบิดต้องการการผ่อนคลาย" ไอ้ซอถามขึ้นเมื่อเดินออกมาจากห้องสอบแล้ว 

 

"กูไปไม่ได้ว่ะ พี่เกียร์ให้กูไปหาว่ะ" ไอ้เจเจพูดเสร็จก็บอกลาพวกผมแล้วเดินแยกออกไปทางคณะวิศวะคงจะไปหาพี่เกียร์แฟนสุดโหดของมันที่ผมค่อนข้างกลัว 

 

"แล้วพวกมึง3คนละ" ไอ้ซอหันมาถามผมกับนิวแล้วก็เอ็ม 

 

"กูอยากไปห้างว่ะ" ผมเสนอที่ที่ผมอยากไป ผมอยากไปเดินเล่น ซื้อของ หาไรกิน 

 

"โอเค ไปห้าง" จิ๊กซอบอกผมแล้วหันกลับไปถามอีกสองคนที่กำลังเดินตามาติดๆ 

"แล้วพวกมึงล่ะ" 

 

"ไอ้มิวไปกูก็ไป" ไอ้นิวมึงตอบงี้ได้ไงเกี่ยวไรกับกูเล่า 

 

"กูก็ไป" เมื่อทุกคนตกลงปรงใจ พวกเราก็มุ้งหน้าไปห้างทันที 

 

"กินไรกันดีอ่ะ" ผมหันไปถามนิวที่ทำหน้าที่เป็นคนขับรถให้กับผม ตอนนี้ผมกำลังนั่งอยู่บนรถสปอร์ตสุดหรูของไอ้นิวที่มีราคากว่า 30ล้านบาท ส่วนไอ้ส่วนไอ้จิ๊กซอนั่งรถสปอร์ตของไอ้เอ็มที่มีราคากว่า 26ล้านบาท เพราะรถของไอ้นิวกับไอ้เอ็มเป็นรถที่ค่อนข้างเห็นแก่ตัวเพราะอะไรทุกคนคงรู้ 

รถสปอร์ตของนิว (SSC Tuatara) 

 

รถสปอร์ตของเอ็ม (Porsche 918 Spyder) 

 

"มึงอยากกินไร?" เอ้ากูถามมึง มึงไม่ตอบแล้วยังมาถามกลับอีก 

 

"กูถามมึง" ไม่ยอมแพ้หรอกครับ 

 

"ก็กูไม่ตอบ" สัส กวนตีน! 

 

"เออ กูก็ไม่ตอบ!!" ผมกระแทกเสียงใส่มันแล้วก็หันหน้าหนีมัน 

 

"มิว" ไม่ตอบ 

"ไอ้มิว" มาขึ้นองขึ้นไอ้ กูไม่ตอบจะทำไม 

"มิว!" กดเสียงต่ำหาบิดามารดามึงหรอรู้ไหม? 

 

"เออ!!" ..กูกลัว 

 

"กูถาม ตอบ" 

 

"มึงยังไม่ตอบคำถามกูเลย" แล้วทำไมกูต้องตอบมึงด้วยไม่ทราบ 

 

"เฮ้ออ ก็มึงอยากกินอะไรกูก็กินนั้นแหละ" เหอะ ทำมาเป็นพูดดี 

 

"MK กูอยากกินMK" ผมบอกมันมันก็พยักหน้าแล้วก็ทำหน้าที่ขับรถต่อ 

"เออนิว" ผมเรียกนิวอย่างนึกอะไรขึ้นได้" 

 

"อะไร?" 

 

"ก็เมื่อวานนี้ใช่ไหม มึงบอกมึงอยากเป็นรุกกูเลยพามึงไปผับ" 

 

"เออ ทำไม?" 

 

"ก็มึงอ่ะ แดกเหล้าจนเมา....แทนที่จะหาว่าที่เพื่อนสะใภ้กู" มันมองผมนิดๆก่อนที่จะหันไม่มองถนนต่อ 

 

"ก็..กูไม่เจอคนที่ถูกใจว่ะ" มึงคงจะเจอหรอกสัส 

 

"มึงจะเจอได้ไง ตั้งแต่ไปมึงก็แดกอย่างเดียวไม่สนใจมองหาเลย" ผมว่ามันนิดๆก็จริงไหมละครับก็เมื่อวานนี้เข้าไปนั่งในผับผมยังไม่เห็นมันจะมองหาว่าที่เมียมันเลย 

"หรือว่า..." 

 

"หรือว่าอะไร?" 

 

"หรือว่า...มึงมีคนในใจอยู่แล้วว่ะ" มันชะงักไปนิดก่อนที่จะนิ่งเหมือนเดิม ตอนแรกผมกะจะลองถามเล่นแต่ท่าทีของมันทำให้ผมจริงจังกับคำถามของตัวเองขึ้นมา 

"จ..จริงหรอว่ะ" การที่มันเงียบทำให้ผมอดคิดไม่ได้ว่ามันคือเรื่องจริงว่ามันมีใครคนหนึ่งอยู่ในใจ 

 

"ถึงล่ะ ลงเหอะ" มันจอดรถที่โรงจอดรถของห้างแล้วดับเครื่องรถ 

 

"เดี๋ยว" ผมดึงแขนมันไว้ ระหว่างที่มันเปิดประตูจะลงรถ  

"ใครงั้นหรอ?" ผมถามมันโดยที่ไม่ปล่อยมือที่จับมันอยู่ ก็คนมันคาใจอ่ะ 

 

"ใครอะไร ลงไปได้แล้วเดี๋ยวไอ้เอ็มก็มาถึงล่ะ" เหมือนเลี่ยงที่จะไม่ตอบกันเลยเนอะ มันดูมีความลับอ่ะ ไม่มีก็บอกไม่มีดิถ้ามีก็บอกว่ามีจะทำลับลมคมในทำไมก็ไม่รู้ 

 

"อื้อ"  ผมปล่อยมือจากมันแล้วเดินลงรถ พอดีเจอกับไอ้เอ็มที่กำลังจอดรถอยู่ 

 

"ไงพวกมึง ทำไรกันอยู่ว่ะ" ไอจิ๊กซอที่ลงจากรถของไอ้เอ็มถามขึ้นเมื่อเห็นพวกผมลงจากรถช้า 

 

"ซอกูอยากกินMKอ่ะ" หลังจากที่เราคุยกันอีกหน่อยพวกเราก็ตกลงกันว่าจะกินเอ็มเคกัน ระหว่างที่กำลังเดินกันอยู่ผมไม่ได้คุยกับไอ้นิวเลยไม่แม้แต่หันไปมองมันด้วยซ้ำ ผมงอน มันมีความลับกับผม 

 

"มากี่ท่านค่ะ" พนักงานต้อนรับเข้ามาถามพวกเราที่อยู่หน้าร้าน 

 

"4ครับ" ไอ้เอ็มเป็นคนตอบ 

 

"เชิญทางนี้ค่ะ" พนักงานพาพวกเราเดินมาที่นั่งติดหน้าต่างที่มีสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งนั่งได้สามคนฝั่งหนึ่งนั่งได้สองคน ผมดึงไอ้ซอมานั่งกับผมทางที่นั่งได้สองคนโดยที่ผมนั่งติดกระจก 

 

"พวกมึงสองคนเป็นไรกันว่ะ ตอนขึ้นรถยังดีๆอยู่เลย" ไอ้เอ็มถามขึ้นเพราะมันคงเห็นว่าผมมีความผิดปกติ เพราะปกตินิวคือคนที่ผมสนิทสุดจะทำไรไปไหนมันอยู่ด้วยตลอดยกเว้นตอนมันเอากับผัวมันนะครับ ผมคงไม่ไปนั่งดูหรอก 

 

"ไงสาวๆ" ผมยังไม่ทันได้ตอบอะไรก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา พวกผมหันไปมองคนที่มาใหม่ 

 

"พี่วิน" ผมมองพี่วินยิ้มๆทุกคนคงอยากรู้ใช่ไหมครับว่าพี่วินเป็นใครพี่วินเป็นพี่รหัสของผมเอง 

 

"พี่มาได้ไงครับ" จิ๊กซอลุกไปนั่งข้างๆไอ้เอ็มที่นั่งกับนิวที่มองมาที่พี่วินเหมือนกัน 

 

"พี่วินนั่งสิครับ" พี่วินยิ้มรับนั่งลงที่ที่ซอนั่งเมื่อกี้ก่อนที่จะลุกไปนั่งข้างไอ้เอ็ม 

 

"พวกผมสั่งอาหารไปสักพักแล้วอีกไม่นานที่สั่งคงมา ถ้าพี่วินอยากทานอะไรเพิ่มก็สั่งเลยนะครับ" เอ็มบอกพี่วินที่พึ่งนั่งลงข้างผม พวกผมค่อนข้างสนิทกับพี่รหัสมากร่วมถึงพี่รหัสของเพื่อนๆด้วยเพราะด้วยความที่พวกเราสนิทกันมากทำให้มีการแนะนำพี่รหัสของตัวเองให้เพื่อนในกลุ่มรู้จักด้วย 

 

"ครับ งั้นมื้อนี้พี่ขอเลี้ยงพวกเรานะ" 

 

"เห้ยพี่ ไม่เป็นไรครับ" ไอ้เอ็มครับ เอาจริงๆผมว่ามันดีใจแหละ มันน่ะชอบของฟรีจะตาย 

 

"ไอ้เอ็มเว้ย เลี้ยงแค่นี้ขนหน้าแข้งพี่วินไม่ร่วงหรอก ใช่ไหมครับพี่วิน" ไอ้จิ๊กซอหันไปว่าไอ้เอ็มก่อนที่จะหันมายิ้มหวานถามพี่วิน 

 

"ครับ ตามสบายเลย" พี่วินพูดรับคำจิ๊กซอ พอได้ยินอย่างนั้นไอ้เอ็ฒก็หน้าบานทันทีแล้วทีเมื่อกี้ล่ะเกรงใจจัง 

 

"มิวจะเอาอะไรเพิ่มรึป่าว" พี่วินหันมาถามผมที่กำลังกินของที่พนักงานพึ่งเอามาลงให้เมื่อกี้ 

 

"ไม่เป็นไรครับพี่วินมิวเกรงใจ" ผมหยุดกินแล้วหันมามองพี่วินที่มองมาที่ผมเหมือนกัน แต่ผมรู้สึกแปลกๆกับสายตาที่มองมาที่ผมซึ่งสายตาคู่นั้นไม่ใช่ของพี่วินแต่ผมก็พอจะรู้ว่าเป็นสายตาของใคร..ไอ้มิว 

ผมก็กินไปด้วยคุยกับพี่วินแล้วก็ไอ้ซอแล้วก็เอ็มไปด้วยโดยที่ไอ้นิวเงียบตลอดการกินมีคุยบ้างเมื่อไอ้เอ็มหรือไอ้ซอชวนคุยแถมมองมาที่ผมจนผมรู้สึกได้ 

หลังจากที่พวกเรากินเสร็จพี่วินก็เรียกพนักงานมาคิดเงินพอได้เงินทอนแล้วพวกผมก็เดินไปเรื่อยๆโดยมีพี่วินมาด้วย 

 

"กลับกัน" นิวที่เงียบอยู่นานพูดขึ้น 

 

"นั้นสินี่ก็มืดแล้วด้วย" เอ็มเสริม 

 

"งั้นกูกลับกับไอ้เอ็มเหมือนเดิมนะ" จิ๊กซอบอกกับผมเอ็มก็พยักหน้ารับเป็นอันว่าตกลง 

 

"แล้วมิวล่ะ" พี่วินหันมาถามผม นั้นสิแล้วผมล่ะผมไม่อยากกลับกับไอ้นิวเลย 

 

"มิวกลับกับกู" นิวบอกผมที่กำลังคิดอะไรอยู่ ผมจะทำยังไงดี 

 

"มิวไปธุระกับพี่หน่อยได้ไหมเดี๋ยวพี่ไปส่ง" พี่วินพูดขึ้นหลังจากที่เห็นผมไม่ตอบนิว 

 

"นิว มึงกลับไปก่อนได้ไหม กูขอพาพี่วินไปทำธุระก่อน" นิวนิ่งไปนิดหลังจากที่ผมบอก 

 

"ไปพร้อมกันก็ได้นิ" นิวยังไม่จบครับ 

 

"นิว มึงกลับไปก่อนนะ...กูขอ" ผมพูดเสียงแผ่วลง ผมรู้สึกเหนื่อยขึ้นเสียดื้อๆเหมือนว่าการคุยกับนิวมันต้องใช้พลังงานหนักมาก มันคือความรู้สึกที่พูดไม่ออก ไม่รู้จะหาคำไหนมาพูด 

 

"..." มันไม่พูดอะไรแล้วมันก็เดินไปน่าจะไปที่โรงจอดรถ ไอ้เอ็มกับไอ้ซอสวัสดีพี่วินแล้วก็รีบตามไอ้นิวไป 

 

"มิวเป็นอะไรรึป่าว?" พี่วินถามผมหลังจากที่เราขึ้นมาบนรถของพี่วิน เราไม่ได้ไปทำธุระที่พี่วินบอกหรอกครับผมถามเขาก็บอกว่าพี่ลืมไปว่าพี่ทำธุระมาแล้ว แต่ผมรู้นะว่าที่พี่วินพูดแบบนั้นเพราะพี่วินรู้ว่าผมไม่อยากกลับกับนิว 

 

"ขอบคุณนะครับ" 

 

"ขอบคุณพี่เรื่องอะไร?" 

 

"ผมนะรู้นะว่าที่พี่พูดแบบนั้นเพราะช่วยผม" 

 

"พี่ช่วยอะไร พี่แค่เห็นเราไม่ค่อยสบายใจที่จะกลับกับนิว" พี่วินพูดทั้งที่ตายังมองถนนอยู่ 

 

"นั้นแหละครับที่เรียกว่าช่วย" 

 

"เฮ้อออ ให้พี่ไปส่งเลยไหม?" ผมยังไม่อยากกลับเลยผมไม่อยากกลับไปเจอนิว 

 

"ผม..." ผมกำลังจะบอกพี่วินว่าไม่อยากกลับแต่เสียงไลน์ก็ดังขึ้นมาก่อน 

 

ไลน์!! 

ไลน์!! 

 

"ไม่อ่านหน่อยหรอ?" พี่วินถามขึ้นเมื่อเห็นผมจับโทรศัพท์ไว้แต่ไม่เปิดอ่าน ที่ผมไม่เปิดเพาะรู้ว่าใครเป็นคนส่งมา 

"อ่านเถอะเพื่อมีอะไร" พี่วินพูดกับผมทั้งๆที่ยังขับรถอยู่ 

 

ไลน์!! 

ไลน์!! 

ไลน์!! 

ไลน์!! 

เสียงไลน์ดังขึ้นจนผมต้องเปิดอ่าน 

N'Niw : มึงอยู่ไหน? 

เมื่อไหร่จะกลับ 

รีบกลับมาเดี๋ยวนี้ 

มิวตอบกู 

มึงจะกลับไม่กลับ 

ตอบกู 

เหี้ย!!! ผมอ่านไลน์มันที่ส่งมา มันเป็นของนิวจริงด้วย ผมอ่านแต่ผมไม่ได้ตอบ 

ไลน์!! 

ไลน์!! 

N'Niw : อ่านแล้วทำไมไม่ตอบ 

นิวตอบกู!! 

~ไม่เคยมีสักนิดที่คิดเป็นแค่เพื่อนเธอ มันรักเธอตั้งแต่แรกเจอ ทุกความรู้สึกให้เป็นเพื่อนก็คงไม่ไหว~ (เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มิว) 

อะไรของมันเนี้ยผมกำลังจะตอบมัน แต่ก็มีสายโทรเข้าซึ่งไม่พ้นสายของไอ้นิว 

"ฮะ..." 

 

( "อ่านไลน์แล้วทำไมไม่ตอบมัวทำอะไรอยู่ ตอนนี้อยู่ไหน มิวอย่าให้กูโมโหนะ" ) นี่มึงยังไม่โมโหหรอเนี่ย 

 

"นิวใจเย็นๆ" ผมพยายามพูดให้มันใจเย็นแต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผล 

 

( "ตอนนี้อยู่ไหน" ) 

 

"กูอยู่แถวโรงแรมxxxxอ่ะ" 

 

( "ไปทำอะไรแถวนั้น" ) เสียงเข้มทำไมสัส 

 

"ก็พี่เขาพามาทำธุระไง ตอนนี้เสร็จแล้วพี่เขากำลังไปส่ง" ผมโกหกมันไปว่าพี่วินพามาทำธุระ ถ้ามันรู้ว่าผมไม่ได้มาทำธุระก็แย่สิครับ ผมไม่รู้ทำไมแต่ผมไม่ชอบเวลามันโกรธอ่ะ เห็นมันตัวแค่นั้นน่ารักๆแบบนั้นแต่คงไม่มีใครอยากเห็นมันโกรธหรือโมโหหรอกเชื่อผม 

 

( "บอกพี่เขาให้จอดตรงนั้น กูจะไปรับ" ) สัส ใครจะทำตามที่มึงบอกว่ะบ้าป่าว 

 

"อื้อ รีบๆมานะมันเริ่มมืดแล้วกูอยากกลับไปนอน" ผมนี่แหละครับที่ทำตามมันบอกอ่ะ 

 

ติ๊ด   พูดเสร็จผมก็ว่างสายมันทันที 

 

"พี่วินครับจอดให้ผมตรงนี้แหละ" พี่วินไม่ได้ว่าอะไรก็จอดรถให้ผม 

 

"ให้พี่รอเป็นเพื่อนไหม" พี่วินถามผมก่อนที่ผมจะลงจากรถ 

 

"ไม่เป็นไรครับพี่วินกลับเถอะ" ถ้าให้พี่วินรอเป็นเพื่อนนะมีหวังคนที่มันจะมารับผมคงอารมณ์ไม่ลงแน่ๆ 

 

"โอเคครับ พี่ไปนะ" ผมบอกลาพี่วินก่อนที่วินจะออกรถไป แล้วผมก็แชร์โลเคชั้นให้นิวสักพักมันก็มาถึงผมเดินขึ้นไปนั่งบนรถแล้วปิดประตูมันก็ออกรถทันที 

 

"นิว" ผมกำลังจะพูดเพื่อทำลายความเงียบแต่.. 

 

"เงียบซะ!!!" อึก หลังจากนั้นผมก็เงียบผมเข้าใจนะว่ามันกำลังคุมอารมณ์อยู่แต่มันก็รู็ว่าผมมันอ่อนไหวง่าย(?)แล้วมาตะโกนใส่ผมทั้งๆที่มันรู้ 

++++++++++++++++++++ 

เป็นไงกันบ้างค่ะกับ Ep.2 มีอะไรแนะนำกันมาได้นะ 

ตั้งแต่ Ep.2​ เราก็จะเริ่มแต่งให้ยาวขึ้นนะคะ 

อย่าลืมไลค์ คอมเม้นทเป็นกำลังใจในการแต่งต่อนะคะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว