ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 618

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 เม.ย. 2560 23:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3
แบบอักษร

ณ โลกใบหนึ่งในจักวารในโลกใบนี้นั้นเต็มไปด้วยชนเผ่าหลายเผ่าที่กระจายกันไปทั่วทั้งโลกแต่มีเผ่าที่อยู่เหนื่อทุกเผ่านั่นคือ

เทพ เผ่ามนุษย์ และ ปีศาจ 

เผ่ามนุษย์นั้นมีอยู่ 3 อาณาจักร ได้แก่

1 อาณาจักรชาเดอร์ 

2 อาณาจักรชานเดีย

3 อาณาจักรมาก็อด

เผ่าปีศาจนั้นไม่แบ่งแยกดินแดนหากแต่มีเพียงบุคลเดียวที่สามารถปกครองเหล่าปีศาจทั้งหมดนั้นคือ

จอมมาร แต่ไม่ใช้ว่าเผ่าปีศาจจะไม่มีอาณาจักรเลย

อาณาจักรดาร์คชาโด้

นั้นคืออาณาจักรเพียงอาณาจักรเดียวของเผ่าปีศาจ

แต่เทพนั้นไม่มีใครรู้ว่าพวกเขามีอาณาจักรรึเปล่าเหล่าเทพนั้นมีเพียงน้อยนิดเท่านั้นแต่ว่าพวกเขาล้วนแข็งแกร่งไม่มีใครรู้ว่าที่ตั้งของเทพอยู่ที่ไหนไม่เคยมีใครเคยไปมาก่อนผู้คนต่างก็คิดกันว่าเทพนั้นอยู่บนดินแดนอันห่างไกลสรวงสวรรค์อันงดงามของเทพนั้นไม่สามารถที่จะพบเห็นได้เลยและหากไม่ใช่เพราะเหตุการหนึ่งหากไม่เกิดเหตุการนี้คงจะไม่มีใครเคยเห็นเทพอย่างแน่นอน

ย้อนกลับไปตอนที่ปีศาจและมนุษย์สู้รบกันมีเทพองค์หนึ่งลงมาที่สนามรบและได้ทำการหยุดสงครามในครั้งนั้นและได้ให้มนุษย์และปีศาจได้เซ็นสัญญาสงบศึก 1000 ปี

ทำให้มีผู้คนต่างนับถือเทพอย่างมากเพราะมันจะไม่มีการสูญเสียจากสงครามอีกแล้วแต่ว่าตอนนี้สัญญามันไกล้จะหมดแล้วและดูเหมือนว่าปีศาจและมนุษย์นั้นจะต่อสู้กันอย่างเดียว


เทพนั้นเป็นใหญ่ที่สุดในโลกนี้

ส่วนที่รองลงมานั้นคือมนุษย์และปีศาจแต่ก็ไม่เคยเห็นเทพมาเกือบ 1000 ปีแล้วเพราะงั้นพวกมนุษย์จึงเริ่มที่จะกำแหงและต้องการที่จะก่อสงครามอย่างเดียวที่มนุษย์ยอมตกลงที่จะสงบศึกนั้นเป็นเพราะเกรงกลัวในอำนาจของเทพ

ในโลกนี้นั้นมนุษย์เต็มไปด้วยความโลภที่จะครอบครองพวกมันจึงคิดที่จะทำสงครามกับปีศาจเพื่อให้ได้มาเพื่อดินแดนและปกครองโลกใบนี้

ส่วนปีศาจนั้นต้องการแต่ความสงบสุขพวกเขาไม่ได้ต้องการที่จะทำสงครามเลยแม้ว่าพวกเขาจะพยายามที่จะพูดด้วยเหตุผลกับมนุษย์ไปสักเท่าไหร่แต่นั่นมันก็ไม่มีท่าทีว่ามนุษย์จะยอมที่จะสงบศึกเลย

ตอนนี้ก็เหลืออีกแค่ 10 ปีเท่านั้นที่สงครามจะปะทุขึ้นอีกครั้งในรอบ 1000 ปี

แต่แล้ววันหนึงในโลกใบนี้มีเหตุการประหลาดเกิดขึ้นมีเสาแสงสีทองขนาดใหญ่ส่องลงมายังโลกไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ปีศาจทุกๆคนบนโลกต่างก็เห็นแสงนี้แม้แต่เหล่าเทพบนสวรรค์ก็ยังมองเห็นมันได้ก่อนที่มันจะหายไปในเวลาไม่กี่วินาที

​" อ้าาาาาาถึงแล้วโลกใบใหม่ "

เย้ตอนนี้ผมก็ได้ลงมายังโลกแล้วกับคาน่าซึ่งเธอกำมือผมแน่นเลย

(ต่อจากนี้เวลาที่พระเอกพูดจะพูดเป็นท่านกับข้าแล้วน้ะครับแต่ถ้าพระเอกคิดในใจจะใช้เป็นผมแทนน้ะครับหวังว่าจะไม่งงน้ะครับ )

" นี่คาน่าเจ้าพาข้าลงมาที่ไหนเนี่ยมีแต่ป่าเต็มไปหมดทำไมเราไม่ไปที่เมืองล่ะข้าจะได้ไปหาหอนางโลม อุ๊บบบบ "

แย่ล่ะเผลอพูดสิ่งที่คิดไปสะได้เชี่ยล้ะไง

" เมื่อกี้ท่านพี่พูดว่าโลมอะไรหรอค้ะข้าได้ยินไม่ชัดเลย "

คาน่าหันมาหาผมแล้วก็มองมาด้วยสายตาไม่เข้าใจสงสัยเธอจะไม่ได้ยินจริงๆโล่งอกไปที

" ปป่าวจ่ะไม่มีไรหรอก...แล้วพวกเราจะไปเมืองที่ไหนดี "

" ถ้าข้าจำไม่ผิดตรงไปทางนี้อีก 100 กิโลก็จะเจอกับอาณาจักรมาก็อดเรารีบไปกันเถอะ "

" เดี๋ยววววว "

" เอ๊ะมีอะไรหรอค้ะท่านพี่ "

" คาน่าที่โลกนี้มีหน้าต่างสถานะเหมือนในเกมรึเปล่า "

" อ๋ออมีสิค้ะแค่พูดสถานะมันก็เปิดแล้วค่ะ "

" สถานะ "

พอพูดสถานะก็มีหน้าจอใสๆเด้งขึ้นมาตรงหน้านี่คงจะเป็นค่าสถานะของเราสิน้ะ

 แจ็คสัน โนอาเนล

เลเวล     1

เผ่า     ???

อายุ     15 

เพศ     ชาย

สังกัดกิลด์      -

กำลัง     2300 

แข็งแกร่ง     3000

ความเร็ว     5000

อาชีพ     ??? 

ทักษะ     -

ผมตรวจสถานะของผมอย่างภูมิใจอืมสมแล้วที่เป็นพระเอก


" อืมแล้วของคาน่าล่ะ "

" อ่านี่จ่ะเป็นไงบ้าง "

พอหน้าต่างเด้งขึ้นมาผมแทบจะเป็นลม

คาน่า ชาร์ลิเน่ 

เลเวล     ???

อายุ     ???

เพศ     หญิง

สังกัดกิลด์     -

กำลัง     ???

แข็งแกร่ง     ???

ความเร็ว     ???

อาชีพ     ???

ทักษะ     ???


........ ' นี่กูมากับ GM รึไงว้ะเนี่ยถ้าไปหากิ๊กที่ไหนล่ะก็เธอรู้เข้ากูจะเป็นไงว้ะเนี่ย

ค่าสถานะของซุบเปอร์เมียมันทำให้ผมแทบจะล้มเลิกความคิดสร้างฮาเร็มเลยทีเดียวแต่ว่าน้ะไม่ว่าอุปสรรคมันจะเยอะสักเพียงใดผมจะไม่มีทางล้มเลิกความหวังที่จะสร้างฮาเร็มยังไงผมต้องสร้างฮาเร็มให้ได้แต่ว่าถึงยังไงผมก็ได้แต่มองเธอไปแบบแหย่งๆ

" มองเค้าทำไมหรอเค้าสวยใช่ม๊าใช้ม๊าเค้าสวยใช่ม๊า "

เธอมองมาทางผมและก็ยิ้มใหญ่เลยโดยไม่รู้เลยว่าผมคิดอะไรอยู่


โปรดติดตามตอนต่อไป

โทษทีที่มันสั้นไปครับแต่มาถึงโลกแล้วไกล้จะยาวแล้วล่ะครับ...อ้อแล้วก็เดียวจะติดเหรียญน้ะครับแต่ตอนนี้ผมยังคงจะไม่ค่อยว่างลงนิยายเท่าไหร่เพราะว่า

มันไกล้จะเปิดเทอมแล้วตอนนี้ผมเหลืองานที่ยังไม่ไดเคลียเป็นภูเขาซึ่งแม่งเยอะชิบหายซึ่งเป็นความผิดผมเองที่เที่ยวเยอะเกินไป

ซึ่งผมจะค่อยๆหาเวลามาวางบทตัวละครสักหน่อยศึกษาอะไรให้มันเรียบร้อยมากกว่านี้หน่อยโดยเฉพาะฉาก nc  กับ ฉากต่อสู้

ซึ่งผมไม่ค่อยเก่งเลยก็เลยอยากจะค่อยๆศึกษาซึ่งถ้ามีเวลาจะเขียนแล้วลงแน่นอนครับผมไม่มีทางทิ้งแน่นอน   

ยังไงก็ฝากติดตามด้วยน้ะคร้าบบบบ






ความคิดเห็น