ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 16 เม.ย. 2560 23:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6
แบบอักษร

​บทที่ 6

ตอนนี้พวกผมกลับมาอยู่ที่บ้านกันแล้วหลังจากไปไปกินไอศกรีมกัน พอมาถึงบ้านผมก็ตรงดิ่งไปที่หน้าทีวีก่อนที่จะเอื่อมมือไปเปิดทีวีแล้วนั้งลงเบาะข้างๆไอ้พี่กาย

       "ดูอะไรของมึงวะคิวมีแต่โฆษณา"

       "ดูไปเถอะพี่"

    ผมมองดูหน้าจอตรงหน้าที่มีเพียงสิ้นค้าต่างๆ ก่อนจะสะดุดเข้ากับโฆษณาหนึ่ง

      ใช่แล้ว!!!ลืมไปเลย

    ผมรีบลุกขึ้นยืนก่อนจะสาวเท้าเข้าไปในห้องอย่างรีบๆ โดยที่มีสายตาของกายมองมาอย่างงงๆ

     "ซวยแล้วไหมละคิว"

    ผมพูดพึมพำกับตัวเองเบาๆก่อนจะเอื่อมมือไปดึงถุงๆหนึ่งที่อยู่ใต้เตียงโดยมีกระเป๋าเสื้อผ้าของผมที่ไปเอามาหลังจากไปกินไอศกรีมบังอยู่   ผมดึงถุงๆนั้นออกมาก่อนจะเห็นห่อเล็กๆสองห่อที่ไปซื้อของกับกายเมื่อ 2-3 วันก่อนยังไม่ถูกเปิดซึ่งบ่งบอกได้ว่ามันยังไม่ได้ถูกใช่งาน

      "ทำไมลืมไปได้นะ"

    ใช่ ถุงห่อนั้นมันคือผ้าอนามัยที่ไปซื้อกับกายเมื่อสองสามวันก่อน

      ผมมีร่างกายที่ผิดปกติตั้งแต่เกิด และจะมีมดลูดและประจำเดือนเหมือนผู้หญิงด้วย

      ผมจำได้ว่าตอนไปซื้อของกับกายนั้นประจำเดือนผมมาพอดีแต่มาได้วันเดียวก็ไม่เห็นแม้แต่ล่องรอย

     "ปะ...เป็นไปไม่ได้น่า  จะบ้าเหรอ" ผมพูด'ปลอบใจตนเอง'ด้วยสีหน้าวิตกกังวล

      "มะ...มันมาผิดปกติเองและ"

      "อะไรผิดปกติ"

      ผมหันไปตามเสียงทุ่มๆที่คุ้นเคยก็พบว่ากายยืนพิงขอบประตูห้องอยู่

      "พี่กาย!"

      "จะตะโกนห่าอะไรวะ"

      "พี่มาตั้งแต่เมื่อไหร่"

      "ตอนที่มึงพึมพำอยู่คนเดียวนั้นแหละ แล้วนั้นถุงอะไรหนะ"

      ผมตกใจทันทีเมื่อร่างสูงถามถึงถุงที่ตนเองกำลังถือ

      "อะ..เออ..ถุงขยะนะ เดี๋ยวผมเอาไปทิ้งก่อนนะ

      ผมรีบซิ่งลงมาชั้นล่างทันทีก่อนจะกดโทรศัพท์โทรหาใครบางคน

        "ไอ้ไค!"

       (เป็นอะไรคิว)

        "มึงมารับกูที่หน้าปากซอยซอย3ที ถนนxxx"

         (เออๆ)

     ผดกดตัดวางสายก่อนจะรีบเดินออกไปรอคนปลายสายในสถานที่ที่ตนเองบอก โดยไม่ได้บอกร่างสูงที่อยู่บนห้อง

         "มีอะไรคิว"

          "ขึ้นรถก่อนเถอะ"

  (ในรถ)

         "คิวตกลงมึงเป็นอะไร"

         "กูกลัว กูกลัววะไค"

         "คิวใจเย็นๆนะกลัวอะไร"

         "กูกลัวว่ากูจะท้อง"

     ผมไม่ปิดบังอะไรมันหรอกมันรู้ว่าผมมีร่างกายที่ผิดปกติตั้งแต่ประถมแล้ว

          "มึงแน่ใจยัง"

          "ยัง ไม่ได้รู้สึกอยากอ้วก เหนื้อยหรืออะไรเลย" แต่ประจำเดือนไม่มา ซึ่งมันเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมกลัว

          "สบายใจเถอะคิว มันไม่ได้มีอาการอะไรเลยหนิ ^-^"

      ไคพูดพรางยิ้มให้ผมด้วย คิวมันเป็นหนุ่มร่างเล็กผิวขาวพอๆกับผมแต่ตัวมันจะสูงกว่าและหน้าตาออกทางสวยๆมากกว่า

       "....."ผมกัดปากตัวเองแน่น

       "เอาละคิวเดี่ยวไคจะพาไปเลี้ยงข้าว"

      จากนั้นพวกผมก็มาหยุดที่ร้านอาหารในห้างดังแห่งหนึ่งก่อนจะพลักประตูเข้าไปแล้วสั้งอาหารแล้วลงมือกินทันทีในเมื่อไคออกปากจะเลี้ยงก็ต้องกินให้คุ้มหน่อยพอกินเสร็จพวกผมก็เดินดูของบ้างซื้อบ้างหลังจากนั้นไคก็ไปส่งผมที่หน้าปากซอยเดิม เพราะผมดื้อดึงบอกให้ส่งที่เดิม

       ผมก้าวเข้าไปในบ้านที่มืดสนิทก่อนจะถูกเรียกด้วยเสียงใครคนหนึ่ง

     "ไปไหนมา"

      เสียงทุ่มดังออกมาภายใต้ความมืดสนิทภายในห้อง

        "ไปเที่ยวกับเพื่อนมา"

         "เพื่อน?"

         "ไอ้ไค"

      จากนั้นภายในห้องก็เงียบสนิทพี่กายกับไอ้ไคก็รู้จักกันอยู่แล้ว ผมจึงไม่ได้อธิบายใดๆ 

     "สอบตอนไหน"

     "อีกสองวันแล้วก็สอบทั้งอาทิยต์ ถามทำไมครับ"

     "ไปเที่ยว พอดีกูไปแข่งกินส้มตำข้างทางมาแล้วได้บัตร"

       ไม่เนียนเลยนะ คนอย่างมึงไปนั้งกินส้มตำ แล้วบัตรบ้าอะไรเป็นไปได้ซะที่ไหน

        "ไปเที่ยวเหรอครับ!"

     ผมพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตื้นเต้น หึกูจะทำให้มึงหลงกูก็ตอนนี้แหละ ผมเดินขึ้นห้องไปก่อนจะตามมาด้วยไอ้พี่กาย เดี๋ยวนี้ผมสุภาพขึ้นนะทุกทีเวลาคิดในใจจะเรียกว่ากายแต่ตอนนี้เรียกว่าไอ้พี่กายสุภาพปะ

ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรมากสั้นๆสบายๆไปก่อนนะคะ        


ความคิดเห็น