ฝากคอมเม้นท์ ฝากติดตามนิยายของไรท์ด้วยนะคะ

My Young Wife [ Zayn & Khow Fang ] 10 100%

ชื่อตอน : My Young Wife [ Zayn & Khow Fang ] 10 100%

คำค้น : Zayn, Khow Fang, Love, เมียเด็ก, เซน, ข้าวฟาง, รัก

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.2k

ความคิดเห็น : 57

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2561 14:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
My Young Wife [ Zayn & Khow Fang ] 10 100%
แบบอักษร

“อื้ออ…”

ผมอุ้มเมียตัวน้อยวางบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าอย่างเบามือโดยที่ปากยังจูบกันอยู่ ผมจูบกลีบปากคนตัวเล็กอย่างละเมียดละไมเพื่อเล้าโลม วันเสาร์ตื่นสายได้ ก็ให้ตื่นตอนบ่ายเลยไง ฮึๆ

“อ๊ะ…ปะ…ป๋า…อืออ…” อาจจะเป็นเพราะเราไม่ได้มีอะไรกันมานานพี่เซนถึงได้รุกฉันหนักขนาดนี้ ฉันบิดตัวไปมาเมื่อพี่เซนผละปากที่จูบปากของฉันเลื่อนลงข้างล่างเรื่อยๆ ผ้าขนหนูที่พันกายฉันมันได้หลุดหายไปเมื่อไหร่ไม่รู้

“อืมม”

จ๊วบ จ๊วบ

“อ๊ะ…อ่า” คนตัวเล็กครางออกมาเสียงกระเส่าเมื่อผมทั้งดูดทั้งขยำนมของเธอ ผมทำงานหนักทุกวันพอได้มาทำอะไรแบบนี้มันก็ทำให้ความหื่นกระหายที่เก็บไว้ในใจเริ่มแสดงออกมา ผมลูบไล้ตามส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกายข้าวฟ่าง ก่อนจะเอามือจับขาเรียวของข้าวฟ่างแยกออกจากกัน

“อื้ออ…ปะ…ป๋า…ฮืออ” ข้าวฟ่างหลับตาพริ้มเมื่อผมจูบต่ำลงมาเรื่อยๆ จนมาหยุดที่กลางใจสาวสีชมพูสวย อ่า นานแล้วนะที่ผมไม่ได้เห็น ไม่ได้สัมผัสร่างกายข้าวฟ่างอย่างใกล้ชิดแบบนี้

“อ๊า…ป๋าหนู…อื้ออ…หนูเสียวค่ะ” ฉันพยายามหุบขาตัวเองตอนพี่เซนกำลังเลียน้องสาวของตัวเอง มันเสียวซ่านไปหมด

“อืมม…ยังหวานเหมือนเดิม เด็กน้อย” ผมลากลิ้นเลียกลีบกุหลาบสวยของข้าวฟ่างช้าๆ เพื่อจะได้สัมผัสมันนานๆ

“อะ...อื้อ…ปะ...ป๋า...นะ…อ๊า” ไม่ไหว พี่เซนจะเก่งในการเล้าโลมเกินไปแล้ว

ฉันพิงกระจกอย่างอ่อนแรง จิกเล็บลงบนขอบเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าเพื่อระบายอารมณ์

“ฮึๆ ไม่ไหวแล้วเหรอ” พี่เซนผละหน้าออกจากน้องสาวฉันแล้วเงยหน้าพูดกับฉัน ดวงตาและรอยยิ้มของพี่เซนในตอนนี้เหมือนโรคจิตเลยอะ

“ป๋าเหมือนโรคจิต” ฉันพูดเสียงสั่นก่อนจะสะดุ้งเฮือก ก็พี่เซนเล่นก้มเลียน้องสาวฉันต่อจนแฉะ คิดแล้วอายขึ้นมาเลย พี่เซนไม่เคยหลงตรงนั้นขนาดนี้เลย -///-

“อยากให้มันเข้าไปในตัวเธอรึยังละ?” ผมยืนขึ้นแล้วจับมือข้าวฟ่างมาจับที่เป้าของตัวเอง

“งื้ออ…ป๋าพูดอะไรก็ไม่รู้ หนูอายนะคะ >//<” ข้าวฟ่างหน้าแดงแจ๋เลย ผมอมยิ้มที่เห็นเมียตัวน้อยของตัวเองเขินอายที่พูดถึงเรื่องใต้สะดือ

ผมรู้ว่าข้าวฟ่างไม่ชินที่จะทำเรื่องแบบนี้กับผมสักเท่าไหร่ ข้าวฟ่างกล้าทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องใต้สะดือนี่แหละ

“ถ้าอยากให้มันเข้าไปไวไว เธอก็ปดผ้าขนหนูของฉันออกสิ” ผมก้มไปกระซิบที่ข้างหูของข้าวฟ่าง ก่อนจะจุมพิตที่แก้มนุ่มหนึ่งจุ๊บ

ฮือออ....หนูไม่กล้า หนูอายค่ะพี่เซน ทำไมพี่หื่นแบบนี้เล่า

“นะ…หนูไม่กล้า อ๊าย” พี่เซนแกล้งฉันอะ ฉันไม่กล้าที่จะปดผ้าขนหนูที่ปิดท่อนล่างของพี่เซนออก พี่เซนก็ใช้แขนแกร่งของตัวเองตวัดกอดเอวของฉัน แล้วดึงฉันเข้าหาตัวเองทำให้น้องสาวฉันชนกับน้องชายพี่เซนเต็มๆ งื้ออ…น้องชายพี่เซนมันพร้อมแล้วด้วย ฉันรู้สึกได้

“ฉันไม่ได้ใส่กางเกงใน แค่ดึงผ้าขนหนูออก เราก็ได้ใกล้ชิดกันแล้วนะ” ทำไมพี่ต้องพูดเหมือนกำลังอ่อยหนูด้วยเล่า

“ตะ…แต่หนู…อืออ..” พี่เซนขยับเข้าหาฉัน น้องสาวฉันกับน้องชายของพี่เซนก็ใกล้กันไปอีก ฉันรับรู้ถึงความใหญ่โตและความร้อนฉ่าของน้องชายพี่เซนที่มีเพียงผ้าขนหนูคั่นไว้

“บางทีเธอก็ลืมไปว่ามหาวิทยาลัยปิดเสาร์อาทิตย์นะ” O.O จะ…จริงด้วย!

อย่าบอกนะว่าพี่เซนจะทำกับฉันทั้งสองวันเลยอ่า T^T แบบนี้ฉันก็ตายพอดีนะสิ

“เราไม่ได้มีอะไรกันมานาน เธอรู้ใช่ไหม?” พี่เซนก้มมาถามฉันโดยที่ยังใช้แขนตัวเองกอดรัดเอวฉันไว้

คือลองนึกสภาพฉันที่นั่งบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า นั่งอ้าขาโดยมีพี่เซนยืนแทรกกลางเอาน้องชายตัวเองเสียดสีกับน้องสาวของฉันอยู่ มันทรมานและเสียวมาก

“รู้ค่ะ อื้ออ…” ฮึๆ พอเห็นเด็กน้อยตรงหน้าก้มหน้าอย่างเขินอายมันก็อดไม่ได้ที่จะจูบ

ผมก้มไปจูบปากข้าวฟ่างอย่างดูด มือข้างหน้าก็ขยำหน้าอกข้าวฟ่าง ส่วนมือข้างที่กอดเอวข้าวฟ่าง ก็ปดผ้าขนหนูที่ปิดช่วงล่างของตัวเองออก ทำให้น้องชายที่พร้อมเด้งชูชี้ไปที่ทางเข้าตรงหน้า

“อือ…อื้ออ…” ข้าวฟ่างยกแขนทั้งสองข้างคล้องคอผมและจูบตอบผม ผมใช้จังหวะที่ข้าวฟ่างกำลังเคลิ้มกับรสจูบจับน้องชายถูกับน้องสาวของข้าวฟ่าง แล้วค่อยๆ ดันมันเข้าไปในกลีบกุหลาบสวยของคนตัวเล็ก

“อะ…ฮะ...อึก…อื้ออ…” ข้าวฟ่างสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อรู้ว่ามีสิ่งแปลกปลอมสอดไส้เข้าไปในตัวของเธอ เธอพยายามจะถอยหนีเพราะมันทำให้เจ็บเนื่องจากเราไม่ได้มีอะไรกันมานานแล้ว แต่ผมไม่ยอมหรอก ผมใช้มือรั้งท้ายทอยของข้าวฟ่างไว้เพื่อไม่ให้เธอถอนจูบออก และใช้มืออีกข้างจับสะโพกเธอไว้และดึงเข้าหาตัวผมเอง

สวบบบบ…

“อึก...อือออ…” ฉันถึงกับขมวดคิ้วตัวเองเมื่อมีบ้างสิ่งเข้ามาในตัวฉันจนสุด มันทั้งเจ็บทั้งจุกแน่นตรงน้องสาวไปหมด

“อ่าาา…ซี๊ดดด” ผมผละปากที่กำลังจูบของข้าวฟ่างออกแล้วเงยหน้าครางออกมา

แน่นชิบ

“ปะ...ป๋าหนูเจ็บ อึก” ถึงจะมีน้ำหล่อลื่นแต่มันก็ยังเจ็บอยู่ดี

“ชู่ว…อย่าร้องนะครับ พี่ขอโทษ” ผมลูบหัวคนตัวเล็ก ทำให้เธอเงียบและจ้องมองหน้าผมอย่างแปลกใจ แหง่ล่ะ ผมเคยพูดครับกับข้าวฟ่างที่ไหนกัน คำว่าพี่ก็ไม่เคยพูดด้วยซ้ำ ไม่แปลกใจว่าทำไมข้าวฟ่างถึงอึ้ง

ฉันกำลังอึ้งประโยคที่พี่เซนพูดเมื่อกี้ พี่เซนแทนตัวเองว่าพี่และพูดขอโทษฉัน หล่อมากเลยอ่า

“อะ…ดะ...เดี๋ยวค่ะ” กำลังชื่นชมอยู่เลย ทำไมต้องขยับช่วงล่างตอนนี้ด้วย

“นิ่งนานไม่ได้ ข้างในเธอมันตอดรัดฉันใหญ่เลย” อดใจไม่กระแทกแรงๆ ก็ดีแค่ไหนแล้ว

“อืออ…หนูเสียวค่ะ” ขยับนิดเดียวก็ทำให้ฉันขนลุกเกรียว ฉันกัดปากตัวเองเพื่อระบายความเสียว พี่เซนกำลังขยับสะโพกเข้าออกเป็นจังหวะ

พั่บ พั่บ พั่บ

“อ๊ะ อ๊ะ อ่ะๆ อ๊าๆ อืออ…ป๋าเร็วไปค่ะ”

พั่บ พั่บ พั่บ

“ซี๊ดดด…มันวะข้าวฟ่าง”

พั่บ พั่บ พั่บ

ผมยังคงกระแทกกระทั้นใส่ข้าวฟ่างแรงไม่มีตก มันเสียวและโคตรมัน

“อ๊ะ...อ๊ะ อ๊า อ่าาา เสียวววว” ใบหน้าคนตัวเล็กเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ไม่สิทั้งตัวเลยต่างหาก ข้าวฟ่างพิงตัวกับกระจกมือทั้งสองข้างจับที่หัวไหล่ผม ผมก้มมองจุดที่กำลังเสียดสีกันและเงยหน้ามองหน้าข้าวฟ่างที่เม้มปากตัวเองด้วยความเสียว

แม่ง! เมียกูเซ็กซี่ฉิบหาย

พั่บ พั่บ พั่บ

“อ่า ปะ…ป๋า อ๊าาา” ไม่ไหว พี่เซนใส่เข้ามาไม่ยั้งเลย จะหื่นไปไหน และฉันก็เริ่มเจ็บหลังแล้วด้วย ก็หลังกระแทกกับกระจกนะสิ

“จะ…เจ็บหลัง…อ๊ะ อ๊ะ”

“อืมมมม...” ผมครางเสียงต่ำเมื่อส่วนหัวชนกับผนังมดลูกของข้าวฟ่าง

ผมรับรู้ในสิ่งที่ข้าวฟ่างพูด ผมใส่เธอรุนแรงเกินไปทำให้หลังกระแทกกับกระจก ผมถอดแท่งร้อนของตัวเองออกจากตัวข้าวฟ่าง ก่อนจะช้อนตัวคนตัวเล็กเดินออกจากห้องน้ำไปที่เตียงนอน

ฟุบ!

ผมวางข้าวฟ่างลงบนเตียง จับขาเธออ้าออกและจับแท่งร้อนของตัวเองสอดไส้เข้าไปในตัวเธออีกครั้ง

ปึก!

“อึก…อ่าา/ อืมมม” ผมกับข้าวฟ่างครางออกมาพร้อมกันเมื่อช่วงล่างของเราชนกัน นั่นเป็นสัญญาณที่บ่งบอกว่าแท่งร้อนของผมเข้าไปในตัวข้าวฟ่างจนสุด และผมก็เริ่มขยับสะโพกตัวเองอีกครั้ง

พั่บ พั่บ พั่บ

พั่บ พั่บ พั่บ

“อื้อๆ อื้อๆ” ฉันนอนมองหน้าพี่เซนที่กำลังก้มมองหน้าฉันตอนกำลังฟิน เอ๊ย! กำลังเสียว ใบหน้าหล่อมีเม็ดเหงื่อเต็มใบหน้าไม่ต่างจากฉัน พี่เซนใช้แขนทั้งสองข้างยันกับเตียงนอนก่อนจะกระแทกกายถาโถมใส่ฉันอย่างหนักหน่วง

ปึก! ปึก! ปึก!

“อ๊ะ อ๊ะ อ่า อ่า อ่า” แรงไม่มีตกเลยจริงๆ ผู้ชายคนนี้ ฉันเอื้อมมือไปจับใบหน้าหล่อของพี่เซนแล้วยิ้มบ้างๆ ให้ พี่เซนก็ยิ้มกลับให้ฉัน สะโพกก็ทำงานไป พี่เซนค่อยๆ ก้มหน้าลงมาหาฉันเรื่อยๆ

จุ๊บ!

“จุ๊บ อื้อๆ อื้ออ อื้ออ” พอพี่เซนก้มมาจูบฉัน ก็เริ่มผ่อนแรงที่กระแทกกายเข้ามาหาฉันเบาลง แต่ถึงจะผ่อนแรงลงแต่กลับกระแทกเข้ามาหาฉันเน้นๆ

ปึก!

"อ๊ะ ฮะ..." จุก

ปึก!

"ซี๊ดดดด...อ่าาา..."

เสียวฉิบหาย

ใครจะคิดว่าเวลาข้าวฟ่างนอนอยู่ใต้ร่างผมจะน่ารักขนาดนี้วะ ผมลดจังหวะความเร็วของสะโพกลงเมื่อได้จูบกับปากหวานๆ ของเมียตัวน้อย แต่ถึงปากจะจูบ ความเร็วของสะโพกจะลดลงแต่แรงกระแทกไม่ลดลงแน่นอน

ปึก!

“อ๊ะ ป๋าหนู...จะ...จุก”

ปึก!

“อึก อ่า”

ผมกระแทกใส่ข้าวฟ่างเน้นๆ ช้าๆ แต่สุดโคน

“เปลี่ยนท่านะ” ผมถอดแท่งร้อนออกแล้วจับข้าวฟ่างให้นอนคว่ำ

“เฮ้อออ…เหนื่อยจัง เฮ้อๆ ๆ” ยังไม่ทันแตกก็หอบแล้วเหรอเด็กน้อย

“ฮึๆ เดี๋ยวได้เหนื่อยกว่านี้เด็กน้อย” ผมก้มไปจูบขมับข้าวฟ่างแล้วจับสะโพกเธอให้ยกตัวขึ้นในระดับที่ผมคุกเข่า ข้าวฟ่างทำท่าคุกเข่าและใช้แขนทั้งสองข้างเท้ากับเตียงนอน ผมจับขาข้าวฟ่างให้แยกออกจากกันอีกหน่อย ผมใช้แขนข้างซ้ายเกี่ยวเอวข้าวฟ่างไว้ ส่วนมือข้างขวาก็จับแท่งร้อนตัวเองจ่อทางเข้ากลีบกุหลาบสวยของข้าวฟ่างและดันมันเข้าไปในทางเข้าช้าๆ

“อึก…อืออ…ป๋าาาขาาา” ให้ตายเถอะเธอครางแบบนี้ฉันก็ตายนะสิข้าวฟ่าง เสียงหวานของข้าวฟ่างทำให้เลือดในกายผมที่มันร้อนอยู่แล้วร้อนมากกว่าเดิม

ปั่ก! ปั่ก ปั่ก

แน่นอนว่าผมห้ามอารมณ์ที่มันปะทุร้อนมากกว่าเดิมของตัวเองไม่ได้ ผมกระแทกข้าวฟ่างถี่ๆ และรุนแรงขึ้น

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!

เสียงหน้าขาของผมกระแทกขาของข้าวฟ่าง ฟังเสียงเอาว่าผมอยู่ในอารมณ์ระดับไหน

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ปะ...ป๋าขาาา อื้มมม”

“อ่าาา ข้าวฟ่างเธอแม่งสุดยอดวะ อืมมม”

“อ๊า อ๊ะ อ๊า อ๊า หนูจะ…อ๊า...ถึง...”

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!

“พร้อมกัน” ผมบอกข้าวฟ่างเพราะผมก็จะถึงจุดสุดยอดเหมือนกัน

“อื้อๆ อื้ออ อ๊าาาาา” ฉันจิกเล็บลงบนผ้าห่มด้วยความเสียวสะท้านเมื่อพี่เซนกระแทกกระทั้นเข้ามาแรงมากกว่าเดิน

ปั่ก! ปั่ก! ปั่กๆ ๆ ๆ ๆ

ไม่ไหวพี่เซนเร็วไป ฉันทรุดตัวลงบนที่นอนอย่างอ่อนแรง มือก็กำผ้าห่มแน่น

“อ๊ะ...อื้ออ ระ....แรงไปป๋า อื้ออออ...”

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!

“ป๋าหนูจะ…อ๊ะ อ๊ะ อ๊า…เร็วอีกหน่อย…อ๊ะ”

“อืมม…อ่าา”

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!

ผมกระแทกอัดใส่ข้าวฟ่างเน้นๆ สามครั้งติด ก่อนจะปลดปล่อยน้ำกามของตัวเองที่ไม่ได้ปลดปล่อยมานานเข้าไปในตัวข้าวฟ่างหมดทุกหยด

“กรี๊ดดดด” ข้าวฟ่างก็ปล่อยน้ำของตัวเองออกมาเหมือนกัน

ฟุบ!

ทั้งผมและข้าวฟ่างทรุดตัวนอนพร้อมกัน โดยมีผมนอนทับตัวข้าวฟ่างอยู่ด้านบน ทั้งๆ ที่ช่วงล่างของเรายังเชื่อมต่อกันอยู่

“เฮ้อ เฮ้อๆ” เหนื่อยเหี้ยๆ

“เหนื่อยจังเลยค่ะป๋า เฮ้อๆ”

หัวใจผมกับข้าวฟ่างเต้นแรงแทบจะหลุดออกมา พอผมพอหายเหนื่อยผมก็พลิกตัวนอนหงายจับข้าวฟ่างให้นอนบนตัวผมแทน ข้าวฟ่างซบหน้าลงบนอกแกร่งของผม ลมหายใจหอบดังถี่มากคงจะเหนื่อยไม่น้อย

แต่เดี๋ยวนะ…

“เฮ๊ย! ข้าวฟ่างลุกก่อนดิ” ผมจับข้าวฟ่างให้ลุกขึ้น คนตัวเล็กส่ายหัวไม่ยอมลุก

“ฉันปล่อยมันเข้าไปในตัวเธอ ฉันไม่ได้ใส่ถุงยาง” ผมบอก

ใช่! ผมลืมไปเลยว่าตัวเองไม่ได้ใส่ถุงยาง ถึงว่าทำไมแม่งเสียวมันกว่าทุกครั้ง เหี้ยแล้วไอ้ห่าเซน

“อะไรนะคะ!? ป๋าลืมใส่ถุงยาง!?” ฉันจะท้องไหมอ่า T^T

“ใช่! ฉันแก้ผ้าอาบน้ำ เธอก็มาง้อ แล้วฉันก็ลากเธอไปกินในห้องน้ำ ไม่ได้เดินออกมาหยิบถุงยางเข้าไปด้วย ลุกๆ ลุกก่อน” ผมดันตัวข้าวฟ่างให้ลุกขึ้น

“อือๆ” ข้าวฟ่างพยักหน้าให้ผม

“หนูจะท้องไหมคะป๋า? หนูกลัว ฮึก” ฉันกลัวว่าจะท้อง ถ้าฉันท้องพ่อฉันได้มาแหกอกพี่เซนแน่ๆ อะ ห้ามมีอะไรกับฉันแต่มีไง ไม่ได้ใส่ถุงยาง และพี่เซนก็ปล่อยน้ำของตัวเองออกมาเยอะด้วยอะ

“ไม่ต้องกลัว เดี๋ยวออกไปซื้อยาคุมมาให้ ลุกไปอาบน้ำรอฉัน”

“หนูมีค่ะ หนูเคยซื้อมาเก็บไว้ในลิ้นชัก” ว่าแล้วฉันก็ลุกไปหยิบกล่องยาคุมฉุกเฉินและไม่รอช้าที่จะแกะกิน พอกินยาคุมฉุกเฉินเสร็จก็กลับมาล้มตัวนอนบนเตียงอย่างเหนื่อยล้า ฉันดึงผ้าห่มมาห่มตัว กำลังจะหลับตานอนพี่เซนก็ขยับเข้ามานอนใกล้แล้วดึงฉันไปกอด

“สัญญาว่าครั้งหน้าจะไม่ลืมใส่ถุง แม่งความอยากครอบงำลืมคิดเลย นึกว่าใส่ถุงแล้วถึงได้เอาไม่คิดชีวิต”

“จะมีครั้งหน้าอีกเหรอคะ?” แค่รอบเดียวเมื่อกี้ฉันก็แทบขาดใจแล้วนะ พี่เซนคงไม่…

“ใช่ไง รอบต่อไปนี้เลย คราวนี้ฉันไม่ลืมใส่ถุงยางแน่นอน” ว่าแล้วพี่เซนก็เอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักที่หัวเตียงหยิบถุงยางมาใส่ ฉันนอนตาโตอยู่ข้างๆ

พรึ่บ!

รีบเอาผ้าห่มคลุมหัวและม้วนตัวอยู่ใต้ผ้าห่มทันใด ไม่เอาแล้ว จะไม่มีรอบต่อไปไม่ได้ เหนื่อยแล้ว

“ข้าวฟ่างออกมาจากผ้าห่มเดี๋ยวนี้”

“ไม่เอาค่ะ ป๋าจะทำต่อ หนูเหนื่อยแล้ว” ใส่ถุงยางรอแล้วอ่า ใครจะกล้าออกจากผ้าห่มกันเล่า

“ขออีกรอบเดียวเอง” พี่เซนพูดมือก็พยายามดึงผ้าห่มออกจากตัวฉัน

“ไม่เอาค่ะ” ฉันปฏิเสธไปและนอนจับผ้าห่มแน่น ให้ตายก็ไม่ยอมปล่อยมือออกจากผ้าห่มแน่ๆ

“ไหนว่าจะง้อไงวะ? ฉันยังไม่เห็นเธอจะง้อฉันตรงไหนเลย มีแต่ฉันที่ทำเธอฝ่ายเดียว เธอจะทำแบบนี้กับฉันเหรอข้าวฟ่าง” เริ่มอารมณ์ไม่ดีแล้ว ฮือๆ หนูไม่เอาแล้วนะคะ ง้อแบบอื่นแทนได้ไหมคะ?

“ง้อแบบอื่นได้ไหมคะป๋า?”

“ได้สิ ออกมาจากผ้าห่มก่อน แล้วเรามาคุยกัน”

“ค่ะ”

ฉันยอมออกจากผ้าห่มเพราะฉันเชื่อใจพี่เซน แต่พี่เซนก็คือพี่เซน พี่เซนคนเจ้าเล่ห์! พอฉันยอมออกจากผ้าห่มพี่เซนก็รับพุ่งเข้ามาคร่อมตัวฉันเลย

“กรี๊ดดด!! ไหนป๋าบอกว่าจะไม่ทำแล้วไงคะ?” คนบ้า! คนโกหก!

“ใช่ไง ฉันจะไม่ทำแล้วเพราะรอบนี้ฉันจะให้เธอเป็นคนทำ”

“อะ…อะไรนะคะ!?” ม่ายยยจริงงงง หนูทำไม่เป็น

“ฟังไม่ผิดหรอก เมื่อกี้ฉันทำไปแล้ว รอบนี้ฉันเลยให้เธอแก้ตัว เพราะรอบก่อนหน้าเธอไม่เห็นง้อฉันตรงไหนเลยมีแต่ครางอ๊ะๆ เพราะฉะนั้นรอบนี้เธอจงขึ้นขย่มฉัน เข้าใจที่พี่พูดนะครับทูนหัว ^^”

หนูไม่เข้าใจค่ะ หนูโง่ค่ะ หนูโง่ค่ะ พี่เข้าใจไหมคะว่าหนูโง่!

“^____^” หน้าพี่เซนในตอนนี้ดูมีความหวังว่าฉันจะทำให้

“ป๋าคะ?”

“นะครับน้องข้าวฟ่าง”

รอบนี้ฉันต้องขึ้นพี่เซนจริงๆ เหรอเนี่ย T^T

Zayn Part

ผมนอนมองข้าวฟ่างที่นั่งทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกเมื่อผมขอให้เธอเป็นฝ่ายทำผมบ้าง ผมแค่แกล้งข้าวฟ่างเฉยๆ ถ้าไม่ทำก็ไม่เป็นไรแต่ถ้าทำมันก็ดีไปอีกแบบ ^___^

“นิ่งทำไม ขึ้นสิ”

“แต่ป๋าหนูเหนื่อยแล้วนะคะ” ทำหน้างอแงเต็มร้อยเลย

“เฮ้อ...คืนนี้ยกประโยชน์ให้จำเลยก็ได้ เพราะเมื่อกี้ฉันก็ได้จากเธอมากอยู่นะ ^^” ผมว่าแล้วก้มไปจูบที่หน้าอกข้าวฟ่างทีหนึ่ง

“ป๋าบ้า!” ข้าวฟ่างรีบเอาหน้าซุกที่หมอนด้วยความอาย

“มาเกี่ยวก้อยขอคืนดีกับฉันก่อน นี่งอนอยู่นะอย่าลืม”

“ถ้าหนูทำ ป๋าจะหายงอนหนูใช่ไหมคะ?”

“ก็แล้วแต่อารมณ์ ถ้าง้อน่ารักก็อาจจะไม่ต้องทำอะไรมาก”

“น่ะป๋าอะ : (” เบะปากใส่อีกล่ะ

“ปากเนี่ย ถ้าเบะใส่อีกรอบฉันจับเธอเอาอีกรอบนะ ฉันอายุเท่าไหร่มานั่งเบะปากใส่เนี่ย” หลอกดุเด็ก

แกล้งข้าวฟ่างสนุกจะตายไป

“ขอโทษค่ะ TT”

พอเห็นเมียตัวน้อยทำหน้าจะร้องไห้ผมก็ดึงมากอด น่าสงสารเด็กน้อยจริงๆ

“ฉันแกล้งเล่นเฉย ฮึๆ”

“ป๋าาา : (” เบะปากอีกล่ะ แบบนี้มันต้องจูบให้หลาบจำ

“ป๋า...อุ๊ปส์!” ผมเอามือจับคางข้างฟ่างให้เงยหน้าขึ้น แล้วก้มไปจูบปากเรียวเล็กสีแดงอย่างดูดดื่ม

“อื้ออ...ป๋าพอแล้วค่ะ หนูง่วงแล้ว” เหอะ! แบบนี้เขาเรียกว่าหนีรึเปล่า แต่ก็ช่างเถอะพรุ่งนี้วันอาทิตย์มีเวลาอีกวัน ฮึๆ ผมให้ข้าวฟ่างนอนหลับ ส่วนผมก็ลุกขึ้นไปทำงานต่อ นั่งเคลียร์งานให้เสร็จภายในเสาร์อาทิตย์นี้เพราะผมจะพาข้าวฟ่างไปเที่ยวทะเลยังไงล่ะ รับปากไว้แล้ว ถ้าผิดสัญญาก็คงจะโดนโกรธไปเป็นเดือนอะ

Rrrrr

ใครโทรมาตอนนี้วะ ผมหยิบโทรศัพท์มาดูว่าใครโทรมาตอนนี้ ก็พบว่าเป็น…

‘JACOP’

ไปทุกงานเลยไอ้เหี้ยเนี่ย

“โทรมาทำไม! กูจะนอน”

‘มาดริ้งกันมึง หายหน้าหายตาไปเลยกูคิดถึง กูอยากเห็นมึงไอ้เซน’

“กูทำงานปะ กูไม่ได้มีเมียเลี้ยงเหมือนมึงนิ” ผมกัดมันนิดหน่อย

ไม่ใช่อะไรหรอก ไอ้เจคอปเมียมันให้เลี้ยงลูก มันก็ทำงานแหละ แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรมากมายเป็นประธานบริษัทที่เหี้ยมากบอกเลย ให้เมียบริหารแทนทุกอย่าง แต่ดูเหมือนวันนี้มันดี้ด้ามากจนผิดปกติ แสดงว่าเมียมันไม่อยู่

‘มาเหอะน่า นายกับลูกกลับญี่ปุ่น กูเหงา’ เหงาก็เรื่องของมึงดิ

“มึงก็โทรหาไอ้เวส ไอ้บีกันดิ กูจะเคลียร์งาน จะได้มีเวลาพาเมียไปเที่ยว”

‘โอ้โห้ เป็นผัวที่ดีมาก ออกมาหากูแป๊บเดียวเอง เอาเมียมึงมาด้วยก็ได้’ ตื๊อกูจริง

“ไม่! เมียกูยังเด็ก แค่นี้นะ!”

ติ๊ด!

ตัดสายใส่แม่งเลย ชอบมาก่อกวนชวนไปเที่ยว นานๆ ทีผมจะไปช่วงนี้นะ มีงานให้ทำและมีเมียให้คุม ผมนั่งพิมพ์เคลียร์งานจนเสร็จ พรุ่งนี้ก็แค่ส่งงานให้เลขาก็ไม่มีอะไรแล้ว

วันต่อมา

ผมตื่นเกือบเที่ยงวัน คนข้างๆ ก็ยังนอนหลับไม่ตื่นเลย สงสัยเมื่อวานผมจะหนักกับข้าวฟ่างไปจริงๆ แค่รอบเดียวเล่นเอาเพลียทั้งคู่เลย

“ข้าวฟ่าง จะเที่ยงแล้วตื่นได้แล้ว” ผมเขย่าแขนคนตัวเล็ก

“อือ...อื้ออ...ขออีก 5 นาทีนะคะ” แล้วก็เอาผ้าห่มคุมหัวเหมือนตอนที่ผมปลุกเธอไปเรียน

“ไม่ได้ นอนเยอะเดี๋ยวจะไม่สบายเอา ยังไม่ได้ทานข้าวเช้าด้วย ตื่นก่อน” เขย่าแขนอีกรอบก็ไม่มีท่าทีข้าวฟ่างจะตื่น

เด็กดื้อมันต้องโดนทำโทษ

ผมช้อนตัวข้าวฟ่างอุ้มแนบอกและเดินตรงไปที่ห้องน้ำ

“ปะ...ป๋าทำอะไรคะ?” ข้าวฟ่างทำหน้าตกใจเมื่อเห็นผมอุ้มเธอเดินตรงไปที่ห้องน้ำ

“ก็เด็กดื้อไม่ยอมตื่น ฉันก็ต้องจับอาบน้ำนะสิ”

“มะ...ไม่นะคะ นะ...หนูอาบเองได้ค่ะ”

“ถ้างั้นก็ไปอาบน้ำ ไม่ต้องปิดประตู เดี๋ยวแอบหลับในห้องน้ำอีก”

“ค่าาาาาาา”

ข้าวฟ่างหายข้าวไปในห้องน้ำพักใหญ่ก็เดินออกมาจากห้องน้ำหน้ามุ่ย

“ป๋า รอยดูดพวกนี้มันทำให้หนูเหมือนคนไม่สบายเป็นโรค” ข้าวฟ่างชี้ที่ตัวของตัวเอง

“บ่น สามสี่วันก็หายแล้ว รีบแต่งตัว ฉันอาบน้ำเสร็จเราจะไปห้างกัน หิว”

“ค่ะ”

“วันนี้รถติดจังเลยนะคะ”

“ก็วันอาทิตย์ใครๆ เขาก็หยุดกัน อยากกินอะไรละ?”

“อาหารญี่ปุ่นค่ะ”

“อืม”

“อยากทานอะไรก็สั่ง แต่ต้องทานให้หมดนะ”

“ป๋าเลี้ยงเหรอคะ?” ช่างถามดีนิ

“แล้วทุกวันนี้ฉันไม่เลี้ยงเธอตรงไหน หืม?” ทุกวันนี้ยิ่งกว่าพ่อก็ผัวนี่แหละ

“แฮร่ๆ จริงด้วย”

“ทานอาหารเสร็จเราไปดูเสื้อผ้าเตรียมตัวไปทะเลกัน”

“ป๋าจะพาหนูไปทะเลจริงๆ เหรอคะ? ^^” ข้าวฟ่างถามผมน้ำเสียงตื่นเต้น

“ใช่ แต่ถ้าเธอดื้อกับฉัน ก็อดไป”

“ไม่ดื้อค่ะ ไม่ดื้อ หนูขอซื้อบิกีนี่ด้วยได้ไหมคะ? หนูอยากใส่”

“อืม อยากซื้ออะไรก็ซื้อ” เพราะเธอก็คงได้ใส่แค่ให้ฉันเห็นเท่านั้น

ผมคิดและมองไปที่ข้าวฟ่างที่ก้มมองเมนูอาหาร สั่งอาหารอย่างตั้งใจ ผมให้ข้าวฟ่างทำอะไรที่ตัวเองอยากทำแต่ต้องอยู่ในสายตาของผมเท่านั้น คุณคิดว่าผมจะให้ใครมองหอยมองนมเมียตัวเองรึไง ยิ่งข้าวฟ่างตัวเล็กแต่สัดส่วนไม่เล็กจะไม่ให้ผมหวงเลยเหรอ ผมต้องพกปืนไปด้วยไหมวะ ไปเที่ยวทะเลครั้งนี้อะ

จะว่าไป ร่างกายข้าวฟ่างก็ดูจะเป็นผู้ใหญ่มากกว่าแต่ก่อนนะ สูงขึ้นมาหน่อยๆ ด้วย ซึ่งผมพอใจอย่างมากเพราะยิ่งโตข้าวฟ่างก็ยิ่งน่ากินเข้าไปอีก ข้าวฟ่างสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ นั่งกินเหมือนผมไม่ให้เธอกินข้าวมานับปี

“ค่อยๆ กิน ร้านไม่ได้หายไปไหน เดี๋ยวข้าวติดคอ”

“ก็มันอร่อยนิคะ ง่ำๆ”

ความร้ายเดียงสาของข้าวฟ่าง กำลังทำให้ผมลุ่มหลงโดยไม่รู้ตัว

“ป๋าไม่ทานเหรอคะ?”

“ป้อนหน่อย ถ้าอยากให้ฉันทาน”

“^^” ยิ้มให้แต่คีบชูชิเข้าปากตัวเอง ยัยเด็กตะกละ

พอทานอาหารเสร็จผมก็พาข้าวฟ่างมาดูชุดว่ายน้ำ อยากได้บีกีนี่ก็พามาซื้อ

“พาน้องมาซื้อชุดว่ายน้ำเหรอคะ?” มีลูกค้าผู้หญิงในร้านที่กำลังเลือกชุดว่ายน้ำหันมาถามผมที่ยืนมองข้าวฟ่างเลือกชุดว่ายน้ำของตัวเองอยู่

“...” ผมไม่ตอบ เลือกที่จะเดินหนี

“หยิ่งจัง”

“ป๋าคะ? ชุดนี้สวยไหมคะ?” ข้าวฟ่างเลือกชุดได้ก็เดินถือมาให้ผมดู

ชุดบีกินี่สีดำ ถ้าข้าวฟ่างใส่มันต้องเซ็กซี่มากแน่ๆ เพราะฉะนั้น...

“ไม่สวย ไปเลือกใหม่”

“แต่หนูว่า…”

“มีปัญหาอะไร? ฉันบอกว่าไม่สวยก็คือไม่สวย” ผมพูดเสียงเข้ม

“เปลี่ยนชุดใหม่ก็ได้ค่ะ” แล้วข้าวฟ่างก็เดินคอตกกลับไปเลือกชุดใหม่

“เมื่อกี้ได้ยินน้องผู้หญิงคนนั้นเรียกคุณว่าป๋า เป็นพ่อลูกกันเหรอคะ?” ผู้หญิงคนเดิม เพิ่มเติมคือความน่ารำคาญ เธอเข้ามาถามผมอีกครั้ง

"คุณคะ" เมื่อเห็นผมไม่ตอบก็ถามใหม่

“ผมว่าคุณเอาเวลาที่มาถามผมเนี่ยไปเลือกชุดดีกว่าไหมครับ? จะได้กลับบ้านกลับช่องไป เราสองคนไม่เคยรู้จักกันไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องส่วนตัวกันมั่งครับ”

“...”

“ถามมากๆ แถวบ้านผมเขาเรียกว่าเสือกครับ คุณคงเข้าใจความหมายของมันนะครับว่าแปลว่าอะไร”

“นะ...นี่คุณ!” ผู้หญิงอะไรน่ารำคาญชะมัด ถามโน่นถามนี่อย่างกับเป็นเพื่อนกัน ผมอยากจะบอกเหลือเกินว่าเพื่อนผมไม่เคยเสือกมากขนาดนี้

“ผมขอตัว เมียผมคงเลือกชุดได้แล้ว”

“เมื่อกี้หนูได้ยินเหมือนคนเถียงกัน ใครเหรอคะ?”

“ไม่รู้สิ แล้วนี่ได้ชุดที่ชอบรึยัง?” เลือกจนจะนอนหลับคาร้านแล้ว

“ได้มาสามชุดค่ะ หนูถูกใจมาก พี่พนักงานบอกว่าเป็นแฟชั่นที่กำลังมาแรงเลย นี่ค่ะ” ว่าแล้วข้าวฟ่างก็โชว์ให้ผมดู หางคิ้วกระตุกยิกๆ เลยกู

ชุดมันโป๊เกินไป ปิดหอยปิดนมยังไม่หมดเลยมั่ง

“ชุดมันโป๊เกินไปรึเปล่า?”

“หนูว่าไม่นะคะ ให้หนูซื้อนะคะป๋า ^^”

ปริบๆ

มีกะพริบตาปริบๆ ใส่อย่างอ้อนๆ

“อือ แต่ให้ใส่แค่ตอนอยู่กับฉันนะ”

“ค่ะ ^^”

Khowfang Part

ทำไมวันนี้พี่เซนใจดีจัง ถ้าปกติพี่เซนต้องด่าฉันแล้วสิที่ฉันเลือกแต่ชุดที่โป๊ๆ อะ

“วันนี้ป๋าไม่สบายรึเปล่าคะ? ทำไมใจดีกับหนูจัง”

“ไม่ชอบรึไงที่ฉันใจดี หรือชอบที่ฉันดุด่า จะเอาแบบนั้นใช่ไหม?” ม่ายยย

“ไม่เอาค่ะ ป๋าเป็นแบบนี้ป๋าน่ารักค่ะ ^^” ฉันยิ้มแป้นให้พี่เซน พี่เซนถึงกับหน้าแดงที่ฉันถูกฉันชมว่าเขาน่ารัก

“กลับเถอะ”

“ป๋า” ฉันรั้งแขนพี่เซนไว้ไม่ยอมเดินตาม

“ถ้าป๋าพูดเพราะๆ น่ารักๆ เหมือนวันนี้อีก ป๋าหล่อมากเลยรู้ไหมคะ?”

“...”

“ยิ่งป๋ายิ้มนี่ หนูใจละลายเลยค่ะ” ฉันเอามือจับแก้มพี่เซนแล้วดึงแก้มยืดๆ

พรึ่บ!

“เดี๋ยวเถอะ ซนนะ ระวังตัวไว้” พี่เซนปัดมือฉันออกและทำหน้ายักษ์ใส่

แต่ฉันไม่กลัว แฮร่! :P

“ป๋าจะต่อยหนูเหรอคะ?”

“ต่อยในแบบของฉัน ไม่เจ็บแต่จุกท้องน้อยลองไหม?”

“คนแก่ลามก” ชอบวกเข้าเรื่องใต้สะดือ

“เมื่อกี้เธอว่าไงนะ? เธอว่าใครแก่?” ซวยแล้วฉัน ฮือๆ อยากจะกระโดดตบปากตัวเองสิบทีจริงๆ

พี่เซนจะกลายร่างเป็นยักษ์จริงๆ แล้วทำไงดี ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย T^T

“นะ...หนูชมป๋าว่าหล่อค่ะ ป๋าหูเพี้ยนเองรึเปล่าคะ?”

“เธอว่าฉันแก่! ฉันได้ยินชัดเต็มสองรูหู!” ขึ้นเสียงมาเต็มด้วย หนูขอโทษ กราบแทบเท้าเลยได้ไหม

“หนูขอโทษ หนูแค่จะหยอกป๋าเล่นเฉยๆ ค่ะ”

“เพื่อนเล่นเหรอ?” ไม่เฮฮาแถมยังเครียดกว่าเดิมอีก T0T

“ป๋ากำลังทำให้หนูกลัวนะคะ”

“กลัวทำไม? ฉันไม่ใช่ผี” แต่ก็เหมือนนะคะ

“T^T” ทำหน้าให้เหมือนจะร้องไห้มากที่สุดแล้วเธอจะรอดข้าวฟ่าง

“ยัยเด็กขี้งอแง เอะอะจะร้องไห้อย่างเดียว สู้ไม่ไหวก็เอาความสงสารเข้าสู้”

“ก็หนูเป็นนางเอก ป๋าจะให้หนูร้ายเหรอคะ?”

“เธอน่ะร้ายก็จริง แต่ก็ไม่เท่าฉันหรอก ฮึๆ”

“ขี้โม้”

ขี้โม้จริงๆ พี่เซนน่ะเหรอจะร้ายกว่าฉัน มโนเองรึเปล่า ฉันนี่หน้าซื่อๆ ใสๆ แต่เล่นจริงเจ็บจริงน๊ะจ๊ะ

“ไปทะเลเดี๋ยวรู้เลยว่าใครอ่อนกว่าใคร ถ้าแรดมีเจ็บ”

“...”

“ห้ามให้ตัวผู้ตัวไหนเข้าใกล้ ถ้าขัดคำสั่งมีเจ็บเหมือนกัน”

“...”

“และถ้าทำทั้งหมดเธอตาย” -0-

ป๋าฆ่าเมียอย่างหนูไม่ลงหรอกหนูมั่นใจ! หนูน่ารักขนาดนี้









#จบตอนแล้วนะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ^^

NC ไรท์ไม่ถนัด ถ้าไม่โอเคตรงไหนไรท์ของอภัยนะคะ ขอบคุณค่ะ

ความคิดเห็น