ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทนำเรื่อง - ใครๆก็รู้แหละว่าจะเริ่มเรื่องแล้ว

ชื่อตอน : บทนำเรื่อง - ใครๆก็รู้แหละว่าจะเริ่มเรื่องแล้ว

คำค้น : คนกลาง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2560 13:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำเรื่อง - ใครๆก็รู้แหละว่าจะเริ่มเรื่องแล้ว
แบบอักษร

บทนำ

            ถ้าชีวิตของใครหลายๆคนมีปัญหาจะเลือกแก้ปัญหายังไง?

.

.

.                      

.

.

            ก่อนอื่นเรามาแนะนำตัวกันดีกว่า ผมชื่อนายกานต์พัฒน์  ธนากุล ชื่อเล่น คนกลาง มีพี่ชายชื่อ คนโต น้องชายชื่อ คนเล็ก ไม่ได้เล่นมุขแต่ไม่รู้เหมือนกันว่าพ่อแม่ขี้เกียจตั้งชื่อหรือว่าคิดไม่ออกกันแน่ ในบ้านพวกเราพี่น้องอายุต่างกันไม่มาก พี่โตอายุ 21 ปี อยู่ปี 2 คณะวิศวกรรมที่โด่งดัง ส่วนผมอายุ 17 ปี แต่อยู่มอ 6 แล้วนะเข้าก่อนเกณฑ์น่ะ สุดท้ายเล็กอายุ 15 ปีอยู่โรงเรียนเดียวกับผมมันอยู่มอ 5 ครับ อ่าฮะ เข้าก่อนเกณฑ์เหมือนผมแหละ เจ๋งที่สุด แต่ไอ้เล็กแม่งทรยศผม ส่วนสูงมันมากกว่าผมตั้งสามเซนฯ อยากรู้มั้ยว่าแต่ละคนสูงเท่าไร จัดไป ไอ้พี่โตมันสูง 186 อันที่แม่งสูงเลยพ่อด้วยซ้ำ ไม่รู้จะสูงไปแข่งกับเสาไฟข้างทางรึไง ส่วนไอ้เล็กสูง 178 มันน่าหนักใจนะ ที่ผมเตี้ยรองลงมาจากแม่ น่าเศร้าครับชีวิต


            อันที่จริงผมมีเรื่องจะสารภาพ นี่มันแค่นิยายเท่านั้น หึ คงไม่แปลกที่คนอายุเลขสามกว่าจะตายมาอยู่ในตัวละครใดตัวละครหนึ่งในนิยายวายเรื่องหนึ่ง ก็เห็นมาเยอะแล้วไง เป็นทั้งนายเอกบ้าง พระเอกบ้าง ตัวร้ายบ้าง ผมว่าที่ๆผมพูดมามันสบายจริงๆนะ มีอยู่มีกิน อย่างตัวร้ายเงี้ยเกิดมาทีก็อยู่บนกองเงินกองทองล่ะ อิจฉาเป็นบ้า แต่ก็นั่นแหละ ผมไม่ได้ว่าเขาหรอกเป็นคนธรรมดาก็ไม่ได้แย่ รู้สึกย้อนแย้งในตัวชิบ มันก็มีดีอยู่นะ ก็อยู่อย่างสงบไง 


           ถ้าถามรู้ได้ไงว่าที่นี้ที่ไหน ขอตอบแบบนิยายข้ามมิติที่เหมือนๆกันเกือบทุกเรื่องว่า กูก็ไม่รู้ครับ อ้าว ไม่ใช่เหรอ ต้องอุบัติเหตุตายสินะ แต่สำหรับผมไม่รู้จริงๆครับ Sorry นะ bae


         ถึงยังไงผมก็ใช้ชีวิตอยู่ที่นี้มาสิบห้าปีได้แล้วและคิดว่าจะอยู่ไปจนหมดอายุไขที่นี้ คิดแบบว่ากูไม่เคยเป็นอะไรมาก่อน แต่กูเป็นลูกของพ่อสนและแม่มะลิก็พอ จบนะครับ


  เหตุผลจริงๆแล้วผมก็ไม่รู้เนื้อหาไอ้เรื่องนี้เลยแค่เคยหยิบมาอ่านปาดๆแค่บางหน้า ไม่ได้รู้เนื้อหาจริงๆหรอกครับ จำได้แค่ว่ามีพระเอกและนายเอกในเรื่องแค่นี้เอง ตัวละครอื่นอย่าสนมัน ฮ่าๆ


 วันนี้ผมต้องไปสถานที่หนึ่งครับเขาเรียกว่า ห้องสมุดประชาชน ผมต้องไปทำรายงานน่ะกับแก๊งเพื่อนๆสุดปวดเซียนเวียนเกล้าไม่รู้ว่าคบกันมาได้ไงตั้งกะมอต้น หึๆ


   เอาล่ะ ไปเตรียมของแล้วออกเดินทางเลยดีกว่า บ้านผมกับที่นั่นห่างกันเป็นกิโลไมล์(?)ต้องขึ้นBTS ต่อรถเมล์อีก เร็วหน่อยแต่แพงคือนั่งแท็กซี่ไป หรือไม่ก็ขี่วิน(มอ’ไซค์)นั่นแหละ ถ้าพูดต่ออีกนิดนี่สายจริงๆนะเนี่ย แล้วเจอกันตอนหน้า บาย


To be continued...

ความคิดเห็น