ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่4 จูบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.4k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 10 เม.ย. 2560 09:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่4 จูบ
แบบอักษร

บทที่4

พาร์ท กาย

    ผมตื่นมาในช่วงเช้ามืดก่อนจะลุกไปดูนาฬิกาบอกเวลาตีสามกว่าๆ

ที่จริงผมก็ไม่ได้นอนหลับหรอกแค่นอนพักสายตา มันเป็นแบบนี้สองปีกว่าๆแล้ว ผมนั้งพักสายตาสักพักก่อนลุกขึ้นไปบนห้องที่มีร่างบางนอนอยู่

        "นอนก็ไม่ห่มผ้า เดี๋ยวก็เป็นหวัดเอาหรอก"

        ผมพึมพำกับตนเองก่อนจะดึงผ้าห่มมาห่มให้

         "เราทำบ้าไรเนี้ย"

       มันเป็นอารมณ์ชั่ววูบเท่านั้นและกาย คิดมากไปทำไม

      บนบ่นในใจตัวเอง สักพักร่างบางก็เริ่มขยับแล้วค่อยๆลืมตา

        "....."

        "....."

       "หน้ากูมีอะไรติดหรือไง"

        "เปล่า"

      ไอ้คิวตอบเสียงแผ่วก่อนจะก้มหน้าลงไป ภายในห้องเงียบสงัดก่อนที่คิวจะเป็นฝ่ายลุกเข้าห้องน้ำไป

      มันอึดอัดจริงๆ มันทำเหมือนมันรังเกียจผม สายตาที่ใช้มองผมเปลี่ยนไป

       "บ้าเอ๊ย!!!"

     พาร์ท คิว

    ผมตื่นขึ้นมาก็เห็นกายเขายืนมองผมอยู่ ตอนนั้นน้ำตาผมกำลังจะไหลสายตาที่มีแต่ความอ่อนแอกำลังจะออกมาผมเลยซ่อนสายตานี้ให้มันลึกที่สุดก่อนจะเปลี่ยนเป็นสายตาแข็งกร้าว

         "หน้ากูมีอะไรติดหรือไง"

         "เปล่า"

     ผมตอบมันสั้นๆภายในห้องเต็มไปด้วยความอึดอัดก่อนที่ผมจะเป็นฝ่ายลุกไปเข้าห้องน้ำ

           "กลับมาอีกทำไม"

           "บ้าเอ๊ย!!!"

     ผมพึมพำกับตนเองก่อนจะได้ยินคนข้างนอกสยบออกมาเสียงดัง  ผมเลยเปิดประตูออกไปก่อนจะเห็นมันเดินไปชั้นล่างผมจึงเดินตามออกไป

          "......"

          "......"

          "....."

          "อยากกินอะไรไหม"

          "ไม่ มันยังเช้าอยู่"

      ผมตอบออกไปจากนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไรอีกเลยจนเวลาผ่านไปเป็นหกโมงกว่า ก่อนที่กายจะเป็นฝ่ายพูดทำลายความเงียบ

        "ไปซื้อของทำอาหารเช้ากัน"

        "อือ"

      ผมตอบออกไปเพราะผมก็จะไปซื้อของส่วนตัวผมเหมือนกัน กายพาผมมาร้านขายของร้านเมื่อวานแต่เปลี่ยนพนักงานใหม่

 #ไรท์

      กายหยิบพวกวัถุดิบทำอาหารส่วนคิวก็รีบพุ่งไปซื้อของที่ตนเองต้องการทันที

       คิวหยุดตรงหน้าชั้นวางผ้าอนามัยก่อนจะหยิบออกมาสองห่อและรีบไปจ่ายเงินก่อน ทุกการกระทำคิวอยู่ในสายตากายเสมอ กายขมวดคิ้วด้วยความงุนงงก่อนจะหยิบของที่ตนเองต้องการไปจ่ายเงินแล้วออกไปหาคิวที่หน้าร้าน โดยไม่ได้ถามอะไรออกไป

 (บ้าน)

  "มึงอยากกินไรไหม"

  "ผมกินได้หมด"

    กายลงมือทำอาหาร พอเสร็จก็ยกอาหารมาวางข้างนอกพอลงมือกินได้สักพักคิวก็ถามคำถามออกมา

       "พี่กายคิวกลับบ้านได้ไหม"

       "อือ"

    กายตอบมาสั้นๆพลางคิดว่าวันนี้สงบศึกกันได้ยังไง พอกินอาหารเสร็จกายก็พาคิวไปส่งที่บ้าน

คิวเลิกคิ้วขึ้นนิดก่อนจะยิ้มอย่างดีใจและรีบเปิดประตูเข้าบ้านไป

   กายมองการกระทำคิวก่อนจะจอดรถไว้หน้าบ้านแล้วสังเกตคิวจางบานประตูหน้าบ้านที่เปิดออกกว้าง

    พาร์ท คิว

    ผมลงมาจากรถกายก่อนจะเห็นรถที่คุ้นเคยใช่พ่อกับแม่ผมกลับมาแล้ว ผมรีบเปิดประตูออกไปภาพที่ผมเห็นคือพวกท่านทั้งสองกำลังเล่นกับเด็กสามคนคาดว่าน่าจะเป็นลูกของป้ากับน้าอย่างสนุกสนาน

 แล้วผมละ

       "คิวลูกแม่ !"

       "คิว"

    พ่อกับแม่เงยหน้าจากเด็กสามคนก่อนจะสบตาเข้าให้กับผมแล้วเรียกด้วยความดีใจก่อนจะอ่าแขนเพื่อให้ผมเข้าไปกอด ในขณะที่ผมกำลังเข้าไปหาพวกท่านนั้น ก็ต้องชงักเมื่อเห็นสายตาของเหล่าลุงป้าน้าอาทั้งหลายมองมาอย่างรังเกียจ

 ผมวิ่งออกมาอย่างรีบเร่งด้วยนำตาคลอเบ้าพลางได้ยินเสียงพ่อกับแม่เรียกตามมา

        "คิว ลูกจะไปไหน!!!"

    ผมวิ่งออกมาก่อนจะเห็นกายยืนพิงรถ ผมเลยพุ่งเข้าไปกอดตอนนี้ผมเจ็บเหลือเกิน

       "พี่กายพาผมออกไปจากที่นี้ที" 

(บ้านกาย)

   "ฮึก..."

    ผมก้มหน้าฟุบกับแขนตัวเองก่อนจะปล่อยน้ำตาให้ไหลออกไป

ผมรู้สึกได้ฝ่ามืออุ่นๆที่ลูบหัวผมไว้ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปก็เห็นพี่กายส่งสายตาที่เดายาก  ผมไม่คิดอะไรแล้วทั้งเรื่องในอดีต ผมคิดแค่ว่าผมต้องการความอบอุ่น

         "พี่กาย"

      ผมโผลเข้ากอดกายเอาไว้แน่นก่อนที่กายจะกอดตอบผมรู้สึกอบอุ่นจริงๆ

        "ฮึก  ฮึก"

        เสียงสะอื้นผมดังเป็นพักๆก่อนที่กายจะประกบปากเข้ากับปากผมและดันลิ้นเข้ามา ตอนนี้สติผมเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวทั้งตกใจและรู้สึกดีพร้อมๆกัน จากจูบที่อ่อนโยนเริ่มรุนแรงขึ้นเรื้อยๆ ผมไม่คิดอะไรแล้ว ตอนนี้โหยหาร่างกายนี้เหลือเกิน

        "กูขอนะ"


  ตอนหน้า nc นะจะ

ความคิดเห็น